ius qui mirantur ſigna & portenta quæ facit: mirentur & incredibilem abſtinentiam: ſcientiam: & humilitatem.Ego autem nil ita ſtupeo: ꝗͣ gloriam & honorem calcare potuiſſe. quia factu eſt difficile gloriam uirtute ſupera-re: & ab his diligi quos præcedis. Cū ergo Chriſti gaudeas libertate: ac propemodum in dogmate conſtitutus ſisnon debes ad tollendam tunicam tecta deſcendere: nec reſpicere poſt tergum: nec aratri ſemel arrepti ſtiuam qpere: ſed ſi fieri poteſt: imitare loſeph. & ægyptiæ dominæ pallium derelinque: ut nudus ſequaris dominum Saluatorem: qui dicit in euangelio: niſi quis tulerit crucem ſuam: & ſecutus me fuerit: non poteſt meus eſſe diſcipuIus. proiice ſarcinam ſæculi: ne quæras diuitias: quæ cameloꝝ prauitatibus comparantur. nudus & leuis ad cæ-Ium uola: ne alas uirtulum tuaꝝ auri deprimant. pondera ut impleas ſacculum. quem dominus euacuare præcipit. Si igitur qui habent poſſeſſiones & diuitias iubentur oīa uendere: & dare pauperibus: & ſic ſequi Saluatorēdignatio tua non debet quærere quod erogaturus es. Vidua illa in euangelio paupercula: quæ duo minuta mi-ſit in gazophylatium: cunctis præfert̉ diuitibus. quia totum quod habuit dedit. & tu igit̉ eroganda non quæra-ut fortiſſimum tyrūculum ſuum Chriſtus agnoſcat. ut lætus tibi de longiſſima regione uenienti occurrat paterut ſtolam tribuat & annulum: ut immolet pro te uitulum ſaginatum.¶ De utilitate paupertatis. Cap. vi.Nuper uero ita conſolandus eſt: ut ſciat in paupertate magis bona conſideranda. Et primo quidem ꝙadeo illi ſit utiliter prouiſum. Præſciuit. n. deū infirmitatem eius conſideraſſe: & ſciſſe ꝙ diuitiaꝝ ſarcinā& ſolitudinem portate non poſſet. Deinde ſciat quantas tentationes: quanta pericula tranſiuerit nomi-ne paupertatis: ſi affluentia deeſt: quæ frequenter contraria eſt. ad animi diuitias quantotius ſine impedimentoin paupertate tranſit̉. certe quātis malis caruit conſideret: Caret inuidia: æmulatione: inſidiis: dolo: ſuperbia: contentione: & his quæ hominibus in hoc ſæculo diuitiæ ſolent conflare. fluxu .n. reꝝ & ubertate copiaꝝ aīus ſoluituigor mentis infringit̉: uirtus corporis eneruat̉. At in paupertate non laſciua conuiuia: non turpes potationes.oīa ſobria: oīa rigida: oīa humilia: non abiecta: quoniā conſcientia pura & uirtute ſunt plena. non eſt abundansextraneis facultatibus: non facile ad diuitias animi. i. ad uirtutes huius mundi diues accedit. filius. n. dei difficilius dicens diuitē introire in regnum cæloꝝ: utiqꝫ intelligit pauperem facilius: ne ſe ob paupertatem alienū eſſe acura dei exiſtimet: prophetæ teſtat̉ dicens & pauperē & diuitē ego feci: & pro oībus æqualis cura mihi eſt. Noneſt. r. deus perſonaꝝ acceptor: nec pro illo tantū curam gerere pro fitet̉: qui in ſæculi diuitiis pollet: ſed pro omnibus & pro pauperibus curam ſuſtinet: remuneraturus quem inuenerit aut in diuitiis humilem: aut in paupetate patientē: diſtributi ueluti totius corporis humani & miniſteriū quæritur ſinguloꝝ. Conſideret hominis copus eſſe unū ꝗdem corpus: ſed plurima membra. Nunꝗd oīa ſunt oculus aut pes aut reliqua membra? Sed ſicuti ait apoſtolus doctor gentiū in fide & ueritate: quæ inferiora ſunt mēbra maiorem his tribuimus honorem. E-quēadmodum uirtus ſinguloꝝ membroꝝ in ſuo ordine atqꝫ officio demōſtrat̉: ita in totius generis humani copore uelut minor paupertas & diuitiæ collocantur: ut diuitiis humanitas dei examine comprobet̉. Exultare de-bet paupor: deo gratias agere: ꝙ multis patrimonii nexibus liberatus: in die prabationis non grauat̉ cōpedibusfacultatum: facilius liber ſequit̉ diſcipulus dominum nullis nexibus implicatus. Non deſit etiā ab ipſo in quantū poteſt miſericordia iuſta in egenos: quia ſicut iuſtus efficit̉ de frugalitate inferioribus: & nō habentibus prorogator nō uereatur: nec ipſe deficiat: cū in uſu ſanctæ adminiſtrationis habeat prōptiſſimā uoluntatē. Nihil. nſibi deerit: non cupiat in ſæculo diues fieri: ne mala ſibi plurima acꝗrat dicente ac monente glorioſo Paulo habetes uictū & ueſtitum his contenti ſimus. Immo ſi uera fide & propter ſalutē credere cæleſtes ſibi diuitias coopte& comparet: quas unuſꝗſqꝫ & miſericordia & reliꝗs actibus bonis comparat & aſſumit. Tēporalibus .n. æternaſunt præponenda: caducis ſtabilia: ſollicitis ſecuriora: periculoſis libera: inhonorificis clariora. Igit̉ cū Chriſtuꝫdixerit. Primū quærite regnū dei: & hæc oīa apponent̉ uobis: nulli dubiū fore credo his copiam neceſſariā reriin terris non defecturā ꝗbus cæleſtia præparant̉. Vnde his monitis & diues temperet̉: & pauper ſubleuet̉. Dif-ficile potentes & nobiles & diuites & multo his difficilius eloquentes credunt deo. Occæcat̉ nanqꝫ mens eoꝝ diuitiis: opibus: atqꝫ luxuria: circundati uitiis non poſſunt uidere uirtutes. Fœlix ergo ꝗ non in diuitiis: non in ſapiētia: non in potentia ſæculari & eloquentia: ſed in Chriſti paſſionibus gloriat̉. Ac nihil miſerius: ꝗͣ deum proptenummum contemnere. Ideo quem ſenſeris ſemper aut crebro de nummis loquentem: inſtitorem habeto potiu-Tmonachum.¶ De correctione & doctrina præſidentis. Cap. viEctor quoqꝫ honore ſuppreſſo æqualē ſubditis bene uiuentibus & erga ꝑ uerſos iura rectitudinis exercere non formidet. Nam liquet ꝙ oēs homines natura ingenuit æquales: ſed uarietate meritoꝝ ordineVlios aliis culpa poſtpoſuit: ſed & arguunt negligētes rectores eccleſiæ dei: ob quoꝝ in curiam perit oīsdecor populi chriſtiani: cū nec in meditatione legis diuinæ: nec cultu pietatis: nec in ſacraꝝ uirtutū exercitio laborare conent̉. Tunc etenim doctrina doctoꝝ ſuauitas eſt: cū doctrina pariter & uita conſentiant. Sed nec putanſua ſcientia & ſapientia ſed dei auxilio pacē eccleſiis ſuis redditā: ꝗ̄ ſi ſuū ſeruauerint gradū: ſunt qͣſi domus dei &quaſi angelus domini. Sed ſi plus cupiunt uideri noſſe ꝗͣ cæteri: quandoqꝫ patent ueritatis regulam non tenereMagiſter quoqꝫ diſcipulū corrigit quē ardentioris cernit ingenii. Nā medicus ſi ceſſauerit curare deſperat: quoniā nō eſt parui apud deū meriti bene filios educare. Rectoꝝ quoqꝫ eſt ut laborantiū nouerint ſudorē: uel lapſismanū porrigere: uel errantibus uiā oſtendere. Sed ne glorieris ꝙ multos diſpulos habeas filius dei docuit in iu-dæa: & duodecim illū tantū apoſtoli ſequebant̉: phariſæoꝝ autem doctrinæ omnis populus applaudebat. Lædit diſcipulus magiſtrum ſi per negligentiam ſuam præcepta eiuſqꝫ laborem diſperdat. Ideo non ſit in eis pœnadiuerſitas in quibus paria ſunt peccata. Nullius perſonam accipias quantumcūqꝫ ſit potens uel nobilis: ſi pecca