nis frugalitas largitoris animi tenacitate conſtringit̉. Vbi promptior uoluntas copioſior & largitas deberet operari: & cum ſcriptura dicat: Nolite diligere mundū: neqꝫ ea quæ in mundo ſunt: Sic humana concupiſcimus: ſicamamus quaſi aliquid naſcentes intulerimus in ſæculū: aut recedētes de ſæculo nobiſcum auferre poſſimus. Nemo ad breuitatem tēporis: nemo ad naturæ reſpicit conditionem: nemo conſiderat: nemo retractat uana eſſe omnia quæ aliquo fine claudunt̉. Labunt̉ .n. tempore: & præterita relinquentia ad futura feſtināt. Sed & dominusſcit cogitationes hominum: quoniā uanæ ſunt. Cūqꝫ omnia cogitauerint per triginta annos una febritiūcula uenit: & tollit omnes cogitationes eoꝝ. Nam ſicut mane uirens herba florens delectat oculos cōtemplantium: pau-latimqꝫ marceſcens pulchritudinem perdit: & in fœnū qd̓ conterendum eſt tranſit: ita ſpēs hominum uernat inparuulis: floret in iuuenibus: uiget in perfectæ ætatis uiris: & repente dum ſeneſcit incaneſcit caput: rugat̉ faciescutis prius extenſa contrahit̉. Hoc etiam langor facit & inedia: ut uultus primo pulcherrimus ad tantam tranſe-at fœditatem: tamen qui quotidie recordat̉ ſe eſſe moriturum contēnit prælentia: & ad futura feſtinat. Sed quā-to in hoc ſæculo perſecutionibus: paupertate: inimicoꝝ potentia: uel morboꝝ cruciatibus fuerimus afflicti: tan-to poſt reſurrectionem in futuro maiora præmia conſequæmur. Igitur in die iudicii ſecurus inuenietur: ſi nulladei offenſa reperiatur. De his ergo tantum ſollicitudinem habere debemus. Ambiant terrena gentiles: quibus cæleſtia non debentur. Concupiſcant præſentia: qui futura non credunt.¶ De uirtute humilitatis & ſimplicitatis ac tumenti animo uitando. Cap. xxvVAue ne rumuſculos hoīum aucuperis: ut offenſam dei populoꝝ laude cōmutes per bonam & malam famā. Adextris & a ſiniſtris Chriſti miles gradit̉: nec laude extollit̉: nec uituperatione frangit̉: non diui-¶ tiis tumet: non contrahit̉ paupertate: & læta contēnit & triſtia. nā iuſti & fortis uiri eſt: nec aduerſis frā-gi nec proſperis ſubleuari: ſed in utroqꝫ eſſe moderatū. Nolo orare te in angulis plateaꝝ: ne rectum iter præcumtuaꝝ frangat aura popularis. Nolo te dilatare fimbrias: & oſtentui habere philateria: & conſcientia repugnantephar̓ſaica ambitione circundari: & fidelis mecū lector intellige ꝗd taceam: & ꝗd tacendo magis loquar. Quan-to melius erat hoc in corde portare: ꝗͣ in corpore? & deū habere fautorē: non aſpectus hoīum? Quanuis .n. aliisuitiis carere poſſumus: hypocriſeos tamen maculā nō habere aūt nulloꝝ: aut paucoꝝ eſt: ſed ſicut depræcantishumilitas meret̉ præmia: ita ſuperbia confidentis dei auxilio deſerit̉. Tu autē frater inferius accūbe: ut minoreueniente ſurſum iubearis aſcendere. Super quē. n. ait dominus reꝗeſcit ſpiritus meus: niſi ſuper humilē & ꝗeti& trementē uerba mea? Sed uis ſcire quales ornatus dominus quærat? habeto prudentiā: iuſticiā: tēperantiā: fo-titudinē. his plagis cæli includere: hæc te qͣdriga uelut auriga Chriſti ad metā cōcitū ferat. Nihil hoc monili præ-cioſius: nihil hac gēmarum uarietate diſtinctius: & omni parte decori & ornamento tibi ſunt: & tutamini philo-ſophoꝝ ſentētia eſt ſibi hærere uirtutes. & apoſtoli Iacobi: cui una defuerit oēs deeſſe. & ſicut quatuor ſunt uirtutes ꝗbus pugnamus & tegimur: ſic quatuor uitia ſunt: ꝗbus ab hoſte percutimur: ſtultitia: iniꝗtas: luxuria: formido. ſed malitia finē non habet. Cognatæ quoqꝫ ſibi ſunt uirtutes rectitudo & ſimplicitas: nec ab īuicem ſeparariquæ unt. Simplex & humilis & ruſticus qui arcana ſapientiæ cōprehendere neꝗt: ſi tamen ſapientū exempla inuiuēdo ſectet̉: iure inter ſapientes cōnumerabit̉. Melius eſt. n. parua bona cū charitate facere ſine ſcientia: ꝗͣ magis effulgere uirtutibus cū admixtione diſcordiæ. Excelſa nāqꝫ periculoſius ſtant. & citius corruūt quæ ſublimiaſunt. ſed perſpicuū eſt: oēm creaturā ꝗͣuis ad perfectionē uenerit: tamen indigere miſericordia dei: & plenā perf-ctionē ex gratia dei non ex merito poſſidere. Nihil ſic placet deo: ſicut ſimplicitas & īnocētia. Vnde ſpiritus ſanctus in uolatilibus non apparuit niſi in colūba propter ſimplicitatē: in quadrupedibus in oue propter manſuetudinē. Illud quoqꝫ tibi uitandū eſt cautius: ne uanæ gloriæ ardore capiaris. Cū facis elemoſynā deus ſolus uideat. cū ieiunas: læta ſit facies tua. nec ad te obuia prætereuntiū turba conſiſtat: ut digito demonſtreris: ne ſatis reli-gioſus uelis uideri: & ne plus humilis ꝗͣ neceſſe eſt: nec gloriā fugiendo quæras. plures .n. paupertatis miſericordiæ ac ieiunii arbitros declinantes in hoc ipſo placere cupiūt: quod placere contēnunt: & miꝝ in modū laus dūuitat̉ appetit̉. Cæteris perturbationibus ꝗbus mens gaudet: & ægreſcit: ſperat & metuit: plures inuenio extran-os. hoc uitio pauci admodū ſunt: qui caruerint. Igit̉ non quæras gloriā: & cū inglorius fueris non dolebis. Qui.n. uerba increpantis humiliter recipit: iam propinquā habet ueniā reatus: quem geſſit. Grauius eſt. n. perficeremalū ꝗͣ facere. Non eſt tamen tantæ uirtutis ab aliis factā iniuriam ſuſtinere: quantæ gratiæ domini eſt mitematqꝫ tranꝗllū iniuriam facere non poſſe. Neqꝫ uero te moneo ne de diuitiis glorieris: ne de generis nobilitate ia-ctes: nec te cæteris præferas. Scio humilitatem tuam: ſcio ex affectu te dicere: Domine non eſt exaltatū cor meu:neqꝫ elati ſunt oculi mei. Stultiſſimū quippe eſt docere quod nouerit ille quem doceas. Vox ex induſtria quaſiconfecta ieiuniis tenuis non ſit & deficiens. Sunt ꝗppe nōnulli exterminantes facies ſuas: ut appareant hoībus i-īuninantes: qui ſtatim cū aliquem uiderint ingemiſcūt: demittunr ſuperciliū: & operta facie uix librant unū oculū ad uidendū. Veſtis pulla: cingulū ſacceū: & ſordidis manibus pedibuſqꝫ: uenter ſolus quia uideri non poteſtæſtuat cibo. his quotidie pſalmus ille cantat̉: Deus diſſipauit oſſa hominū ſibi placentiū. Triſtitiam ſimulant: &qͣſi longa ieiunia furtiuis noctiū cibis protrahūt. Pudet reliqua dicere: ne uidear potius inuehi ꝗͣ monere: omniahæc argumenta ſunt diaboli. Imitare igit̉ eū potius: cuius pallor ex ieiuniis elemoſynæ in pauperes: obſequiumin ſeruos dei: humilitas & cordis & ueſtiū: ac in cunctis ſermo moderatus. Trade quoqꝫ te illi: cuius ſermo & habitus & inceſſus doctrina uirtutū eſt. non cōthurnatam affectes eloquentiā: nec more pueroꝝ argutas ſententiolas in clauſulis ſtrues. Hæc præteriens tetigi: ut eruditis contentus auribus non magnopere cures quid imperitorū de ingenio tuo rumuſculi iactitāt: ſed prophetaꝝ quotidie medullas bibas. quo & ſi patritii generis inter mo-nachos eſſe cœpiſti: non tibi ſit tumoris ſed humilitatis occaſio: ut imiteris filium hominis: ꝗ non uenit miniſtra-