moda. Tria ſunt in ægypto monachoꝝ genera: Cœnobitæ quos illi anſes gentili lingua uocant: quos nos in commune uiuentes poſſumus appellare. Anachoritæ qui ſoli habitāt per deſerta: & ab eo ꝙ procul ab hominibus receſſerunt nuncupant̉. Tertiū genus eſt quod ipſi remeboth dicunt: teterrimū atqꝫ neglectū: quod in noſtra prouincia aut ſolū aūt primū eſt. Hi bini uel trini nec multo plures ſimul habitant: ſuo arbitrio ac ditione uiuentes.& de eo quod laborauerunt in mediū partes conferunt: ut habeant alimenta cōmunia. Habitant aūt qͣplurimi inurbibus & caſtellis. & quaſi ars ſit ſancta non uita: quicquid uendiderint maioris eſt præcii. Inter hos ſæpe ſuntīurgia: quia ſuo uiuentes cibo non patiunt̉ ſe alicui eſſe ſubiectos. Re uera ſolent certare ieiuniis: & rem ſecreti uictoriæ faciunt. Apud hos affectata ſunt oīa: laxæ manicæ: caligæ follicantes: ueſtis craſſior: crebra ſuſpiria: uiſitatio uirginū: detractio clericoꝝ. & ſiquando dies feſtus aduenerit: ſaturant̉ ad uomitū. His igitur quaſi quibuſdāpeſtibus exterminatis ueniamus ad eos qui plures ſunt: & in cōmune habitant. i. quos uocari cœnobitas diximusPrima apud eos confœderatio obedire maioribus: & quicquid iuſſerint facere: Diuiſi ſint per decurias atqꝫ cen-turias: ita ut nouem hominibus præſit decimus. & rurſum præpoſitos ſub ſe centeſimus habeat. maneant ſeparati: & ſeiunctis cellulis uſqꝫ ad horam nonā ut inſtitutum eſt nemo pergat ad alium: exceptis his decanis quos diximus. ut ſi cogitationibus forte quis fluctuet: illius conſoletur alloquiis. Poſt horam nonā in cōmune concurritur: pſalmi reſonant: ſcripturæ recitant̉ ex more: & completis orationibus cunctiſqꝫ reſidentibus: medius quempatrem uocant: incipit diſputare. quo loquente tantū ſilentium fit: ut nemo aliū reſpicere: nemo audeat excrearedicentis laus eſt in fletu audientium: tacitæ uoluunt̉ per ora lachrymæ: & nec in ſingultus quidem erūpit dolorCum uero de regno Chriſti & de futura beatitudine & de gloria cœperit annunciare uentura: uideas cūctos moderato ſuſpirio & oculos ad cælū leuantes inter ſe dicere: quis dabit mihi pennas ſicut columbæ: & uolabo & requieſcam. Poſt hæc conſiliū ſoluit̉: & unaquæqꝫ decuria cum ſuo parente pergit ad menſam: quibus per ſingu-las hebdomadas uiciſſim miniſtrant. nullus in cibo ſtrepitus eſt: nemo comedens loquitur: Viuitur pane & leguminibus: & holeribus quæ ſolo ſale condiuntur. Vinum tantum ſenes accipiunt: quibus cum paruulis ſæpe fiprandium: ut alioꝝ ætas feſſa ſuſtentetur: alioꝝ non frangatur incipiens. Dehinc conſurgunt pariter: & hymnodicto ad præſepia redeunt. ibi uſqꝫ ad ueſperum cum ſuis unuſquiſqꝫ loquitur & dicit: Vidiſtis illum & illumquanta in ipſo gratia ſit? quantum ſilentiū? ꝗͣ moderatus inceſſus? Si infirmū uiderint conſolantur: ſi in dei amore feruentem cohortantur ad ſtudium. & quia nocte extra ſuas orationes publicas in ſuo cubili uigilant: circūeūcellulas ſinguloꝝ: & aure appoſita quid faciant diligenter explorant. quem tardiorem deprehenderint non in-crepant: ſed diſſimulato quod norunt eum ſæpius uiſitant: & prius incipientes prouocant orare ꝗͣ cogant. Opu.diei ſtatutum eſt: quod decano redditum fertur ad œconomū: qui & ipſi per menſes patri omnium cum magnoreddit timore rationem. a quo etiam cibi cum facti fuerint deguſtantur. Ieiunium totius anni æquale eſt exce-pta quadrageſima: in qua ſola conceditur diſtrictius uiuere. Apentecoſte cœnæ mutantur in prandia: quo & traditioni eccleſiaſticæ ſatiſfaciant: & uentrem cibo non onerent duplicato. Ad tertium ueniam genus: quos anachoritas uocant: & qui de cœnobiis exeuntes excepto pane & ſale amplius ad deſerta nil deferūt. Huius uitæ auctoPaulus: illuſtrator Antonius: & ut ad ſuperiora conſcendam princeps Ioannes Baptiſta fuit. Talem uero uirumHieremias quoqꝫ propheta deſcribit dicens: Bonum eſt uiro cum portauerit iugum domini ab adoleſcentia ſuaſedebit ſolitarius: & tacebit: quia ſuſtulit ſuper ſe iugum: & dabit percutiēti ſe maxillam. ſaturabitur obprobriisquia non in ſempiternum abiiciet dominus horum laborem: & conuerſationem in carne non carnis alio tempore ſi uolueris explicabo. Nunc ad propoſitum redeam: bonum eſt obedire maioribus: parere perfectis: & poſt regulas ſcripturaꝝ uitæ tuæ tramitem ab aliis diſcere: nec præceptore uti peſſimo .ſ. præſumptione tua.¶ De Caſtitate. Cap. iiii.embra ueſtra: quæ ſunt ſuper terram. Vnde ipſe poſt ea conſiderans aieOrtificate inquit apoſtolusbat. Viuo autem iam non ego. Viuit uero in me Chriſtus. Qui mortificauerit mēbra ſua: & in imagine noctis perambulauerit: non timebit dicere: factus ſum ſicut uter in pruina. Vnde idem apoſtolus caTtabat corpus ſuum: & in ſeruitutem redigebat: ne aliis prædicans ipſe reprobus inueniretur. corporiſqꝫ ex peſona generis humani inflatus ardoribus loquebatur: Miſer ego homo: quis me liberabit de corpore mortis hu-ius? Et iteꝝ ſcio quoniam non habitat in me hoc eſt in carne mea bonum. Velle .n. adiacet mihi: ut faciam autēbonum nequaꝗͣ. neqꝫ quod uolo bonum: ſed qd̓ nolo malum illud facio. Et denuo: Qui in carne ſunt: deo plac-re non poſſunt. uos autem non eſtis in carne ſed in ſpiritu: ſi tamen ſpiritus dei habitat in uobis. Vnde poſt cogitationum diligentiſſimam cautionem ieiunioꝝ tibi arma ſumenda ſunt: & canēdum cum Dauid. Humiliaui inierunio animam meam. Matrem ita uide: ne per illam alias uidere cogaris: quaꝝ uultus cordi tuo adhæreant: &tacitum uiuat ſub pectore uulnus. Ancillulas quæ illi in obſequio ſunt: tibi ſcias eſſe in inſidiis. quia quanto uilior eaꝝ conditio: tanto facilior ruina eſt. Volo ergo te propter has cauſas non habitare cum matre. & præcipuene ipſam offerentem delicatos cibos renuendo contriſtes: aut ſi acceperis oleum igni adiicias: & inter frequentiam puellaꝝ per diem uideas quod noctibus cogites: adoleſcentiam tuam nulla ſorde commacules: ut ad altariChriſti quaſi de thalamo uirgo procedas: & habeas de foris bonum teſtimonium: licet de cæteris uirtutibus utſapientia: fortitudine: iuſticia: humilitate: māſuetudine & liberalitate poſſunt & alij iudicare. pudicitiam ſola nōuit conſcientia: & humani oculi huius rei certi iudices eſſe non poſſunt. Fœminæ quoqꝫ quæ nomen tuum nouerint: uultum neſciant. nam Ioannes Baptiſta ſanctam matrem habuit: pontificiſqꝫ filius erat: & tamen nec matrisaffectu: nec patris operibus uincebatur. ut in domo parentum cū periculo uiueret caſtitatis. Viuebat in heremooculis deſiderātibus Chriſtū: nihil aliud dignabat̉ aſpicere: ueſtis aſpera: zona pellicea: cibus locuſtæ: & mel ſil-