hic miniſter dei dicitur quia ſcriptum eſt. Quis maior eſt qui miniſtrat: an cui miniſtratur? Et ſicut in ſacerdote cōſecratio: ita in miniſtro eſt ſacramēti diſpēſatio. Illi orare: huic pſallere mādatur. Ille oblata ſanctificat: hicſanctificata diſpēſat. Ipſis etiam ſacerdotibus ꝓpter præſumptōem nō licet de mēſa domini tollere calicē: niſieis traditus fuerit a diacono: ut præcedēte miniſterio ſanctitatis humiliatus pauliſper poſt cōſecratōem dū mi-niſterio dei inſtant: reuerētiā ut debēt recognoſcāt. Ita. n. deus noſter oīpotēs uniuerſa diſpoſuit: ut ꝗ maiorē eēſe crediderit minor ſit: & ꝗ uideretur minor maior exiſteret. Deniqꝫ ꝗͣ hoc ueꝝ ſit ipſe ꝑpende. Leuitæ inferuntoblatōes in altari. Leuitæ cōponunt mēſam domini. Leuitæ cū ſacerdotibus dū ſacramēta benedicūtur aſiſtūt.Leuitæ ante ſacerdotes orāt: ut ſicut diſtinctio locoꝝ creditur in mūdo: etiā in altari dei uideatur. Epiſcopi ſuꝑ-bi ſunt: ſi nolint ſibi diaconos anteponi: Si humanitatē diligūt maiorē eſſe in eo qd̓ ſunt humiles cognoſcāt.Tūc deinde ut aures habeamus ad dominū diaconus acclamat: ipſe prædicat: ipſe hortatur: ipſe cōmonet aſtātibus ſacerdotibus ne leuiter hāc uocē: qͣ hæc & pacē annūciet: aut negligēter aſpicias: aut cōtēnendam putes.Sufficit huic ordini eū per dominū fuiſſe cōceſſum: ut nō ſolus ſacerdos in tēplo totū agere & implere uideaturEget officio diaconi ſacerdos: ſicut & diaconus ſacerdotis: nec diues ſine pauꝑe eē pōt. Poſt cōſecratōem .n. om-niū ſacramētoꝝ poſt oratōes: poſt recitatōes nominū poſt oīa myſteria deitatis ꝑfectio: rurſus leuitis in altaridatur. Diaconus ut ſuꝑius dixi calicē tradat: teſtis paſſionis: teſtis diſpēſatōis: teſtis humilitatis ne elatus in ſuibiā is ꝗ obtulit nihil ſperādū ſibi a diacono recognoſcat. Iō leuita in cōſecratōe ꝑfectus ē: nec ultra iam ſicut la-cus benedicitur: ꝗa ꝑfectā in ſe habere iubeatur domini ſanctitatē. Deniqꝫ ex oībus tribubus in leſu naue libroLeuitæ ciuitates accipiūt: ut tu intelligas nullū eē hoīum genus: nullā terrā: nullū locū: nullā gentē: quæ nō huic ꝓpter dominū ſeruire iubeatur. De leuitis aūt decimas decimaꝝ accipimus ſacerdotes: neodare ipſis ſed accꝑe mādātur. Nūc aūt ex quo in eccleſiis ſicut in romano imperio creuit auaritia: ꝑiit lex de ſacerdote: & uiſio deꝓpheta. Singuli quoqꝫ potētia epiſcopalis nominis quā ſibiipſi illicite abſqꝫ eccleſia uēdicauerūt: totū qd̓ leutaꝝ ē in uſus ſuos redigūt. nec hoc ſibi qd̓ ſcriptū ē uēdicāt: ſed cūctis auferūt uniuerſa. Mēdicat infœlix cleri-cus in plateis: & ciuili oꝑe mancipatus publicā a quolibet depoſcit alimoniā. & ꝗdē ex eo deſpicitur a cunctisſacerdotale officiū: dū miſericordia deſolatus iuſte putatur ad hanc ignominiam deueniſſe. Eget in ſede preſ-byter: in altari leuita: in ſecretario ſubdiaconus: in lectōe lector: & in tēplo oſtiarius: in ſepultura foſſarius: moriuntur fame: & ꝗ alios ſepelire mandātur: poſcunt miſericordiam: ꝗ miſereri alijs ſunt precepti. Et cum ita furit: ſacerdos ꝗ hoc nō fecerit cōdēnatur: Solus incubat diuitiis: ſolus miniſterio utitur: ſolus uniuerſa ſibi uēdi-cat: ſolus partes inuadit alienas: ſolus occidit uniuerſos. Nā ſi ſecūdum diuinos libros oīa faceremus: nec dici ꝗꝗͣ uiſibiliter poterat cunctis: ſola in Chriſti eccleſia ſanctitas abundaret. Hinc ꝓpter ſacerdotum auartiā odi-cōſurgunt: hinc epiſcopi accuſantur a clericis: hinc principū lites: hinc deſolatiōum cauſæ: hinc origo criminis.Etenim ſi unuſꝗſqꝫ ita hūc mūdum uiſibiliter poſſidere mandatur: ut ſua tātum poſſeſſione cōtentus ſit: ac re-nō inuadat alienas: nō agꝝ pauperi tollat: nō uineam: nō ſubiectoꝝ aliqd̓: nō famulos: nō fructus: qͣto magiseccleſiæ dei præeſſe debet: ita in omnibus ſeruare iuſtitiā: ut hoc ſibi tantū uēdicet qd̓ ſui iuris eſſe cognoſcit:Aliena nō tāgat aliena nō rapiat: æqualē ſe cæteris faciat: & ſicut ſine his ī eccleſia non fit: ita & ſine his in ecccliſiæ miniſterii diſpēſatione nō uiuat. Certe ut ipſe noſti qui uiſibiliter in hoc mundo ius inuadit alienum: accuſatur a paupere: damnantur a iudice. Ita & in eccleſia dei cū unuſꝗſqꝫ ſtipendia ſua perdit: clamat ad deū exauditur a Chriſto. nec differtur ī hac parte ultionis ſententia: ſi non redduntur uniuerſa. Moderatio enim dei præces ac ſolum noſtrū redditū quærit: ac nos qͣrit ſua bonitate ſeruari. Sed ſi nō cōuertimur. ſi duri corde ſumus:ſi ī peccatis uſqꝫ ad mortē illicite ꝑduramus: Aſſidue peccāti ſicut ſcriptū ē deus nō miſeret̉.¶ De ſexto gradu eccleſiæ: ꝗ̄ ſacerdqū ordo eſt.M Extus ſenioꝝ ordo ē: ꝗ ſacerdotibus datur: qui preſbyteri dicūtur: qui præſunt eccleſiæ dei & chriſtiſacr̄a cōficiūt. Hi aūt ī benedictiōe cū epiſcopis cōſortes miniſterio ſūt. nulla ī cōficiēdo corꝑe chriſtac ſanguine īter eos & epiſcopos credēda diſtātia ē: & euchariſtiā iāpridē ꝑ preſ byteros benedictā ſiuſus exegerit epiſcopi acciꝑe debēt: ac ſe Chriſto ac plenitudini eius cōicare cognoſcere: Nā ſiꝗs ad īiuriā reuocet aut putet ſe acciꝑe nō debere euchariſtiā quā preſbyter benedixit: Nis ꝓfecto ꝑuerſus ē: credēs dominū duocorpora habuiſſe. Vnū maius: & unū mīus. Maius qd̓ epiſcopus cōficit: qd̓ preſbyter minus. Hic Chriſtū di-uidit: eiqꝫ facit iniuriā. Ergo inter baptiſmū & baptiſmū pōt eſſe diſtātia: ut ſanctior iudicet̉ quem baptizaui-epiſcopus: ꝗͣ is quē leuita: ſicut ī actibus apoſtoloꝝ legis Eunuchū a Philippo diacono baptizatū fuiſſe ut ſcrptū ē. Ecce aqua ꝗs ꝓhibet me baptizari? & ille ait nihil: ſi credis. Fides enī quæ facit mūdū: & ꝗa nō ē dātis ſecaccipiētis. Ita credēdū ē in oī aīa baptiſmū eē ꝑfectū: & in oī ſacerdote corpus Chriſti eē ꝑfectū: ꝗ nō cōicat eūchariſtiæ preſbyteroꝝ: nō cōicat Chriſto. nec euchariſtiā ipſe benedicit: ꝗa in eo in quo iudicat cōdēnat̉: atqꝫin ſimilitudinē Iudæ traditoris tradēs domini nullo cogēte ipſe ſibi infert manus: ac ſuſpēdio perit: ꝗa ſuꝑbi-peccat in deo: Nec ego dico præſentibus epiſcopis atqꝫ aſtātibus altari preſbyteros poſſe ſacr̄a cōficere: Sed ſiforte uſus exegerit: ut ueniētes ad eccleſiā ſacerdotes iiſdē horis ꝗͥbus aut oblatio parata nō ſit: aut nō poſſit of-ferri: nō debere epiſcopū repudiare euchariſtiā preſbyteroꝝ ſi pōat̉ ī altari: ꝗa accipi oportet epiſcopū: quoniācorpus ē Chriſti. ſicut. n. ſcriptum eſt. Vos. .n. eſtis corpus Chriſti & mēbra ex parte. Charitas .n. cœperit multi-tudinē peccatoꝝ. Fides: Spes: Charitas. Tria hæc maior his eſt charitas. Charitas patiens eſt: benigna eſt: nonæmulatur: nō inflatur: nō perperam agit. Oīa credit: oīa ſuſtinet: charitas nūꝗͣ excidit. Et ꝗa ſcriptū ē preſbyte-ri duplici honore honorātur maxime ꝗ laborant ī uerbo domini prædicare eos decet: utile ē benedicere: cōgru-um cōfirmare: cōuenit reddere cōionem: neceſſe ē uiſitare infirmos: orare ꝓ inualidis: atqꝫ oīa dei ſacramēta cō