ri: ſed miniſtrare. Nam quanto humilior: tanto ſublimior es. lucet margarita in ſordibus. Quantūcunqꝫ. n. te deieceris humilior Chriſto non eris. Ideo ꝗͣꝗͣ mihi multoꝝ ſum conſcius delictoꝝ: & quotidie in oratione flexis genibus loquar. Delicta iuuentutis meæ ne memineris domine. Tamen ſciens dictum ab apoſtolo: Ne inflatus inſuperbia incidat in iudicium diaboli & in alio loco ſcriptum eſt Superbis deus reſiſtit: humilibus autem dat gratiam. Nihil ita pueritia uitare conatus ſum: ꝗͣ tumentem aīum & erectam ceruicem dei contra ſe odia prouocantem. Noui n. magiſtꝝ dominum & deum meū in carnis humilitate dixiſſe. Diſcite a me: quia mitis ſum & humilis corde. & ante per os Dauid ceciniſſe. Memento domine Dauid & omnis manſuetudinis eius. & in alio loco legimus. Ante gloriam humiliatur cor uiri: & ante ruinam eleuatur. Nihil. n. ut crebro diximus tam periculoſumeſt qͣ gloriæ cupiditas & iactantia: & tumens animus conſcientia uirtutum. Iccirco plus eſt animum depoſuiſſe qͣ cultum. difficilius arrogantia ꝗͣ auro caremus & gemmis. Nil itaqꝫ prodeſt uile palliolum: furua tunica: co-potis illuuies: ſimulata paupertas: ſi nominis dignitatem operibus deſtruas: ſi inter ſordes & inopiam peccata nōcaueas. Fidele nanqꝫ teſtimonium eſt: ſi non habet cauſas mentiendi. Cui. n. plus creditur: ab eo plus exigitur. potentes potenter tormenta patientur. Nec ſibi quiſꝗͣ de corporis tantūmodo caſtitate ſupplaudat: cum etiam conuitium in fratrem homicidii ſit reatus. Cadit quidem mundus: & ceruix erecta non flectitur. pereunt diuitiæ: &nequaꝗͣ ceſſat auaritia. Congregare ꝗͣ multi feſtinant: quæ rurſus ab aliis occupentur.¶ De humilitate Chriſti quem imitari debemus. Cap. xxvi.Hriſtus baptizatur a ſeruo: & a deo filius appellatur. inter publicanos meretrices & peccatores ad lau-crū uēit: & ſanctior ē Baptiſta ſuo: ꝗ de cælo uēit ī uteꝝ: de utero ī præſepe de præſepe ī crucē: de cruce īſepulchꝝ: de ſepulchro ad inferos: de inferis uictor remeauit ad cælos. Imitemur ergo ſaluatorē noſtriquia ipſe mitis & humilis paſtor agnus & aries appellat̉: qui pro nobis īmolatus eſt: qui ab Iſaac cornibus tenet̉in ſentibus. Ex quo nil hac humilitate ſublimius: qui bethleem in hoc paruo foramine cæloꝝ conditor natus eſthic inuolutus pannis: hic uiſus a paſtoribus: hic monſtratus a ſtella: hic adoratus a magis. In baptiſmo humili-tas Chriſti noſtra ſublimitas: illius crux noſtra uictoria: illius patibulū noſter triūphus eſt. Cum igit̉ lauacrū &crucis ſignū in frōtibus dæmon aſpexerit contremiſcit. ꝗ aurea capitolia non timent. crucē timent. ꝗ contēnunſceptra regalia & purpuras cæſaꝝ & dapes chriſtianoꝝ: ſordes tamen & ieiunia pertimeſcunt. lubet. n. Chriſtu:ne quis diſcipuloꝝ dicat: ꝗa ipſe eſt Chriſtus. Mira ratio non uult prædicari. ꝗ gaudet intelligi: agnoſci amat: 8odit oſtendi: magis uult ſe inuentū eſſe ꝗͣ proditū: ut uirtus ſua illū non fauor oſtenderet alienus. Quæ autemmaior pōt eſſe clæmentia: ꝗͣ ut filius dei filius hominis naſceret̉: decē menſiū faſtidia ſuſtineret: partus expecta-ret aduentū: inuolueret̉ pānis: ſubiiceret̉ parentibus: per ſingulas adoleret ætates: & poſt contumelias uocū ala-pas & flagella: crucis quoqꝫ nobis fieret maledictū: ut nos a maledicto legis abſolueret. patri factus ē obediēs uſqꝫ ad mortē: ut id opere impleret: quod ante ex perſona mediatoris fuerat depræcatus dicens pater uolo: ut qūcego & tu unū ſumus: ita iſti in nobis unū ſint. Ergo quia ad hoc uenerat: ut qd̓ impoſſibile legi: ꝗa nemo iuſtificabat̉ ineffabili miſericordia uinceret: publicanos & peccatores ad pœnitentiā prouocabat. Vnde nouū & mirabile eſt apud nos. Dominus ſolus petentes ſe amat: ſolus iraſcit̉ niſi petat̉. Illo. .n. tēpore quo ſupplicia mereant̉/ de-us argumentū ſaluationis oſtendit̉: intelligere poſſumus ꝗͣtū ualeret præſtare non læſus: qui tantū donaret ira-tus. Amemus & nos Chriſtū: eiuſqꝫ ſemper queramus amplexus: & facile uidebit̉ omne difficile. breuia putabi-mus uniuerſa quæ longa ſunt quodqꝫ beata dei genitrix a filio ſuo nō didicit cælos fabricare: angelos creare: mi-ra deitatis inſignia operari: ſed tantū humiliari: cæteraqꝫ uirtutū documenta intra humilitatis cuſtodiam aggre¶ De Iuſticia & uitæ rectitudine. Cap. xxvii.Tiam de iuſticia diſſeramus quæ eſt ſingulaꝝ reꝝ & perſonaꝝ æꝗſſima diſtributio: quā ꝗs obtinens &cui adhærens uitā ſuā diſpoſite & ſine turbatione conſeruat: cuſtodit in oībus æꝗtatē: ſcit quid deo de-Ibeat: ꝗͥd ſanctis & ꝗd æqualibus reddat: ꝗd non deneget poteſtatibus huius ſæculi: ꝗd ſibi retineat: quidproximd cōpetat: ꝗͥd alienis concedit aut congruit. Iuſtū eſt .n. deū colere & diligere ex toto corde: & ex tota aīa-& ex tota uirtute. Sanctos & coæqͣles honorare: & tributa impendere poteſtatibus: ſuperbū nō eſſe: ſed magis mtem & humilē: proximos tanꝗͣ ſe diligere: alienos & inimicos nō perſeꝗ odio: ſed amare: ſubiectum eſſe prioribusuel ætate maioribus: ꝗa & dominus dū eſſet oīum dominus a Ioanne qui maior eſt in natis mulieꝝ: ꝗa prior illoin natiuitate hoīum erat baptizator: & ſic adimpleri oēm iuſticiā proteſtat̉: ex hac miſericordia naſcit̉ obſequum deificū: generat̉ in his oībus quiſqꝫ inuenit̉: nō īmerito in Chriſto inuenit̉ permanere: quoniā hæc oīa ipſ-Chriſtus eſt. Paulus nos glorioſus informat & inſtruit de Chriſto dicens: qui eſt nobis a deo iuſticia & ſanctificatio & redemptio. Itē in alio loco. Qui & miſericordia & pax & dei dilectio: quā agapē uocant. Iniquus. n. ſi ſequit̉ iuſticiā: negat iniquitatē. Stultus ſi ſequat̉ dei ſapientiā negat ſtultitiā. Q uodqꝫ ſapientia fortitudo tem-perantia & caſtitas ſolū prodeſt habentibus: Iuſticia uero aliis & miſeris prodeſt: quæ patrem uel fratrem nō nouit: ſed nouit ueritatē: perſonā non accipit: & deū imitat̉. Diſcite ergo benefacere. Virtus. n. diſcenda eſt. Necnaturæ tantū bonū ſufficit ad iuſticiā: niſi ꝗs erudiat̉ congruis diſciplinis. Diſcenda eſt ergo iuſticia: & magiſtroꝝterenda ſunt limina. Sæcularis aūt iudex acceptis muneribus cōdēnat inſontē: & reū liberat. quod interdū de eocleſiæ principibus dici poteſt: ꝙ propter munera lacerent legem: & non perducunt iudicium ad finem.¶ De fide ſpe & timore. Cap. xxviii.aūt fides ut inꝗt apoſtolus Paulus eſt ſubſtantia ſperandaꝝ reꝝ qͣs ſperamus: & index reꝝ qͣs non ui-demus: Credere & fide ꝗͣs debet: ꝙ deus ea quæ promittit potens eſt adimplere: & ſpē ſuā in futuꝝ trāſferre: & tunc plena fide poterit ad ea quæ promiſſa ſunt facillime peruenire. hæc nobis uniuerſa inuiſi-clxiiiiR iiii