mino ſeruire non poſſum: quia duobus dominis neminem ſeruire poſſe ſcriptum eſt. Non eſtis ueſtri: dicit ap-ſtolus: Empti eſtis precio magno. glorificate & portate deum in corpore ueſtro. Clæmenter ſpiritus ſanctus iur-noſtro nos conuenit: ſciens hoc in uſu publico apud oēs homines cuſtodiri: ut tanto ſeruus in opere domini eſſecautior: quanto maior peculio eſſet comparatus: ut intelligamus ꝗͣ ſtrenui eſſe debeant in opere domini: ꝗ redenpti ſunt ſanguine Chriſti: uel ꝗͣ criminoſi debeant iudicari: qui cū ſciant pro precio ſuæ ſalutis Chriſti ſanguinieſſe datū alteri: qui nihil præſtitit: magis præbeant ſeruitutē. Rogo quo pudore obſequii aut laboris ſui merce-dē ſperabit a cælo: cuius fuerit ſollicitudo oīs in terra? Mercēnarius ſæculi non poteſt accipere Chriſti mercedēOīs miles in caſtris iure ſpectat annonā: ꝗ fortiter in prœlio pro ciuibus laborauerit. Et dignus eſt ꝗdem mercē-narius mercede ſua. Nemo tamen militans deo implicat ſe negociis ſæcularibus: ut placeat ei cui ſe ꝓbauit. Apoſtoli uox amplectenda eſt igit̉: triſtitia quæ gaudiū parit: nec eis conſideranda materia: quia ſæpe per dulcedinēfructus placet quoꝝ amaꝝ horruit in radice: & ꝗ litteraꝝ ſentētiā habere deſiderat: ſi diſcendi non ſuſceperit tæ-dia peritiæ gaudia adipiſci nō poterit: nec cuiuſꝗ eruditionis ꝗſꝗͣ habere ſufficiet gloriā niſi æſtus fuerit ante perpeſſus. Cūqꝫ nos dei auxilio deſtitutos hoſtis inuaſerit: duxeritqꝫ captiuos: nō deſperemus ſalutē: ſed iteꝝ armemur ad prœliū. poteſt fieri ut uincamus ubi uicti ſumus: & in eodē loco triūphemus ubi fuimus aliquādo capti-ui. Nā ſi iuuat dominus miſeros: habemus ſalutē. Si deſpicit peccatores: habemus ſepulchꝝ: multo grauior expectata mors ꝗͣ illata. Ad hoc .n. laboremus & in ſæculi ꝑiclitemur militia: ut in futuro ſæculo coronemur. Nec mirū hoc de hominibus credere: cū dominus ipſe tentatus ſit. Et de Abrahā ſcriptura teſtet̉: ꝙ deus tentauerit eumQuā ob cauſam apoſtolus loꝗtur. Gaudentes in tribulatione: & ſcientes ꝙ tribulatio patientiā operat̉: patiētiaprobationē: probatio ſpem. Spes aūt non confundit. Scriptū eſt etiā quia ꝓpter te mortificamur tota die: & æſtimati ſumus ut oues occiſionis. Sed magnæ miſeriæ conſolatio eſt: quando in tormentis quis poſitus ſcit proſpe-ecutura.¶ De timore ultimi iudicii & defectu huius uitæ. Cap. xxiiii.Nde ſatis timeo: ne in illa tribulatīodie: quando ante tribunal Chriſti unicuiqꝫ ſecundū ſua facta re-cidendū eſt his qui in terrenis magis negociis ꝗͣ in cæleſtibus laborarunt: iuſti iudicii reſponſione dicat̉.ite ſi poteſtis: & illic ubi tota deuotione ſeruiſtis mercedem exigite. Talis cauſa uirginū eſt in euangeliequinqꝫ ſtultaꝝ: quæ dum ſollicitudine ſæculariū uanitatū ſe contra profeſſionis ſuæ ordinem occuparet: oleumunde ueꝝ lumen accenderent non habentes in tenebris remanſerunt. Ecce. n. ſi umbrato repente cæli ſolis clari-tas noſtris aſpectibus deneget̉: & productæ in noſtrā humilitatem pluuiæ terris īmineant: ſi cōmotis ut aſſolenelemētis ut in rotā ſui currus tonitrua concitent̉: & dehinc fulguꝝ iacula palpebris terribiliter obiecta coruſcētquanꝗͣ & conſuetudine iſta contingant: pauemus: contremiſcimus: & proni ad terrā depoſita ſuperbia ſummittimus. Quid faciemus in illa de miſeri quando reuoluto cælo cū angelicis uirtutibus igneus dominus totus ad-ueniet? quando cadentibus deſuperſtellis ſol in tenebras: & in ſanguinē luna mutabit̉? quando montes ſicut cæra liqueſcent? quando terra ardebit: & areſcent flumina: & maria ſiccabunt̉ contra reꝝ naturā in ſumpto diuinitus humore ariditatē in aquis ignis operabit̉? quando peccatores dicent montibus cadite ſuper nos: & collibustegite nos? quando uocabūt hoīes mortē: & uocata nō ueniet? quando diſcrimina uertent̉ in uota: & quod ſemꝑoderunt hoīes concupiſcent? quando illud implebit̉ tēpus: quod lugubri Hieremias dicit affectu dicens. Reſpxi in terra: & ecce non erāt luminaria: uidi montes: & ecce erāt trementes: & uniuerſos colles turbari. Intendi aerē& ecce nō erat homo: & oēs uolucres cæli pauebant. uidi & ecce carmelus deſertus: & oēs ciuitates ſuccenſæ ignia facie domini & a facie iræ īdignationis eius: & interierūt uniuerſa. Veꝝ ne ex ſuggeſtione diaboli hæc ad terrorem dicta nō ad ueritatē credant̉: de præteritis futura probant̉ quando talia in diluuio: in ſodomis: in ægypto: inHieroſolymis: ſæpe ob delicta hoīum facta referant̉. Sed ueniet illa dies ꝗͣ corruptiuū hoc & mortale incorru-ptionē induet & īmortalitatē. Tunc ad uocem tubæ pauebit terra cū populis: & tu gaudebis iudicaturo dominolugubræ mūdus īmugiet: tribus ad tribus feriēt pectora. Potētiſſimi quodā reges nudo pectore palpitabūt. Exh-bebit̉ tūc cū ꝓle ſua ignitus iuppiter: adducet̉ & cū ſuis ſtultus Plato diſcipulis. Ariſtoteli argumenta non proderunt: tūc ruſticanus & pauper exultabis & ridebis & dices: Ecce crucifixus deus deus meus: ecce iudex qui inuo-lutus pānis in præſepio uagiit. Hic eſt ille operarii & quæſtuarii filius. Hic qui matris geſtatus ſinu homo deusfugit in ægyptū. Hic eſt ueſtitus coccino: & hic qui ſentibus coronatus. Cerne manus iudæe quas fixeras: cerne latus romane: quod foderas: uidete corpus an idem ſit quod dicebatis clam nocte tuliſſe diſcipulos. O quot uirgi-nes & quantoꝝ infamata pudicitia a deo iudice coronabit̉. O quantis in illa die expediſſet ſi membroꝝ ſenſu &uiſceꝝ uigore in hac uita caruiſſet: & quāti illic elingues & muti fœliciores loquacibus erunt: & quanti paſtoresphiloſophis: quanti ruſtici oratoribus: & quanti hebetes argumentis præferendi ſunt Ciceronis. Ibi. n. cum antetribunal Chriſti uenerimus: ſcimus nec Iob: nec Danielem: nec Noe rogare poſſe pro quoꝗͣ: ſed unūquenqꝫ por-tare onus ſuū. Igitur ſiue leges: ſiue dormies: ſiue ſcribes: ſiue uigilabis. Amos tibi ſemper buccina in auribus ſonet. & apoſtoli ꝗ hunc horrendū diem impiis & peccatoribus præuidere meruerunt: humiles erant: mortuos ſuſcitantes: & nos ſuper omnes erigimur: qui peccando quotidie noſmetipſos occidimus: non reſpicientes flebileminfirmāqꝫ naturam: quæ in aduerſis fortis: & nec in proſperis aliquando ſecura. Si .n. intemperate cibus ſumptusaut īmoderate potus acceptus leuem corpori febritiunculam concitauerit: deiicimus animam: affligimur: ſuſpiramus. Nulla cura tunc ſæculi eſt: nulla uillaꝝ nemo de patrimonio cogitat: nemo de foro. omnes calūniæ: om-nia lucra in periculo corporis conꝗeſcunt. currunt ad medicos: & pro remedio carnali promittunt̉ munera au-rum & argentum: interdū & mancipia tradunt̉: & pene totum patrimonium aut negligitur aut donatur: ut conſulatur uitæ quandoqꝫ perituræ. & pro æterna ſalute omnis admodū homo negligens eſt: omnis auarus: illic onclxiii.