Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Saluator generis humani: qui uirtutem & cōuerſationis ſuæ nobis reliquit exemplum: poſt baptiſmum ſtatimaſſumitur a ſpiritu: ut pugnet contra diabolū: & oppreſſum atqꝫ contritū tradat diſcipulis conculcandū. Vn-de & apoſtolus loquit̉: Deus aūt conteret ſathanā ſub pedibus noſtris uelociter. Et tamen hoſtis antiquus poſt.xl. dieꝝ ieiuniū: per cibū molitur inſidias. & dicit: Si filius dei es: dic ut lapides iſti panes fiant. In lege menſe. vii.poſt clangorē tubarū. x. die menſis: totius gentis hebreæ ieiuniū eſt. & exterminatur anima illa de populo ſuo:ſaturitatē prætulerit continentiæ. In Iob ſcriptū eſt de dracone: uirtus eius in lumbis eius: & fortitudo illius ſuꝑunibilicū uentris eius. Aduerſum iuuenes & puellas ætatis ardore hoſtis noſter abutit̉: & inflāmat potā natiuitatis noſtræ. & implet illud in Oſee: oēs adulterantes qͣſi clibanus corda eoꝝ: dei miſericordia & ieiunoꝝ frigorereſtinguuntur. Hæc ſunt ignita diaboli iacula: ſimul & uulnerant & inflāmāt. Et a Rege babylonio tribus pueris præparantur. qui ſuccendit fornacē. xlix. cubitoꝝ habens ipſe ſeptē hebdomadas ad perditionē: quas dominus obſeruari iuſſerat ad ſalutē. Sed qūo ibi quartus ſpeciē habens quaſi filii hoīs īmēſos mitigauit ardores: & īter camini æſtuantis incēdiū docuit flāmas calorē amittere: & aliud oculis cōminari: aliud præbere tactui: ſic &in aīo uirginali: rore cæleſti: & ieiunioꝝ frigore: calor puellaris extinguit̉: & in humano corpore angeloꝝ imperatur conuerſatio. Quā ob & uas electionis de uirginibus ſe dicit domini habere præceptū. ꝗa contra na.turā: īmo ūultra naturā eſt: exercere: quod nata ſis. Interficere in te radicē tuā: & ſola uirginitatis poma decer-pere: neſcire thorū: oēm uiroꝝ horrere contactū: & in corpore uiuere ſine corpore. Neqꝫ uero īmoderata tibi imperamus ieiunia. & enormē ciboꝝ abſtinentiā ꝗbus ſtatim corpora delicata franguntur. & ante ægrotare incipiunt: ꝗͣ ſancte conuerſationis iacere fundamēta. philoſophorūqꝫ ſententia eſt: μέσοτας τας αρετάςυπέρόλαςκακιαςεναι: quod latinus ita poteſt ſermo reſonare moderatas eſſe uirtutes: excedentes modum atqꝫ menſurā ī-ter uitia reputari. Vnde & unus de ſeptē ſapiētibus. μηδεναγαν. i. ne quid ait nimis. Quod tam celebre factūeſt: ut comico quoqꝫ uerſu expreſſum ſit. Sic debes ieiunare ut non palpites. & reſpirare uix poſſis. & cōmitumtuaꝝ uel porteris uel traharis manibus. ſed ut fracto corporis appetitu: nec in lectiōe: nec ī pſalmis: nec in uigi-liis: ſolito quid minus facias. leiuniū non perfecta uirtus: ſed cæteraꝝ uirtutū fundamentū eſt. & ſanctificatio: aqꝫ pudicitia. ſine qua nemo uidebit deū. gradus præbet ad ſumma ſcandentibus. nec tamen ſi ſola fuerit: uirginipoterit coronare. legamus euangeliū ſapientiū: & ſtultaꝝ uirginum: quaꝝ aliæ cubiculum ſponſi ingrediunturaliæ bonorum opeꝝ: oleum non habentes: exinctis lampadibus excluduntur: Latus eſt ſuper ieiuniis campusin quo & nos ſæpe cucurrimus: & multorum proprii habentur libri: ad quoꝝ te mittimus lectiōem ut diſcas ꝗdboni habeat continentia & quid econtrario mali ſaturitas. Imitare ſponſum tuum. Eſto auiæ matriqꝫ ſubiectaNullum uiroꝝ & maxime iuuenum: niſi cum illis uideas. Nullum ſcias: quem illi neſciant. Sæcularis quoqꝫ ſertentia eſt: eadem uelle: & eadem nolle: ea demum firma amicitia eſt. ut appeteres uirginitatem: ut Chriſti præcepta cognoſceres. ut ſcires quid tibi expediret: quid eligere deberes. illaꝝ te exempla docuerunt. ſancta domi in-ſtruxit conuerſatio. Non igit̉ ſolū putes tuū eſſe: qd̓ tuū eſt: ſed earum quæ ſuam in te expreſſere pudicitiam. &honorabiliū nuptiaꝝ: cubiliſqꝫ īmaculati præcioſiſſimi germinauere te florem. perfectos affert fructus ſi humiliaueris te ſub potenti manu dei: & ſcriptū ſemper memineris. ſuperbis deus reſiſtit. humilibus autem dat gr-tiam. ubi autē gratia: non opeꝝ retributio: ſed donantis eſt largitas: ut impleat̉ dictū apoſtoli. Non eſt uolentisneqꝫ currentis: ſed dei miſerentis: & tamen uelle & nolle noſtꝝ eſt: ipſumqꝫ qd̓ noſtrū eſt: ſine dei miſeratione noſtrū eſt. Eunuchoꝝ quoqꝫ tibi & puellaꝝ ac ſeruulorū mores magis eligant̉: ꝗͣ uultuū elegātia. quia in omnſexū & ætate & truncatoꝝ corporū uiolenta pudicitia: animi conſiderandi ſunt: amputari niſi Chriſti timorinon poſſunt. Scurrilitas atqꝫ laſciuia: te præſente non habeat locū. Nunꝗͣ uerbū inhoneſtū audias: aut ſi audieri:non iraſcaris. Perditæ mentes hominū uno frequenter leuiqꝫ ſermone tentant clauſtra pudicitiæ. Ridere & rideri ſæcularibus derelinque. Grauitas tuā perſonā decet. Catonēqꝫ illū dico Cenſoriū: & ueſtræ quondā urbis prircipem: extrema ætate græcas litteras non erubuit Cenſor: nec deſperauit ſenex diſcere: &. M. Craſſum ſemel inuita ſua ſcribit riſiſſe Lucilius: fuerit illa affectata ſeueritas: & gloriam quærens aurāqꝫ popularem/ nos affectus& perturbationes quādiu in tabernaculo corporis huius habitamus: & fragili carne circundamur: moderari &regere poſſumus: amputare non poſſumus. Vnde & pſalmiſta dicit: iraſcimini & nolite peccare. Quod apoſtoIus diſſerens: ſol inquit non occidat ſuper iracundiam ueſtrā: ꝗa & iraſci hominis eſt: & finē iracundiæ impone-re: chriſtiani. Superfluū reor te monere contra auaritiam: generis tui ſit & habere & calcare diuitias: & apoſtolus doceat auaritiam eſſe idoloꝝ cultū. Dominuſqꝫ reſpondeat ſciſcitanti: magiſter bōne quid boni faciens uitāæternam poſſidebo? Si uis eſſe perfectus: uade: & uende oīa quæ habes & da pauperibus: & habebis theſaurumin cælis: & ueni ſequære me. Apoſtolici faſtigii eſt perfectæqꝫ uirtutis uendere oīa: & pauperibus diſtribuere: &ſic leuē & expeditū cum Chriſto ad cæleſtia ſubuolare. Nobis īmo tibi diligens credita eſt diſpenſatio: ꝗͣꝗͣ in hocomni ætatꝭ oīqꝫ perſonæ libertas arbitrii relicta ſit. Si uis inquit eſſe perfectus: non cogo: non impero: ſed propo palmā: oſtendo præmia: tuū eſt eligere ſi uolueris in agone atqꝫ certamine coronari. Et cōſideremus ꝗͣ ſapien-ter ſapientia ſit locuta: uende quæ habes. Cui iſta præcipiunt̉? Nempe illi cui dictū eſt: ſi uis eſſe perfectus nonparte bonoꝝ tuoꝝ uende: ſed oīa. Cūqꝫ uendideris ꝗd ſequit̉? & da pauꝑibus: diuitibus: ꝓpinꝗͣs: ad lu-xuriā: ſed ad neceſſitatē. Siue ille ſacerdos ſit ſiue cognatus & affinis: nihil in illo aliud cōſideres ꝗͣ pauꝑtatē. Laudēt te eſuriētiū uiſcera ructātiū opulēta cōuiuia. In actibus apoſtoloꝝ quādo domini nr̄i adhuc calebat cru-or: & feruebat recēs in credētibus fides: uēdebāt oēs poſſeſſiones ſuas: & præcia eaꝝ ad apoſtoloꝝ deferebāt pe-des: ut oſtēdāt pecunias calcādas: dabaturqꝫ ſingulis ꝓut cuiqꝫ opus erat. Ananias & Sapphyra diſpenſatorestimidi: īmo corde duplici: & ideo condemnati: quia poſt uotum quaſi obtulerunt ſua: & non eius cui ſemel ea uo