Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CXXXVv
Einzelbild herunterladen
 

am uirtute ſperare: & ab his diligi: quos præcedas. quæ uidua non huius auxilio ſuſtentata eſt? Quis populis in eo repꝑit patrem? Toytius oriētis epiſcopi ad hūc miſerorum præces: & laborantiū deſideria conferebantQuicꝗd ab imperatore poſcebat elemoſyna in pauꝑes: præciū captiuoꝝ: miſericordia in afflictos erat. Vnde& ipſi principes libēter præſtabāt: qd̓ ſciebāt: non uni ſed pluribus indulgeri. Quid ultra differimus? Oīs carefœnū & oīs gloria eius qͣſi flos fœni. Reuerſa eſt terra in terrā ſuā: dormiuit in domino: & appoſitus eſt ad patre:ſuos: plenus dieꝝ ac luminis & nutritus in ſenectute bona. Cani. n. hoīs ſunt ſapientia eius. in breui ætate tempora multa compleuit. Tenemus eo dulciſſimos liberos. Vxor hæres pudicitiæ præciū eſt. Nebridius puſio patrem quærētibus exhibet. Sic oculos: ſic ille manus: ſic ora ferebat. Scintilla uigoris paterni lucet in filio: & ſimiltudo moꝝ per ſpeculum carnis erūpēs Ingentes aīos anguſto in pectore uerſat. Iungit̉ ei germana: roſaꝝ & lilio calathus eboris: floris: oſtriqꝫ cōmerciū. Sic refert in ore patrē: ut ad uenuſtatē ꝓpenſior ſit. Sic matrē mixta ſimilitudine pingit: ut in uno corpore utrūqꝫ cognoſcas. Ita ſuauis eſt: & mellitula/ ut honor ſit oīum ꝓpinquoꝝ.Hanc tenere dedignat̉ Auguſtus. Hāc fouere in ſinu regina lætat̉. Certatim ad ſe oēs rapiunt. Pēdet ex collohæret in brachiis ſinguloꝝ. Garrula atqꝫ balbutiēs linguæ offenſione fit dulcior. Habes igit̉ Saluina quos nutras: in quibus uiꝝ abſentē tenere credas. Ecce hæreditas domini filii merces: fructus uentris. Pro uno hoīe duos filios recepiſti: auctus eſt numerus charitatis. quicꝗd debebas marito redde filiis. Amore præſentiū abſentis deſi-deriū tēpera. eſt parui apud deū meriti: bene filios educare. Audi apoſtolū cōmonētē. Vidua eligat̉ non mi-nus annoꝝ. lx. quæ fuerit unius uiri uxor: in bonis oꝑibus habens teſtimoniū: ſi filios educauit: ſi hoſpitalis fuitſi ſanctoꝝ pedes lauit: ſi afflictis abundanter præbuit ſi omne opus bonū ſubſecuta eſt. Didiciſti catalogū uirtu tuaꝝ: ꝗd debeas nomini tuo: ꝗbus meritis ſecundū pudicitiæ gradū poſſideas. Nec te moueat ſexagenariaeligat̉ in uiduā: & putes adoleſcentulas ab apoſtolo reprobari. Et te crede eligi ab eo diſcipulo dixerat: nemoadoleſcentiā tuā contēnat: cōtinentiā: ſed ætatē. Alioꝗn oēs quæ ante. lx. annos uiduatæ ſunt: hac lege accipiētmaritos. Sed ꝗa rudē Chriſti inſtituebat eccleſiā: & omni ordini ꝓuidebat: præcipueqꝫ pauperibus: quoꝝ ei cu-ra Barnaba fuerat demandata: illas uult eccleſiæ opibus ſuſtentari. propriis manibus non q̄ant laborare:uere uiduæ ſunt: qͣs & ætas probat: & uita. Heli ſacerdos offendit deū ob uitia liberoꝝ: ergo ecōtrario placat̉ de-us uirtutibus eoꝝ: ſi permāſerint in fide & charite & ſanctitate pudicitia. OTimothee teipſum caſtū cuſtodiabſit ut ſiniſtꝝ ꝗppiā mihi de te ſuſpicari liceat: ſed ex abundantia lubricā ætatē monuiſſe: pietatis eſt. Quæ di-cturus ſum: tibi ſed puellaribus annis dicta intellige. Vidua quæ in delitiis eſt: uiuēs mortua eſt. Hoc uas elctionis loquit̉. & de illo profert̉ theſaur̓o: ꝗͣ cōfitēter aiebat: an experimētū q̄ritis eius: in me loꝗtur Chriſtus:Hoc ille pronūciat: libere ſub perſona ſua fragilitatē humani corporis fatebatur. Non. n. qd̓ uolo: bonum hocoꝑor: ſed qd̓ nolo: malū, Et propterea ſubiicio & redigo in ſeruitutē corpus meū: ne alijs prædicās: ipſe reprobusīueniar. Si ille timet: ꝗs noſtꝝ poteſt eſſe ſecurus? Si Dauid amicus domini: & Salomon amabilis eius uicti ſunꝗͣſi homines: ut & ruinæ nobis ad cautionē: & pœnitudinis ad ſalutē exempla præberēt: ꝗs in lubrica uia lapſumnon metuat? Procul ſint a cōuiuiis tuis phaſides aues: craſſæ turtures: attagen ionicus: & oēs aues: quibus ampliſſima patrimonia auolant. Nec ideo te carnibus ueſci non putes: ſi ſuū: lepoꝝ: atqꝫ ceruoꝝ: & quadrupedū aīantium eſculentias reprobes. Non .n. hæc pedum numero: ſed ſuauitate guſtus iudicant̉. Scimus ab apoſtolo dictūomnis creatura dei bona eſt: & nihil reiiciendū: qd̓ gratiaꝝ actione percipit̉. Sed idem loꝗtur. Bonū eſt uinūnon bibere: & carnem non manducare. Et in alio loco. Nolite inebriari uino: in quo eſt luxuria. Omnis creaturadei bona eſt. Audiāt hæc mulieres quæ ſollicitæ ſunt: qūo placeant uiris. Comedāt carnes: quæ carnibus ſeruiūtquaꝝ feruor deſpumat in coitū: quæ ligatæ maritis generationi ac liberis dant operā: quaꝝ uteri portant fœtuseaꝝ & inteſtina carnibus impleant̉. Tu uero quæ in tumulo mariti ſepeliſti oēs pariter uoluptates: quæ litā pupuriſſo & ceruſſa faciem ſuper feretrū eius lachrymis diluiſti: quæ pullā tunicam nigroſqꝫ calceolos: cādidæ ueſtis: & aurati ſocci depoſitione ſumpſiſti: nihil habes neceſſe aliud: ni perſeuerare in ieiunio. Pallor & ſordes gem tuæ ſint. plumaꝝ mollicies iuuenilia membra non foueat. Balnearum calor nouum adoleſcentulæ ſangui-nem non incendat. Audi quid ex perſona uiduæ continentis ethnicus Poeta decantet.Illē meos primus qui me ſibi iunxit amores Abſtulit. ille habeat ſecum: ſeruetqꝫ ſepulchro.Si tanti uiliſſimū uitꝝ: quanti præcioſiſſimū margaritum? Si cōmuni lege naturæ dānat omnes gentiles uidu-uoluptates: quid expectandum eſt a uidua chriſtiana: quæ pudicitiā ſuam non ſolum ei debet: qui defunctu:eſt: ſed & ei: quo regnatura eſt? Quæſo te ne generalia monita & conueniens puellari ſermo perſonæ: ſuſpi-tionem tibi iniuriæ moueant: & arbitreris me obiurgantis animo ſcribere non timentis: cuius uotum eſt: te ne-ſcire: quæ metuo. Tenera res in fœminis fama pudicitiæ eſt: & quaſi flos pulcherrimus cito ad leuem marceſſitauram: leuiqꝫ flatu corrumpitur: maxime ubi & ætas cōſentit ad uitium. & maritalis deeſt auctoritas: cuius umbra tutamen uxoris eſt. Quid facit uidua inter familiæ multitudinem? Inter miniſtrorū greges? quos nolo contēnat: ut famulos: ſed ut uiros erubeſcat. Certe ſi ambitioſæ domus hæc officia flagitant: præficiat his ſenē honeſtis moribus: cuius honor dominæ dignitas ſit. Scio multas clauſis ad publicū foribus: non caruiſſe infamia ſeruulorū: quos ſuſpectos faciebat: aut cultus īmodicus: aut craſſi corporis nitor: aut ætas apta libidini: aut ex conſcientia amoris occulti ſecurus animi tumor. qui etiam bene diſſimulatus frequenter erūxpit in publicū: & conſeruos quaſi ſeruos deſpicit. Hoc ex abundantia dictum ſit: ut omni diligentia cuſtodias cor tuum: & caueas ꝗcquid de te fingi poteſt. Non ambulet iuxta te calamiſtratus procurator: non hiſtrio fractus in fœminam: norcantoris diabolici uenenata dulcedo: non iuuenis uolſus & nitidus. Nihil artium ſcœnicarum: nihil tibi in ob-ſequiis molle iungatur. Habeto tecum uiduarum & uirginum choros. Habeto tui ſexus ſolatia: ex ancillarum