ri gloria conceſſis utamur: aut ab maius præmium etiam ea: quæ nobis ꝑmiſſa ſunt reſpuamus. Conceduntu-quidē nuptiæ: carniū uſus: & uini. ſed hoꝝ oīum abſtinentia conſilio ꝑfectiore ſuadetur. Ad uirginitatis hono.tem ꝑtinet licētia nuptiaꝝ: & eſcaꝝ indulgētia uirtutē abſtinētiæ clariorē facit. Cōtempſiſti uirgo coniugiū licitum tibi: prius ꝗͣ cōtēneretur Maioris premii amore flagrans: uouiſti deo nō imperatam: ſed laudatam uirgi-nitatē. Et cōſilio apoſtoli legem tuā feciſti latiorē. Certaminis ingreſſa campū: non tam laborē curſus: ꝗͣ brauiūuictoriæ cogitaſti. Legeras credo illud euangelicū de ꝑpetua caſtitate præconiū: & ipſius te domini ſermo acamorē ſeruandæ uirginitatis accenderat. qui Petri ſuꝑ hoc ſentētiam ipſa rei magnitudine ac difficultate laudauit: & uoluntariis ſpadonibus regnū cæloꝝ ꝓmittens ait: qui peteſt caꝑe capiat. Rem itaqꝫ tam magnā: nō impero: nō impono: ſed offero. neqꝫ quēꝗͣ ad hoc cogo: ſed ꝓuoco. ꝗͣꝗͣ de uiris tantū ſonare uideatur: nō ſolis tamiuiris: ſed æqualiter utriqꝫ ſexui uirginitatis palma ꝓmittitur. Et apoſtolus de uirginibus præceptū quidē ſe dicit nō habere dei: ſed dat conſiliū. Dicit itaqꝫ: an exꝑimentū q̄ritis eius. qui in me loquitur Chriſtus? Perfectio.nis igitur ſerua conſiliū. beatitudinē ſpecialis aggraſſa ꝓpoſiti: ſerua generale mandatū. Dixi: idēqꝫ nunc repe-to. In cauſa iuſticiæ oēs unum debemus: uirgo: uidua: nupta: ſummus: medius: &imus gradus: æqualtter iube-mus implere præcepta. Nec a lege ſoluitur: qui ſupra legē facere ꝓponit. quinimmo nullus magis illicita uita-re debet: qͣ qui reſpuit: quæ licebat. nec quiſꝗͣ ita a ſe mandata pollicetur implenda: ut ille qui amore ꝑfectionisſupra mandata cōſcendit. & cū amplius ſtatuit facere: ꝗͣ præceptū eſt oſtēdit minus ſibi præceptū eſſe: ꝗͣ potuerit. Deinde qui tantæ ſe obedientiæ ꝓfitet̉: ut etiam conſiliū diuinū libenter audiat: qūo nō debet audire præceptū? Illa .n. res ꝑfectionis eſt: iſta neceſſitatis. De uirginitate dicitur: qui poteſt cape capiat. de iuſticia nō dicitur.qui pōt facere faciat. ſed oīs arbor: quæ nō facit fructū bonum excidetur: & in ignē mittetur. Conſidera q̄ſo: qͣtia conſilio diſtet imperiū. Ibi aliquos excepit: hic generaliter oēs comprehendit: ibi præmiū ꝓponit: hic pœnā.Ibi īuitat ut facias: hic niſi feceris: cōminat̉. Hæc igitur optima ratiōe diſtinguēs: aīaduerte quid offeras. aīaduerte quid debeas. immo ꝗa utrūqꝫ iam debes: & uirginitatē quam ultro obtuliſti deo: & iuſticiam quā ipſe præcepit: integꝝ utrūqꝫ ꝑſolue. Ille ſeruus domino placet: qui ita aliꝗd ultro operis exercet: ut tamen etiam imperatapficiat. qui nō facit aliud pro alio: ſed utrūqꝫ. nec mutat: ſed addit obſequium. nec te eaꝝ exēpla decipiant: quæſibi in ſola caſtitate plaudentes ut poſt ſuas uoluntates eant: dei uolūtatē abiiciunt. quæ ꝑpetuæ caſtitatis bo-num: nō cum iuſticia ſed pro iuſticia offerre uolunt. Et in cōpenſatione peccatoꝝ præmiū uirginitatis annumerant: atqꝫ pro præmio impunitatē petunt: uel certe impudētiori uecordia coronandas eſſe ſe putant: & in regnocæloꝝ cæteris præferēdas: quæ ſibi tranſgreſſione mādatoꝝ: aditū clauſere cæloꝝ. nō oīs Chriſtus inꝗt: qui di-cit mihi domine domine: ītrabit in regnū cæloꝝ. ſed ꝗ facit uolūtatē pr̄is mei. ꝗ in cælis eſt ipſę intrabit ī regnūcæloꝝ. Meminerint ſtultas uirgīes aſpōſi ianuis repellendas: dicēdū eis. neſcio uos. Illiſqꝫ iūgēdas eſſe: de ꝗbusdominus ipſe ait: multi dicēt mihi in illa die. domine domine: nōne in nomīe tuo dæmonia eiecimus? & in noī-tuo uirtutes multas fecimus? Et tūc cōfitebor illis. Amē dico uobis neſcio uos: diſcedite a me oēs: ꝗ oꝑamini in-qͥtatē. Tibi uero lōge eſt alia uia ingrediendum: quæ ſæculi amore calcato: ſemꝑ cogitando: quæ dei ſunt: apoſtolicam te exhibere uis uirginē: quæ tam ſpiritu ſancto: ꝗͣ corpore domini præſtolaris aduentū: & aīæ tuæ lā-padi ſanctoꝝ iugiter operū infundis oleū: & ſapiētibus iuncta uirginibus in ſpōſi obuiam præpararis. Fugiē-da tibi lata uia eſt: ꝗͣ multoꝝ ad mortē euntium comitatus terit. Et ad uitā æternā anguſti illius itineris: ꝙ pauci reperiunt: callis tenendus eſt. Depoſuiſti iam impedimēta uel maxima: & oē ꝗcꝗd a ſpiritalis uitæ curſu ueretardat: uel reuocat: prima ſtatim cōuerſiōe uiciſti. Reſpuiſti cōiugii uoluptatē: poſteritatis curā: illecebras delitiaꝝ: ſæculi pompā: diuitiaꝝ cupidinē. Et cū Paulo potes dicere: mihi mūdus crucifixus eſt: & ego mūdo. Cuius tale principiū eſt: qualis debet eſſe ꝑfectio. Hāc mihi tu uirtutē. hūc aīum etiā in reliquis affer eaqꝫ ui men-tis: qua uitioꝝ occaſiones depuliſti: uitia nūc ipſa reſpue. Ornetur moꝝ ſanctitate uirginitas: & ꝑfectū gradumuitæ ꝑfectio ſubſeꝗͣt̉. Certe ſi ſæcularis uita tibi placuiſſet: dares operā: neꝗs te diuitiis: neꝗs corporalibus ornamētis: neꝗs reꝝ oīum copia: & honore præcederet: & nūc diuerſitas ſtudii diuerſam uitā deſiderat. Cura neꝗste in bene uiuēdo trāſcēdat: neꝗs moꝝ ſanctitate ſuꝑet: neꝗs tibi in uirtutibus præferat̉: & in illis quæ ante di-ximus: nō erat tuū ut tu aut oēs uinceres: aut nemo te. Cūcta .n. illa foris petunt̉ & ꝗcquid aliunde ſperat̉: alie-nū eſt. Hæc uero in tua ptāte ſunt: & uere ꝓpria: quæ non extrinſecus ueniunt: ſed in ipſo corde generant̉. Illa.n. nec oīs qui q̄rit inuenit: nec qui inuenerit ſemꝑ tenet. ut ea cōmodare: ita & eriꝑe: caſus pōt. Hæc aūt & oīs ꝗqͥrit inuenit: & ꝗ inuenerit: eripi ſibi nunꝗͣ timet. Iſta .n. ſola bona ſunt: quæ ſine uolūtate nō inuenimus/ aliquādo nec perdimus. Habes ergo hic: ꝑ quæ mihi præponaris aliis: īmo hic magis. Nam corporalis nobilitas atꝗꝫopulētia: tuoꝝ intelligunt̉ eē nō tua: ſpiritales uero diuitias nullus tibi: præter te: cōferre poterit. In his ergo uere laudāda. In his merito cæteris præferēda es: quæ niſi ex te: & in te eſſe non poſſunt. An ſola iſta uita eſt: quæcertamē nō habeat de ꝓfectu? Et in ꝗͣ unuſꝗſqꝫ hoc tantū debeat ꝑmanere. qd̓ cœpit: Nec ullo augmēti deſiderio ad maiora contēdat? Et cū in oībus mūdi ſtudiis ꝓfectu nō ſatient̉ hoīes. hic tantū cœpiſſe ſufficiet? Feruē-tiſſimi in terrenis. frigidiſſimi in cæleſtibus ſumus. & ſummā in rebus paruis exhibentes alacritatē. ad maioratorpeſcimus. Cōſiderare pudet. ꝗͣtus ſit feruor in ſæculo: qua cura ſingula quæqꝫ ſtudia hoīum quotidie ad ꝑfectiora nitant̉: litteraꝝ ardor nulla ꝓrſus ætate extīguit̉. īmo ut ſæcularis auctoris utar ſnīa. ipſa magis ætate īflāmat̉. Delitiaꝝ amor inſatiabilis eſt: expleri neſcit honoꝝ cupido. celerē habituræ res finē: ſine fine qͣruntur.Nos diuinā ſapīam. cæleſtes diuitias. īmortales honores pigra qͣdā diſſimulatiōe negligimus. & ſpiritales diu-tias. aut ne attingimus ꝗdē. aut ſi leuiter deguſtauerimus. cōtinuo nos putamus eſſe ſatiatos. Aliter nos diuinalapīa ad ſuas inuitat epulas. qui edūt me: inquit adhuc eſuriēt: & qui me bibunt. adhuc ſitiēt. Nullus unꝗͣ tali-cxxii