bus in naturæ lege: ſed caſſa ſpe annoꝝ ſpatia pollicet̉. nemo. n. tam fractis uiribus & ſic decrepitæ ſenectutis ēut non ſe putet adhuc unū annū eſſe uictuꝝ. Veꝝ quid ago fracta naue de mercibus diſputo. non intelligimusantichriſtum appropinquare: quē dominus leſus interficiet ſpiritu oris eius. Iuuenis quidē poteſt mori cito: ſecſenex diu uiuere non poteſt: maxime ꝗa ad comparationē æternitatis omne ꝙ in mūdo patimur una dies appellari pōt: non habitationis ſed pereorinationis. Nā quotidie cōmutant̉: tamen æternos nos credimus. Hoc ipſumquod dico qd̓ ſcribo quod lego: ꝗ demendo: de uita mea trahit̉. Quot puncta notarii: tot meoꝝ dāna ſunt tempoꝝ. Oēs nāqꝫ diuitiæ de iniquitate deſcendunt: niſi alter perdiderit: alter inuenire nō pōt. Vnde uulgata ſententia mihi uidet̉ eſſe ueriſſima: ꝙ diues: aut iniquus: aut iniqui hæres. Vides .n. homines maria trāſire: ante potentūexcubare fores: pati oīa quæ ſeruoꝝ conditio uix patit̉: ut diuitias congregent: ut aliquā accipiant dignitatem: &poſtꝙͣ hoc fuerint conſecuti: tradere ſe luxuriæ & uoluptatibus & omni iniꝗtati: ut qd̓ auaritia congregat: luxuria conſumat. Iſti ergo pro laboribus ſuis efficiunt̉ hoſpitiū dæmonū. qui templū dei eſſe debebant: fiunt taber-nacula æthyopū. Poſtꝗͣ. n. ditati fuetint: & per fas & nefas ad altiſſimū conſcenderint: tūc conſcientia peccatoꝝſuoꝝ ſemper mortē: ſemper iudiciū formidabunt: & ad leuē febritiūculā quaſi latrones in carcere de æternis ſuꝑpliciis ſuſpirabunt. Diuites aūt qui ingreſſi ſunt regna cæloꝝ ipſis diuitiis ad bona utentes opera diuites eſſe deſierunt: & diſpenſatores magis dei ꝗͣ diuites appellandi. Obſecro ergo te: ne luera mundi in Chriſti q̄ras militiaNegociatorē clericū: & ex inope diuitē factū: ex ignobili glorioſum: quaſi quandā peſtē fuge: & præſertim cumſciā te toto renunciaſſe mundo: & abiectis calcatiſqꝫ diuitiis orationi lectioni ieiuniis uacare quotidie: procuratores quoqꝫ & diſpenſatores domoꝝ alienaꝝ atqꝫ uillaꝝ clerici eſſe nō poſſunt: qui proprias iubent̉ contēnerediuitiaꝝ facultates. Auaritiæ itaqꝫ malū tibi oīno uitandum eſt: nō quo aliena nō appetas (Hoc. n. & publicæ leges puniunt) ſed quo tua quæ tibi ſunt: aliena nō ſerues. Si in alieno inꝗt fideles non fuiſtis: quod ueſtꝝ eſt quisdabit uobis? Sed dicis iuuenis ſum delicatus: & manibus meis laborare nō poſſum: ſi ad ſenectā uenero: ſi ægro-tare cœpero: quis mei miſerebit̉? Audi ad apoſtolos loquentē leſum. Reſpice uolatilia cæli & cæterat. Si ueſtisdefuerit: lilia proponant̉. Si eſurieris beatos audies pauperes & eſurientes. Si aliquis afflixerit dolor: legito illudapoſtoli propter hoc cōplacebo mihi in infirmitatibus meis. Illud aūt ꝙ derelicta militia caſtraſti te propter re-gna cæloꝝ: ꝗd aliud ꝗͣ perfectā ſecutus es uitā? Perfectus aūt ſeruus Chriſti nihil præter Chriſtū habet. aut ſiꝗdpræter Chriſtū habet: perfectus nō eſt. Igit̉ ut concludā ſi ꝑfectus es: cur bona paterna deſideras. Dominus euāgeliū uocibus tonat: nō poteſtis duobus dominis ſeruire: & audet ꝗſquā mēdacē Chriſtum facere: mammonæ &Chriſto ſeruiēdo: qui dicit ſe in Chriſtū credere: debet qūo ille ambulauit: ſic ambulare. Affatim diues eſt qui cūChriſto pauper eſt. Nā ſerui dei qui diebus & noctibus ſeruiunt domino ſuo: qui in terris poſiti angeloꝝ imitātur conuerſationē: & nihil aliud loquunt̉: niſi quod ad laudes dei pertinet: habentes uictū & amictū his contentiſunt diuitiis: qui plus habere nolunt: ſi tamen ſeruāt propoſitū. Alioꝗn ſi amplius deſiderant his quoqꝫ quæ ne-ceſſaria ſunt probant̉ indigni. Quicꝗd tamen corpora noſtra defendere pōt: & humanæ ſuccurere imbecillitati: quos nudos natura pr̄fgudit: hæc una appellanda eſt tunica. Si ergo uis eſſe quod propheta eſt: qd̓ Chriſtusē: da pauperibus quo neceſſitas ſuſtentet̉: nō quo opes augeant̉. Quodqꝫ ſiꝗd plus habes ꝗͣ tibi ad uictū ueſtitūqꝫ neceſſariū eſt: illud eroga: in illo debitorē te eſſe noueris. Nā aliena rapere conuincit̉ qui neceſſaria ſibi retinere conat̉. Clerici quoqꝫ qui de bonis parentū ſuſtentari poſſunt: ſiꝗd paupeꝝ accipiunt ſacrilegiū profecto committunt. Scit n. hoſtis antiquus magis continētiæ ꝗͣ nūmoꝝ eſſe certamē. facile nāqꝫ abiicit̉ ꝙ hæret extrinſecusinteſtinū bellū periculoſius eſt. Zacheus diues erat: apoſtoli pauperes: & quantū ad diuitias nihil: quantū ad uoluntatē totū mūdū reliquerunt. Si offeramus Chriſto opes cū aīa noſtra libenter ſuſcipiet: Si aūt quæ foris ſuntdeo: quæ intus diabolo demus: nō eſt æqua partitio. Nolo igit̉ ꝙ ea tantū offeras quæ pōt fur rapere: hoſtis inuadere: proſcriptio tollere: & quæ ad inſtar undaꝝ & fluctuū a ſuccedentibus ſibi dominis occupant̉: & quæ nolisuelis in morte dimiſſurus es: illud offer quod nullus tibi poſſit hoſtis auferre Nā auꝝ deponere incipientiū eſt.non perfectoꝝ: ſeipſum offerre deo proprie chriſtianoꝝ eſt. Nec .n. imaginē crucifixj pōt niſi qui in hoc ſæculoſe nudū mortuūqꝫ reddiderit. Infinita nanqꝫ de ſcripturis exempla ſuppeditant: quæ auaritiā doceant eſſe fugiēdā. Veꝝ quod non ante plures annos geſtum ſit referā. Quidam ex fratribus parcior ꝗͣ auarior neſciens. xxx.denariis dominū uenditum centum ſolidos quos lina texendo acꝗſierat moriens dereliquit. Initū eſt inter monachos conciliū (nam in eodē loco circiter quinqꝫ milia diuiſis cellulis habitabant) quid facto opus eſſet. Alii pauperibus diſtribuendos eſſe dicebant: alij dandos eccleſiæ: nōnulli parentibus remittendos. Maccharius uero &Panthomius & Iſidorus & cæteri quos patres uocant: ſancto in eis loquente ſpiritu decreuerunt infodiendos eēcū eodem dicentes: pecunia tua tecū ſit in perditione. Neqꝫ hoc crudeliter quiſꝗͣ putet eſſe factū. Tantus quodcunctos per totā ægyptū terror inuaſit: ut unum ſolidum dimiſiſſe ſit criminis. Radix oīum maloꝝ eſt auaritiaideoqꝫ & ab apoſtolo idoloꝝ ſeruitus nuncupat̉. Non ꝗdem occidet aīam iuſtā dominus: iunior fui & ſenui: &non uidi iuſtū derelictū: nec ſemen eius quærens panem. Helias coruis paſcit̉ miniſtrantibus. Vidua Sareptenaipſa cū filiis ſuis peritura prophetā paſcit eſuriens: & miꝝ in modū Capſace repleto: q̄ alendus uenerat̉: alit. Pe-trus apoſtolus ait argentū & auꝝ non eſt mecū. quod aūt habeo hoc tibi do. ſurge & ambula in nomine leſu atnunc multi licet ſermone taceant: opere loquunt̉. fidem & miſericordiam non habeo. quod aūt habeo auꝝ & agentū: hoc tibi non do. Audi lacob quid in ſua epiſtola poſtulet. Si fuerit dominus meus mecū: & ſeruauerit mein uia: per quā ego iter facio: & dederit mihi panem ad māducandū: & ueſtem ad ueſtiendū. tantū neceſſaria depræcatus eſt. Vnde & latrones ad ſanctum Hilarionem: Quid faceres ſi latrones ad te uenirent? Quibus reſ-pondit: Nudus latrones non timet. At illi: occidi poſſes. Poſſum inquit: ſed non timeo: qui ſum mori paratus: cu-