Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
LXXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

interim fuiſſe uirtutē: ut maior gloriā nr̄æ fidei ſit: ſi tētatorē etiā dū credimus opprimamus. Quid ais dominblaſfemator? Heliſæus inꝗt ipſe mortuus aliū mortuū cōtactu ſui corporis ſuſcitauit. Hoc loco plene ut ī oībusdomīo ſuo ꝓphetæ uirtus aſſurgat: quæ ī domīo leſu chriſto cū ſepulchrū eius lapidibus infidelitas ur̄a muni-ret: lapidē milites obſiderēt: credo ne reſurrectio eius idoneis teſtibus īdigeret. Nā reſurrectuꝝ ſi uolebatis credere noueratis. Subito .n. ille īfernis terræ cardibus cōcuſſis: cū ſtupore militū & ruina ſaxoꝝ. nō aliū aliquē: ſedſe ſuſcitauit in lucē. Heliſæi hæc ꝓpria dona ſi fuiſſent: ſibi dare maluiſſet: nec præſtare alij poterat: quo indigiret ſibi. Deniqꝫ hoc maius eſſe ur̄i etiā ꝓdiderūt maiores: dū dominū in cruce deriderēt dicentes: alios ſaluos fecit: ſeipſū ſaluū faciat: deſcēdat de cruce: & credimus ei: ur̄oꝝ ergo ſnīa uincimus: Vr̄i ꝓmiſerunt ſe credituroseſſe: ſi præſtitiſſet ſibi: ꝗd alijs præſtare cōſueuiſſet. Cur nō creditis: qd̓ eſſe præſtantius nō negatis? Nemo certe hāc habuit ptātē. Deniqꝫ & dominus dicit de aīa ſua. Ptātē habeo ponēdi eā. & ptātē habeo reſumendi eamRecenſe ſuꝑbas maioꝝ tuoꝝ imagines: & pr̄iarchaꝝ retexe uirtutes: & īueni quis talē habeat prātē. Quare nōei credā ꝙ poſſit liberare aīam meā: qui potuit & ſuā? Plura dicturo: ſuggeſſit recordatio uolumē creſcere: & iōcurſū huius q̄ſtionis eſſe reuocandū. Quoniam adhuc prior illa aſtat in ianuis: cui æquæ ſua ſpatia & ſi habenis reſtrictoribus tamē adhuc illibata debent̉. Et uere nō fuerūt neceſſario in hac parte multa dicēda: ne & illecreſceret. Si tamē magnū ꝓtuliſſe aliꝗd putaret ſe: qd̓ qͣreret ꝓlixa diſputatiōe uictoriā: cuius non ſapīam: quænulla in eo erat ſed ſuꝑbiā: quæ abunda īfregimus. Repudiato uero iſto iſraelita: uel ne pugnā ſeſe faciſſe gloriaret̉: quādoquidē quæ diximus ad īſtructionē nr̄oꝝ potius: ꝗͣ ad illoꝝ certamē cōflictūqꝫ ꝓtulimus: qui nō tuncuult credere cū uincit̉: Ne aūt ſanctū dare canibus īpudenter aut dediſſe: & margaritas porcis ſparſiſſe iudice-mur: reuertēdū eſt illuc: unde ad iſtū locū pene præciſis ſenſuū tramitibus deuiaui: & oues domus iſrael diligitius circūeundæ ſūt. Quoniā ſi charitas dei in nobis eſt: quis īfirmat̉: & ego nō īfirmor? quis ſcādalizat̉: & egonō uror? Docendiqꝫ magis ſunt: ne uſqꝫ ad blaſfemias loquant̉: ſi forte aut nō teneāt: aut nō ītelligāt ꝓphetataQuærūt an diuina uirtus ſit: quæ nūc cœpit ī martyribus apparere: cuius legis hoīes hoc requirūt? Nēpe chriſtianæ: quæ ſic eſt ꝓphetationibus īſtructa: ut nihil tā nouū: tā inopinatū nr̄is tꝑibus poſſit īgruere: ꝙ fides auadmiretur electior: aut blaſfemet̉ īfirmior. Oīa uſqꝫ ad dominū ꝓphetæ ueteres prædixerūt. Oīa poſt dominūquæ deerant apoſtoli prophetarunt: beato Paulo per libertatē ſancti ſpūs non tacente qui ait. Ex parte ſcimus& ex parte prophetamus: nō ꝙ oīa neſciat: aut oīa nō prophetet: ī quo præſertim loquitur Chriſtus. Sed ex parte de toto prophetat: & ex parte de toto ſcit. Prophetat nobis id: qd̓ ſcit illius tꝑis eſſe: qd̓ futuꝝ erat. Q uod ue-ro prophetat uenturæ utiqꝫ prophetizat ætati. Prophetat aūt totū: etſi prophetat ex parte. Hæc enim prophe-tat: quoꝝ apertione pars eius tꝑis quæ uſqꝫ ad finem ſuꝑeſt īdigebat. Ex parte ergo prophetat. quoniā iā ex pate fuerat prophetatū: & ideo propheta ſciebat uentura quæ prophetabat. Cuius uel prophetiæ particulas plen-tudo ut ipſe dixit tꝑis aboleuit hoc mundo. Cum uenerit qd̓ ꝑfectum eſt: qd̓ ex parte eſt: deſtruet̉ ſcilicet cū inconeluſione mundi nec ſcīa maior: nec prophetia ulterius ſit querenda. Deniqꝫ intelligentiæ iſtius uirtutem uaꝑtius demonſtraret: ſubiunxit: uidemus nunc per ſpeculum in enigmate: tunc autem facie ad faciem: Per figuram interim ſunt uniuerſa: & quibuſdam imaginum lineis obumbrata: ut infirmitas carnis nr̄æ: terreneqꝫ ſub-ſtantia magis ſe ad ſpiritalium extenderet ueritatem: ut ea illi deſiderium pulchritudīs ſuæ etiam per ſpeculumtenuiter oſtenſa feciſſet. Quantaqꝫ ipſa eſſet in ſua ſubſtantia nos doceret: cum tam admirabilis etiam in repercuſſis luce ſua enigmatibus appareret: & ideo nunc per ſpeculum pollicita conſpicimus: nō tamen propter uittutum merita poſſidemus: & oſtenſa adhuc miramur: non tradita tenemus: Tunc uero prophetia ſcientiaqꝫ ce-ſabunt: cum in ipſam promiſſionum oīum uirtutem: quæ promittebatur erit ingreſſus. Hinc etiam prophetiaſemper obſcura eſt: ꝙ alio tempore canitur: aliocernitur: Quod dicitur: dum non uidetur: quaſi nonprædictum non creditur: Deniqꝫ Eſaias cum redemptionem noſtram tanto ante in uirginis utero meyruiſſet agnoſcere: eamqꝫ uelut iam præſentem populo demonſtraret dicens: ecce uirgo concipiet: & parie-filium: & uocabitur nomen eius Emanuel: præſentem & futuram in fidelium iſraelitarum turbauitætatem.Nam & illi ueteres perophetam ſuum: quoniam non uiderent: quod oſtendit interemerunt: & hi prophetatum ſibi: quoniam prophetiam non repeterent: occiderunt. Q uod nobis etiam ut non in dei martyres accidapræcauendum eſt. Si eos quos prior ætas inſecuta eſt: nr̄a blaſfemet. Et quoniam ut diximus: quod prædictūfuerat: uenit: uenturum nihil eſt: quod non fuerit ante prædictum: domino ipſo ſic dicente. Ecce prædixi uobisoīa. Videamus potius ſi hæc aliquando maioꝝ auribus probantur infuſa: quæ modo nr̄is oculis tanqͣ īpleta finguntur. Videamus ſi hæc oīa oꝑat̉ unus atqꝫ idē ſpūs. Si deniqꝫ nec angelus de cælo euāgelizat: præter ꝗͣ euāgelizatum eſt nobis Licet ipſe quæ fiunt uirtutes domini per demonum tormenta teſtentur: quādo ſathanas nōdeiiciat ſathanā: quia uniformitas nequitiæ indiuiſa naturaliter ſocietate cōflata: ſimilitudinis acceſſione nō detrimētū ſui mutuat: ſed capiat augmētū. Nā & multos in unius formā legionis prauitas ſpūs & iniquitatis uiperinæ cōfœderatio cōglobauerat: nec ſibi oberat multitudo: quæ ſicut acꝗrebat miſerā ſociata infirmitate uirtu-tem: ita formidabat incurrere diuiſa ꝑmixtione inanis ſubſtantiæ uacuitatē. Sed hac parte interim argumentationis omiſſa ſicut ꝓpoſuimus: ea quæ in eccleſiis domini. ſcōrūqꝫ cœmiteriis admiramur: credēda eſſe diuinitus fieri: ſi ꝓphetata fuerint: cōprobemus. Atqꝫ in hac tā dura difficiliqꝫ materia: nec ab aliquo antea ꝑtractatadominū cōſulere deberemus: ſi ceſſāte merito: repudiari nō timeremus audacia: quoniā quæ ipſius ſunt: nemoextra ipſū poterit explicare. Etenīuero unde miſeris tāta fiducia: unde eſt interpellādi dominū familiaritas tamamica: ut in hāc uocē audeamus erūpere. Oſculet̉ me oſculo oris ſui? Quis tātum cōcepit optatū? Quis tamgrādia uota ſui æſtimator negligens ſuſpirauit: ut ipſus os cominus concupiſcat attingere? Atqꝫ uel utinā nos