tio. Peſtilente flagellato ſtultus ſapientior erit. Nam etiam quæ homines æſtimant ſibi ſalutaria deo uolente ueti uidemus in pernitiem. in tranquillitate. n. tempeſtas oritur. nihil deo aduerſante ſecuꝝ eſt. naturale quoqꝫ eſtunūquēqꝫ in ſuo periculo de alio plus ſperare. ſi quando ſenſeris exteriorem hominem florem adoleſcentiæ ſuſ-pirare: & accepto cibo cum te in lecto poſitum dulcis libidinum pompa concuſſerit: arripe ſcutum fidei: in quoignitæ diaboli extinguuntur ſagittæ. Omnes. n. adulterantes quaſi clibanus corda eoꝝ: licet difficile eſt humananimam aliquid non amare: ut in quoſcūqꝫ mens noſtra trahatur affectus. Carnis igitur amor ſpiritus amore ſuperet̉: deſideriū deſiderio reſtringatur. quicquid inde minuitur hic creſcat. Non ſinas ergo cogitationem creſcere: dum paruus eſt hoſtis interfice: nequitia elidatur in ſemine. Audi pſalmiſtam Beaſtus qui allidet paruulos ſuos ad petram. Impoſſibile eſt inſenſum hominis non irrure motum & medullaꝝ calorem. Ille tamen laudaturille prædicatur beatus: qui ſtatim cum cœperit cogitare: interficit cogitatus: & allidit eos ad petram. petra autenerat Chriſtus. nam fides pura moram non patitur. cum apparuerit ſcorpio ilico conterendus eſt. Ardentes igitudiaboli ſagittæ ieiunioꝝ & uigiliaꝝ frigore reſtinguendæ ſunt. Erras nāqꝫ frater erras: ſi putas unꝗͣ chriſtianumperſecutionem non pati. Tunc .n. maxime oppugnaris: ſi te oppugnari neſcis. Nemo .n. eſt tāta firmitate ſuffultus: ut de ſtabilitate debeat eſſe ſecurus: dicente apoſtolo. Qui ſtat uideat ne cadat: quoniam nullus hoſtili exer-citu obſidente ſecurus eſt. Nam aduerſarius noſter tanꝗͣ leo rugiens aliquid deuorare quærens circuit: & tu pa-cem putas; ſedet in inſidiis cum diuitibus & in occultis: ut interficiat innocentem. Q uod de libidine diximus: referamus ad auaritiam & ad omnia uitia quæ uitantur ſolitudine. & iccirco urbium frequentiam declinamus: nefacere compellamur: quæ nos non tam natura cogit facere ꝗͣ uoluntas.¶ De Paupertate. Cap. v.uæ in lege præcepta ſunt ſe impleſſe iactabat. ad quē dominus in euanVondā diues adoleſcens oīaHgelio. Vnū tibi inquit deeſt. Si uis perfectus eſſe: uade uende oīa quæ habes: & da pauperibus: & ueni ſquære me. Qui oīa ſe dicebat feciſſe: ī primo certamine diuitias uincere nō poteſt. Vnde difficile intrā-diuites regna cæloꝝ: quæ expeditos & alaꝝ leuitate ſubnixos habitatores deſiderant. Vade inquit uende nō partem ſubſtantiæ: ſed uniuerſa quæ poſſides: & da non amicis: non conſanguineis: non propinquis: non uxori: nonliberis: plus aliquid addā: nihil tibi ob metū inopiæ reſeruabis: nec cū Anania dāneris & Saphyra: ſed da cunctapauperibus: & fac amicos de iniquo māmona: qui te recipiant in æterna tabernacula: ut me ſequaris ut dominū.Nam oīs qui reliquerit domū uel fratres aut forores aut patrē aut matrē aut uxorē aut filios aut agros propternomen meū: centuplū accipiet: & uitā æternam poſſidebit. O quāta beatitudo pro paruis magua recipere: æterna pro breuibus: pro morituris ſemper uiuentia: & habere deū debitorē. In actibus apoſtoloꝝ quando domininoſtri adhuc calebat cruor: & feruebat recens in credentibus fides: uendebant oēs poſſeſſiones ſuas: & precia ea-rū ad apoſtoloꝝ proferebant pedes: ut oſtenderent pecunias eſſe calcandas: dabaturqꝫ ſingulis prout opus erat.Vnde Ananias & Saphyra diſpenſatores timidi īmo corde duplici: & ideo condenati: quia poſt uotū abſtulerūquaſi ſua: & non eius cui ea uouerant: partēqꝫ ſibi iā alienæ ſubſtantiæ reſeruarunt: metuentes famē: quā uera fi-des non timet: & præſentē meruere uindictā non crudelitate ſententiæ: ſed correctionis exēplo. Vende ergo oīaquæ habes: & da pauperibus: non diuitibus: non ad luxuriā ſed ad neceſſitatem ſiue ille ſacerdos ſit: ſiue cogna-tus: ſiue affinis: nihil aliud in eo conſideres niſi paupertatē. quodqꝫ in ægyptiis & ſyriis monaſteriis moris eſt: uqui ſe deo uouerint ſæculo renunciantes oēs ſæculi delitias conculcarint: ſed ut non quod ſæculo renūciamus uoluntas ſit non neceſſitas: ut paupertas habeat expeditā gloriā: non illata cruciatū. Cæteꝝ iuxta miſerias huius tiporis & ubiqꝫ gladios ſæuientes ſatis diues eſt: qui pane non indiget: & nimiū potens eſt qui ſeruire non cogitur.Multi .n. ædificant parietes: & colūnas eccleſiæ ſubſtruunt: marmora nitent auro: & ſplendent laquearia: & gemmis altare diſtinguit̉: & miniſtroꝝ dei nulla eſt electio. Nunc uero mihi aliquis opponat diues in iudæa templi& menſas lucernas thuribula ſcyphos & alia ex auro fabricata: tūc hæc probabant̉ a domino: quādo ſacerdote:hoſtias īmolabant: & ſanguis pecoꝝ erat redemptio peccatoꝝ: ꝗͣꝗͣ hæc oīa præceſſerunt in figura. Nunc uero cipaupertatē domus ſuæ pauper dominus dedicauerit: cogitemus crucē: & diuitias lutū putabimus. ſed nunquictēpus ut habitetis in domibus laqueatis .i. ornatis & compoſitis: & quæ non tā ad uſum ſunt ꝗͣ ad delitias inquitꝓpheta. Nam habitaculū meū in quo fuerunt ſancta ſanctoꝝ & cherubin & menſa propoſitionis pluuiis rigabitſquallebit ſolitudine: & ſole torrebit. quæ aūt utilitas fulgere gēmis: & Chriſtū in paupere fame mori? Iam nonſunt tua quæ poſſides: diſpenſatio tibi credita eſt. Caue ne qͣſi fidelis & famoſus quondā tuoꝝ diſpenſator alienāypecuniā diſtribuendā accipias. nā cū Crates ille thebanus homo quondā diſertiſſimus ad philoſophandū athenas pergeret: magnū auri pondus abiecit: nec putauit ſe poſſe uirtutes ſimul & diuitias poſſidere: & nos ſuffarcinati auro Chriſtum pauperē ſequimur: ſub prætextu elemoſynæ priſtinis opibus cubantes. Nā qūo poſſumuꝫaliena fideliter diſtribuere: qui noſtra timibunde reſeruamus? Intelligis quid loquor. Dedit .n. tibi dominus iroībus intellectū: præter uictū & ueſtitū & manifeſtas neceſſitates nihil cuiꝗͣ tribuas: ne filioꝝ panem canes comedant. Iu ergo conſidera: ne Chriſti ſubſtantiam imprudenter effundas .i. ne īmoderato iudicio rem paupertribuas non pauperibus: qd̓ pars eſt ſacrilegii: & ſecundū dictū prudentiſſimi uiri liberalitate liberalitas pereatSunt quoqꝫ qui pauperibus paꝝ tribuunt: & ſub prætextu elemoſynæ diuitias quærunt: quæ magis uenatio ꝗͣelemoſyna dicenda eſt. ſic beſtiæ: ſic aues: ſic & capiunt̉ piſces. modicū in hamo eſcæ ponit̉: ut matronaꝝ in eoſacculi protrahant̉. nos aūt humiles atqꝫ pauperculi nec habemus diuitias nec oblatas dignamur accipere. balſamū piper: & poma palmaꝝ ruſtici non emunt. Qui .n. uolunt diuites fieri: incidunt in tentationes: & laqueumdiaboli & deſideria multa. Et præſertim quia ætas optata cunctis non uicinam mortem quæ debetur mortali-