ad imaginem dei creatum rationis participem aſſerit in hoc perfectiorem effectum: quod libeꝝ accipit arbitrum: ut in eo eſſet iuſticiæ bonum uoluntarium non coactum: arguens illos qui opus dei repræhendētes aſſerunt talem hominem fieri debuiſſe: qui malum facere omnino non poſſet. Effert autem naturæ bonum ex inſi-to dolore a rubore peccati: & læticia cunctis innata ex conſcientia recte factorum/ exempla ex ueteri teſtamento proponens eoꝝ qui ſine lege iuſtificati ſunt. Probat quoqꝫ teſtimoniis ſcripturaꝝ peccatum uoluntati pec-cantis impingi nō neceſſitati naturæ. Exemplis quoqꝫ aſtruens in eadem natura merita eſſe diuerſa: & per multa tempora homines propterea ſine lege relictos. quia erat ad iuſticiam ſufficiens ſine lege natura: & talibus dictis facillima uirgini ex naturæ bono propoſita. ſuadet deum & ſponſi ſcrutādam uolūtatem: oſtendens illamquadrifarii partitione diſtingui: dum quædam iubentur: prohibētur alia: & concedūtur aliqua: & aliqua ſua-dentur. aſſerens uirginem quæ conſilium amplexata eſt multo magis ſeruare debere præceptum: & deſpectisterrenis ſemper cæleſtia ſuſpirare: animum optimis rebus occupare: & uiam perfectionis in teneris annis quodam riſu & exercitatione in naturam tranſferre. Excitat deinde uirginem ex domeſtica gloria: & quadam comparatione ſui generis uiris ac magiſtratibus præfert: non tantum hominum oculos aſſerens in illam eſſe conuerſos: ſed deum cum omni angeloꝝ militia ipſius præſtolari certamen. Docet quoqꝫ minima præcepta nō negligenda. & ſecundum apoſtolciam ſententiā: omnia ſine murmuratione complenda. Duo dicit eſſe uitia quadifficilius ſuperantur: gulam atqꝫ libidinē. Quæ cum uirgo ſancta calcauerit: facilius uincere debet quæ cru-ciant: ſpernere potuit quæ delectant. Admonet illam ad ſanctitatem ex duplici dignitate filiationis: ac deſponſationis: docens eam ex hoc debere eſſe perfectam: ſicut & pater perfectus eſt: neminem lædere: nulli detrahe-re: nec detrahentes audire: in ſermone modeſtiam grauitatemqꝫ ſeruare. Docet deinde uirtutes uitiaqꝫ diſcernere: & quid inter ueram & fictam humilitatem interſit. Monet adulanti non credere: nec quenꝗͣ adulationedecipere: moderata ſeruate ieiunia: de dignitate natalium non gloriari. Raro in publicum procedere. Inſtruit quoqꝫ de congruo orationis tēpore: & modo lectionis ſcripturaꝝ. Inſinuat qualis debet eſſe ornatus in Chri-ſti ſponſa. hortatur ut cauta ſit atqꝫ ſollicita contra callidis hoſtis inſidias: docens qualia contra eum ſint armaſumenda: ipſius in tentando animas ſimplices prodens aſtutiam. Erudit quoqꝫ ad cautelam in diſcernendis co-gitationibus & quæ cogitatio aſcribatur culpæ: & qualiter primis motibus reſiſtatur. Ad extremum ad omnēlaborem ferendum illam conſideratione inſtabilitatis humanæ & futuri aduentu iudicii tamen maxime con-templatione æternitatis exhortans.Aliud argumentum.Ota ꝙ a pleriſqꝫ hæc epiſtola dicitur nō eſſe. Hieronymi: ſed alicuius pelagianiſtæ eo ꝙ nimis bonummaturæ & libeꝝ prædicet arbitriū. Beda preſbyter dicit eam eſſe Iuliani eius hæreſis ſectatoris in libroitia dei contra eundem iulianum. Nos plæraqꝫ huius epiſtolæ abauguſtino nouimus eſſe repræhenſa tā-ꝗͣ gratiæ dei aduerſantia. Vnde & ſuſpicatur illam pelagiano perſcriptā ſicut ipſe ſcribit in epiſtola ad iulianāDemetriadis matrem. quam ob hoc ipſi libello ſubdidimus. Continet tamen multa ſalutaria monita: & cōmu-niter in exemplaribus ſub nomine Hieronymi habetur inſert.deoqꝫ & nos illam inſcripſimus.Epiſtola.I ſummo ingenio pariqꝫ fretus ſcientia: officium ſcribendi facile me implere poſſe crederem: tamertam arduum hoc opus ingredi: ſine magno difficultatis timore non poſſem: ſcribendum tamē eſt acDemetriadem uirginem Chriſti: uirginem nobilem: uirginem diuitem: & quod his maius eſt: ardorefidei nobilitatem diuitiaſqꝫ calcātem. Quam utiqꝫ pro tam inſignis admiratione uirtutis: ut laudare omnibu-facile: ita docere difficile eſt. Cui .n. oratio deſſe poſſit: in eius laude celebranda? quæ ſummo loco natæ: in ſum-mis opibus delitiiſqꝫ nutrita: tantis tāqꝫ uariis huius uitæ blandimentis: uelut tenaciſſimis quibuſdam irreti-ta uinculis ſubito eruperit: cunctaqꝫ ſimul corporis bona cum uirtute mutauerit? quæ florem adhuc ipſum ineuntis ætatis: quodam fidei gladio: ideſt uoluntate ſucciderit? & crucifigens cum Chriſto carnem ſuam uiuamſanctamqꝫ hoſtiam ſacrauerit deo? ac nobiliſſimis ſanguinis poſteritatem uirginitatis amore contempſerit:Prona aūt & facilis dicēdi uia eſt: q̄ ipſa ubertate materiæ curſum orationis accendit: ſed alio nobis magis iti-nere pergendum eſt: quibus propoſitum eſt: inſtitutionem uirginis: non laudem ſcribere. nec tā paratas iamuirtutes eius exprimere ꝗͣ parandas: magiſqꝫ reliquam ordinare uitam: qͣ ornare præterita. Eſt autem difficillmum: cum eius perſona facere: in qua cupiditas tanta diſcendi eſt tantuſqꝫ perfectionis ardor: ut ei quælibetperfecta doctrina: par eſſe uix poſſit. Meminit .n. recteqꝫ meminit quas mundi opes: gloriamqꝫ reſpuerit: quibus uoluptatibus renunciauerit: quas deniqꝫ contēpſerit uitæ præſentis illecebras. Et ideo contenta nō eſt communi hoc mediocriqꝫ genere uiuendi. Et ꝙ facile ipſa multoꝝ ſocietate uileſcat: nouū aliꝗd & inuſitatū requi-rit: præcipuum: ac ſingulare quoddam flagitat. non minus conuerſationem ſuam: ꝗͣ conuerſionem uult eſſe mirabilē. Inſæculo nobilis apud deum cupit eſſe nobilior. Tam præcioſa requirit in moribus: ꝗͣ contempſit in re-bus. Hunc itaqꝫ tam deuotę mentis ardorem: hanc tantæ perfectionis ſitim. quod unꝗͣ ſatiabit flumen ingenii:Quæuis aliquando orationis: quæ copia tantum exprimere uerbis poterit: ꝗͣtum parata eſt uirgo rebus im-plere. Nobis uero donāda eſt uenia: qui ad orādū domini tabernaculū: ſecūdū uires noſtras munus offerimus.Ne ueremur ne temere ſcribēdo: ad tātæ nobilitatis uirginē: ultro nos morſibus tradamus inuidiæ. Scribimus.i. petente ſancta matre eius: immo iubente idqꝫ nobis trāſmarinis miro cū deſiderio animi flagitante: quæ fa-cile oſtēdit: quo ſtudio: qͣtaqꝫ cura in filia germen cæleſte plantauerit: dū illud tā ſollicite cupit ab aliis irrigari.Remoti ergo a temeritate: & ab ambitione liberi: ꝓpoſito inſudemus oꝑi: nec de mediocritate diffidamus inge