conſentiam paucos eſſe: qui dei mandata cuſtodiant: uerum timeo quia pauci ſunt: qui dei credant in ueritatꝭiudiciū. Ecce ſi umbrato repente de cælo ſolis claritas noſtris aſpectibus denegetur: & productis in noſtrā hu-militatē nubibus pluuiæ: terris īmineant: ſi cōmotis ut aſſolet elementis in rotā ſui currus tonitrua concitent̉: &inde hinc fulguꝝ iacula palpebris terribiliter obiecta coruſcent: ꝗͣꝗͣ & conſuetudine iſta contingant: pauemuscontremiſcimus: & proni ad terrā depoſita ſuꝑbia ceruices ſubmittimus. Quid faciemus in illa die miſeri: quādo reuoluto cælo cū angelicis uirtutibus igneus dominus totus adueniet? quando cadentibus deſuꝑ ſtellis ſol ītenebras: & in ſanguine luna mutabit̉? ꝗͣdo montes ſicut cæra liqueſcent: ꝗͣdo terra ardebit & areſcent flumina& maria ſiccabuntur: & contra reꝝ naturas conſūpto diuinitus humore: ariditatē in aquis ignis operabitur: ꝗͣdo peccatores dicent montibus cadite ſuꝑ nos: & collibus tegite nos. Quando uocabunt hoīes mortē: & uocata non ueniet: ꝗͣdo diſcrimina uertent̉ in uota: & quod ſemꝑ oderunt hoīes: concupiſcent: ꝗͣdo illud īplebiturtpus: quod lugubri Hieremias dicit affectu dicens. Reſpexi in terrā: & ecce nō eranit Iuminaria: uidi montes: &ecce erant trementes: & uniuerſos colles turbari: intendi acie: & ecce nō erat homo: & oēs uolucres cæli pauehātuidi & ecce Carmellus deſertus: & oēs ciuitates ſuccenſæ igni a facie domini: & a facie iræ indignationis eius: &interierunt uniuerſa. Veꝝ ne ex ſuggeſtione diaboli hæc ad terrorē: non ad ueritatē dicta crederent̉: de præte-ritis futura probantur ꝗͣdo talia in diluuio: in Sodomis: in ægypto: in hieroſolymis ſæpe ob delicta hominū fa-cta referuntur. Et apoſtoli qui hunc horrendū diē impiis & peccatoribus præuidere meruerunt: humiles erantmortuos ſuſcitantes: & nos ſupra oēs erigimur: qui peccando quotidie noſmetipſos occidimus: nos reſpicientesin nobis flebilē infirmāqꝫ naturā: quæ nec in aduerſis fortis eſt: nec in proſperis aliꝗͣdo ſecura: ſi ītēperate cibusſūptus: aut īmoderate potus acceptus: leuē corpori febriculā cōcitarit: deiicimus aīam: affligimur: ſuſpiramus.Nulla cura tunc eſt ſæculi: nulla uillaꝝ: nemo de patrimonio cogitat: nemo de foro: omnes calūniæ: oīa lucra īpericulis corporis conquieſcunt. Curritur ad medicos: & pro remedio carnali promittunt̉ munera: auꝝ: argentum: interdū ēt mancipia tradunt̉: & pene totū patrimoniū aut negligitur: aut donatur ut conſulatur uitæ quādoqꝫ perituræ: & pro æterna ſalute oīs admodū homo negligens eſt: oīs auarus: illic omnis fragilitas largitorisanimi tenacitate conſtringit̉: ubi prōptior uolūtas & copiſior largitas deberet operari. Et cū ſcriptura dicat: nōlite diligere mundū: neqꝫ ea quæ in mundo ſunt: nos ſic mundana cōcupiſcimus: ſic amamus: qͣſi aliquid naſcē-tes intulerimus in ſæculū: aut recedentes de ſæculo nobiſcū auferre poſſimus. Nemo ad breuitatē temporis: nimo ad naturæ reſpicit conditionē: nemo conſiderat: nemo retractat uana eſſe oīa quæ aliquo fine claudunt̉. Sāt contigerit: ut inter cæteros languidū uiuificantes: aut clericus: aut ſacerdos: aut ēt laicus dei ſeruus adueniatrogatur ut oret: & qui ſæpe pro nihilo contēptus fuerat: neceſſitatis tēpore ſupplicat̉: ut præcibus ſuis cōmeatūuitæ longioris obtineat: ſic cauſa diſcriminis quæ ſunt uicina timent̉: dum deſpecta eligunt̉: & præcioſa uile-ſcunt uitæ illius: quæ poſt mortē permutatio figuratur: ubi iam & Lazarus pauper recipitur in requiē: & diuesin hac uita pompoſus uexari fertur in pœnis. Et cū ſit dominus: aut ſanctoꝝ motus oraculis: aut creaturæ ſuabeneficio: aut medici arte conferta miſericordia reſtituat ſanitatē: cito ſuccedente obliuione in contrariū oīa ꝑ-mutantur. Timor in inſolentiā: gratia uertitur in contēptum: & quaſi nihil unꝗͣ incōmodi ſenſerimus: aut qui reuocari rurſus ad talia nequeamus: rebellamus: efferimur: & conceſſū ad pœnitentiā uitæ ſpatium negligimusnec pœnitendo priſtina lachrymis peccata diluimus: ſed peccata non pœnitendo cumulamus. Legamus Eſaiāprophetā: & neceſſariū Ezechiæ regis aptū huic cauſæ quæramus exemplū: cui morituro anni quindecim acſugperiorē uitā propriis fletibus: & prophetæ præcibus augentur. Quiqꝫ accepta tanti muneris gratia: nō peccatis: non uoluptatibus: non delitiis: ſed ſoli domino indultu uitæ ſpatium humilis & ſanctus exhibuit. Verumquia tibi honorabilis & dilectiſſime parens: per nouā gratiā omnis lachrymaꝝ cauſa deterſa eſt: age: caue cur-re: feſtina. Age: ut in ſpiritualitate proficias. Cane: ne quod accepiſti bonū incautus & negligens cuſtos amittasCurre: ut non negligas. Feſtina: ut celerius comprehendas. Si quidem Paulus iam chriſti cathenam pro euāgelii annunciatione circūferens: nondum ſe comprehendiſſe dicebat: quāuis hora ſexta hoc eſt media ætate do-mini uineam operaturus: quaſi feruidus opifex & fidelis aliorum longam dubietatem languidūqꝫ uinceret tporem. Dum tempus habemus: ſeminemus in ſpiritu: ut meſſem in ſpiritalibus colligamus. Nec attendamusad paleas: quas uentilabrum chriſti cōtinuo ſeparabit a tritico: donec qui uenturus eſt: ueniat. Et iuxta prophetæ uaticiniū: diſcernat̉ inter iuſtū: & iniuſtū & inter ſeruientē deo & nō ſeruientem: ſicut & dominus dicit. Eccequi ſeruiunt mihi lætabuntur: uos autem contriſtabimini. Non nos inertes uindictæ dies & retributionis inueniat: qui imminens ac uicinus eſſe: & ſæculi ruinis undiqꝫ concurrentibus: & ſcripturum conteſtatione proba.tur. Conſideremus ꝙ in hac terra hoſpites ſumus: & peregrinoꝝ more pro diebus nouiſſimis habitamus. Vosenim de hoc mundo non eſtis: dicitur nobis. Quid ergo in aliena ſatagimus? quid turbamur? Nemo in dete-riori & extranea patria plus eligit poſſidere: ꝗͣ in ſua. De his tantum ſolicitudinem habere debemus & curam:quæ nobiſcum tranſferre poſſimus. Ambiant terrena gentiles: quibus cæleſtia non debent̉. Concupiſcant præſentia: ꝗ futura non credunt. Chtiſtianis diuitiæ & hæreditas ſit diuinitas chriſti. Nec enim debent ægre ferre:quaſi minus a cæteris habeant: qui auctorē oīum ꝑceperunt. Suꝑeſt ut acceptū in corde deū honorent obſeꝗisoꝑibus colant: ſermone ſēper & cogitatione fateantur: ut in aduentu eius nō cū contumacibus & contemptoribus puniant̉: ſed cū ſanctis & deū timentibus coronent̉. Hoc ſane prudentiā tuā præeor: ne mel putes hæc ſuiſtitionis alicuius ꝑſuaſione dictaſſe. Ego te chriſtianū uolo eſſe: nō monachū dici: & uirtutē ꝓprie laudis poſſidere magis ꝗͣ nomen alienum. Quod fruſtra a latinis in turba commorantibus imponitur: cum a græcis ſolitarie uiuētibus legitime deputatur. Accipe ergo fili ſermonem noſtrum ea ſimplicitate & ueritate: qua dicimus.Ixxxvj