Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CXXXVr
Einzelbild herunterladen
 

tus fuit. Extrema quæ & ualidior filio meo Auito roganti: negare nihil potui: qui crebris litteris interpellatriciduri iudicis ſuperans & multoꝝ mihi ad quos ante ſuper eadē materia ſcripſerā: exempla proponens: ita ſuffu-dit pudorem negantis: ut plus conſiderarem: ꝗd ille cuperet: ꝗͣ quid me facere conueniret. Alius forſitam laudeiNebridiū: de ſorore generatus Auguſtæ: & in materteræ nutritus ſinu: inuictiſſimo principi ita rarus fuit: ut econiugem nobiliſſimā q̄reret: & bellis ciuilibus africā diſſidētē hac uelut obſide ſibi fidam redderet. Mihi a prircipio ſtatim illud eſt prædicandū qͣſi uicinæ mortis præſcius inter fulgorē palatij & honoꝝ culmina: etiamanteibant: ſic uixit ut ſe ad Chriſtum crederet profectuꝝ. Sacra narrat hiſtoria Corneliū centurionem cohorti:Italicæ tantū acceptum deo: ut angelū ad mitteret & omne myſterium quo petrus de circūciſionis anguſtii:tranſferebat̉ ad præputii latitudinē: ad illius merita pertineret. primus ab apoſtolo baptizatus: ſalutē gentiūdedicauit. Scriptūqꝫ eſt de eo. Erat uir ꝗdam in Cæſarea nomine Cornelius: centurio cohortis: dicit̉ Italica: re-ligioſus: & timens deū: omni domo ſua. faciens elemoſynas Multas plæbi: & orans deū ſemper. Quicꝗd de illo dicit̉ hoc nomine cōmutato: in Nebridio meo uendico. Sic religioſus fuit & amator pudicitiæ: ut uirgo ſorti-ret̉ uxorē: ſic timens deū omni domo ſua: ut oblitus dignitatis omne cōſortiū monachis haberet & clericistantaſqꝫ elemoſynas faceret in populis: ut fores eius paupeꝝ ac debiliū obſiderēt examina. certe ſic ſemper orāsdeū: ut illi qd̓ optimū eſſet eueniret. Raptus eſt: ne malitia mutaret mentē eius. ꝗa placita erat aīa illius deo. Vnde & ego poſſum ſuper eo uere abuti apoſtoli uoce dicentis. In ueritate cognoui: quoniā eſt perſonaꝝ accep-tor deus. Sed in omni ꝓpoſito timet deū & operat̉ īuſticitiā: acceptus eſt illi. Nihil nocuit militāti paludamē & baltheus & apparitoꝝ cateruæ: ꝗa ſub habitu alterius alteri militabat. Sicut ecōtrario alijs nihil ꝓdeſt uinepalliolū: furua tunica: corporis illuuies: & ſimulata paupertas: ſi nominis dignitatē. oꝑibus deſtruāt. Legimus &ineuangelio de alio cēturiōe domini teſtimoniū. Nec in Iſrael tantā fidē inueni. Et ut ad ſuperiora redeamus loſephꝗ in egeſtate & in diuitiis dedit experimenta uirtutū: ſeruus & dominus docuit aīæ libertatem: nōne poſPharaonē regiis ornatus inſignibus ſic deo carus fuit: ut ſuper oēs patriarchas duaꝝ tribuū pater fieret? Daniel& tres pueri ſic præerāt babyloniæ operibus: & erant inter principes ciuitatis ut habitu Nab̓uchodonoſor deomēte ſeruirēt. Mardocheus & Heſter inter purpurā ſericum: & gēmas ſuperbiā humilitate uicerūt: tātiqꝫ fueremeriti ut captiui uictoribus imperarēt. Hæc illuc tēdit oratio: ut oſtendā iuuenē meū coniūctionē ſanguinis re-galis & affluētiā diuitiaꝝ atqꝫ īſignia ptātis materiā habuiſſe uirtutū: dicente eccleſiaſte: Sicut ꝓtegit ſapīa ſictegit & pecunia. Nec ſtatim illud huic teſtimonio putemus aduerſum. Amen dico uobis: difficile diues ītrabit īregnū cæloꝝ: & rurſum dico uobis facilius ē Camelū foramē acus trāſire: ꝗͣ diuitē ītrare ī regnū cæloꝝ. AlioꝗnZacheus publicanus quē ditiſſimū cōmemorat ſcriptura: contra hāc ſententiā ſaluatus uidebit̉: ſed qūo quodapud hoīes impoſſibile ē: apud deū poſſibile fiat: apoſtoli cōſiliū docet ſcribentis ad Timotheū: diuitibus huiusſæcuſi præcipe: ſuꝑbe ſaꝑe: nec ſperare in incerto diuitiaꝝ ſuaꝝ: ſed in deo uiuo præſtat nobis oīa abūdāterad fruēdū. Benefaciāt: ſint diuites in oꝑibus bonis: facile tribuāt. Cōmunicēt theſaurizēt ſibi bonū fundamētū infutuꝝ: ut appræhēdāt uerā uitā. Didicimus qūo Camelus introire poſſit foramē acus: qūo aīal tortuoſum depoſito pondere ſarcinaꝝ: aſſumat ſibi pēnas colūbaꝝ: & reꝗeſcat in ramis arboris: quæ de ſinapis ſemēte ſuccreuit. Legimus in Eſaia Camelos madiā & gepthā & Saba auꝝ & thus ad urbē domini deportātes in typo came-loꝝ hoꝝ iſmahelitæ negociatores ſtactē & thymiama: & reſinā naſcitur in galaad: & cutes uulneribus obiicitægyptiis deferūt. tātæqꝫ fœlicitatis ſunt: ut emant & uēdant Ioſeph: & mercimoniū eoꝝ mūdi ſalus ſit. Docet &Eſopi fabula plenū muris uētrē anguſtū foramē egredi ualere. Ergo Nebridius meus quotidie illud reuoluēs. Qui uolūt diuites fieri incidūt in tentationē & laqueū diaboli: & deſideria multa. Quicꝗd & imperatorislargitio & honoris infulæ dederant: in uſus paupeꝝ cōferebat. Nouerat .n. a domino præceptū: ſi uis ꝑfectus: uade & uēde uniuerſa habes & da pauꝑibus: & ueni ſeq̄re me. Et ꝗa hanc ſentētiam implere poterat: habēs uxorē: & paruulos liberos: & multam familiā: faciebat ſibi amicos de iniquo māmona: ꝗ̄ ſe reciperēt in ætena tabernacula. Nec ſemel abiiciebat ſarcinā: qd̓ fecerūt apoſtoli patrē: rete: & nauiculā relinqͣntes: ſed & in æqͣltate: alioꝝ inopiæ ſuā abundantiā cōicabat: ut poſtea illoꝝ diuitiæ huius indigētiā ſuſtētarēt. Scit ipſa cui libel-lus hic ſcribit̉ me nota: ſed audita narrare. nec ex aliquo in me beneficio ſcriptoꝝ more græcoꝝ: gratiam lingua reddere. Procul a chriſtianis iſta ſuſpitio. Habentes uictū & ueſtitū: his cōtēti ſumus: ubi uile holuſculū: 8cibarius panis & cibus potuſqꝫ moderatus: ſibi diuitiæ ſuꝑuacuæ: ibi nulla adulatio: uel præcipue fructū reſpicit. Ex quo colligit̉: fidele eſſe teſtimoniū: qd̓ cauſas habet mētiēdi. Ac ne ꝗs putet: me ſolas in Nebridio prædicare elemoſynas: ꝗͣꝗͣ & has exercuiſſe ſit magnū: de ꝗbus dicit̉: ſicut aqͣ extinguit ignē: ita elemoſyna extinguitpeccatū. ad uirtutes eius cæteras ueniā: qͣs ſingulas in paucis hoībus deprehendimus. Quis fornacē regis babylonii: ſine aduſtione ingreſſus eſt? Cuius adoleſcētis ægyptia domina palliū tenuit? quæ uxor Eunuchi nul-los creat liberos uoluptate tranſacta? Quē hoīum diſputatio illa terreat? Video aliā legem in mēbris meisrepugnantē legi mentis meæ & captiuū me ducentē in lege peccati. qd̓ eſt in mēbris meis. Miꝝ dictu eſt. nutritus in palatio cōtubernalis & cōdiſcipulus Auguſtoꝝ quoꝝ menſæ miniſtrat orbis: & terræ ac maria ſeruiunt:intra reꝝ oīum abundantiā in primo ætatis flore: tantæ uercūdiæ fuit: ut uirginalē pudorē uinceret. Et ne leuemꝗdem in ſe obſcœni rumoris fabulam daret. Deinde purpuratoꝝ ꝓpinquus ſocius: cōſobrinus: iiſdem ambobus ſtudiis eruditus: res etiam externoꝝ mētes ſibi cōciliat: eſt inflatus ſuꝑbia: nec cæteros homines addu-cta fronte cōtēpſit: ſed cunctis amabilis: ipſos principes amabat ut fratres: uenerabat̉ ut dominos: & in illoꝝ ſa-lute: ſuam ſalutē poſitā fatebat̉. Miniſtros aūt eoꝝ & uniuerſum ordinē palatii quo regalis frequentat̉ ambitioſic ſibi charitate ſociaręt: ut qui merito inferiores erant: officiis ſe pares arbitrarentur. Difficile factū eſt glori.CXXXV.