nec ſane oneroſum uel difficile uideri debet etiam delicatis corporibus in ſeptimana duarum. i. ſabbati atqꝫ dominicæ portionem aliquam dei miniſterio diſputare. Iſta. n. quaſi purificatio eſt dieꝝ quinqꝫ uel noctium: quibus ſtupore carnali ingraueſcimus: ac mondanis actibus aſſolitamur. nec erubeſcat aliquis in bono ſtudio ſanctitatis cum non erubeſcāt improbi in perpetrādo opere fœditatis. Merito ergo ſcriptura in prouerbiis ingerit:eſt confuſio quæ ducit ad peccatum. In bono. .n. opere confundi peccatum eſt: ſicut in malo faciendo non cōfundi pernities eſt. Si ſanctus es: ama uigilias: ut theſaurum tuum uigilando cuſtodias: & ipſe in ſanctitate ſerueris.Si peccator es: magis cura: ut uigilando & orando purgeris: dum tunſo pectore frequentius clames. Ab occul-tis meis munda me: & ab alienis parce ſeruo tuo. Guſtādum .n. uidetur: quia ſuauis eſt dominus ſicut ſcriptumeſt. Qui ergo guſtauit: intelligit & ſentit: ꝗͣtum pondus pectoris uigilando deponitur: quantus mentis ſtupo-excutitur: quanta lux animam uigilantis & orantis illuſtrat: quæ gratia: quæ uiſitatio mēbra uniuerſa lætificat.Vigilando oīs timor excluditur: fiducia noͣſcitur caro maceratur: uitia tabeſcūt: charitas roboratur recedit ſtultitia: accedit prudentia: mens acuitur: error obtunditur: criminum caput diabolus gladio ſpiritus uulneraturQuid ac utilitate magis neceſſarium? ꝗd iſtis lucris commodatius? quid ac dilectione ſuauius ꝗd hac fœlici-tate beatius? teſte etiam propheta qui in principio pſalmoꝝ ſuoꝝ beatum uirum deſcribens ſummam beatitudinem eius in hoc uerſiculo collocauit. Si in lege dei meditatur die ac nocte: bona eſt, quidem diurna meditatioſed efficacior eſt nocturna: quia per diem neceſſitates obſtrepunt: occupationes diſtrahunt mentem: ſenſumduplex cura diſpergit. nox autem ſecreta: nox quieta opportuna ſe præbet orantibus: aptiſſima uigilantibusdum carminibus: occupationibus: expeditum collectum ſenſum in totum hominem diuinis cōſpectibus ſiſtit.Curandum eſt etiam ne nimietate cibi uel potus uigilaturi pectus oneretur: ne crudelitates eructantes & crapuIam non ſolum ipſi nobis: ſed etiam gratiæ ſpiritus indigni iudicemur. Ergo tanꝗͣ diuino functuri myſterio arte nos per abſtinentiam parare debemus: ut in grauati expeditius uigilare poſſimus. Cogitatio quoqꝫ mala pelatur: ne male uigilantis oratio fiat: ſicut legitur: in peccatum. Sunt. n. & ex maligno uigiliæ: ſicut in prouerbiislegitur. Ablatus eſt ſomnus ab oculis eoꝝ. nō. n. dormiunt inquit niſi malefecerint Abſint abſint ab hoc con-uentu tales uigiliæ: ſit potius uigilantibus pectus clauſum diabolo: apertum Chriſto: ut quem labiis ſonamus:corde teneamus. Tunc erunt acceptabiles noſtræ uigiliæ: tunc pernoctatio ſalutaris: ſed competenti diligentia& deuotione ſincæra miniſterium noſtrum diuinis obtutibus offeratur.¶ De ueſtibus. Cap. xvii.ōtemptū mūdi probet: Ita duntaxat ne animus tuus tumeat: ne ha-Vſca tunica ueſtiaris: uilis tunic-bitus ſermoqꝫ diſſentiant. nam ueſtis ipſa uilis & pulla animi tacentis indiciū eſt. Qui .n. mollibus uſtiunturī donibus regū ſunt. Tales nāqꝫ ueſtes habeas: nō ꝗbus ueſtita corpora nudent̉: quæ nec ſinmunde nec fordidæ: & nulla diuerſitate notabiles: ꝗa nec affectatæ ſordes: nec exquiſitæ mūditiæ conueniunChriſtiano. ſed ne hoc ipſum iactantiam tibi generet: ꝙ ſæculi iactantiā cōtempſiſti: nec cogitatio tacita ſubre-pat. ut quia forſitan in auratis ueſtibus placere deſiſti: placere coneris in ſordibus. Nihil .n. intulimus in huncmundum: nec auferre quid poſſumus. At nunc plæroſqꝫ uideas armaria ſtipare ueſtibus: tunicas mutare quo-tidie: & tamen tineas non poſſe ſuperare: & qui te religioſior eſt unum exerit ueſtimētum: & plenis arcis pāno-trahit: inficiuntur mēbranæ colore purpureo: aurum liquieſcit ī litteras: gēmis codices ueſtiuntur: & nudus ante fores eorum Chriſtus moritur. puęlla. n. tunica minus cum humi iacuerit ſordidatur. Sic cingulum laneumcū tota ſimplicitate puriſſimum: & qd̓ poſſit abſtringere ueſtimēta magis quā ſcindere: idem ſemper habitusneglecta mundicies: inculta ueſtis: & cultus ipſe ſine cultu: plumarum quoqꝫ mollicies iuuenilia membraCap. xviii.¶ De laboribus manuum.non foueat.Ec uacet mens tua uariis perturbationibus: quæ ſi pectori inſederint dominabuntur tui: & deducentte ad delictū maximū. Facito aliquid operis: ut ſemper te diabolus inueniat occupatū. Si apoſtoli ha-(bentes poteſtatē de euangelio uiuere: laborabant manibus ſuis ne quē grauarent: & alijs tribuebāt refrigeria: quoꝝ pro ſpiritualibus debebant metere carnalia: cur tu in uſus tuos ſucceſſura non præparas? uel fiſcellam texe iunco: uel caniſtrum lentis texe uiminibus. Seratur humus: areolææquo limite diuidātur: in qui-bus cum holeꝝ iactata fuerint ſemina: uel plantæ poſitæ per ordinem/ aquæ ducantur irriguæ. inſerantur fructuoſæ arbores uel gemmis uel ſurculis: ut paruo poſt tempore dulcia poma decerpas: apum fabricare aluearea: ad quos te mittunt Salomonis ꝓuerbia: & monaſteriorum ordinem ac egregiam diſciplinam in paruis diſce corporibus: texantur & lina pro capiendis piſcibus: ſcribantur & libri: ut manus operetur cibum: & animalectione ſaturetur: nam in deſideriis eſt omnis ocioſus. Aegyptioꝝ monaſteria hunc ordinem tenent: ut nunitabſqꝫ ſabore atqꝫ opere ſuſcipiant: nō tam propter uictus neceſſaria ꝗͣ propter animæ ſalutem: ne uagetur pernitioſis cogitationibus ad inſtar fornicantis Hieruſalem: omni tranſeunti diuaricet pedes ſuos. Nec iccirco ti-bi ab opere ceſſandum eſt: quia deo propicio nulla re indiges. ſed ideo cum omnibus laborandū eſt: ut per oc-caſionē operis nihil aliud cogites: niſi qd̓ ad domini ꝑtinet ſeruitutē. ſimpliciter loquar: ꝗͣuis oēm cenſum tuūin pauperes diſtribueris: nihil apud Chriſtum erit præcioſius: ꝗͣ qd̓ manibus tuis ipſe confeceris. Sudore. n. &¶ De laude religiōis & de īductione ad eam.labore nimio ad ubertatē fructuū ꝑueniemus.Xterius ꝗdē mōaſteria multus a te ꝑ īſulas dalmatiæ ſcōꝝ numerus ſuſtētat̉: ſed melius faceres ſi & ipſe ſāctus īter ſcōs uiueres. Difficile īmo īpoſſibile ē: ut & præſētibus ꝗs & æternis fruat̉ bonis: & ut hicEuētrē: ibi mētē īpleat: & de delitiis trāſeat ad delitias: ut in utroqꝫ ſæculo primus ſit: & in cælo & in terra glorioſus appareat. Quod aūt aſſeris eos melius facere ꝗ utunt̉ rebus ſuis: & paulatim fructus poſſeſſionauperibu-