taxat editionē: qui ſimplicitate ſermōis a. Lxx. īterpretibus nō diſcordat. Hæc ergo uobis & ſtudioſo cuiqꝫ feciſſe me ſciens: nō ambigo multos fore: qui uel inuidia: uel ſupercilio malint cōtēnere uideri præclara: ꝗͣ diſcere &de turbulēto magis riuulo: ꝗͣ de puriſſimo ſonte potare.¶ Beati Hieronymi ad Sophroniū de noua editione Pſalterii ſecundū hebraicā ueritatē: ubi omniū pſalmorūunicum teſtatur eſſe uolumen-Cio quoſdā putare pſalteriū in quinqꝫ libros eſſe diuiſū: ut ubicūqꝫ apud. lxx. interpretes ſcriptū ēideſt fiat fiat: finis libroꝝ ſit. Pro quo ī hebræo legit̉ amē amē. Nos autē hebræoꝝ auctoritatē ſecuti: & maxīe apoſtoloꝝ: ꝗ ſemꝑ in nouo teſtamēto pſalmoꝝ librū nominant: unū uolumen aſſe-rufrus: pſalmoꝝ oēs eoꝝ teſtamur auctoꝝ: qui ponūtur in titulis. Dauid. ſ. Aſaph: & Iditū: filioꝝ chore Emaniſraelitæ. Moyſi & Salomonis: & reliquoꝝ quos Eſdras primo uolumine cōprehendit. Si enim amen: pro quoAquila tranſtulit:in fine tātūmodo libroꝝ poneret̉: & nō interdū: aut in exor-dio: aut in calce ſermonis: ſiue ſententiæ: nunꝗͣ ſaluator in euāgelio loqueret̉: amē amē dico uobis: & pauli epi-ſtolæ in medio illud oꝑe cōtinerēt. Moyſes quoqꝫ & Hieremias & cæteri in hunc modū multos haberēt librosqui in mediis uoluminibus ſuis amē frequēter īterſerūt: Sed & numerus uigintiduoꝝ libroꝝ hebraicoꝝ & myſterium eiuſdē numeri cōmutabit̉. Nā & titulus ipſe hebraicusquod interprętat̉ uolumen hymnoꝝ: apoſtolicæ auctoritati cōgruēs nō plures libros ſed unū uolumē oſtēdit. Quia igitur nuꝑ cū hebræo diſputās: qͣdā pro domino Saluatore de pſalmis teſtimonia protuliſti: uolenſqꝫ te illudereſermones pene ſingulos aſſerebat nō ita haberi in hebræo: ut tu de. lxx. interpretibus opponebas: ſtudioſiſſimepoſtulaſti ut poſt Aquilā & Symmachū & Theodotionē: nouā editionē latino ſermone tranſferrē. Aiebas ente magis interpretū uarietate turbari: & amorē tuū quo laberis uel tranſlatione uel iudicio meo eſſe contentumVnde impulſus a te cui & quæ poſſū debeo: & quæ nō poſſum. rurſum me obtrectatoꝝ latratibus tradidi: maluiqꝫ te uires potius meas ꝗͣ uoluntatē in amicitia q̄rere. Certe cōfidenter dicā: & multos huius oꝑis teſtes citabome nihil dūtaxat: ſententiæ de hebraica ueritate mutaſſe. Sicubi ergo editio mea a ueteribus diſcreparit: inter-roga quēlibet hebræoꝝ: & liquido ꝑuidebis: me ab æmulis fruſtra lacerari: qui malunt contēnere: uideri præclara ꝗͣ diſcere: peruerſiſſimi hoīes. Nā cum ſemꝑ nouas expetant uoluptates: & gulæ eoꝝ uicina maria nō ſuf-ficiant: cur in ſolo ſtudio ſcripturaꝝ: ueteri ſapore cōtenti ſūt? Nec hoc dico quo præceſſores meos mordeā: autquicqͣ ab his arbitrer detrahendū: quoꝝ trāſlationē diligētiſſime emēdatā olim meæ linguæ hoībus dederim:ſed ꝗd̓ aliud ſit in eccleſiis Chriſto credentium pſalmos legere: aliud iudæis ſingula uerba calūniantibus reſpōdere. Quod opuſculū meū ſi in græcum ut polliceris: trāſtuleris& iperitiæ meædoctiſſimos quoqꝫ uiros teſtes facere uolueris: dicā tibi illud Oratianū. In ſiluā neligna feras: niſi ꝙ hoc habe-bo ſolamē: ſi labori cōmuni intelligā mihi & laudē & uituꝑationē tecū eſſe cōmunē. Vale in chriſto. Cupiomeminiſſe mei.¶ Beati Hieronymi preſbyteri ad Paulā & Euſtochiū de ſingulis pſalmis: ꝗ ad ſingula domini ſaluatoris feſtaeāt: & qui pſalmi & quādo legi debeāt.piſtola.Via me dulciſſimæ filiæ meæ in ſpe miſericordiæ dei petiſtis: ut uobis diuerſos pſalmos ꝑ ordinem ſequeſtrarem: qui ubi pſalli debeant. Vos quoqꝫ ego petii pro me depræcaremini dominum deum no-ſtrum: ut dono ſuo mihi concedere dignaretur: quo poſſim ſanctam petitionem ueſtram arripere: uelipſo donante cōplere: in cuius miſericordia ſperans prout dominus concedere dignatus eſt intellectum utilitati meæ: neceſſe habui tā ſanctæ petitioni ueſtræ pro affectu domini obedire. Pro quo oꝑe ſi nobis gr̄a fuerit in-tegre aſſignata de oībus quæcūqꝫ dicta ſunt: ipſi domino nr̄o oīpotenti pro humilitate mea: orantes gratias re-ferre: qui etiam aſinæ loqui præcepit: quæ ipſe domīus uoluit. Licet enim uniuerſi pſalmi: qui requiſitus fueritlegis diuinæ: propemodū oīa habeant: tamen donāte deo: & domino ieſu chriſto & ſpū ſancto in cōfeſſione trinitatis: qui pſalmi proprie ad ſingulos dies feriatos domini ſaluatoris noſtri filii dei ꝑtineant: ſeq̄ſtratim expo-ſuimus. Qui ad natalem: qui ad ſanctā epiphaniā. i. ad baptiſmū dominicū: ſiue apparitionis ſtellæ diē. Et quiinquinta feria ante paſſionē domini: & qui in ipſa paſſiōe dominica: qui in paſcha reſurrectiōis ipſius domininr̄i redēptoris: & qui in Aſcenſiōe eius in cælis: qui etiā in aduentu eius: & qui de iudicio futuro: & qui de ciuit-te æterna in qua chriſtus dominus noſter ſanctos ſuos a principio mundi uſqꝫ in finē huius ſæculi: ſibi cōgregaſecū corregnaturos in æterno regno cæleſtis ſāctus dominus trinus & unus deus æternus: qui etiā ad dominūdeum depræcandum in letania: uel qui Ia pœnitētibus pſalli debeant: qui etiam in natali ſanctorū dici debēt.Ceteros ueros pſalmos inuenies: qui quotidie legendi ſunt. Oēs tamē pſalmi quotidie in toto anno per ordinipſalli poſſunt ſecūdum cōſuetudinem eccleſiarum & mōaſteriorū. Sane qui legis cōſi dera: quia unus pſalmuꝫad multos dies ſcōs ꝑtinet: & pſalmi deo multipliciter iterantur ꝑ ſingulos dies. Nā ē pſalmus: ꝗ ubiqꝫ pſalli poteſt. Alii iteꝝ ſunt: ꝗ ad unius diei figurā ꝑtinēt. ad pauſantes uero qͣlis ꝑſonæ fieret: utꝝ religioſæ an laicæ. De-pſalmis qui ꝗnta feria ante paſſionē: aut ꝗ ī ipſa paſſiōe domini dicūtur: atqꝫ ī natales ſctōꝝ exīde eligendi ſuntpſalmi: ita etiā de Cāticis ꝓphetaꝝ fecimus: ut nō ī diebus ſupradictis cōfuſe pſallant̉: ſed ꝗ ī quo die dici debeant: ꝗ legis īuenies: ad maiores oꝑas ꝑtinet pſalmus. lxxvii. Cathecuminis & electis. xxiiii. Per ieiuniū. xix. triceſimuſqͣrtus &. lxxii. De baptiſmo ꝑ paſcha. lxiiii. De lamētatiōe. cxxxi. Ad cōuentionē fratrū centeſimus triceſimus ſecūdus. Ad benedictionem. cxxxiii. Vt laudes ante deum fundantur nonus. Vt pœniteat homo ꝗnqua-geſimus: De fixa fide decimus: De monendo centeſimus octauus. Vt oculū pudicitiæ agas primus. De uigiliisſgrabato ſextus. De iuſticia. xiiii. De hōeſta oratōe. lxxxv. De coīone cū oībus hoībus uel pauꝑibus. xl. De nata.lxxvi.