Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CLIIIr
Einzelbild herunterladen
 

citer motum mentis meæ fatear: nunc monachi incunabula moreſqꝫ diſcutimus. Si uis igit̉ ad uitam ingredi: ſerQua præcepta: hoc eſt ab omni præcepto illicito quo prohiberis recedas. & ad omne bonum quod iuberis promptus accedas. Reſpice ſanctum uiꝝ Pāmachium: & feruentiſſimæ fidei Paulinum preſbyteꝝ: qui non ſolum diuitias: ſed ſeipſos domino obtulerunt. Qui cōtra diaboli tergiuerſationem nequaꝗͣ pellem pro pelle: ſed carnes& oſſa & animas ſuas domino ſuo conſecrarunt: qui te & exemplo & eloquio. i. & opere & lingua poſſint ad maīora perducere. Nobilis es & illi. ſed in Chriſto nobiliores diues & honoratus & illi īmo de diuitibus pauperes 8inglorii: & iccirco ditiores & magis inclyti: quia pro Chriſto pauperes & inhonorati. Contēnis auꝝ: contempſe-runt & multi philoſophi. Non. n. fatis eſt perfecto & conſumato uiro opes contēnere: pecuniam diſſipare: & proiicere quod in momento & perdi & inueniri poteſt: fecit hoc & Antiſthenes: fecerunt plurimi: quos uitioſiſſimoslegimus. Plus. n. debet Chriſti diſcipulus præſtare: ꝗͣ mundi philoſophus gloriæ animal & popularis auræ atꝗrumoris uenale mancipium. Tibi non ſufficit opes contēnere: niſi & Chriſtum ſequaris. teipſum uult dominushoſtiam uiuam placentem deo: te inꝗͣ non tua: & deo uariis tentationibus cōmonet: quia multis plagis & dolori-bus erudit̉ Iſrael. & quem diligit dominus corripit. flagellat autē omnē filium quem recipit. & ſi teipſum domino dederis: & apoſtolica uirtute perfectus ſequi cœperis Saluatorem: tunc intelliges ubi fueris: & inexercituChriſti extraneum tenueris locum. Vnde & præpoſitum monaſterii timeas ut dominum: diligas ut parentē.Credas tibi ſalutare quicquid ille præceperit: nec de maioris ſententia iudices: cuius officii eſt obedire & impleriquæ iuſſa ſunt: dicente Moyſe. Audi Iſrael & tace. neqꝫ ipſe te doceas. Nulla ars abſqꝫ magiſtro diſcit̉. Etiam muta animalia & feraꝝ greges ductores ſequunt̉ ſuos. In apibus principes ſunt. Grues quoqꝫ unā ſequunt̉ ordinelitterato. Imperator unus. Iudex unius prouinciæ. Romam ut condita eſt duos fratres ſimul reges habere potuit: & fratricidio dedicat̉. In Rebeccæ utero Iacob & Eſau bella geſſerunt. Singuli eccleſiaꝝ epiſcopi: ſinguli ar-chripreſbyteri: ſinguli archidiaconi: & oīs ordo eccleſiaſticus ſuis rectoribus utit̉. In naui unus gubernator. Indomo unus dominus. In quouis grandi exercitu unius ſignum expectatur. Et ne plura replicando legenti faſti-dium faciam: per hæc omnia ad illud tendit oratio: ut doceam te non tuo arbitrio relinquendum: ſed uiuere de-bere in monaſterio ſub unius diſciplina patris conſortioqꝫ multorum: ut ab alio diſcas humilitatem: ab alio patientiam: hic te ſilentium: ille te doceat manſuetudinem. non facias qd̓ uis: comedas qd̓ iuberis habeas quātumacceperis: & illud operis tui penſa perſoluas: ſubiiciaris cui non uis: laſſus ad ſtratum uenias: necdū expleto ſomno ſurgere compellaris. Tantis occupatus negociis nullis uacabis cogitationibus. & dum ab alio tranſis ad aliuoopuſqꝫ ſuccedit operi: illud ſolum mente retinebis: quod agere compelleris/ Nam omni oblatione & hoſtia præcioſior eſt obtemperantia mandatorū. dicente propheta. Ecce obedientia melior eſt ꝗͣ ſacrificium: & ambitio ēadeps arietum. Et alibi Initium bonæ uitæ facere: iuxta quæ præcepta ſunt apud deum magis ꝗͣ īmolare hoſtias.Et alibi: qui conſeruat legem: multiplicat oblationem. Sacrificiū ſalutare eſt attende re mandatis: & diſcedere abomni iniquitate. Nec nobis blandiri debemus in factis iuſſoꝝ ſi in prohibitoꝝ tranſgreſſione peccemus: trāſ-greſſionis crimen benefacti meritū tollat. Q uod non mei ſenſus aſſertio: ſed utriuſqꝫ teſtamenti exempla pro-bant: ubi inuenimus etiam dei amicus ob unius contemptus errorem bonoꝝ retro factoꝝ munificentiā perdidiſſe. Sic Adam facile cum diabolo credidit ſeducenti poſt familiaritatem & colloquiū dei unius pomi cupiditate ſuperatus perdidit paradiſum. Et quia per tranſgreſſionē unū habere præſumpſit: multa ſimul bona amiſit.Sic uxor Loth poſt angelorum colloquia contra interitū retro aſpiciens: in figmentum ſalis repente cōuerſa eſt.Quis hic præſumptionis ſpiritus: qui tantā in animo noſtro operat̉ audaciā: ut ſanctos homines de leuibusetiā culpis uideamus punitos eſſe: & nos quūidie in maioribus & pluribus delinquentes intactos in media dānatione fore credamus: ꝗͣqͣ leue nunꝗͣ ſit deū etiam in exiguo contemnere: qui non tantū ad qualitatem peccati reſpicit: ſed etiam ad perſonæ contemptū. propter quod non ſolū homini intendendum quale ſit quod iubetur: ſedquantus ſit ille qui iubet. Excludit̉ hoc loco uulgaris illa ſententia: qua mihi ſuo iudicio religioſi & qui ſapientesſibimet uidentur dicere ſolent: Sufficit nobis ut non criminalia peccata & maiora faciamus. facilis eſt .n. omiſſiominoꝝ delictorum. qui animali ſapientia occupant animos: ſpiritalē intelligentiā: & conſuetudinē diuinælegis ignorant: quæ ſæpe peccatū oſtendunt: quod nobis non uidetur eſſe peccatū: & quæ illic impietatem facitubi nos pietatis opus oſtendimus Saul & Ioſaphat reges fuerunt Iſrael: & miſericordiā his quos deus oderatpræſtiterunt dei offenſam in opere pietatis incurrunt. Econtrario Phinees filiiqꝫ Leui gratiā dei humana cædi& ſuoꝝ parricidio meruerunt. Vides quantū ab humanis ſenſibus per noſtrā imperitiā increpat diuina ſenten-tia: ut nobis interdū cæleſtis iudicis diſpenſatione neſcientibus iniuſta uideantur: quæ per cauſaꝝ ſcientiā iuſte& ſatis recte facta probantur. Et rurſum ea quæ noſtro iudicio recte probantur: apud deum plærūqꝫ reproba &ingrata uidentur. quis hodie patris Abrahæ exemplo innoxiū uolens filiū trucidare humano iudicio non crediretur inſanus? Econtra quis in tactu arcæ domini imitatus Ozam hominum iudicio condēnaretur? Conſideremus igitur quantus caſus ſit temere contēnentis: cum tanta ruina eſſe dicitur in negligentia obſequentis: uel quādānationem excepturos credimus indeuotos: cum tantam reprobationem deuoti exceperint. Tepidum diſcipulum non amat Chriſtus. Qui uult meus eſſe diſcipulus ait: abneget ſemetipſum: & tollat crucem ſuam: & ſequatur me. Beatæ itaqꝫ ſunt illæ animæ: quæ dorſum ſuum curuauerunt: ut ſuſcipiant ſuper ſe ſeſſorem: & frena eiurpatiantur. ut quocūqꝫ uoluerit flectat eas. Quando. n. magiſter præcipit obedientis indicium eſt: ſi dimiſſo aduerſus eum audiat capite. ſi autem uertat tergum ſignum eſt contemnentis. De tribus generibus monachorum in ægypto commorantumhoꝝ fecimus mentionē: & te ſcio libenter audire quæ facta ſunt: aurē pauli