eoꝝ dignet̉ oſculo: quos ipſe dignatus oſculari: ut in ſecundis poſtremi tertiiſqꝫ ſiſtentes: de eoꝝ labiis aliquanex parte ſcīam trahere mereamur: ꝗ totā ſapīam plenitudinē de domini ipſius ore didicerūt. Quanꝗͣ & ſi magnoꝝ meritoꝝ priuilegiis fulciremur: poſita erāt in exēplis: uelut alta q̄dā repetita fūdamina uerecūdiæ: ne qdindecēs & īordinate præſūptio leuitatis auderet. Quidnā electius btō Petro? Quid ad ſpē erectius? ꝗd liberus ī fide? quē oris ſui oſculo domīus ſe oſculatuꝝ eſſe ꝓmiſit dicens. Tibi dabo claues regni cæloꝝ. Et illud: ſuꝑhāc petrā ædificabo eccleſiā meā. Tamē hic pōdere ſe quodā pudoris īcuruans: fiduciā quā elatior habebat exmerito: uerecūdior ad īterrogāda ſubmittit: cū ī cœna domini nō ꝑ ſe ꝗs dominū eſſet traditurus inꝗrit: humiliterqꝫ pudibūdus oſculū domini ore petit alieno: ꝙ illi etſi apud dominū fiducia erat: ut ſubinde etiā hoī īconceſa præſumeret. & ibi cū ꝑ maria gradientē dominū audet poſcere: ut ipſū pariter ſolidata ſub ueſtigiis aquarumterga ſuſtentēt. aliꝗd ſibi diffidētior: ſe cōſultior nobis: ꝗbus ſuo actu imitabiles formas: tanꝗͣ in ſpeculo colloc-bat: ſi ꝑ legatū præſciētiā domini cautus exploret. Qua hic īſtructione dignior? Qua cōſulēdi arte ſubtiliorQuid nos facere debemus? ꝗbus cū fiducia nullius ſit meriti: debet eſſe ſaltē pudor exēpli. Imitātes uel in hacparte beatū Petrū. qui nō ſolū qua humilitate. ueꝝ etiā ꝑ quæ ad deſiderata ꝑuenire poſſimus: oſtēdit ab illo abſolutionē q̄ſtionis huius: quē ipſe nō erubuit īterrogare: q̄ramus. Ab illo inꝗͣ: qui in ipſo domini pectore: uelutſuꝑ arcā noui ueteriſqꝫ teſtamēti recūbens: nō modo ad ueſtibulū aliquoꝝ diuinoꝝ oraculoꝝ diligēs inquiſi-tor acceſſit. ſed ipſū penetrale ſecretæ diſpoſitionis: tanꝗͣ familiaris ſacerdos ītrauit. Et ideo ſolus uidit in principio uerbū: quādo illi uelut exterior ſacroſācti tēpli ara: ſic īterior metiēda cōmittit̉. Ipſe nos de eo libro: quē ſertē ſignaculis clauſū fleuit: reſeratūqꝫ lætatus eſt: nō per aliquē pſeudo typū: ſed per patētes ianuas ī ſuū pectu-ueritatis īducat. Atqui nedum cōſulit̓ īmoremur: præuenit inquirētes: & præſcīæ cōpēdio: qd̓ trepidū aliquan-do nr̄is mentibus futuꝝ cernebat: illuminat. Reddit .n. uelut ꝑcunctatus reſpōſa de pathmos. De eo utiqꝫ loco-ubi cæloꝝ ſecreta præcluſa Cæſari nō alienus ītrauit: & angeloꝝ ſacr̄a pulſus ab hoīum cōuerſatione cognouit.Ait .n. uidi ſub ara dei aīas occiſoꝝ martyꝝ ꝓpter uerbū dei: & teſtimoniū leſu: qd̓ habebāt. Et datæ ſūt illis ſtolæ: & clamauerūt uoce magna dicētes: uſqꝫ quo domine ſāctus & uerus nō uindicas ſāguinē nr̄m ab his qui interris inhabitāt? Et datæ ſunt eis ſingulæ ſtolæ albæ: & dictū eſt eis: ut requieſcāt adhuc paruo tꝑe donec compleatur numerus cōſeruoꝝ & fratrū eoꝝ: qui occident̉ poſtea exēplo eoꝝ. O apocalypſim uere diuinā: & tātoapoſtolo merito cōfeſſionis tꝑe patefactā: ut magis ad tolerantiā durarent̉: cū illi paſſoꝝ merita mōſtrarentur.Nō ergo errādū eſt: per folia ſyllabaꝝ: quoꝝ ut paginæ in certis mundi malis ſpiritibus luctabant̉: ita loca uertis huius aeris turbabant̉. Ecce euidētiſſime apoſtolus hoc qd̓ habebat enucleat: & obſcuriſſime q̄ͣſtioni lumeninfert. Senſerat hæc aliquādo uidenda: quæ nunc ſiniſterior lingua: tanꝗͣ oleo mollitis arte ſermonibus: in au-dientium & ſuū iaculat̉ interitū. Et propterea uidi inquit ſub ara dei aīas occiſoꝝ martyꝝ. De fide teſtis nulluꝫambigit: teſtimoniū uentilet̉: intelligentia reſponſi nutet: nō dicentis auctoritas. Ac primū iſtud eſt aīaduerterdum. ꝙ aīas occiſoꝝ martyꝝ apoſtolus teſtatur ſe uidiſſe: ne quis cū de muneribus diſputare cœpimus: poſt reſurrectionē dicat tribuenda martyribus quæ adhuc aīs docentur indulta: præſertim cū iſtud adſtipuletur no-bis: ꝙ de mora iudicii cōquerūtur: quā reſurrecturus utiqꝫ: nō qui iā reſurrexit: accuſat: quoniā aliud eſt poſce-re ut teneas: aliud iā tenere. Stolæ aūt martyꝝ donantur exercitui: & tanꝗͣ tante libertatis ingratus: magna cæ-ſum pulſat inuidia de tarditate uindictæ: quia nō leui pōdere ſermonibus exprobrat: dicēdo quouſqꝫ dominehoc eſt dicere: quouſqꝫ nō uindicas: quos ſtatim uindicare debuiſſes? Quouſqꝫ domine: hoc eſt dicere: nunꝗdnon ultra finem differs ſæculoꝝ? Nā iam ad finem uſqꝫ ꝑuentū eſt: & de nr̄a ultione nō loq̄ris. Q uod cū dicūtmirabiliter ſubiungitur. Nō uindicas ſanguinē noſtrum ab his: qui ī terris īhabitāt? Ergo nō quouſqꝫ ſi adhucilli mortales uerſantur in terris qui domini famulos fuſte: lapide: ungula: flagris: plūbo: ferro: beſtiis: igne ſunꝑſecuti. Quouſqꝫ enim īputatio eſt prolixioris ætatis: ut aut quouſqꝫ ſit ſine fine. Sed adhuc ꝑſecutores morantur in carne: aut illi uita exceſſerunt: etiā ſi in terris habitant: ſi quouſqꝫ non fallit. Sed nihil falſum proferturateſtibus ueritatis: & ideo magis interpretatio: non fides qͣrenda eſt: quæ ſub obſcura elocutione non excluditurſed uelatur. Cum ergo dicunt: Quouſqꝫ domine ſanctus & uerus non uindicas ſanguinem noſtrum ab his qin terris inhabitant? non enim eoꝝ īmortalium ſanguinem morteſqꝫ deſiderāt: qui in eos quondam aūt populari ſeditione ſæuierunt: aut tribunalibus ſuffulti capitales ſnīas promulgarunt: quoniam in terris adhuc inhabitant. Nec fas eſt ut accuſentur defuncti: qui dum uiuerent ſunt defenſi his uerbis: Ne ſtatuas illis domine hopeccatum: ignorant enim quid faciunt. Quod ſi inter paſſionum tormenta: & amaros moris dolores: tam piequilibet pro iniuſtis: pro impiis: pro cruentis: pro blaſfemantibus ſupplicarunt: ſi eo deniqꝫ tꝑe: quo ipſe anguſtiaꝝ ſenſus extrema patientum poterat excitare maledictum: præcatio pro hoīe fuſa eſt. Quis non intelligitnon mentes martyrum: ſed perſecutoꝝ perſonas fuiſſe notatas? eoſqꝫ appeti quos in terris adhuc īhabitare ertdendum eſt illo tꝑe: quos quidem ignorantia non defendit: non eos qui in terris habitare iam per conditionemnaturalis ſubſtantiæ deſierunt: & olim ab ipſis martyribus ſub ignoratione ſunt excuſati. Qui iſti ſunt ignoramus. Spiritales ſine dubio nequitiæ & tenebraꝝ poteſtates: quæ & in terris adhuc inhabitabant: & non cū ignerantia in dei famulos peccauerūt. Nam cum ipſi domīo dixerint: quid ueniſti ante tꝑs torquere nos: quomodoeius famulos neſcierunt: quos nec perſecuti eſſent: ſi eius famulos ignoraſſēt? Ergo cum perſecuti ſunt: ſcierūquos per tormenta a domino ſuo detrahere conabantur. At inde cum beati martyres pro hoībus intercedunt:eoſqꝫ ignorantiæ excuſatione defendunt: ſequitur ut ſcientes teneantur in crimine: quiqꝫ ipſas ignorantiæ terbras hominibus ſuffuderunt. quorum furor etiam impietates excuſat humanas: quos non alios dicere poteri-mus: ꝗͣ qui etiam ſuis non amici ſunt: dum eis non permittunt eſſe: quod bonum eſt: etiam dei famulis inimic