ſum: quanꝗͣ affectus & perturbationes quandiu in tabernaculo huius corporis habitantis & fragili carne circundamur moderari & regere poſſumus: amputare non poſſumus. Ideo pſalmiſta dicit iraſcimini & nolite peccarequia iraſci hominis eſt: & finē iræ ponere chriſtiani. unde ꝗdam ait: Iā te uerberibus enecaſſem niſi iratus eſſem.inde. n. iuſti dicunt̉: dum oīa opera patienter operant̉. multo quoqꝫ melius eſt ſtomachū te dolere qͣ mentē/ greſu uacillare: ꝗͣ pudicitia. nec ſtatim nobis pœnitentiæ remedia blandiātur: quæ ſunt in fœliciū remedia. Cauēdūeſt uulnus quod dolore curat̉. nec ſcire poſſumus ægrotationis mala niſi cū fuerit ſanitas ſubſecuta: & quantumboni uirtus habeat uitia demonſtrant: clariuſqꝫ fit lumen cōparatione tenebraꝝ. Sed conſideremus ꝗd ethicus i-ſe pſalmus ſonet. Iuſtus es domine: & rectū iudiciū tuū: hodie non poteſt dicere niſi ille qui ad uniuerſa quæ pattur magnificat dominum: & ſuo merito imputans in aduerſis de eius clæmentia gloriat̉. Neceſſe eſt. n. ut qui ſicredere dicit in Chriſto in oībus Chriſti iudiciis gaudeat: dicens ſanus ſum: gratias refero creatori. langueo: & irhoc laudo domini uoluntatē. Quando .n. infirmor: tūc fortior ſum: & uirtus ſpiritus in carnis infirmitate perficit̉. Nam fortitudo corporis imbecillitas aīæ eſt: patit̉ & apoſtolus aliquid quod non uult. pro quo ter dominūdepræcat̉. ſed dicit̉ ei: ſufficit tibi gratia mea. Nam uirtus in infirmitate perficit̉. Cur igit̉ durū ſit quod aliquando patiendū eſt. dolemus aūt quenꝗͣ mortuū. ad hoc. n. nati ſumus: ut maneamus æterni. lugeat̉ mortuus: ſed il-le quē gehenna ſuſcipit: quem tartarus deuorat: in cuius pœna æternus ignis exæſtuat. Nam mors noſtra peccatum eſt. nos uero quoꝝ exitū angeloꝝ turba comitat̉: quibus Chriſtus occurrit obuiā: grauamur magis ſi in tabernaculo iſto mortis habitemus. Cæteꝝ nōne uereris ne tibi ſaluator dicat: Iraſceris ꝗa frater tuus meus factueſt filius: Indignaris de iudicio meo: & rebellibus lachrymis facis iniuriam poſſidenti. Cibū tibi negas non ieiu-nioꝝ ſtudio ſed doloris. non amo frugalitatem iſtā: ieiunia iſta aduerſarii mei ſunt: nullā animā recipio: quæ menolente ſeparat̉ a corpore. Tales ſtulta philoſophia habeat martyres: habeat Zenonem & Catonem. Si uiuent.crederes fratrem: nunꝗͣ plangeres: ad meliora migraſſe. Nam ſicut præter hanc uitam: eſt uita alia beatorum: itapræter hanc mortem: eſt mors alia impioꝝ. Aduerſum mortis ergo duritiam & crudeliſſimam neceſſitatem: hoſolatio erigimur: quod in breui uiſuri ſumus eos quos dolemus abſentes. neqꝫ .n. mors ſed dormitio & ſomnus appellatur. Nos dolendi magis: qui quotidie ſtamus in prœlio: & peccatoꝝ uitiis ſordidamur: & accipimus uulne-ra. Abſit tamen a fide noſtra: ut aliquam plagam dicam eſſe quæ non habeat conſolationem: cum propheta proclamet. Nunquid medicus non eſt in galaad: deus. n. permiſit te iſtius ſæculi fluctibus uentiſqꝫ iactari ut expertus naufragium de cætero ſimiliter periclitari caueris. Ita cuncta quæ paſſus es ſicut intelligis uulnera corpori-tui: ſic animæ remedia ſunt. breuis. n. uitæ ſpatium æterna memoria compenſabit.¶ De tribulationibus & obprobriis perferendis. Cap. xxiii.Portet nos per multas tribulationes introire in regnū cæloꝝ. Beati eſtis cū uos maledixerint homines 8o perſecuti fuerint: & dixerint omne malū aduerſum nos. Gaudete ergo & exultate: ꝗa merces ueſtra co-p̄ioſa eſt in cælis: futuræ uitæ gloria præſentis uitæ in cōmodis comparatur: præcipue quia non ꝗ patitur ſed qui facit iniuriā miſer eſt. unde & chriſtianis uexilla crucis ſunt delitiæ trophœa: noſtræ uitæ nō pompisſed miſeriis reportant̉: in noſtra claſſe uiri fortes obprobria ſciunt portare non munera. nam Chriſti uincula uoIuntaria ſunt: & uertunt̉ in amplexus. Siquis aūt corpore imbecillis eſt: ſi adſit ſapientia: non aduerſarii certamina uincit. maxime quoniā liberi arbitrii ſumus: ſed ipſum dei nutrit̉ auxilio: quodqꝫ paupertati non nobilitati futuroꝝ beatitudo promittit̉: retrahit quidem uerecundia ſenatoꝝ ne ſequatur pauperem Chriſtum: ſed audiat aChriſto: Qui me confeſſus fuerit: & mea uerba in generatione hac adultera & peccatrice: & filius hominis confitebit̉ eū in gloria patris ſui cū angelis ſanctis. Turpe eſt inter parentes ſenatores pro Chriſto uoluntaria humilitate deiectū. Diſplicet amicis ſi poſt ambitioſi habitus cultū plæbeia & ignobilia ueſtimenta mutent̉: ſed ſi ho-minibus placere uellem ait apoſtolus: Chriſti ſeruus non eſſem. Et propheta in pſalmo: Quoniā deus diſſipaoſſa eoꝝ: qui hominibus placent confuſi ſunt: quoniā deus ſpreuit eos: quantū bona & humana offenſio per quainuenit̉ ſeruitus Chriſti: tantū pernitioſa eſt amicitia quæ dei præſtet offenſam ſicut ſcriptū eſt: Qui uolueritamicus fieri huius mundi: inimicus dei conſtituet̉. Dicat unuſꝗſqꝫ quod uelit: ego interim de me pro ſenſus meparuitate iudicaui melius eſſe confundi corā peccatoribus ſuper terrā: ꝗͣ coram angelis ſanctis in cælo uel ubicū-qꝫ iudiciū ſuū uoluerit demonſtrare. unde Eſaias uir ſua gente nobiliſſimus: qui ſocer regis Ezechiæ fuiſſe refer-iuſſu dei depoſito cilicio nudus: nūc tamen ardui præcepti pudore perterritus eſt: quo minus dei imperiū ſequeret̉: ꝗa nihil honeſtius eſſe homini ꝗͣ ſuo creatori parere iudicabat. Ioannes quoqꝫ baptiſta nobilis & in carne &in ſpiritu natus ciliciū a pueritia in habitū elegit: & locuſtas in cibū: ꝗ nec peccati conſcientia: nec paupertatis in-opia ad huius gloriā oneris: ſed ſoli ſæculi beatitudine trahebat̉. Vnde & apoſtoli ſtulti & inutiles & tenuis fideiarguunt̉. Inde Paulū apoſtolū proferā: quē quotiens lego uideor mihi non uerba audire: ſed tonitrua: qui oculomentis futura contēplans dicebat: ꝗs nos ſeparabit a charitate Chriſti? tribulatio an anguſtia? an perſecutio? atfames? an nuditas? an periculum? an gladius? Illos pericula non ſeparant: nos uero uoluptates. Illi cathenas baīulant īnocētes: nos auꝝ circūferimus criminoſi. Ilī in carceribus uincti: nos in tricliniis delicatis. Illi in neruo poſiti deū puro corde & ſincæra cogitatione laudantes: nos forte in ipſa eccleſia de forenſibus calūniis cogitamus& cū omnibus æqualiter legis data gratia gehenna ſeu regula promiſſa ſunt. alij de diuitiis: alij de uirtutibus meditant̉. Cūqꝫ dictū ſit generaliter omnibus dominū deū tuū adorabis: & illi ſoli ſeruies. Alii innocentia: miſeri-cordia: caſtitate: ieiuniis deo fideliter & ſine fine ſeruientibus nos nobis adulteros eligimus: quibus ſeruire uo-ſumus. Siꝗdem iuxta euangelii ſententiam: Omnis qui facit peccatum ſeruus eſt peccati: re uera ſi amator pecuniæ ſum: ſi gloriæ: ſi ſubperbiæ: ſi ambitionis aut pompæ: dum illi omne ſtudium meæ uoluntatis impendo: do-