Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CXXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

quoqꝫ moribus dominæ iudicantur. Certe cum tecum ſancta ſit mater: & lateri tua amita hæreat uirgo perptua debes ꝑiculoſe externoꝝ cōſortia q̄rere: de tua ſocietate ſecura. Sēper in manibus tuis ſit diuina lectio.& crebræ or̄ones: ut oēs cogitationū ſagittæ ꝗbus adoleſcētia ꝑcuti ſolet: huiuſcemodi clypeo repellant̉. Difficile eſt quin potius impoſſibile ꝑturbatiōis uitiis carere quēpiam qͣs ſignificātius græciταπρρπαδη uocāt ut uerbum uertamus e uerbo: ante paſſiones poſſumus dicere: eo incētiua uitioꝝ oīum titilēt aīos. & quaſi ī meditullio nr̄m iudiciū ſit uel abiicere cogitata: uel reciꝑe. Vnde & naturæ dominus in euāgelio loq̄ baturde corde exeunt cogitationes malæ: homicidia: adulteria: fornicationes: furta: falſa teſtimonia: blaſtemiæ. Exquo ꝑſpicuū eſt iuxta alterius libri teſtimoniū: ꝓcliuius eſſe cor hominis a pueritia ad malū: & inter oꝑa car-nis & ſpiritus: quæ apoſtolus enumerat: mediā animā fluctuare: nūc hæc nunc illa capientē. ſine uitiis nemo naſcit̉. optimus ille eſt: qui minimis urget̉: uelut ſi egregio inſꝑſos reprehendas corpore neuos. hoc ē: qdalijs uerbis ꝓpheta ſignificat: turbatus ſum: & ſum locutus. & ī eodē uolumine: iraſcimini: & nolite peccare.Et illud Architæ Tarētini ad uillicum negligentē. lam te uerberibus enecaſſem: niſi iratus eſſem. Ira. n. uiri iuſticiam dei oꝑat̉. Quod de una ꝑturbatiōe dictum eſt: referamus ad cæteras. Sicut iraſci hoīs ē: & iramficere Chriſtiani: ſic oīs caro cōcupiſcit quidē ea quæ carnis ſunt: & ꝗbuſdā illecebris ad mortiferas aīam uoluptates trahit. Sed nr̄m eſt uoluptatis ardorē maiore Chriſti amore reſtinguere: & laſciuiæ iumētū frenis īediæſubiugare: ut libidinē: ſed cibos qͣrat ac deſideret & ſeſſorē ſpiritū ſantū moderato atqꝫ cōpoſito portet inceſſu. Quorſum iſta? ut hoīem eſſe te noueris: & paſſiōibus humanis niſi caueris: ſubiacere. de eodē cūcti facti ſumus luto: iiſdē cōpacti exordiis. In ſerico & in pānis eadē libido dominatur. Nec regū purpuras timet: nec mē-dicātiū ſꝑnit ſquallorē. Multoqꝫ melius ē ſtomachū te dolere: ꝗͣ mētē. Imꝑare corpori: ꝗͣ ſeruire. egreſſu uacil-lare: ꝗͣ pudicitia. Nec ſtatī nobis penitētiæ ſubſidia blādiant̉: quod ſunt infœliciū remedia. Cauēdum eſt uul-nus: qd̓ dolore curat̉. Aliud eſt integra naue: & ſaluis mercibus portum ſalutis intrare: aliud nudū hærere tabu: & crebris fluctuū recurſibus ad aſprima ſaxa collidi. Neſciat uidua digamiæ indulgentiā: nec nouerit illudapoſtoli. Melius eſt nubere ꝗͣ uri. Tolle qd̓ peius eſt uri: & per ſe bonum non erit nubere. ꝓcul ſint hæreticoꝝcalūniæ. Scimus honorabiles nuptias: & cubile īmaculatum. Etiam de paradiſo expulſus Adam unam uxorihabuit. Primus Lamech maledictus & ſanguinarius: & de Cayn ſtirpe deſcēdens: unā coſtam diuiſit in duas:& plantariū digamiæ ꝓtinus diluuii pœna ſubuertit. Vnde illud apoſtoli: qd̓ fornicationis metu indulgerepellitur: ſcribēs ad Timotheum: uolo adoleſcētulas nubere: filios ꝓcreare: mr̄eſfamilias: nullam occaſionedare aduerſario maledicti cauſa: & cur īcluſerit: ſtatim ſubiecit. Iam. n. qͥdam declinauerūt poſt ſathanā: ex quointelligimus: illū ſtantibus coronā ſed iacētibus manū porrigere. Vide qͣlia ſint ſecunda mr̄imonia: quæ lupanaribus præferunt̉: ꝗa declinauerunt qͣdam poſt ſathanam. Ideo adoleſcētula uidua quæ ſe poteſt cōti-nere: uel uult: maritum potius accipiat ꝗͣ diabolum. Pulchra nimiꝝ & appetēda res: quæ ſathanæ cōpara-tiōe ſuſcipit̉. Fornicata ē quōdā & Hieruſalē: & diuaricauit pedes ſuos trāſeūti. In ægypto primū deuirgīataeſt: & ibi fracta ſūt māmæ eius. Cūqꝫ ad deſerta ueniſſet: & moraꝝ Moyſi ductoris īpatiēs qͣſi oēſtro .i. aſillo li-bidis furibūda dixiſſet: iſti ſūt dii tui Iſrael: te eduxerūt de terra ægypti: accepit præcepta bona: & iuſtificatiōes peſſimas: ī ꝗbus uiueret: ſed puniretur. Q uid ergo miꝝ ſi & laſciuiētibus uiduis: de ꝗbus in alio locoapoſtolus dixerat: luxuriatæ fuerīt in Chriſto nubere uolūt: habētes dānationē: ꝗa primā fidē irritā fecerūtcōceſſit digamiæ præcepta bona: & iuſtificatiōes peſſimas: ita ſecūdū īdulgēs maritū: ut & tertiū ſi liberetetiā uiceſimū: ut ſcirēt ſibi uiros datos: ꝗͣ adulteros amputatos? Hæc filia in Chriſto chariſſima īculco: &crebrius repeto: ut præteritoꝝ oblita ī priora te extēdas: habens tui ordīs qͣs ſequaris: Iudith de hebræa hiſto-ria: & Annā filiā Phanuelis de euāgelii claritate: quæ diebus & noctibus uerſabant̉ ī tēplo: & gr̄onibus atqꝫ ieiuniis theſauꝝ pudicitiæ cōſeruabāt. Vnd & altera ī typo eccleſiæ diabolū capite trūcauit: altera Saluatorēdi prima ſuſcepit: ſacr̄oꝝ cōſcia futuroꝝ. Illud in calce ſermonis q̄ſo ut breuitatē libelli: de īopia eloꝗi: uel demateriæ ſterilitate: ſed de pudoris magnitudine æſtimes accidiſſe. uereor me ignotis diu īgerere auribus: &ꝯccultū legētiū iudiciū ꝑtimeſco. Ad Gerūtiam de monogamīa. Argumentum in eādem.Eruntiam ad monogamiam ac uiduitatē cohortatur exponens illud apoſtoli ad Timotheum. Volo aūtiuniores nubere: filios procreare &c. Oſtendens apoſtolum ſecundum indulgentiam dixiſſe: ſecun-dum imperium. typos & figuras adducens quibus monogamia cōprobatur. ac docens quare magis in nouo ēin ueteri teſtamento cōmendetur. Et ad extremum. ut omne præcidat deſiderium nuptiaꝝ: calamitatē ſuoꝝporum: belloꝝ clades: romanæ urbis uaſtationē quaſi tragico dolore proſequitur.Epiſtola-i Nuetere uia nouā ſemitā quærimus. Et ī antiqua detritaqꝫ materia rudē artis excogitemiegantiamut nec eadē ſint: & eadē ſint. Vnū iter ad ꝑuēiēdū quo cupias: multa cōpēdia habet. Sæpe ad uiduas ſcripſimus: & ī exhortatiōibus eaꝝ multa de ſcripturis ſanctis exēpla repetētes: uarios teſtimonioꝝ flores in unāpudicitiæ coronam texuimus. Nūc ad gerūtiam nobis ſermo ē: ꝗͣ quodam uaticinio futuroꝝ ac dei præſidētisauxilio nomē accepit. Quam auiæ matris: amitæqꝫ ꝓbataꝝ in Chriſto fœminaꝝ nobilis turba circunſtat. qͣ-rum auia Metronia. xl. annos uidua ꝑſeuerans Annam nobis filiā Phanuelis de euangelio retulit. Benignamater quartū & decimū uiduitatis implēs annū: centenario uirginū choro cingitur. Soror celerini pr̄is gerun-tiæ: quæ paruulam nutriuit infantē. & in ſuo natam ſuſcepit gremio: annos. xx. mariti ſolatio deſtituta: eru-dit nēptē qd̓ a mr̄e didicit. hæc breui ſermōe ꝑſtrinxi: ut oſtēdā adoleſcētulam meam præſtare monogamiam generi ſuo: ſed reddere. nec tam laudandā: ſi tribuat ꝗͣ oībus execrandam: ſi negare tētauerit: præſertim poſthumus eius Simplicius nomē pr̄is referat. & nulla ſit excuſatio deſertæ: ac ſine hærede domus: ſub quo