per aīoqꝫ mœrēte: uoto quo alteri uult nocere: ſeipſum cruciat. Quid aūt iracūdo furor ſuus cōfert? quē ſæuiſſimis exagitatū ſtimulis cōſcientiæ: ita ab omni cōſilio ac mēte deturbat: ut dum iraſcit̉: īſanire credatur. Similiter curre per ſingula. īuenies tot animæ tormenta: quot uitia: quæ utiqꝫ eo facilius uinci poſſunt: quo nulla il-liciūt nos uoluptate. Quāto illud difficilius: quāto durius ut de caſtitatis labore taceam, abſtinere a uino car-nibuſqꝫ? ipſo quoqꝫ etiā oleo? & uilē ſine his cibū poſt biduū īterdū: triduūqꝫ uix caꝑe? Fracta ieiunio mēbrauigiliiſqꝫ fomēta balnei contēnere? neceſſarias res negare corpori? & uim quandā īferre naturæ? Da tantij ī cæteris magnitudinē animi: & uide ꝗd nō poſſis efficere. Sed nos (ꝓh pudor) quadā dilectione peccati: cū in qui-buſdā oſtēdimus quandā uim naturæ nr̄æ: in aliis omnino torpeſcimus. & qui uoluptates corporis uirtutumamore cōtēpſimus: rurſum amore uitioꝝ tormēta ſuſcipimus: atqꝫ ita malis nr̄is credimus: ut ea nec putemuspoſſe deponi. Quod hoc qͥſo cōſilium tuū? quænā hæc noua uiuendi ratio eſt? Res difficiles & laboris plenasſecurus aggredior: & faciliora nō poſſe fieri credo. uinco maxima: uincēdus a paruis. Excelſa & ardua indefeſ-ſus exuꝑo: & cū uenit̉ ad plana: deficio. Libēter fugio: qd̓ delectat. & nō uolo uitare: qd̓ cruciat. Veꝝ hæc eoꝝſunt: qui dei uolūtate contēpta: id ſolū petunt: qd̓ laudē facilius inuenit: qd̓ cito exit in famā: moꝝ uero bona:quæ ſecretiora ſunt negligunt. Tu uero quæ calcaſti mundū & concupiſcētias eius: ut calcato eo grādum tibꝰquēdam aſcendendi ad cælum faceres: mundi gloriam ne reꝗras. Illi tantū placere ſtude: cui ſæpe diſplicet: qd̓hominibus placet. & qui ipſa hominium iudicia iudicaturus eſt. Abſtinētia tua & ieiuniū eo magis deo grataſunt: quo cū bonis moribus offerunt̉: ut quæ in aliis ſunt umbracula uitioꝝ: in te ſint ornamēta uirtutū. Reſpi-ce obſecro ad ipſam qua apud deum illuſtrata es dignitatē. qua ꝑ baptiſmū in dei filio renata es. Rurſūqꝫ ꝑ conſecrationē uirginitatis ſpōſa Chriſti eſſe cœpiſti. Exutroqꝫ hic tuus honor te ad ſollicitudinē tui ꝓpoſiti admoneat: at nullus debet eſſe ibi negligētiæ locus ubi tam præclara ſeruāda ſunt. præcioſior quæqꝫ ueſtis diligētiatimidior̄ cuſtodit̉ amacula. Multo quæſita auro gēma maiori ſollitudine poſſidet̉: & generaliter grandi curamagna quæqꝫ ſeruāt̉. Vnde & tu ſi te ipſam bene cuſtodire cupis: debes honorē tuum ſemꝑ præciūqꝫ cogitareTanto. n. ſe unuſꝗſqꝫ negligētius utitur: ꝗͣto ſe exiſtimat uiliorem. nō ob cauſam aliā magis nobis in ſcripturi:diuinis tam freq̄nter filioꝝ dei nomē imponit̉: ut illud qd̓ dicitur ꝑ ꝓphetas & ego ero uobis in pr̄em: & uoseritis mihi ī filios: dicit dominus omnipotēs: & apoſtolus. eſtote imitatores dei ſicut filii chariſſimi. Et beatus Ioānes inꝗt chariſſimi nunc filii dei ſums. & nōdum apparuit: ꝗd erimus: ſcimus quoniā cū apparuerit: ſimiles e-erimus: quoniā uidebimus eū: ſicuti eſt: ut qui habet hanc ſpeciem: ſanctificet ſe: ſicut ille ſanctus eſt uult nobisdoctrinæ cæleſtis dignitatē: qͣ donati ſumus freq̄nter ingerere: & honorē nr̄m: peccandi pudorē facere. Vndeetiā dominus ipſe ad ꝑfectam nos benignitatē uocās ait: diligite inimicos ueſtros: benefacite his: qui oderunuos: & orate pro ꝑſequētibus & calūniantibus uos: ut ſitis filii pr̄is ur̄i: qui in cælis eſt. Nō eſt .n. qd̓ ſic homine:deo faciat amabiles: ut pietas mētis: & bonitas quæ tota in Chriſtiano eſſe debet: ut etiā in malis abundet: deiqimitetur beniuolentiā. qui ſolem ſuum oriri facit ſuꝑ bonos & malos: & pluit ſuper iuſtos & iniuſtos. Hoc itaqꝫuel in primis abſit: ut nemini uel in uerbo etiā noceas: ut in omnibus ꝗbuſcūqꝫ ꝓdeſſe ſtudeas: & ne uicē quidēmali reddēs: bona ꝓ malis: apoſtolo docēte reſtituas. Nunꝗͣ detractio ex ore uirginis ꝓcedat. uiliū ſatis hoīumeſt: & ſuā laudem q̄rentiū: alios uiles facere quia alterius uituꝑatione ſe laudari putant. Et qui ſuo merito placere nō poſſunt: placere uolunt in cōparatione peioꝝ. Paꝝ diximus: nō ſolū ipſa nō detrahas: ſed ne detrahenti ꝗdem aliquādo credas. Peſſimū eſt hoc uitium: qd̓ alteꝝ uilem facit uideri. Nō minus auribus ꝗͣ lingua fugiasdetractionē. Scripturæ memor eſto quæ dicit: nō eris cōſentaneus cū derogātibus aduerſus ꝓximū tuū: & nō accipies ſuꝑ illo peccatum. Et alibi. Sepi aures tuas ſpinis: & noli audire linguam neꝗͣ. Accuſator eſt. n. auditor:facit detractorē: qui ſi auertit aures: & uultū contrahat: ac oculos abnuendo cōtineat: male loquētē etiā tacensarguit: ut diſcat nō libēter dicere: qd̓ didicerit nō libēter audiri. ſollicitā ſatis ori tuo cuſtodiā pone. Nō eſt ꝗcē.n. in nobis quo facilius peccare poſſumus ꝗͣ in lingua. Vnde ſanctus Iacobus illū eſſe ꝑfectū dicit: qui nō offendit in uerbo. & ſcriptura dicit mors & uita eſt in manibus linguæ. Mentiri aūt maledicere & iurare: lingua tuaneſciat: ꝗa & os qd̓ mētitur occidit aīam: & qui maledicunt: regnū dei nō poſſidebūt iuxta apoſtolū. Et iurareipſe Chriſtus ꝓhibuit: qui dixit. Ego aūt dico uobis: nō iurate oīno. Et rurſum. Sit aūt ſermo ueſter: eſt: eſt: nōnō: qd̓ aūt amplius ē: a malo ē. Apoſtolus breuiter oris uitia reſecans ait: oīs ſermo malus ex ore ur̄o nō ꝓcedat:ſed ſiquis bonus ad ædificationem fidei: ut det gratiam audiētibus. Sit aūt ſermo uirginis prudens: modeſtus:& rarus. Nec tam eloq̄ntia præcioſus: ꝗͣ pudore. Mirētur oēs tuam te tacente uerecūdiam: te loquēte pruden-tiā. Mite ac placidum ſemꝑ eloquium tuum: ornet mixta cū grauitate ſuauitas: cū pudore ſapiētia ſit certaatolibrata: ſuiqꝫ opportunitate gratiſſimi ſilentii: uerbiqꝫ ratio. nec unꝗͣ omnino uirginis os loquatur: ut tacuiſſemelius ſit: cū ingenti cautione debet loqui: cui nō ſolū malus: ſed etiā ocioſus ſermo uitandus ē. Sūma tibi ſciē-tia ſit: notitia ſumma: uitia uirtuteſqꝫ diſtinguere: quæ ꝗͣꝗͣ ſemper contraria ſibi ſint: aliqua tamen ex eis tanteiungūtur ſimilitudine: ut diſcerni omnino uix poſſint. Quam multi .n. ſuperbiam libertatis loco ducūt. Adulationem pro humilitate ſuſcipiunt: malitiam prudentiæ amplectuntur uice: & ſtultitiæ ſimplicitatis nomer-imponunt. Atqꝫ fallaci ac peſſima decepti ſimilitudine: uitiis pro uirtutibus gloriantur. Et ꝗͣꝗͣ hæc omnia ſubtiliſſima intelligentia debeas ſeparare: cūctaſqꝫ uirtutes cum ſuis lineis inſequendo: nuſqͣ ꝓrſus abſcedere: præcipue tamen fictā humilitatē fugiens. ill ſectare: ꝗͣ uera eſt: quā Chriſtus docuit humilitatem: in qua non ſit ſu-perbia incluſa. Multi .n. huius uirtutis umbram ueritatem eius ſequuntur pauci. Perfacile eſt .n. aliꝗͣ ueſtemhabere cōtemptam: ſalutare ſubmiſſius manus & genua deoſculari. Inclinato in terrā capite oculiſqꝫ deiectishumilitatē ac māſuetudinē polliceri: lēta uoce: tenuiqꝫ ſermōes infringere: ſuſpirare crebrius: & ad omne uer-