perfectum aliquid in ſe oſtendat. Ne Chriſti imitator extra preceptum quicꝗͣ: aut uolūptatem Chriſti faciat. n.ue minus exēplo ꝗͣ uerbo doceat. Cūqꝫ aliis prædicauerit ipſe reprobet̉ a domino. audiatqꝫ cū phariſæis. dicuntn. & non faciunt. apoſtolici uero & præcepti eſt & exempli: ut curemus rationē nō conſcientiæ tantū: ſed etiamfamæ. Non ſuperfluū & a fructu uacuū gentiū magiſter hoc docet. Vult .n. etiā extraneos ad fidem homines:fidelium opera ꝓficere: ut religionem ipſam religiōis diſciplina cōmendet. Et ideo ſicut luminaria in mundo lu-cere nos iubet: in medio nationis prauæ & peruerſæ: ut incredulæ mentes errātiū: ex noſtrorū actuum lumineignorantiæ ſuæ tenebras deprehendant. Vnde ipſe ad romanos ait. Prouidentes bona nō ſolū corā deo: ſed etiamcorā hominibus. Et alibi: Sine offenſione eſtote iudæis: & gentibus: & eccleſiæ dei: ſicut ego per oīa oībus placeonon q̄rens qd̓ mihi utile eſt: ſed qd̓ multis. Beatus eſt qui tā ſancte: tāqꝫ grauiter diſpoſuit uitā ſuā: ut de eo ſini-ſtri aliꝗd: ne fingi ꝗdem poſſit: dū aduerſus obtrectatoꝝ libidinē pugnat meriti magnitudo. ne fingere quiſqͣ auſus eſt: qd̓ a nullo putat eē credendū. Quod ſi id aſſeꝗ difficile atqꝫ nimis arduū eſt. ſaltē hanc adhibeamus ui-tæ noſtræ diligentiā: ne malæ mentes occaſionē inueniant detrahendi. Ne ex nobis ſanctilla ꝓcedat: per quā ad-uerſus nos ſiniſtræ famæ cōflent̉. Alioꝗn fruſtra iraſcimur obtrectatoribus noſtris: ſi eiſipſis obtrectandi materias miniſtramus. Si autē nobis diligenter atqꝫ ſollicite oīa ad honeſtatē ꝓuidentibus: cūctiſqꝫ actibus noſtris tmorē dei præferētibus: illi nihilominus inſaniūt: cōſolet̉ nos conſcientia nr̄a: quæ tunc maxime tuta eſt: tūc optime ſecura eſt: cū ne occaſionē ꝗdē male de ſe ſentiēdi dedit. Illis. n. ue dicit̉ per ꝓphetā: ꝗ dicūt: ꝙ bonū eſt malūꝗ lucē appellāt tenebras: & qd̓ dulce eſt: amaꝝ uocāt. Nobis ergo Saluatoris aptabit̉ ſermo. Beati eſtis cū uobismaledixerint hoīes mētientes. nos mō id agamus ut male de nobis nemo loqui abſqꝫ mēdacio poſſit. Ita habetoſollicitudinē domus: ut aliquā tamen uacationē aīæ tribuas. Eligat̉ tibi opportunus: & aliquantū a familiæ ſtrepitu remotus locus. in quē tu uelut ī portū: qͣſi ex multa tēpeſtate curaꝝ te recipias: & excitatos foris cogitationifluctus ſecreti tranꝗIlitate cōponas. Tantū ibi ſit diuinæ lectionis ſtudiū: tā crebræ orationū uices: tam firma &præſſa de futuris cogitatio: ut oēs reliꝗ tēporis occuptatiōes facile hac uacatione cōpēſes. Nec hoc ideo dicimus:quo te retrahamus a tuis. īmo id agimus ut ibi diſcas: ibiqꝫ mediteris: qͣlem tuis præbere te debeas. Familiā tuamita rege: & confoue: ut te matrē magis tuoꝝ: ꝗͣ dominam uideri uelis: a ꝗbus benignitate potius ꝗͣ ſeueritate exige: reuerentiā. Fidelius & gratius ſemꝑ obſequiū eſt: qd̓ ab amore: ꝗͣ qd̓ a metu ꝑcipit̉. Præcipue aūt in cōiugio ue-nerabili atqꝫ īmaculato: apoſtolicæ regulæ ordo teneat̉. Seruetur in primis uiro auctoritas ſua: totaqꝫ a te diſcatdomus: ꝗͣtū illi honoris debeat. tu illū obſequio tuo: tu magnū illū tua humilitate demonſtra. tanto ipſa honoratior futura: ꝗͣto illū amplius honoraueris. Caput. n. ut ait apoſtolus: mulieris eſt uir. Nec aliunde magis reliquūcorpus ornat̉: ꝗͣ ex capitis dignitate. Vnde idem alibi dicit: mulieres ſubditæ eſtote uiris ſicut oportet in dominoSed & beatus Petrus ait: ſimiliter aūt mulieres ſubditæ ſint uiris: ut ſi ꝗ non credunt uerbo: per mulierū conuerſationem ſine uerbo lucrifiant. Si ergo etiam gentilibus maritis debet̉ honor iure coniugii: ꝗͣto magis reddēduseſt chriſtianis? atqꝫ ut oſtendat ꝗbus ornamentis etiam uiris iūctæ fœminæ decorare ſe debeant: ait. Quarū ſitnon extrinſecus capillatura: aut circundatio auri: aut ueſtimentoꝝ cultus: ſed ꝗ abſconditus cordis eſt homo: inincorruptibilitate ꝗeti & modeſti ſpiritus: ꝗ eſt in cōſpectu dei locuplex. Sicut .n. aliquando & ſanctæ muliere:ſperantes in domino ornabant ſe: ſubiectæ ꝓpriis uiris ſicut Sara obediebat Abrahæ. dominū ſuū uocans. hæcaūt præcipiens nō eas iubet ſquallere ſordibus: & horrentibus pannoꝝ aſſumētis tegi: ſed īmoderato cultui: & nimis exꝗſito interdicit ornatui: ſimplicēqꝫ cōmendat ornatū: atqꝫ habitū. De quo & uas electionis ait: ſimiliter aūt& mulieres in habitu ornato: cū uerecūdia & ſobrietate ornantes nō intortis crinibus: aut auro: margaritis: uel ueſte præcioſa: ſed qd̓ decet mulieres promittentes caſtitatem: per opera bona. Repperi uero te miræ fidei ardorſuccenſam: aliquot iam ante annos cōtinētiam ꝓpoſuiſſe: & reliquū uitæ tuæ tēpus pudicitiæ cōſecraſſe. Magnihoc animi ſignū: & perfectæ uirtutis indiciū eſt: renūciare ſubito exꝑtæ uoluptati: fugere notas carnis illecebras& calentis adhuc ætatis flāmas fidei amore reſtringere. Sed illud quoqꝫ ſimul didici: quod me non mediocriterangit: ac ſtimulat: te uidelicet tantū hoc bonum abſqꝫ cōſenſu & pacto uiri ſeruare cœpiſſe: cū hoc apoſtolica oīno interdicat auctoritas: quæ in hac duntaxat cauſa nō modo uxorem uiri: ſed etiam uiꝝ uxoris ſubiecit poteſt:ti: Vxor inꝗt ſui corporis poteſtatē nō habet: ſed uir. Similiter aūt uir poteſtatē non habet ſui corporis: ſed mulier: Tu uero qͣſi oblita fœderis nuptialis: pactiqꝫ huius ac iuris īmemor: incōſulto uiro uouiſti domino caſtitatened periculoſe promittit̉: qd̓ adhuc in alterius poteſtate eſt. Et neſcio ꝗͣ ſit grata donatio ſi unus offerat rē duoꝝMulta iam per huiuſmodi ignorantiam: & audiuimus & uidimus ſciſſa coniugia. quodqꝫ recordari piget occaſione caſtitatis adulteriū perpetratū. Nam dū una pars ſe etiam a licitis abſtinet: altera ad illicita delapſa eſt. & ne-ſcio in tali cauſa ꝗs magis accuſari quis amplius culpari debeat. Vtꝝ ille qui repulſus a coniuge fornicatur: an ilſa quæ repellendo a ſe uiꝝ: fornicationi quodāmodo obiecit. Atqꝫ ut ſuper hac cauſa: ꝗd ueritas habeat agnoſcaspauca mihi de diuina auctoritate ponenda ſunt. apoſtolicæ doctrinæ regula. ne cū Iouiniano æquet continentiæ opera nuptiaꝝ: ne cū Manichæo coniugia condēnet: ita uas electionis ac magiſter gentiū inter utrūqꝫ temperatus incedit: ac medius: ut remediū incontinentiæ indulgeat: & ad præmiū prouocet continētiā. Totuſqꝫ in hacauſa eius hic ſenſus eſt ut ex utriuſqꝫ ſententia præponat̉ caſtitas. aut certe ab utroqꝫ debitū cōmune ſoluatur.Sed ipſa iam apoſtoli uerba ponamus: totāqꝫ hanc cauſam a ſui principio retractemus. Loquit̉ .n. ad corinthiosde quibus aūt ſcripſiſtis mihi: bonū eſt homini mulierē non tangere. Et ꝗͣꝗͣ hic laudauerit caſtitatem: tamenn̄aliꝗbus uideat̉ prohibere coniugia: ſubiungit: propter fornicationem aūt unuſꝗſqꝫ ſuā uxorem habeat. Vxoruir debitū reddat. Similiter aūt & uxor uiro. Mulier aūt ſui corporis poteſtatē nō habet: ſed uir. & uir ſui corporis poteſtatē non habet: ſed mulier. Nolite fraudari inuicem. Ac rurſus: ne tanta pro nuptiaꝝ parte dicendo: ui-deretur