ficaſti ſuꝑ omne nomen. hoc eſt quod in cælo: & in terra dici poteſt: ſanctum filium tuum. In centeſimotriceſimooctauo. Pro eo quod eſt. Quia non eſt ſermo in lingua mea: uos in græco inueniſſe dicitis οτι ὀύκξστι ęvδὄλοσγλāττη μὀν: ideſt Quia non eſt dolus in lingua mea: quod ſolum ſexta editio interpretata eſt. Ceterum & apud. lxx. & apud omnes īterpretes & ipſum hebraicum uel λῶλίαν uel λόγον ideſt eloquium & uer-bum ſcriptum habet. Deniqꝫ hebraice dicitur mala. In centeſimotriceſimonono. Funes extenderunt in laqueūPro quo in græco inueniſſe uos dicitis κάι σγὀι νίὀίς δέίτινἄν ταγδάτοίς μοῦ: ideſt & funibus extenderunt laꝗneum pedibus meis: ſed in hoc loco ſuperfluum eſt. In eodem pro eo quod eſt. Habitabunt recti cumuultū tuo: in græco inueniſſe uos dicitis καικάτὀι κήσὀῦσί ξυθέῖς σύν τὀπροσ ὠτέὀ σὀῦ: ideſt. habitabūt r-cti cum uultu tuo: ſed hic cōiunctio & ſuperflua eſt. In centeſimoquadrageſimo: Diſſipata ſunt oīa oſſa meaſecus infernum. Pro quo in græco legiſſe uos dicitis δίξὄσκὄρτέιςθή τά οστἄ αύτὄνπἄρατον άδην: ideſtDiſſipata ſunt oſſa eorum ſecus infirmum: ſed & hoc ſuperfluum eſt. In centeſimoquadrageſimoſexto. Nec intibiis uiri beneplacitum erit ei pro ei domino legiſſe uos dicitis: quod non habetur ī græco οάύδἕ ἕνταίς κήιμάίςτὀῦ gήδος ἕύ άδὀκει. ideſt Neqꝫ in tibiis uiri beneplacitum eſt. De eo autem quod & uos in fine ſchedulæ quæritis & ſanctus filius meus Auitus frequenter efflagitat: quomodo græca interpretanda ſint uerba: breuiter annotaui. νοῦμήνια menſis exordium eſt: quod nos ſecundum latinæ linguæ proprietates calendas poſſumus dicere. Verum quia apud hebræos menſis ſecundum lunæ curſum ſupputatur: & apud græcos μήνijIuna dicitur. νοῦμήνια. quaſi noua luna appellatur ἕρημία autem deſertum uel ſolitudinem ſignificat. Thronus uel ſedem uel ſolium νύκτικοράξ: ut diximus noctuam κοί νομύία non ut latini interpretati ſunt muſcacanina dicitur κύνόμύια per. y. græcam litteram. Sed iuxta hebraicam intelligentiam. per. οι. κοι κό μύζα de-omnimodā muſcā īterpretatusbet ſcribi ut ſit κοῖνὀμύια .i. omne genus muſcaꝝ. Sed Aquilapro quo latinis aſciā uertit. Nos genus ferramēti īterpretati ſumus quo lapides dolantur. Deniqꝫ ex hebræo uertentes ita diximus: & nūc ſculpturas eius pariter bipenniqꝫ & dolatoriis deraſerunt.ergo dolatoriū dici pōt¶ Beati Damaſi papæ ad ſanctū Hieronymū preſbyteꝝ petentis pſalteriū ſecundū editionē. lxx. interpretumconuerti atqꝫ emendari.Amaſus epiſcopus fratri & cōpreſbytero Hieronymo ī domino ſalutem: Dum multa corpora libroꝝSin meo arbitrio oblata fuiſſent: contigit ut librum pſalmoꝝ in meo animo feſtinus cognoſcerem detineri: & memoriam capacitatis meæ imbui cogitatu. Frater amantiſſime & in Chriſto ſemper ſacerdosrogo te ut ſecundum. lxx. intetpretes ideſt Matthiam & Ptolemæum: Didymum: Sauium: Epiphanium: Cyatrem: Simonem & cæteros in quantum ueſtra potuerit conſcientia: de. lxx. inuenire ueſtigia nobis tranſmittatis.Peto item charitatem tuam: ut ſicut Alexandrum coepiſcopum noſtrum docuiſti in gremio græcoꝝ pſallere:ita nos tua fraternitas dirigere delectetur: quia tantæ ſimplicitatis indago eſt apud nos. ut tantum in die domi-nica apoſtoli epiſtola una recitetur: & euangelii capitulum unū dicatur: & nec pſallendi mos tenetur: nec hymnidicus in noſtro ore cognoſcitur. Peto ergo per fratrem & cōpreſbyterum noſtrum Bonifacium: ut iubeat fraternitas tua rei huius nobis aꝑiri ueſtigium. Miſſa quinto calendas nouembris per Bonifaciū preſbyteꝝ hieroſolymitanum.¶ Stī Hieronymi preſbyteri ad ſāctū Damaſū papā reſpōſiua: ubi ſuggerit de Gloria pr̄i & Alleluia ī fine pſal-Epiſtola.moꝝ apud romanā eccleſiā concinendo.Eatiſſimo papæ Damalo ſedis apoſtolicæ urbis Romæ Hieronymus ſupplex. Legi litteras apoſtola-tus ueſtri poſcentes: ut ſecundum ſimplicitatē. Lxx. interpretū canens pſalmographū interpretari feſtinē propter faſtidiū romanoꝝ: ut ubi obſcuritas īpedit: apertius & latine trahatur ſenſus. Precat̉ eigo cliens tuus: ut uox iſta pſallentium in ſede romana die noctuqꝫ canatur. & ut in fine cuiuſlibet pſalmi: ſiuematutinis horis: ſiue ueſpertinis coniungi præcipiat apoſtolatus tui ordo: Gloria patri & filio &ſpiritui ſancto.Sicut erat in principio & nunc & ſemper & in ſæcula ſæculoꝝ amen. Iſtud carmen oī pſalmo coniungi præcipias: ut fides. cccxviii. epiſcopoꝝ Niceni concilii etiam ueſtri oris conſortio declaretur. Vbi autem deus & hōhonorabili uoce cantatur: alleluia ſemꝑ cū oībus pſalmis affigat̉: ut in oī loco cōmuniter reſpondeat̉ nocturnitꝑis. In eccleſia autē poſt reſurrectionē uſqꝫ ad ſanctū pentecoſten finiat̉: inter dieꝝ uero ſpatia quinquageſi.mæ: propter nouitatē ſancti paſchæ uox iſta laudis canatur in aleph: quod eſt alleluia: qd̓ prologus latine autpræfatio dicitur¶ Beati Hieronymi ad Paulā & Euſtochiū de plalterio quod rurſus ſecūdū. Lxx. editionē correxerat: addita abillis uel ex hebræis obelis aſteriſciſqꝫ diſtinguens.Palterium Romæ dudum poſitus emendaram: & iuxta. lxx. interpretes: licet curſim magna ex part-correxeram: quod quia rurſum uidetis o Paula & Euſtochium ſcriptorum uitio deprauatum: pluſqꝫantiquum errorem: ꝗͣ nouam emendationem ualere: cogitis: ueluti quodam nouali ſciſſum iamar.uum exerceā: & obliquis ſulcis renaſcentes ſpinas eradicem: æquum eſſe dicentes: ut quod crebro mala pullu-lat: crebrius ſuccidatur. Vnde conſueta præfatione cōmoneo tam uos quibus forte labor iſte diſudat qͣ eos quiexemplaria iſtiuſmodi habere uoluerint: ut quæ diligenter emendaui: cura & diligentia tranſcribant/ notet ſibiunuſquiſqꝫ uel iacentē lineam uel ſigna radiantia: ideſt uel obelos uel aſteriſcos. Et ubicunqꝫ uiderit uirgularpræcedētē: ab ea uſqꝫ ad duo pūcta quæ īpreſſimus: ſciat in. Lxx. īterpretibus plus haberi. Vbi aūt ſtellæ ſimiſitudinem ꝑſpexerit: de hebræis uoluminibus additu nouerit æque uſqꝫ ad duo puncta: iuxta Theodotionis du