bum peccatorem ac miſeꝝ ſe clamare. Et ſi uel leui ſermone offenſus ſit: continuo attollere ſupercilium: leuareceruicē: & delicatū illū oris ſonū inſano repēte clamore mutare. Aliā nos humilitatem Chriſtus docuit: qui nosad exēplū ſuū hortat̉ dicēs. Diſcite a me: ꝗa mitis ſum: & humilis corde. Qui cū malediceret̉ nō maledicebat cūpateretur nō cōminabat̉. Quā nobis humilitatē beatus Petrus inſinuat: miſericordes inꝗt & humiles nō reddētes malū ꝓ malo: nec maledictū ꝓ maledicto auferātur oīa figinēta uerboꝝ: ceſſent ſimulati geſtus. & ante occaſionē ſermo placidus. Veꝝ humilē patiētia oſtēdit iniuriæ. Nullus ergo unꝗͣ ī mēte tua ullius ſit uitii locus. n.hil in te ſuꝑbum: nihil arrogās: nihil in te faſtidioſum: apud deum nō eſt ꝗcꝗͣ humilitate ſublimius. Ipſe loquitur per prophetā. Suꝑ quē alium reſpiciā: niſi ſuꝑ humilē: & ꝗetum: & trementem ſermones meos? & nunꝗͣ inirā exardeſcat animus: qd̓ eſt ſeminariū odii. Tātus mentē tuā repleat timor dei: ut indignari omnino nō audeas. & irā metu uincas. Beatus a poſtolus mūdās aīam nr̄am: eāqꝫ in habitaculum dei præparās: clamat & dicitoīs amaritudo & ira & indignatio & clamor & blaſfemia: auferatur a uobis cū omni malitia. Adulatores ut inimicos caue: quoꝝ ſermones ſuꝑ oleum molles & ipſi ſunt iacula: corrūpunt fictis laudibus leues aīas. & malicredulis mētibus blandū uulnus infixigunt. Creuit hoc in nr̄a ætatē uitiū: & in ultimo fine ſtetit. nec augeri pōtIn hanc oēs nos ſcholā ſtudiūqꝫ dedimus: ut officiū putemus illudere. quodqꝫ ipſi ab aliis libenter accipimus:id aliis quaſi quoddā munus offerimus. Et ſpe recipiendæ laudis: eos a ꝗbus laudari uolumus: ante laudamus.Sæpe adulantiū reſiſtimus uerbis ad faciē: & ī ſecreto mētis fauemus. maximūqꝫ fructū cœpiſſe nos ducimusſiuel fectis laudibus prædicamur. Nec cogitamus ꝗd ipſi ſumus: ſed ꝗd alteris eſſe uidemus. Vnde eo ꝓductares eſt: ut neglecta ueritate meriti: de ſola opiniōe curemus: ꝗ teſtimoniū uitæ nr̄æ nō a cōſciētia nr̄a: ſed a fa-ma petimus: beata mēs eſt quæ ꝑfecte hoc uitiū uincit: nec adulatur aliquādo: nec adulāti credit: quæ nec decipit alteꝝ: nec ipſa decipitur: tantūqꝫ hoc malū nō facit aliquādo: nec patitur. Nihil unꝗͣ in te fictū ſit nihil oīncfucatū. Cōſciētiam tuam: quæ certe deo ſemper patet: in multitudine uerſari puta. Nunꝗͣ aliud corde: aliud oreprætēdas. Quicꝗd pudet dicere: pudeat etiam cogitare. Illud uero notū iam oībus: atqꝫ diuulgatū eſt: ꝗͣ utili-qͣqꝫ huic ꝓpoſito neceſſaria eſt ieiunioꝝ & abſtinētiæ uirtus: maxime in his annis: in ꝗbus corpori maior æſtusineſt. Nō manducare itaqꝫ carnē: neqꝫ bibere uinum apoſtolica uoce laudatum eſt. Quicquid illud qd̓ inflā-mare corpus poteſt: qd̓ fomētum ſuggerit uoluptati: caſtitatis amore fugiendum eſt. Nec tamen ita magnohuius rei labore grauari te uolumus: ut ſub ipſo ſtatim onere ſuccūbas. per qd̓ multi: dum nimio feruore men-tis rationem ſuaꝝ uirium non haberent: ſubito conciderunt: & pene ante debilitatem: qͣ ſanctitatem de ꝓpoſi-to ſuo conſecuti ſunt. Optimus eſt in omni gre modus: & laudabilis ubiqꝫ menſura. Corpus non frangendū: ſedregendum eſt. Sint ergo moderata & ſancta: ſimplicia in omni mentis humilitate ieiunia: quæ ita attēuent corpus: ne animum eleuent. ne res humilitatis gignat ſuperbiam. & uitia de uirtute naſcantur. Ego inquit cū mihimoleſti eſſent: induebar cilicio: & humiliabā in ieiunio animam meam. Veſtis abiectio: cibi uilitas: ieiunii laſſtudo: extinguere debent: nō nutrire ſuꝑbiam. Quis rem medicinæ uulnus faciat? & inde ſane lædat quoqꝫ: unde iam læſa curāda ſunt? aut quæ ſupererit ſpes ſalutis: ſi iſta aīæ remedia ipſa ſint uenena? laborem ieiunii tumiſericordiæ opera cōmendent. & abſtinentia tua paupeꝝ refectione ſit auctor. Dominus loquitur per ꝓphetam. Miſericordiam uolo & nō ſacrificium. In euangelio Chriſti uerba legimus. Beati miſericordes: quoniamipſi miſericordiam cōſeqͥntur. Sed qͣſo hanc curam uitæ tuæ auia mr̄qꝫ ſuſcipiant. Illæ has partes pro te agant.Illæ theſauꝝ tuum in cælum leuēt. Illaꝝ ſit efuriētes alere cibo: ueſtire nudos: uiſitare infirmos: ꝑegrinos tectoſuſcipere: & æterni ſpe præmii Chriſto in pauperibus fœnerari: qui dixit. Quodcūqꝫ feciſtis uni ex his fratri-bus meis minimis: mihi feciſtis. Tibi uero maxime dum ꝓpoſito matureſcat animus: ab oībus occupatiōibusrecedēdū ē: & omne ſtudiū oīſqꝫ cura in ornandis moribus exhibenda. Quibus ita ueicare debes: & totā occu-pare mētē: ut nō diuitē te ſentias eſſe: nec dominam. nobilitatis ad hoc tātū memineris: ut cū claritate generis.moꝝ ſanctitate cōtēdas. & cū nobilitate corporis animi uirtute nobiliter ꝓficias: magiſqꝫ illa nobilitate glorie.ris: quæ filios dei & cohæredes Chriſti facit: ad quā ſi ſemꝑ inſpicias: dū credis gaudiū te habere: qd̓ maius eſt:deſinis de eo: qd̓ minus ē gloriari: Oīs iſta præclari generis dignitas & illuſtris Auitii ſanguinis decus ad aīamtrāſferant̉. Ille clarus: ille ſublimis ille ſit nobilis: ille tūc integram nobilitatē ſuam ſeruare ſe putet: ſi dedignetſeruire uitiis. ab eiſqꝫ nō ſuꝑari. A quo n. ꝗs ſuꝑat̉. huius & ſeruus ē. Quid .n. hac ſeruitute animi īdignius? ꝗcue turpius? ꝗͣ cū in eo aut dominat̉ odiū: aut regnat inuidia? ꝗͣ cū eū: aut auaritia poſſidet: aut captū ira tenetuel certe cætera ſibi uitia uēdicant? Nō ē ꝙ ſibi aliꝗs de nobilitate generis blandiat̉: ſi ex melior̄ parte ſit famu-Ius: Multo ē indignius mēte ſeruire ꝗͣ corpore. Superfluū arbitror te monere: ꝗͣ parca ī ꝓcedēdo debeas eē:rara: cum te hoc etiam ſæcularis ab īfantia honeſtas docuerit. Et facile intelligas: id tibi multo magis in hac uita eē ſeruandū: quam maxime ſecretū decet. Illud admoneo ut ipſis quoqꝫ ſalutatiōibus quæ tibi in cubiculotuo exhibēdæ ſunt: certiſſimū modū ponas: nō ſint nimiæ: neqꝫ quotidianæ: ne non tantū officiū: qͣ inꝗetudinēpræſtare uideant̉. Et ꝗͣꝗͣ omne uitæ tuæ tēpus diuino debeas oꝑi cōſecrare: & nullam ꝓrſus horam a ſpiritaliꝓfectu uacuam eſſe cōueniat: cū tibi in lege domini die ac nocte meditandū ſit: debet tamē aliꝗs eſſe determi-natus & cōſtitutus horaꝝ numerus: quo plenius deo uaces. & ꝗ te ad ſummam animi ītētionē: uelut qͣdam le-ge contine̓t. optimū ē ergo huic oꝑi matutinū deputari tēpus .i. meliorē diei partem: & uſqꝫ ad horam tertiamquotidie ī cæleſti agone certantē: hoc uelut ſpiritalis quodā palæſtræ exerceri gymnaſio: his tu ꝑ ſingulos dieshoris ī ſecretiori domus parte ora: clauſo cubiculo tuo. Adhibe tibi etiā ī urbe ſolitudinē: & remota pauliſꝑ aboībus ꝓpius deo iūgͣere: aſpectuiqꝫ tuoꝝ redditalectiōis fructū & or̄onis oſtēde. Nihil .n. in hoc ſecreto magisagere debes: ꝗͣ aīam diuis eloꝗis paſcere. Et ꝗͣtū ei ꝑ totā ſufficere poſſit diē: hoc eam ueluti cibo pinguiore ſa-