Arentū meritis ſubiugans filios oīpotens deus ſeruiendi legē in officiis poſteris dedit: ut hoc diuino cogant̉ facere īperio: qd̓ debuit pietas ſuadere: dicēte illo in libro Exodi: in quo ita ſcriptū eſt: honora patrem tuū & matrē tuā ſicut præcepit tibi dominus: ut bene ſit tibi: ut ſis lōgæ uitæ ſuꝑ terrā: quā dominus deus dabit tibi. Audite filii ſalutiferā iuſſionē: & præcepta legis affectu debiti amoris īplete. Seruite pr̄ibusfuturi pr̄es: & mr̄es ueſtras tenera diligite pietate: ut ueſtræ cōiuges mereātur matrū noīe nūcupari. Nemo patrem aſperis uerbis lædat. nō fiat amara dulcedo. hoc ſit inter parētes & filios qd̓ iubēte domino natura cōtinuitAffectū ſonet quicꝗd linguæ dixerint liberoꝝ. Inter caras coniūctaſqꝫ ꝑſonas pietatis iura ſeruent̉. Hoc filiosora loquantur: qd̓ parentes delectet audire. Præbeatur patribus amoris mixta formido: qui primi nobis ſunc auſa naſcendi. Exhibete patribus filii: qd̓ poteſtas paterni nominis cogit: quæ adeo eſt eoꝝ meritis attributaut ipſa de uobis exigat qd̓ natura iubere nō potuit. Matribus quoqꝫ debitam impēdite reuerentiā: quæ nobi:uteri labore ſeruiētes pondus noſtri corporis tolerāt: atqꝫ ignotā portātes infantiā famulatū quēdam exhibennaſcituris. Illo tempore nō ſibi tātum mater eſurit: nec acceptos ſola digerit cibos. Materno uictū alitur & ille.latet eiuſqꝫ mēbra alterius cōmeſtione paſcuntur: ut homo futurus alienis morſibus ſaturetur. Quid ipſa memorem nutrimēta & teneræ infantiæ dulces iniurias: quas nutritoris affectus de ſuis parabolis ſumit? Quiocibos in matre cōfectos? Q uid fœmineis manātes ex mēbris lacteum ſoluuntur in ſucum: & fauces inualidaliquido ſapore ꝑfundunt. Cogente natura ſumūt infantes & de matre bibāt: & dēte nō nato hoc ſibi currētibuslabris eliciunt: qd̓ nō ſit neceſſe mordere. Seruiunt materna poſteris pectora: ſeruiunt ipſis in cūabulis: manus& terga membris deuota lactētium gratos artus accipiunt. Optat mater paruulum creſcere. optat cito uiderimaiorem. eūqꝫ numeris iuuenum miſcere feſtinat: nunꝗͣ ſibi forſitam ſeruiturum. His tot tantiſqꝫ præcedentibus factis parentibus matri tota debet alacritate ſeruiri. Reddatur naturæ debitum. reddatur & poſteris qd̓ dbetur. Exolue fili quod debes: & officia debita qualicūqꝫ exhibe famulatu: quia parentibus nemo poteſt reddire quod debetur. Humilitas talibus oblata ꝑſonis: uiuendi tempus extēdit: & morte dilata multum noſtram ꝓrogat uitam: uicēqꝫ facientibus reddens officia noſtra domino iubente cōmendat: qui in tantū nomen parentidiligit: ut ſeipſum patrem iuſſerit dici. Irreuerens aūt filius quid de domino ipſe mereatur: Salomōis dicta teſtātur. Contumeliis afficiēs patrem: & cōtēnens ſenectam matris cōfundetur. & in obprobriis erit filius derelinquens cuſtodire diſciplinam patris: meditabitur ſermones malitiæ. Maledicēti patrē & matrem extinguet̉ Iuxmen: & pupillæ oculoꝝ eius uidebunt tenebras. Audi fili patrem: qui oenuit te. nec cōtempſeris quia ſenuit mater tua. pareat patri lingua quam genuit & matrem ſuam nemo crudeli uerbo percutiat. Sic te rapiat fili iuuenſis ætatis auctoritas: ut noueris unde ſis natus. Memēto ſcripturæ ſententiæ: ubi ſpiritu ſancto loquēte dictumeſt: quia qui maledixerit patrem aut matrē morte moriatur. Memēto ergo parentum eſſe ꝙ talis es: quoꝝ manibus cremēta ſumpſiſti. Fauces tua necdum lacteum perdiderūt ſaporem: quē tibi pia mater infundēs linguāiſtam pauit potu corporis. Impende debitum patri matriqꝫ ſeruitium: qui nunꝗͣ tuos uagitus horrentes: totunin te lambebāt oſcuſis corpus. Sit tibi grata ſalus ipſorum: ꝗbus carior eſt tua uita: q̄ propria. Redde amoris ucem colēdæ pietatis. facta parentū tuis canabulis cōmoda: officiis propriis exolue. Parentes .n. adeo debent habere dulciores: quia per alios reparari nō poſſunt: & cum eos lex naturæ ſubtraxerit: nec patrem tibi alterū poteris inuenire: nec matrem. Mutato cōiugio uictricus pater eſt: nec nouerca poteſt nomē matris implere. nullus igitur filioꝝ auctorem lucis ſuæ cædat iniuriis. Nemo parentibus optet aduerſa: qui liberos ſuæ ſaluti antiponūt. Intolerabile nefas eſt ex illo ore ꝓteruum audire ſermonē: aut illis pulſari māibus: quas amor diluit ocuIorū ueſtroꝝ. Timete ſententiā quā dominus ꝓmiſit ingratis. Meretur .n. cæcitatis ſuæ ſubire ſupplicium: quparentum uultus uel toruo uiſu deſpexerit: & elatis oculis læſerit pietatē. Si quicqͣ ſapitis filii: eo animo uideteuenerabiles facies: quo uos ipſæ conſpiciunt: & eoꝝ labris dulcibus oſculis inheretæ: quia eoꝝ oſcula adhuc hbetis in mē bris. Senibus ſeruire ꝑfacile eſt: quos nemopotat nemo nutrit ſuco corꝑis ſui. Foueat̉ itaqꝫ parētū ſnectus: & factis eorum uiciſſitudo reddatur. Habet. n. quandam ſenectus infantiam. Videāt liberi ueſtri quiofaciant uobis: uicem ſimilem reddituri. Imitamini filium Machabæum: qui matri mortem ſuadenti ſeruiuit: &durum imperium gratāter aggreſſus eſt: ne offenderet genitricem: maluit fratrum ſociari funeribus: ꝗͣ uoluntati matris obſiſtere. Ita enim matris ſuadētis uolūtas perfecta eſt: ut deo filium faceret martyrem & fratrū coronis cōparticipem. deniqꝫ obſequium ſuum melius morte probans: ſuaſionem ſermonis matris impleuit: & lucem iſtam moriendo contemnens: conſors martyrum factus eſt: ut illa germanitas æterno collegio firmareturEcce quid præſtitit animus matri ſubiectus: deuotus filius obediendo promotus eſt: qui nolens maternam aliquatenus lædere pietatem: per petuam uitam paſſione ſuſcepit. qui dominum confitendo mereretur cum fra-tribus a domino coram angelis coronari.Exordiēs a figura Dauid qui ſenex Sunamitis fouebatur amplexu: oſtēdit ſenes frigeſcente corꝑe ſapiētia& ꝓinde ſenili auctoritate uēdicata clericis ꝓponit præcepta uiuēdi. Monet eos ſui noīs īterpretari uocabulūut tanꝗͣ ī ſortē domini aſcripti nitant̉ eſſe qd̓ dicunt̉. Docet eſſe hoſpitales & fœminaꝝ uita cōſortia: cōmunionis eaꝝ ꝑicula ꝓponens aſpernari diuitias: & fugere delicatiora cōuiuia: diſcere ſcripturas: & docere quæ faciant in doctrina: nō arrogātes ſed ſale cōditos eſſe debere. ſubiectos eſſe pōtifici: & pōtifices paſtores eſſe deberenō dominos: in ueſtitu & errogatiōe ſeruādā eſſe modeſtiā: quæſtū oīao uitandū: delectū habēdū in miniſtri.eccleſiæ cōſortiū potētū ac ſæculariū: præſertim in cōuiuiis fugiēdū: abſtinēdū a uino: moderata ſeruanda ieſūnia: oſtētationē & inanē gloria etiā ſub religiōis ſpecie fugiēdā inguā & aures a detractiōe cohibēdas: procurationes ac diſpēſationes alienas eſſe uitā das: & in fine ſe cōtra detractores excuſat.