Deniqꝫ cū ſibi in eccleſia laodicenſi & beatus & diues & bene oculatus: & bene ueſtitus ſecundū exteriorem hominē uideret̉: increpat̉ a domino: diciturqꝫ illi. Neſcis quia tu es miſer & miſerabilis: & pauꝑ & cæcus: & nudus. Qui utiqꝫ ut dixi nec ſine ueſte: nec ſine oculis: nec ſine diuitiis habebat̉. Sed ille inuiſibilis deus nr̄ illū inuiſibilē hoīem in pauꝑtate: & cæcitate: in nuditate eſſe cernebat: cui etiā ſuadere dignat̉: ut ab ipſo auꝝ merce-tur ignitū: & ueſtē albā qua glorioſiſſime ueſtiat̉: & collyriū quo recipiat uiſū. Habet ergo & ſuos oculos præter iſtos carnales quos poteſt uel amittere uel curare. Eſt & iuxta ſe nudus adeo ut egeat ueſtimento: ſed miromō ad mendicū ut ipſe ait dominus loquit̉: & iubet illū a ſe diuitias cōparare. Quibus mercibus ſi & nudus &pauꝑ eſt: uel illā ueſtē nobiliſſimā uel illud auꝝ purgatū iam igne mercabit̉. Vnde cōmercii talis poterit eſſe īpenſa: uidelicet ſi aūt exterioris hoīs emolumēta tranſfoueat: aut ipſis ꝗbus ipſe diues forinſecus uidebat̉: nonutendo diteſcat: oculoſqꝫ corporis ꝗbus mundialiū rapiebat̉ ardore deſpectu corruptæ uniuerſitatis obcæcetIta ille inuiſibilis hō: qui uere ut diximus: hō eſt: & in contēptu huius exterioris attolit̉: & nuditate ueſtitur: &cæcitate illuminatur. Sic lacob Effraim & Manaſſem nepotū ſuoꝝ nō ſolū loca: ueꝝ etiā merita incorporea cæcitate cernebat: Nā cum illū Ioſeph filius ſuus: qui ſupradictos paruulos offerebat: nec ante pedes ſuos cernere-iudicaret ſenſit in parentis reſponſione illa etiam quæ eſſent futura: proſpicere. Sed ut ille interior hō exterioriiſtum facit ſua uita uiuentē: & de fonte naturæ ſuæ animat irrigando: ſic rurſum exterior ꝑ corruptelā mortiferæ materiei ſuæ illū ſi cupiditatibus illicitis alligarit: occidit. Et cū alter naturæ uideatur alterius: tranſit in uictoris unuſquiſqꝫ ſubſtantiā: ut aut carnalē quoqꝫ ſpiritalis ſpiritalē ſuis uirtutibus præſtet: aut carnalē aīam carouictrix eius efficiat: Deniqꝫ cū dominus diluuio delere humanum genns cogitaret iratus: non ꝑmanebit inquitſpūs meus in hominibus: quoniā caro ſunt: & quia utiqꝫ oēs carne ueſtimur: & ſine dubio in carne non ſumusqui nō ſecundū carnē ambulamus: hinc etiā gignitur ut non ſemꝑ homo iſto appellationis noīe cenſeatur: nanpro uirtutibus ſuis aut uitiis & formas ſumit: & noīa. Deniqꝫ ait propheta: nolite fieri ſicut equus & mulus. Sūtergo hoīes qui apud dominū ſunt equi & muli: & dominus ait. Nolite proiiecere margaritas ueſtras ante por-cos. Sunt ergo hoīes & porci. Et iteꝝ ipſe dominus. Ecce ego mitto uos ſicut oues in medio lupoꝝ. Sunt ergohoīes & lupi: & econtrario hoīes ſunt & oues: & ait adhuc petro: Paſce oues meas & ipſe prius veni poſt me: &faciā te piſcatorem hominum. ſunt hoīes & piſces. ſed hæ formæ actuum uidentur eſſe: non corporum. Namcorporis noſtri certus eſt ſtatus: ut oīum animantiū: ſed quoniā apud deū nō de ſtatu corpori noſtri: ſed de uitæ meritis indicamur: apparet omnē hoīem mente ſibi ipſi ſtatum nomēqꝫ formare. Quod utiqꝫ ex illius qudeſcribimus īuiſibilis hoīs: aut culpa: aut uirtute præſtat̉. Ipſius ſiquidē uitiū eſt: ſi ſubiectus paſſus ſit eſſe ſu-biectus. Si contra diuinam diſpoſitionem fit in dominatu ſeruitus: & ſeruitute dominatus. ſed ne uidear quoniam paululum deiecto uelut pariete ad illum inuiſibilem hominem diſputatione ꝑuenit) corpus oīno deſtruere: quod adeo magni eſt ſacramenti: ut in hoc ipſo ideſt in noſt ro fragili & infirmo dominus uenerit: nō hoc ēgi: aut hoc ago: ſed illud oſtendere tentaui: huius exterioris uitā illius interioris uita conſiſtere. Iteꝝ interiorismortē deſcendere huius de morte ubi propinatū ueuenū ꝑ uitia fuerit: nihil hēre iſtum de uita: niſi ab illo irrigatus fuerit: nihil tenere alteꝝ in natura: alteꝝ ut dixi aut infectum uitiis aut deterſum uirtute tranſire. Igiturquoniam iam & ubi ſit hō: & quid ſit hō breuiter licet oſtendit̉: quæ nunc eius hoīs uita ſit uideamus. ſyon iſtacerte mundialis quæ mala pro bonis habet: & bona pro malis: quā totus orbis ſequitur & colit nō hæc affluen-tia diuitiaꝝ eſt: non in faſtigio potentū: nō in iuriſdictionis aſtu. non in pōpoſitate facundiæ: non in uiribus perprœlia glorioſis: non in mercibus prouinciaꝝ mutatione & ſui peregrinatione creſcentibus. nō in lenocinio formaꝝ: non in ambitu muneꝝ: nō in his eſt deniqꝫ oībus quæ uidemus: quā cuncta hæc occidunt: & ſiue iſtis beaIte etiam iuxta ſæculum uiui ſolet. ſed illa eſt uita uera: uita numeranda: deum noſſe: timere eius potentiam: amare pietatē: mundū in opifice mirari: interpellatorē cōtēnere: eſſe uictu modico pro naturæ neceſſitate contentūueſte uili uel pro pudoris ratione uel pro temporis iniuria cōmunitum. ſic reliquam creaturā nō ex ſui copia-uel pro uitali ratione: ſed pro adiumento huius lucis attingere. Quicquid enim amplius eſt a malo eſt. omnēhoīem amare quaſi fratrem: nullum lædere: ſeruire oībus: formam ſerui ſuſtine re cum domino qui nobis præter miniſterium qd̓ interius continetur: quotidie ſeruit in mundo: producendo ſolem: emittendo lucem: pluuias infundendo: tempora uariando: fruges uel gignendo uel maturando. Nobis enim in totius creaturæ facieuel ubertate deſeruit: quoniam pro nobis cuncta generauit. ſed ut ad hoīs officia reuertamur nudum tegere: alire eſurientem: ſitientem potare: infirmos uiſitare: triſtibus condolere: mortuos ſepelire: nihil apud ſe habere qͣſiſuum: ſed omnia ſua cum omnibus iudicare communia: ac tunc magis ſibi uiuere cum uiuere æſtimatur alijsſibiqꝫ recōdere cū alijs credit̉ rogare. Et hæc tamē adhuc exterioris hoīs liniamēta cōtingūt. Cæteꝝ illa interioris hoīs uita in diuinaꝝ reꝝ cognitiōe cōſiſtit: nō qua cælū terræ parte uoluat̉: nō an cōtrario curſu ſydera rapiātur nō an oceano generet plenitudo lunaris augmētū: nō an orbē mūdi rotūditas ipſa ſuſpēdat: an qͣdriformaangulis ꝓminētioribus aſtringat: an unus ipſe mūdus ſit: an plures ſint. Nam hæc & ad animæ nō tendunt utilitatē: & apud deū ſtulta iudicātur: ſed ī ills ſani cogitatiōibus: ſi ꝗͣdo uerſat̉ tūc uiuit & paſcit̉. Quæ ſūt autemiſtæ ſane cogitatiōes. Ille ſine dubio cū mēs noſtra ſui recordatur auctoris: cū illū uelut per quandā reſipiſcen-tiā ſui opificem ſuum ueneratur ac contuetur: cū eius opera ipſum in eius operibus uiſura miratur: dicente beato paulo. Inuiſibilia enim eius a creatura monendi per ea quæ facta ſunt ītellecta conſpiciuntur: & ſempiternaquoqꝫ eius uirtus & diuinitas: ideſt cum eſt immenſis uiſibilis creaturæ ad uninerſitatem inuiſibilis creatorisextendimur: & illum ꝑ hæc dum inæſtimabilem dicimus æſtimamus: eum eius altitudinem ꝑ donū ſpūs ſacti euoluētes (quoniā ipſe ſolus nos in ipſum qui ex ipſo eſt intromittit omnia principia creaturæ ſur-