pſalmoꝝ decantatio cum puritate & ſerenitate & ſpirituali hilaritate: ꝗͣ totius pſalterii modulatio pſalterij cunanxietate cordis & triſtitia. Cātor quoqꝫ pellatur: ut noxius ac fidicinas & pſaltrias: iſtiuſmodi quaſi mortifer-ſyrenaꝝ carmina pro turba ex ædibus. Sic aūt erudenda eſt anima: quæ futuram eſt templū dei: qd̓ nihil aliuodiſcat audire: nihil loqui niſi qd̓ ad timorem dei pertinet: turpia nō intelligat: cantica mundi ignoret. nō ſuncontēnenda quaſi parua ſint: ſine ꝗbus maiora conſtare nō poſſunt. Græca narrat hiſtoria alexādrum potētiſſimū regem orbiſqꝫ dominatorē & in moribus & in inceſſu Leonidis pædagogi ſui nō potuiſſe carere uitiis: ꝗbusadhuc paruulus fuerat infectus. Dæmonum itaqꝫ cibus eſt carmina poetaꝝ: ſæcularium ſapientia: rhetoricoꝝpomꝑa uerboꝝ. Hæc ſua homines ſuauitate delectant: & dum aures dulci modulatione currentibus capiuntanimam quoqꝫ penetrant: & pectoris interna deuincūt. Verum ubicūqꝫ ſummo ſtudio fuerint ac labore perle-cta: nihil aliud niſi inanem ſinū & ſermonū ſtrepitum ſuis lectoribus tribuūt. nulla ibi ſaturitas ueritatis: nullaiuſticiæ refectio reꝑitur. Studioſi uero in fame ueri uirtutū penuria perſeuerant. Mihi aūt curæ nō quid Ariſtoteles: ſed quid Paulus doceat. Ornat .n. doctrinam dei: ꝗ ea quæ condi tioni ſuæ apta ſunt facit: & econuerſo cō-fundit illam: cui conditio ſua diſplicet. Monachus aūt nō doctoris ſed plangentis habet officium: qui uel ſe uelmūdum lugeat & domini pauidus præſtolatur aduētum: qui ſciens imbicillitatem ſuam: & uas fragile qd̓ portat timet offendere: ne impingat & coruat: & frangatur: ſeqꝫ monachum eſſe non loquendo & diſcurſando: ſectacendo & ſedendo nouerit. Sit quoqꝫ tibi ſermo ſilens: & ſilentium loquens: nec citus nec tardus inceſſus. acunuſquiſqꝫ quando ad cōmunionem ingreditur: cum cuculla tantum accedat. Habeant qui uolunt ſuas ouesuaſe gemmato bibant: ſerico niteant: plauſu populi delectentur: & per uarias uolūtates diuitias uincere nequeant. noſtræ diuitiæ ſunt. in lege dei meditari die ac nocte: pulſare ianuam: & ſæculi præeūte calcare. Præpare-mus igitur nobis fortitudinem: aſſumamus nobis ꝑfectum robur: ut inter erro erroꝝ tenebras & confuſionē innoctis ſcientia Chriſti lumē appareat. dieſqꝫ noſter nubē habeat ꝓtegētē: ut his ducibus ad terramſanctā ꝑuenire ualeamus. Quid .n. eruditione melius? quid ſuauius diſciplina? quid dulcius domino? Si aūt conuiuiumChriſtus: lectio Chriſtus: quies Chriſtus: cogitatio Chriſtus. Quæ. n. poteſt eſſe uita ſine ſcientia ſcripturaꝝper quā etiā ipſe Chriſtus agnoſcit̉? qui cibi quæ mella ſunt dulciora: ꝗͣ dei ſcire prudentiā? Sapiens quoqꝫ nūꝗͣ ſolus eſt: habet ſecū oēs qui boni ſunt & fuerunt: & aīum liberum quocūqꝫ uult trāſfert qd̓ corpore nō pōtcogitatōe cōplectitur. & ſi hominū inapia fuerit loꝗtur cū deo: nec unꝗͣ eſt minus ſolus: ꝗͣ cū ſolus fuerit. Primanamqꝫ ſapientia eſt caruiſſe ſtultitia: ſed ſtultitia caruiſſe non poteſt: niſi quidē ītellexerit illam. ſed uera ꝗdemſapientia eſt nuper factum ſe noſſe: & ut ſic loquar in carne iuſtoꝝ in perfecta perfectio eſt. Parum tamen eſtſcire quod neſcitis: ſed prudentis hominis eſt noſſe menſuram ſuam: quam qui ignorauerit quanto amplioraqueſierit: tanto magis ad īferiora collocabitur. Diſcamus igitur in terris quoꝝ nobis ſcientia perſeueret in cælis¶ De uigiliis. Cap. xvi.Ignū ē fratres aptūqꝫ prorſus ſatiſqꝫ cōueneiēs de ſanctis uigiliis nūc dicere & ꝓferre ſermonē: quandoipſa lucubratio exigit̉ a ſollicitis. Nox ecce ē caligo corporibus: nō ſolū hoīes: ſed etiā cunctos in ſom-no detinet animātes: ut reformatis uiribus ꝑ ſoporē poſſint diuturnū ſuſtinere laborē uiuentes. Bonusdeus: qui ita ꝓſpexit: ita cōſtituit: ut hō exiturus ad oꝑationē ſuā uſqꝫ ad ueſperū haberet uiſcariū tēpus: in quoa duris laboribus & multa fatigatiōe requieſcere præſtitit. Nouimus aūt multos hominū: ut aut maioribus ſuisplaceāt aut ſibi aliꝗd peculiariter proſint noctis particulā ad aliquod opuſculum ſegregare: id pro lucro dicerequod furati de ſopore ſuo operati potuerint. A Salomone uero laudatur & fœmina: quæ pēſa & lanifitium adlucernam uigilāter exercet. Addidit etiā quod ex hoc laus uiro eius in portis & gloria magna naſcatur: quod ſiin carnalibus inſtrumētis .i. uictui & ueſtitui neceſſariis ꝗ uigilat nō repræhēditur īmo laudat̉: & mirari me fa-teor eſſe aliquos ꝗ ſacras uigilias tam ſpirituali ope fructuoſas/ orationibus hymnis lectionibuſqꝫ fœcūdas autſuꝑfluas æſtimāt aut ocioſas aut qd̓ his deterius ē īportunas. & ꝗdē ſunt hoīes a nr̄a religiōe alieni: ꝗ iſta ſic ſentiant nō eſt miꝝ Quomodo. n. prophanis religioſa placere poſſunt: quibus ſi placerent noſtri eſſent: quia ſu-mus itaqꝫ Chriſtiani. Si uero noſtri ſunt quos uigiliarum ſalutifer actus offendit: ut nihil de his deterius ſuſpi-cer: aut pigri ſunt aut ſomniculoſi: aut quod his eſt proximum ſenes uel infirmi. Si pigri ſunt erubeſcant: quiaillis inſonāt prouerbia Salomonis: uade ad formicam o piger: & æmulare uias eius. Si ſomniculoſi ſunt exper-giſcantur ſcriptura proclamante O piger quouſqꝫ dormis? quādo aūt de ſomno ſurges? paululū ꝗdem dormismodicum ſedes puſillum aūt dormitas: puſillū uero cōplecteris manibus pectus. Si ſenex es: quis te compellitut uigiles ꝗͣꝗͣ & nō compulſus pro ætate uigilas. & ſi ſtare nō potes: ſed tuam cogitas impoſſibilitatem: nō debesiuuenes & ualentes ad tuum reuocare torporem: quos ꝓpter uarias tētationes iuuētutis ſeipſos ꝓpenſioribusmacerare decet uigiliis. nam athletæ ſuis incitatiōibus fortiores ſunt: & tamē monet debilior: pugnat ille ꝗ for-tior eſt maxime quia & ſancti corruūt: ſi fuerint negligentes. & peccatores priſtinum recipiūt: ſi ſordes fletibuslauerint. hoc ideo dico: ut te nō terreant deſcendētes: ſed ꝓuocent aſcedentes. Nihil tam facile ꝗͣ ocioſum & dormientē de alioꝝ labore & uigiliis diſputare. Si uero infirmus es membris: quod facere potes: noli reprehende-re jmmo riga & tu ſecundum ꝓphetam lachrymis ſtratum tuum: & dic: Sic memor fui tui ſuper ſtratum meūIniunge etiam uigilantibus: ut te ſuis præcibus iuuent: quo adiutus a domino ſuper lectum doloris tui cane-re poſſis: & tu quandoqꝫ merearis dicere in matutinis meditabor in te: quia fuiſti aditor meus. Alioquin ſtul-tum & ſatis extraneum eſt: ut quia ipſi currere non ualemus: bene currentibus derogemus. nam etſi non poſ-ſumus debemus congratulari potentibus. Sicut. n. de conſenſu malitiæ participatur cum facientibus pœna: ſicparticipatio gloriæ ſperanda eſt de conſenſu bonitatis. Alios .n. effectus coronat: alios uoluntas pia lætificat