Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
LXXXIVv
Einzelbild herunterladen
 

Phariſæi poſtulant. Apoſtoli tacent: & credunt: & ſequunt̉. Et ꝓpterea mirandū diuina uirtus oꝑat̉ per ſepulchra ſanctoꝝ: nec his remediis potuit hæretica mens curari: ut uel tandē epiſcopū ſeq̄retur: cui coīcareetiā martyres ipſa reuelatione ſuaꝝ uirtutū dignatione uidiſſent. Nunc ad meditationē ꝑfecti hoīs redeamusex qua cumulus iſte: prius ꝗͣ mēſura illius expleretur: excreuit. Et licet hæc diſputatio ipſaꝝ meditationū: quo-niam beatus qui in lege domini meditabitur die ac nocte. Et ſane difficile eſt: ſiluā legis ingreſſo: ſingulaꝝ quāſtionū materiā ſegregare. altera alterā ueluti ramulis ꝗbuſdā: ita ſocietate præceptionis attingat: ut ſine altrius īchoatione cœpta non ualeat explicari. Ecce hæc ipſa hoīem illū nr̄m noſſe ꝗͣpulchrū eſt: ſolū in talibusſtupere reliquis: ſolū quaſi ꝗbuſdā fortuitis moueri. Diſtinguere oꝑationū ſpecies. Et quia & ipſi dæmones oꝑant̉. ītelligere naturas quæ ſint falſa: quæ nouiſſe oporteat: non decipi: non errare: non inimico aſſignarequæ dei ſunt: nec deo abiudicare quæ ſunt dæmonū. Scire tꝑa: ſigna coguoſcere: hr̄e domini cognitā uoluntatē& alia dei mirabilia gr̄aꝝ actione uenerari: alia digna execratione uitare. Talem uiꝝ etiam ſæculi homīeslaudauere: dicente Virgilio.Fœlix qui potuit reꝝ cognoſcere cauſas.Bona ſnīa: ſi ad ſuo itinere ueniſſet: ut appareat illum ignoraſſe qd̓ laudat: & quæ ſunt ſecunda celebrauit. & ordine præpoſtero etiā ſapiētis uertit officiū. .n. reꝝ cauſæ: ſed reꝝ creator inquirēdus eſt: quamad cauſas reꝝ: ſi ipſum didicerimus: ītrabimus. Cæteꝝ illo omiſſo: cauſas reꝝ qualiter cognitas hr̄e poterimus:uis prius hæc fecerit: deīde quare fecerit: ſit īquirendū. Veꝝ reꝑto reꝝ auctore: reꝝ quoqꝫ īuenimus & cau-uod iſte uſqꝫ adeo uidit ut principalē locū hūc: qui reꝝ cauſas potuiſſet agnoſcere: prædicaret. Secund ſabiūgit. qui deos tanꝗͣ minus opus exæquens adoraſſet. ut quis agnoſcat eos creatores reꝝ fuiſſe: a qbus cognitio reꝝ quaſi aliena diſiungit̉: nec coli oportere: ſi hæc quæ laudant̉ ut prīa præſtare poſſunt. Nſciunt aūt ea: quoꝝ opifices fuerūt: Deniqꝫ & īuentione illoꝝ diis ſuis detracta humano aſſignāt ingenio:Illis ſcilicet qui ſapīa excellunt: idola colunt: ut diis eoꝝ ſit potentior: ſi ad hæc quæ dii ipſoꝝ ignorāaltiori cogitationē ꝑuenerit. Ab his aūt deos præcepitcoli: qui plene præ ſtultitia reꝝ cauſas queant inueni-quorūqꝫ præcordia ut ipſius uerbis utar frigidus ſanguis includit. Adhuc noſter & deum colere: principilem ſit eſſe ſapīam & reꝝ cauſas cōpertas habet: q̄rit ex Syracuſia rōne ſæculi ſapiētis eminere. Sed illo docēte quē colit? quē ante inꝗſiuit: ꝗͣ reꝝ cauſas: quādo res ipſas reꝝ cōditor antecedit. Qui illū monuit quæ ꝗbu-eſſent uētura tꝑibus. Cuius diſpoſitionē ſine ipſo qui diſpoſuit: nullus agnouit: quoniā nemo ſcit: quæ dei ſunt:niſi ſpūs dei. Nos uero ut apoſtolus ait: ſpūm huius mundi accepimus: ſed ſpūm qui ex deo eſt: & ideo quaipſius ſunt: edocti humanæ ſapīæ uerbis: ſed ſpū dei: & eius ſuꝑfuſa nobis dignatione callemus. Hæc eſt ill-ſtultitia ſæculariū: hæc ſapientia uocatoꝝ cogitare ſemꝑ in corde: quid retribuam domino pro oībus quæ retribuit mihi? ipſum habere ſemꝑ in ore: quoniā uerbū eſt. Eſurire: quoniā panis eſt. Ipſius ſpū etiā ebrios mēteexcedere: quia calix eſt noui teſtamenti: & uinum de uinea: quā de ægypto ante tranſtulerat: quæ uinea popuIus iſrael fuit: quoꝝ patres ex ꝗbus dominus Ieſus Chriſtus ſecundū carnē: Illū loqui omni tꝑe: quoniā linguasnobis nouas ſpiritus aduexit. Quæ ſunt aūt iſtæ linguæ nouæ: niſi iſtæ: in ſæculo eſſe: & ſermonē de ſæculohr̄e? Aliis linguis loqui populo ꝗͣ loqui populus ſecū ipſe conſueuit. Præterea & iſtud eſt loqui alijs liguis: deiconfiteri unum: ab eo qui plures deos ſolitus erat confiteri: & ipſum in noſtra fide nouis linguis unum loqui 8profiteri: & credere trinitatem. Illum quoqꝫ amare quia interpellat pro nobis: metuere quia pater omne iudici-um dedit filio: Illum momentis omnibus adorare ab illo petere neceſſaria nobis: & ipſi placita: qui peti ſe uu-ab eo: & poſcenti uerba monſtrare. Qui qd̓ eſt nouum inter nos ſolos petentes ſe amat: Qui etiam ſolus ꝗdmirabile eſt: iraſcitur: niſi petatur. Infidelitas enim eſt: nihil præſumpſiſſe de deo. nihil illū credit poſſe qui ꝗͥdiudicat poſſe: non poſcit. Hæc eſt illa fili dilectiſſime anguſta uia: hoc illud acus foramen: per quod non introeunt ſarcinati: aut aīalia ponderibus attributa ꝗͣ anguſti & puſilli aditus: non ſolum enim foramina hæc cumoneribus iumenta non capiūt: ueꝝ etiam ipſum noſttoꝝ oculoꝝ. ſi multimodis deſtrahatur: fruſtrant̉ obtutiVnde & dominus per prophetam ait: uacate & uidete: & quando erit ut poſſit intrari: quod per occupationesſæculi necdum cœptum eſt inueniri. Impleuimus diuiſionibus ſuis propoſitas quæſtiones: exteriorē hoīem interiorēqꝫ monſtrando: cum uitam quæ ſit ſancta: & in quo actu poſita: quo ſtudio teneatur: qua ſubſtantia u-getetur: oſtendimus. Totūqꝫ curſum eius breuiter: licet ſaltibus potius ſi dici poteſt: ꝗͣ paſſibus pro feſtinationead finem uſqꝫ perduximus. Nunc quare non ab hoībus etiam iſtius mundi uideatur: accipe rationem: quandoquidem te mea uerboſitas delectat: quam negligentius iudicas: dum accendis ſtudioſius in diuiua. Cum ille qprimus nobis mortis ſemen inuexit: mūdum iſtum ideſt paſſionem hoīs uicto ſibi hoīe ſubiugaſſet: regnumqꝫillius ipſo rege iam capto: ſub pedibus ſuis & ditione cœpiſſet: eaqꝫ omnia quæ in mundo ſunt: uelut ſuis pecuIiis: & uictoriæ ſuæ manubiis uteretur: nequando homo amiſſam ſapīam: aut debitum ſibi uitæ quereret teſtamentum: ſic cunctis ſuccis ſuæ artis infecit. ut & ſtultitiam ſapientiæ colore ueſtiret. & mortem mentitæ uitalenociniis obumbraret. ut mala non fugerent qui non cernerent appoſita meliora: Deniqꝫ ex illo tꝑe ſic paſſimhumanum genus graditur: ſtultitia pro ſapīa haberitur. dicente pſalmiſta Quoniam laudatur peccator in dſideriis aīæ ſuæ: & iniquus benedicitur. Tunc uita putatur eſſe quæ mors eſt. Et ſub ſpecie boni mala decipiuntcum ad intelligentiæ fraudē dolo bonorum omnium uirtus operetur. Nam diuitiæ non ſecuturæ poſt hominis mortem amantur. Honor faſcium qui per ſucceſſorem exoleſcat: ambitur. Iniuriam feciſſe uirtus eſt. aſſenepoſſidere: potentiæ eſt: innocentem circunuenire: aſtutiæ eſt: non Chriſtum ſapere ſapientis eſt. Propheta noīrere: eloquentiæ eſt: ſic plena ſunt omnia etroribus: ſic infuſa per hominum mentes caligine alium alio incuſ-