bus expletur epulis: nec aliquando patitur de ſatietate faſtidium. Tanto unuſꝗſqꝫ capatior: tanto auidior eritꝗͣto inde plus hauſerit. Dominus in euāgelio: beati ait: qui eſuriūt: & ſitiunt iuſticiam: quoniā ipſi ſaturabunt̉.Vult .n. eſurire nos hic ſemꝑ ac ſitire iuſticiam: ut in futuro iuſticiæ retributiōe ſatiemur. Cōſideranda uis ipſ-uerboꝝ eſt: & ita nobis deſiderāda ē iuſticia: ut in fame: uel ſiti: cibus deſideratur ac potus: & in hoc cōmune oī-bus eſt dicendū his: qui immortalis uitæ præmia deſiderāt. Iam tuū eſt æſtimare ꝗͣtū aīo præſtare debeas: quæmaioris præmii deſiderio plus facere ꝓpoſuiſti: ꝗͣ uel alios neceſſe eſt. Apoſtolus definiēs Chriſti uirginē. lon-ge eam ſeparauit a nupta: & diuerſis ſtudiis: ſingularitatis meritum: cōiugiiqꝫ diuiſit. Innupta inꝗt & uirgo co-gitat quæ dei ſunt: qūo placeat deo: ut ſit fancta corpore & ſpiritu: quæ aūt nupta eſt: cogitat quæ ſunt mūdiqūo placeat uiro ſuo: quæ corpore & ſpiritu ſancta eſt: nec in mēbris nec in mente delinꝗt: delinq̄re aūt non incauſa caſtitatis tantū eē pōt: ſed etiā ī quacunqꝫ parte iuſticiæ. ꝗͣuis .n. uirgo corpore: uirgo ſit ſpiritu: & nihilo.minis aut manibus: aut oculis: aut auribus peccet: aut lingua: qūo corpore ſancta dicenda eſt? Deīde ſi uel odioinfecta: uel inuidia uel auaritia. uel iracundia ſit: qūo ſpiritu obtinet ſanctitatē? Et ſi nupta quæ amore cōiugiicogitat qūo placeat uiro ſuo ꝗͣtum liberis relinꝗͣt: quæ uariis mūdi aſtricta curis: rarius ad uolūtatē dei reſpicittamē de peccatis excuſare ſe nō poteſt: quid faciet uirgo: quæ ſoluta ab oībus huius mūdi impedimētis: ac libera ſcholam quandā caſtitatis ingreſſa eſt? Si uis itaqꝫ ꝓpoſiti tui magnitudinē æqͣre moribus: & ꝑ oīa deo cōpulari: ſi leue ac ſuaue iugum Chriſti ſuauius tibi leuiuſqꝫ uis facere: nūc maxime in beata uita curā impēde: nun-ſtude. ut calentē recentis fidem cōuerſionis nouus ſemꝑ ardor accēdat. & in tenera adhuc ætate facilius ſanctocōuerſationis uſus inoleſcat. ꝗcquid in te primū inſtitueris: hoc manebit. Et ad inicioꝝ tuoꝝ regulā reliqua ui-ta decurret. Finis in ipſo exordio cogitandus eſt. qualis ad illum ultimū diem ꝑuenire cupis: talis nūc iam eſſiconare. Cōſuetudo eſt quæ aut uitia: aut uirtutes alit. quæqꝫ in his plurimū ualet: cū quibus ab ineūte ætate: ſimul creuerit. Optimi ſunt ad inſtitutionem moꝝ primi ꝗqꝫ anni. habent .n. in ſe lentū ꝗddam & molle: quod facile formari quæat: atqꝫ ad arbitriū uolētis trahi: & in cūctis fere rebus citius aſſueſcit̉ omne ꝙ teneꝝ eſt. nouellas adhuc & uix firmæ radicis arbuſculas: dum ad oēm ductū ſeqͣces ſunt in ꝗͣlibet partē flecti facile eſt. quæ natura plerūqꝫ curuatę cito ad arbitriū colētis corrigunt̉. Tenera adhuc & primæ ætatis aīalia: ſine labore doma-ri ſolēt. qͣto citius a uagādi libertate diſſueta ſūt: tāto facilius: uel colla iugo: uel frenis ora īſueſcūt. Ipſa quoqꝫ litteraꝝ ſtudia teneris melius īſerunt̉ ingeniis. idqꝫ penitus inhærere ſenſibus ſolet: qd̓ prius ſederit in mēte. Hocidem plurimum etiā in bene uiuendi ratione ualet: dum adhuc mobilis eſt ætas: & animus duci facilis: exercerda boni conſuetudo: & iugi meditatione confirmanda eſt. Occupādum eſt optimis rebus ingeniū: & ſanctæ cōuerſationis uſus altius inſerendus eſt. Tunc uero ad ꝑfectionis faſtigiū animus aſcendit. & longæ cōſuetudini:beneficio utitur ad beneuiuendi facultatē. & uirtutes ſuas ipſe etiā miratus ſecum quodāmodo in ſe putabit natū eſſe: qd̓ diſcit. reſpice obſecro ꝗͣtum ad te ſanctitatis auia mr̄qꝫ expectant quæ cū te quaſi nouum & illuſtrequoddam lumē generi ſuo natum eſſe putant: nūc in te ſolam oēm curā animi tranſtulerunt: & ꝓpoſiti tui cu-ſum miris ſtudiis ac fauore ſuccēdunt. Cūqꝫ ipſę te ad honeſtatē moꝝ ab ineunte ætate formauerint: nunc a tiuinci cupiūt: tuāqꝫ uictoriā ſuam laudē eſſe putant: quaꝝ egregia erga deum fides: in ꝓfeſſiōe tua maxime claruit: cū te iā nuptiis præparatā: ſimulatqꝫ aliud uelle didicerūt: mira cōtinuo aſſenſus celeritate: ad id ꝙ elege-ras: cohortatæ ſunt. & trepidā ꝓ ætate ſentētiā uolūtatis ſuæ auctoritate firmauerunt: tuūqꝫ uotū cōmune fecerūt: q̄ cū multos ſuoꝝ in altiſſimo dignitatis gradu uiderint: de nullo ita ut de te aliquādo lætatæ ſunt. nihil .n.tā magnū nihil tā præclaꝝ in quoꝗͣ uiderāt. Sola ꝗppe præſtitiſti generi tuo: qd̓ lōga retro ætate nō habuit: licet ediderit uirilis ſexus memorabiles conſulatus: & ampliſſimi ordis ſtatus illuſtris familiæ noīa freq̄ns adie-rit. nihil unꝗͣ tamē ī genere ur̄o hoc tuo honore fuit præſtātius: ꝗ nō corporali aluo ſed in libro memoriæ īmortalis īſertus ē. Cū exceperint illi theatrales toto orbe plauſus miraqꝫ acclanādi cōſpiratiōe inſignia cōſulū merita lætū uulgus expreſſerit: lōge tamē tui honoris ē gloria maior: quæ gaudiū ī cælis fecit: angeliſqꝫ læticiā. Perte .n. nō meretriculæ locupletant̉: ſed alunt̉ uirgīes Chriſti: nō uenator & auriga ditant̉: ſed ſuſtētant̉ pauꝑesChriſti. Ad cōſulatū eoꝝ diuerſæ totius orbis ꝓuinciæ: ad quas domus ur̄æ potētia extendit̉: ꝑegrinas feras: 8ignota aīalia tranſmiſerūt: q̄ crudelis arenæ ſolū uel ſuo uel hoīum ſanguīe cruētarēt. Ad te uero electæ quæouirgīes mittūtur: quas tu præcioſiſſimū munus offeras deo: tuoqꝫ exēplo ad ꝑpetuā ꝓuoces caſtitatē: nō tibi ſe-tecū deo ſeruituras hæc ꝓfeſſiōis tuæ gloria rumore celebri uulgata eſt ꝑ cūctos: & ita ad conuerſionē tuā totūsexultauit orbis: ut qd̓ præ ingēti gaudio uix adhuc hoīes creder̄ poterāt: id ſemꝑ uideant̉ optaſſe: multū his initiis: multū famæ tuæ odore ſuſpēſi: oēs miꝝ de te neſcio ꝗd audire deſiderāt: Et qui ꝓfeſſiōis tuæ cognouere ui-tutē: nūc cōuerſatiōis expectāt. In te nūc puta cūctoꝝ ora oculoſqꝫ cōuerſos: & ad ſpectaculū uitæ tuæ totū coſediſſe mundū. Caue ne ꝑ te tātoꝝ aī offendātur: nec minus in te īueniāt: ꝗͣ reꝗrūt. Verū ꝗd ego tecū de hoību-ago? eorūqꝫ de te expectationē ad cohortationē tuā traho? Deus ipſe oīum rector ac dominus: cum omni angloꝝ militia certamē tuum expectat: tibiqꝫ contra diabolum dimicanti parat æternitatis coronā & cæleſte præ-miū incitamētum uictoriæ facit. huic tāto ſpectaculo: uide quem aīum: ꝗͣ debeas offerre uirtutē: & certaminismagnitudinem de expectātium dignitate metire. Hæc tibi itaqꝫ in hoc agone ſubeūdi præcipua ſit: hic primu:accinctus internitionis bellū uirtute deuincere: & aduerſum diaboli caſtra in oīa præcepta dei iurare: nec tantumodo declinare uetita: ſed iuſſa complere. Neqꝫ .n. tibi ſufficit a malis ocioſam eſſe: ſi ocioſa fueris a bonis: cumlex dei duplici mādatoꝝ genere diſtincta ſit. & mala prohibens: bona imperet: atqꝫ ab utraqꝫ parte contemptiſuum uetet. Non. n. ille ſeruus contempſit dominum qui prohibita fecerit: ſed qui & iuſſa non fecerit: dicta anobis paulo ante ſentētia eſt. Oīs arbor quæ nō facit fructū bonū excidetur. & in ignē mittet̉: & blādimur no-