Gpitula regulæ beatiſſimi Hieronymi excerptæ ex epiſtolis & opuſculis ſuis.Exhortatio. Capitulū primū.rum: ſacerdotū: aliorūqꝫ ſanctorum. De timore ultimi iudicii & dCapitulū. xiii.De obedientia. Capitulū ſecūdū.fectu huius uitæ. Ca. xxiiii.De tribus generibus monachorū.De tēperatis ieiuniis. Cap. xiiii. De uirtute humilitatis & ſinCapitulum tertiū.De contēplatione: oratione: & lectiplicitate & timenti animoDe caſtitate. Capitulū quartū.Capitulū. xvuitando. Capitulū. xxvDe uigiliis.De paupertate. Capituū. v.Capitulū. xvi. De humilitate Chriſti: quemDe utilitate paupertatis Capitulū. vi. De ueſtibus. Capitulū. xviiimitari debemus. Ca. xxviDe correctione & doctrina præſiden­ De laboribus manuū. Cap. xviii. De iuſticia & uitæ rectitudiCapitulū ſeptimū.De laude religionis & inductione.Capitulum. xxviCapitulū octauū.De ſolitudine.Capitulū. xviiii. De fide ſpe & timore. CapitiDe lauilis & utilitate heremi.De laude & detractione uitanda & pe Ium. xxviii.riculis huius uitæCapitulū. xx. De charitate & pace. xxviiii.uitæ ſolitatDe iuramento: uindicta: mēdatio: ſtul De infirmis & pauperibus relo habitandi in urbibuBebeſitiloquio prohibendo. Cap. xxi. creandis. Capitulum. xxx.apitulūDe patientia: reconciliatione: & mor­ De pœnitētia & miſericordiatuis non lugendis. Capitulū. xxii. dei.De abſtinentia præcipue a carnibCapitulum. xxxCapitulū. xiiDe tribulationibus & obprobriis per­ Concluſio & finis regulæ.ferendis.Capitulū. xxiii. Capitulum. xxxii.De abſtinentia philoſophoꝝ antiqꝫIncipit cxhortatio ad capeſcendam monaſticam diſciplinam ex uariis epiſtolis beati Hieronymi excerpta.Capitulum primumRatres chariſſimi nō queo quem mente concepi ore proferre ſermonem: & cordis læticiam lingua nōexplicat. Hoc autem non ſolum ego patior qui cupio narrare quæ ſentio: ſed etiam & uos mecum pati-mini: plus exultantes in conſcientia ꝗͣ in eloquio proferentes. Cum itaqꝫ nihil ſit chriſtiano fœlicius: cuipromittuntur regna cæloꝝ. nihil laborioſius: qui de uita quotidie periclitatur: nihil eo fortius: qui uincit diabo-Ium. nihil imbecillius: qui a carne ſuperatur. Vtriuſqꝫ rei exempla ſunt plurima. Latro credidit ī cruce: & ſtatimmeretur audire. Amen dico tibi: hodie mecum eris in paradiſo. Iudas de apoſtolatus faſtigio in perditionis tart-rum labitur: & nec familiaritate cōmuni: nec intinctione bucellæ: nec oſculi gratia frangitur: ne quaſi hominemtradat: quem filium dei nouerat. Nos quidem parua dimiſimus: grandia poſſidemus. Cētuplicato fœuore Chr-ſti promiſſa redduntur. Hæc dicimus non tam tibi ꝗͣ alijs ſub tuo nomine: ut prima fe fili fronte doceamus magna cœpiſſe: excelſa ſectari: & adoleſcentiæ īmo pubertatis incentiua calcantem perfectæqꝫ ætatis gradum ſcardere. Scis. n. dogma noſtrum humilitatis tenere ueſtigium: & per ima gradientes ad ſumma nos aſcendere. Igitſanctus mihi inuocandus eſt ſpiritus: ut hoc ſuo ſenſu ore meo defendat. Non quidem campum rhetorici deſideramus eloquii: non dialecticoꝝ tendicula & Ariſtotelis ſpineta conquirimus. ſed ad ſanctaꝝ ſcripturaꝝ grauitatem confugimus: ubi uulnerum uera medicina eſt: ubi doloꝝ certa remedia. Veꝝ quia memoria labitur: oīumquæ dixerimus deſideras cōmentariolum fieri: ut obliuionem lectio cōſoletur. Ideo pauca quæ tibi reor fore neceſſaria: credidi ſubnectenda. Illo. n. noſtra tendit oratio: ut quoꝝ unus eſt labor: unum & præmium ſit. Nauigātes nāqꝫ rubꝝ mare: in quo optandum nobis eſt: ut uetus Pharao mergatur cum ſuo exercitu: multis difficultatbus atqꝫ periculis ad urbem maximam perueniunt: utroqꝫ littore gentes uagæ īmo beluæ habitant fœrociſſimaſemper ſolliciti: ſemper armati: totius anni cibaria. latentibus ſaxis uadiſqꝫ duriſſimis plena ſunt omnia. Quorſum iſta? perſpicuum eſt. Nam ſi ſæculi negociatores tanta ſuſtinent: ut ad incertas perueniant perituraſqꝫ diuitias: & ſeruent cum animæ diſcrimine: quæ multis periculis quæſierunt: quid Chriſti negociatori faciendum eſtqui uenditis omnibus quærit præcioſiſſimam margaritam? qui totis ſubſtantiæ opibus emit agꝝ quo reperiatheſauꝝ? quem nec fur effodere: & latro non poſſit auferre. Noſſe igitur oportet quid iuſſum ſit: quidue prohibꝰtum: ut ſcientes utrūqꝫ ſeruemus. Alioquin ante ſcientiam mādati impoſſibile eſt noſſe quid fiat. Et hæc ergo nōintegris rate uel mercibus quaſi ignaros fluctuum doctus nauta præmoneo: ſed quaſi nuꝑ e naufragio eiectus īlittus timida nauigaturis uoce denuncio. Cuncti tamen mei ſenſus affectu uobis uaco. ſed obſecro uos ut cona-tus meos orationibus adiuuetis: ut dominus & ſaluator pro cauſa ſua reſpondeat. Veſtꝝ itaqꝫ eſt ut uoluntatemſequatur effectus. Meum eſt ut uelim obſecrationum ueſtraꝝ eſt: ſed ipſum meum ſine dei ſemper auxilio nonerit meum. deus ſemper largitur: ſemperqꝫ donaturus eſt. nec mihi ſufficit quod ſemel dedit: niſi ſemper dederit. Si. n. duri iudicis ſententiam crebra mulieris flexit petitio: quanto magis paterna uiſcera interpellatione ſedula molliuntur? Scitote tamen ante omina nobis eſſe nihil antiquius: ꝗͣ Chriſti iura ſeruare: nec patꝝ tranſfer.re terminos: ſemperqꝫ meminiſſe romanam fidem apoſtolico ore laudatam.¶ De obedientia. Cap. ii.Ccipe ergo fili doctrinam noſtram ea ſimplicitate & ueritate: quam dicimus: quia non quærimus ho-minum gloriā: deus teſtis eſt. Nec ad hoc loquimur: ut humanas amicitias aucupemur: ne noſtræ adu-lationis ſermone & nos & alios decipiamus. Nec ut nos apud homines aliquid uideamur: ſed ut apuceum homines magna mereantur. Hoc eſt itaqꝫ totum quod apprehenſa manu inſinuare tibi cupio: & ut ſimplciter motū