tis diuini ſit operis executor. nam qui edere. uult nucleum: frangat nucem. Apoſtolus ait rectius .n. fuerat homi-nem ſubiſſe coniugium: & ambulaſſe per plana: ꝗͣ ad altiora tendentem in profundum inferni cadere.¶ De laude & detractione uitanda. & periculis huius uitæ. Cap. xlaudatoribus tuis: īmo nec irriſoribus aurem libenter accōmodes. Oīs falſa prædicatio ſecta¶ Ancretur lucra: & gloriā quærit humanā. ut per gloriam naſcant̉ cōpendia: laudent te eſurientiū uiſcera: nonFuctuātiū opulenta conuiuia. Adulator ꝗppe blandus inimicus eſt: naturali ducimur malo. adulatoribus noſtris libenter fauemus: ꝗͣꝗͣ nos reſpondeamus indignos: calidus rubor ora perfundat: tamen ad laudē ſuāintrinſecus aīa lætat̉. ſed ueritas angulos non amat: nec quærit ſuſurrones. Laus ꝗppe iuſtos cruciat: iniquos ex-altat: ſed iuſtos dum cruciat purgat: iniquos dū lætificat: reprobos monſtrat. nulli detrahas: nec in eo te ſanctumputes: ſi cæteros laceras. Accuſamns ſæpe quod facimus: & contra nos metipſos diſerti in noſtra uitia inuehimumuti de eloquentibus iudicantes. nunꝗ huiuſcemodi hominibus appliceris: ne declines cor tuū in uerba mali-tiæ: & audias. Sedens aduerſus fratrem tuū loquebaris: & aduerſum filiū matris tuæ ponebas ſcandalū. & apertius in eccleſiaſte: Sicut mordet ſerpens in ſilentio: ſic & fratri ſuo in occulto detrahit. Sed dicis: ipſe non detrahoalijs loquentibus: quid facere poſſum ad exuſandas excuſationes? in peccatis iſta prætendimus: Chriſtus arte nōdeludit: nequaꝗͣ mea ſed apoſtoli ſententia eſt: Nolite errare: deus nō irridet̉. ille in corde: nos uidemus in facie.Salomon loquit̉ in prouerbiis. Ventus aꝗlo diſſipat nubes: & uultus triſtis linguas detrahentiū. Sicut .n. ſagittaſi mittat̉ contra durā materiā: non nunꝗͣ in mittentē reuertit̉: & uulnerat uulnerantem. iuxta illud facti ſunt mihiⁱ in arcū prauū. & alibi: Qui mittit in altū lapidem recidit in caput eius. Ita detractor cū triſtem uiderit facienaudientis: īmo non audientis ꝗdem ſed obturantis aures ſua: ne audiat iudiciū ſanguinis ilico conticeſcit: palleuultus: hærent labia: ſaliua ſiccat̉. Vnde idē uir ſapiens cū detractoribus inꝗt ne miſcearis: quoniā repente ueniet perditio eoꝝ: & ruinā utriuſqꝫ quis nouit? tā ſ. eius qui loquit̉ ꝗͣ illius qui audit loquentem. & Timotheo dicitur: Aduerſus preſbyteꝝ accuſationem ne acceperis. peccantem aūt corā omnibus argue: ut cæteri metū habeāt.non eſt facile de perfecta ætate credendū quā & uita præterita defendit & honorat uocabulū dignitatis. Si meigit̉ uis corrigi delinquentem aperte increpa: tantū occulte ne mordeas: corripiet me iuſtus in miſericordia & increpabit. oleū aūt peccatoris non impinguet caput meū. nam in comparatione duoꝝ maloꝝ leuius malū eſt arte peccare: ꝗͣ ſimulare & fingere ſanctitatem. Quid uulneribus tuis prodeſt: ſi & ego fuero uulneratus? an ſolā-tiū percuſſi eſt anmicū ſecum uidere morientem? Quid .n. mihi prodeſt: ſi aliis mala mea referas? ſi me neſciente peccatis meis īmo detractionibus tuis alium uulneres? & cum certim omnibus narres: ſic ſingulis loquari:qͣſi nulli alteri dixeris: Hoc non eſt me emendare: ſed uitio tuo ſatiſfacere. præcepit. n. dominus peccantes inter.dū arguere debere ſecreto uel adhibito teſte. & ſi audire noluerint referri ad eccleſiam: habendoſqꝫ in malo per-tinaces quaſi ethnicos & publicanos. nam ingenia liberaliter educata facilius uerecūdia ꝗͣ metus ſuꝑat: & quo-tormenta non uincunt: interdū uincit pudor: licet multo melius eſt timore pœnaꝝ emendare peccata: ꝗͣ ſpe proſperorū diuinæ ſub iacere ſententiæ. Qui. n. non ſenſerit deū per beneficia: ſentiat per ſupplicia. Cæteꝝ grandepeccatū eſt odiſſe corripientem: maxime ſi te non odio ſed amore corripiat. Contra nos aūt omnis conſonat cho.rus: & latrant uniuerſa ſubſellia. Iungunt̉ & noſtri ordinis: qui & rodunt̉ & rōdunt: aduerſum nos loquaces preſe muti: qͣſi ipſi alij ſint ꝗͣ monachi. & non quicꝗd in monachos dicit̉ redundet in clericos: qui patres ſunt mona-choꝝ. Detrimentū pecoris paſtoris ignominia eſt: ſicut e regione illius monachi uita laudanda eſt: qui uenerationi habet ſacerdotes Chriſti & non detrahit gradui: per quem factus eſt Chriſtianus. Nā quando & inimici:præbemus beneficia: ipſoꝝ malitiā noſtra bonitate ſuperamus: & mollimus duritiam: & iratū animū ad beniuoIentiam flectimus. Sed nec ille abſqꝫ inuidiæ infectione eſſe poterit: qui ſoli deo placere geſtierit. Inuidia .n. nottam humanas amicitias ꝗͣ ſolā iuſticiam perſequit̉. Qui inuidus eſt aliena fœlicitate torquet̉: quoniam uirtu:ſemper inuidiæ patet. Difficile quoqꝫ euadit obprobria: cui eſt amica iuſticia: īmo ſiquis pie uiuere uoluerit: ini-qui protinus irriſione blaſfemant. Hæc quoqꝫ eſt conſuetudo detrahentis: ut malū ſuū ſemper uelit negando gminare: & dicere aut non feciſſe quod fecit: aut bono operatum xælo. Nil mirum ergo ſi contra me paruū homūculum īmundæ ſues grunniunt: & pedibus margaritas conculcent: meqꝫ procul ab urbibus: foro: litibus: turbiſꝗremotum: ſicqꝫ latentem repperit inuidia. Tantum. n. me diligunt hæretici: ꝙ ſine me eſſe non poſſunt. Omittāperſonas: Rebns tantum & criminibus eſt reſpondendum. Nihil cauſæ prodeſt maledicentibus maledicere: &aduerſarios talione mordere: cum præceptum ſit malū pro malo non reddi. Vnde non de aduerſario uictoriamſed contra mendacium quærimus ueritatem. Sed nec timeamus odia ſubire quorūdam. Non .n. hominibus de-bemus placere: ſed deo: At ſcitote me nunꝗͣ hæreticis peperciſſe: ſed oī ſtudio peregiſſe ut hoſtes eccleſiæ/ mei ficrent hoſtes. Vnde meam iniuram patienter tuli: impietatem contra deum ferre non potui. Latrant canes pro deminis ſuis. tu non uis me latrare pro Chriſto? falſus rumor cito opprimit̉: & uita poſterior indicat de priore. Fi.ri ꝗdem non poteſt: aut abſqꝫ morſu hoīum uitæ huius curricula ꝗs pertranſeat. Malorūqꝫ ſolatium eſt bonorcarpere: dum peccantiū multitudinem putant culpam minui peccatoꝝ. Sed tamen cito ignis ſtipulæ conquieſcit: & exudans flamma deficientibus nutrimentis paulatim emorit̉. Nam ſi ante anno præterito fama mentitaeſt: aut ſi certe ueꝝ dixit ceſſet uitium: ceſſabit & rumor. Prima nāqꝫ uirtus monachi eſt contemnere hoīum iudicia. Igit̉ non timebo hoīum iudicium: habiturus iudicem meū. Cupiunt. n. uicini non ſuam: ſed alienam diſcutire uitā. Sed qui amīcus eſt etiam praua recta iudicat. Inuenti ſunt. n. ſcioli tantum ad detrahendum: qui eo ſe doctos oſtentare uolunt: ſi cunctoꝝ uitam lacerent. Sed nihil deo clauſum eſt: & tenebræ lucent apud eum. Fugetamen in quibus poteſt malæ conuerſationis eſſe ſuſpicio: nec paratū habeas illud: ſufficit mihi conſcientia mea.non curo