aliud noſſe: nihil qͣrere: nōne tibi uidetur iam hic in terris regni cæleſtis hītaculū? Nolo offendaris in ſcripturi:ſanctis ſimplicitate & quaſi uilitate uerboꝝ: quæ uel uitio interpretū: uel de induſtria ſic prolata ſunt: ut ruſti-cam cōtentionē facilius inſtruerēt: & in una eadēqꝫ ſentētia aliter doctus: aliter audiret indoctus. Nō ſum tampetulans & hebes: ut hæc me noſſe pollicear: & eoꝝ fructus caꝑe: quoꝝ radices in cælo fixæ ſunt: ſed uelle fate-or: ſedenti me præfero: magiſtrū renuēs: comitē ſpōdeo: Petenti dat̉: pulſanti aꝑit̉: q̄rens inuenit. Diſcamus interris quoꝝ nobis ſcientia ꝑſeueret in cælo: obuiis te manibus excipiā. & ut inepte aliꝗd ac de Hermagoræ timiditate effundā: quicꝗd ꝗſieris tecū ſcire conabor. Habes hic amātiſſimū tui frem Euſebiū: qui litteraꝝ tuaꝝ inhi gratiā duplicauit: referens honeſtatē moꝝ tuoꝝ: cōtēptum ſæculi: fidē amicitiæ: amorē chriſti. Nā prudētiā& eloquii uenuſtatē etiā abſqꝫ illo ipſa epiſtola præferebat. Feſtina q̄ſo te: & hærēti in ſalo nauiculæ funem magis præcide ꝗͣ ſolue. Nemo renūciaturus ſæculo bene pōt uēdere quæ cōtēpſit ut uenderet. Quicꝗd in ſūptusde tuo toleris: pro lucro cōputa. Antiquū dictū eſt. Auaro tā deeſt quod habet ꝗͣ quod nō habet. Credenti totusmundus diuitiaꝝ eſt. Infidelis etiā obolo indiget. Sic uiuamus tanꝗͣ nihil habentes & oīa poſſidētes. Victus &ueſtitus diuitiæ chriſtianoꝝ. Si habes in poteſtaterē tuam uende: ſi non habes proiice. Tollenti tunicā & pallum relinquendū eſt. Niſi .ſ. tu ſemꝑ recraſtinans: & diē de die trahens: cautæ & pedetētim tuas poſſeſſiunculasuendideris: nō habet chriſtus unde alat pauꝑes ſuos. Totum deo dedit: qui ſeipſū obtulit. Apoſtoli nauē tanti& retia reliquærunt. Vidua duo æra miſit ad gazophylatiū: & præfertur Crœſi diuitiis. Facile contēnit oīa: quiIe ſemꝑ cogitat eſſe morituꝝ.¶ Incipit tertia pars principalis epiſtolaꝝ ſiue tractatuū beati Hieronymi de moribus atqꝫ uirtutibus: quibuschriſtiana cōuerſatio īſtituitur. Quæ & ipſa in plures ſubdiuidit̉ epiſtolas ſiue tractatus: iter quos ille præponitur: in quo de uirtutibus ac uitiis in genere tractatur.¶ Primus tractatus tertiæ partis principalis de uirtutibus & uitiis: in quo epiſtola illa præmittit̉. quæ ꝑfectumhominem ad interiora deducens: eius uitā quæ ſit ſancta: & in quo actu poſita: quo ſtudio teneatur: qua ſubſtātia negetur oſtendit.¶ Beati Hieronymi ad amicū quēdā: uel ſicut in aliis repperi uoluminibus ad Cteſiphontē de hoīe ꝑfecto: ubiinteriorē hoīem: exteriorēqꝫ demōſtrat: docēs eius uitā in ſui auctoris ſapiētia ꝑ ea quæ creata ſūt cōtēplatōe cōſiſtere. Excitat quoqꝫ aīum ad meditationē caſus ac reparationis hūanæ ſtatī in ipſo occaſu in mulieris ſemīe .i.in cōceptu uirgīs repromiſſæ. Ad cōſiderationē quoqꝫ reſurrectionis iudicii gloriæqꝫ ſāctoꝝ īducit. Qua occaſiōe digrediēs exprobrat īfidelitatē eoꝝ ꝗ miraculis nō credūt quæ deus in ſcōꝝ corpoꝝ reuelatiōe oꝑat̉. Vbi &hiſtoriā narrat cōfutatiōis hebræi: & cauſā retardatæ uindictæ ac humane explicat ignorātiæ.Cce iteꝝ ad te ſcribo: & nihil dignum qd̓ prudentiā tuam legere deceat inuenio: & quid miꝝ ſi teabſente uelut a ſole ſolo deſtitutū frigidi cordis alget ingeniū: & mens a lumine ꝑegrina ſtultitiænubilo ſuffocata torpeſcit: ac tāto minus ſapio: quāto a te latius ſeparor. Quod īpræſentiaꝝ ꝗdtibi in meo ſermone placuerit: tuis mihi oratiōibus præſtabit̉. Deniqꝫ ut oēm ſtultitiam meā di-ligentius recognoſcas: etiā ſtomachū meū poſt illud ſuſceptum cærotum tuum te abſente curapͣeius mereor pati: & cui poſt ſanctum miniſteriū tuum & angelicam ſeruitutem manus intuli medicoꝝ quaſi propheta non eſſet in iſrael: ut mihi ſiquid paterer facilius eſſe debuerit ad te reuerti: ꝗͣ gentiliter cogtare: & melius uel difficillimi itineris laborem perpeti ꝗͣ conſpectus tui tam præcioſa uiſione fraudari: ut ꝗͣuipotius compenſatio ſequeretur: ꝗͣ ad muſcam religionis acharō deuenirem. Hæc mihi de abſente mundus iſteIuggeſſit. qui te præſente in me non habebat conſilium. Tu me enim curiam feceras prophetarum: non conuerticulum ſirenaꝝ. Ac nunc in me ad deſtructionem ſancti contra me operis tui oīs ſtultitiæ ſenatus ingredien:quadruplici forma mecum agit: nam fœnus te abſente exigit: qd̓ te præſente non præſumpſit: ut intelligas ſi-quid apud te iuxta deum ſapui: tuum fuiſſe quod fapui: Sic abſente Moyſe populus iſraeliticus fornicatur: ſi-in naui domino dormiente apoſtoli tempeſtate turbantur: ſic in bethſaidæ porticibus hominem non habentēaquam piſcinæ ſalutaris ignorat. Quanꝗͣ & hic aliud genus culpæ aduertam. Corpuſculum curaui: cum anīaſanoueret. exteriorem hominem foui: cum interior ægrotaret humanis ſubueni: cum diuina laborarent: uitiopublicæ conſuetudinis inclinatus: quo oēs ſumus in minimis cauti: & in maximis negligentes. Hocqꝫ ideo fit:quia ubi uera uita ſit ignoramus. Fallit nos uidelicet ſol iſte: decipit dies iſta: tractus nos iſte circūuenit. Mūdusinducit: dum & ſole amplius eſſe nil putamus. & lucem arbitramur eſſe: quam oculis uidemus & hominem iudicamus eſſe: quem cernimus & mundum credimus facere cum uita: ignorantes ubi ſit homo: & quid ſit homo& quæ eius hoīs uita ſit: quod ſi intelligeremus: non aliud generati aliud uiueremus. Ita uitæ origine deſerta: uiuēdi quoqꝫ ꝑdidimus rōnē. Ac primū ubi hō ſit iſte: de quo loꝗmur audiamus. Quoniā diſputationē quandānobis ipſa diuiſio generauit: quē ītra hoc corpus qd dei artificis manu limo terre formatū eſt uelut quodam uaſculo intellige cōtineri: dicēte apoſtolo. Habemus theſauꝝ iſtū in uaſis fictilibus. ꝗ ubiqꝫ ꝑ hoc corpus infuſuꝫuitalē ſēſū ꝗ ſibi nō deficit cū carne mutuatus ē. Regit ipſe: nō regit̉: & hēt potius ꝗͣ habet̉: ut uitā nō accipiatſed miniſtret. nā cū terrenā iſtā pigrāqꝫ materiā ī uſū miſterii ſūptā ſpūs liꝗdus aīaret: fit domīus corꝑis: nō hōſub corpore. Deniqꝫ hoc quod dixi uaſculum ipſo uiuit præſente: & ipſo moritur abeunte. Hic ergo & uiſibilis& caducus illius interioris uel habitatio uel miniſter uel uagina eſt. Ipſe uero qui uere eſt homo: quoniam ſicſecundus factæ diuiſionis eſt locus ut ipſe inuiſibilis: Ita omnia eius inuiſibilia ſint neceſſe eſt. Non ad il-ſum ſi ægrotat manus ualet peruenire medicorum: nō herbarum ſuccis ſi deficit reparatur. Nihil ad eum cor-pora lejritrare poteqꝫ: ſubſtantiæ tantum ſuæ illi ſimilitudo deſcendit: uerbo curatur: obedientia conualeſcit: