quia nos in latina interpretatione uitauimus uertentes. Beatus uir cuius eſt auxilium abs te: ut dicitis: repreherditur. Cui enim non pateat quod fi dicere uoluerimus cuius eſt auxiliumabs te: apertiſſimum uitium ſit: & quādo preceſſerit cuius: ſequi non debeat ei: niſi forte uitii arguimur: qd̓ uitauimus uitium. In eodē. In ualle lachrimarū. pro quo dicitis ſcriptum eſſe έῖστηνκοιλῶδά τοῦκλαύθμāνόσ: ideſt in ualle plorationis: ſed ſiue ploratum: ſiue fletum: ſiue lachrymas ſiue planctum dixerimus unus eſt ſenſus: & nos hoc ſequimur. ut ubi nullaeſt de ſenſu mutatio latini ſermonis elegantiam conſeruemus. In octogeſimoquarto: Benedixiſti domine terratuam: pro eo: quod eſt benedixiſti: in græco ſcriptum dicitis ἕύδοκησἄς κύριε: & quæritis quomodo hoc uerbum exprimi debeat in latino. Si contentioſa uerba ſcrutamur & ſyllabas: poſſumus dicere bene placuit domine terra tua: & dum uerba ſequimur: ſenſus ordinem perdimus. Aut certe addendum eſt aliquid: ut eloquii oydo ſeruetur: & dicendum. Complacuit domine terra. Quod ſi fecerimus rurſum a uobis quæretur quare addderimus tibi: cum nec in græco ſit: nec in hebræo. Eadem igitur interpretandi ſequenda eſt regula: quam ſæpediximus. Vt ubi non ſit damnum in ſenſu linguæ in quam tranſferimus: & proprietas & elegantia conſeruet̉In eodem. Miſericordia & ueritas obuiauerunt ſibi: & dicitis ꝙ in græco ſibi non habeatur έλοέο S και ἄληθειόφύνξντύ σἀν: ideſt miſericordia & ueritas concurrerunt: nec in hebræo habetur: & apud. lxx. Obelo prænotatum eſt: quæ ſigna per ſcriptorum negligentiam apleriſqꝫ quaſi ſuperflua relinquuntur: & iccirco magnus inlgendo error exoritur. Si autem non fuerit additum ſibi miſericordia & ueritas: non ſibi ſed alijs occurriſſe cre-dentur. Nec iuſticia & pax ſibi dediſſe oſculum: ſed alteri δί καίοσύνη καί ἕιρήνη κατέόιλήσῶν. In octogeſmoquinto. Et non poſuerunt te in conſpectu ſuo: dicitis ꝙ in noſtro codice te non habeatur: addito te & emendato errore librarii noſtrum errorē emendabitis. In eodem. Et tu dominus deus miſerator & miſericors. In græco inueniſſe uos dicitis κάί συκύρῖέοθ ἕὀς μοῦ: ideſt & tu domine deus meus quod ſuperfluum eſt. Meus en-in hebræo non habetur: nec in ſeptuaginta. In octogeſimooctauo. Magnus & horrendus. Pro quo in græco inueniſſe uos dicitis ὀο βέροςεστίν: quod ſignificat: terribilis & timendus eſt: formidandus ergo puto ego īdipſiſignificare: & horrendum: non uti uulgus exiſtimat deſpiciendum & ſqualidum. ſecundum illud Mihi frigidus horror. Membra quatit: & Horror ubiqꝫ aīo ſimul ipſa ſilentia terrent: & Monſtrum horrēdumingens: & multa ſimilia. In eodem. Tunc locutus in uiſione ſanctis tuis. Pro quo in græco uos inueniſſe dicitisτοτέέλαλησας έυ οράσεῖ τοί σύῖόίς σὀῦ: ideſt tunc locutus es in uiſione filiis tuis. Sed ſciendum eſt ꝙ in hebræo laaſiadach habetur quod omnes τόίς ἀγίοίς: ideſt ſanctis tuis: tranſtulerunt. Et ſola ſexta editio prophetis tuis interpretata eſt: ſenſum magis ꝗͣ uerba exprimens. Et in uulgata notandum eſt pro ſanctis filios reperiri. In eodem. Tu uero reppuliſti & deſpexiſti. pro quo in græco κά ἕξυδένόσας inueniſſe uos dicitis unius li-teræ mutatio quantum uobis fecit errorem. Non enim reſpexiſti: ſed deſpexiſti interpretati ſunt ideſt contempſiſti: niſi forte εξῦδεκόσας non putatis tranſferendum deſpexiſti. Sed ſecundum diſertiſſimum iſtius tēpo-ris interpretem annihilaſti: uel anulaſti: uel uilificaſti. Et ſiqua alia poſſunt inueniri apud īperitos portenta uerboꝝ. Octogeſimonono. Aſæculo uſqꝫ in ſæculum tu es deus: & dicitis ꝙ in græco non ſit deus κάί ἀπο τοῦ &όκος καί ξύς τὀῦ ἀιωήος σύει: ideſt a ſæculo: & uſqꝫ in ſæculum tu es: quod apud eoſdem eſſe manifeſtum eſtNam & hebraica ueritas habet & oēs alij interpretes: & ſeptuaginta ſimiliter tranſtulerūt κάί ξύς τού αιωνόεσύει θέος quod hebraice dicitur meolam adolam athebel. In eodem. Q uoniam ſuperuenit māſuetudo: & corripiemur: in græco uos dicitis inueniſſe ὀτί επηλθέ τέραό τήS ξόημα Sκάί τἄιδ ευθησὀμέθα: ideſt quoniamſuperuenit ſuꝑ nos manſuetudo: & inſtituemur. Sed & hoc ſuperfluum eſt. In nonageſimo. Dicet domino ſuꝑſceptor meus es tu. Et dicitis ꝙ in græco es non habeatur. Ego uobis amplius dicam ꝙ apud hebræos nec es habeatur: nec tu. Sed apud. Lxx. & apud latinos pro concinnitate & uerboꝝ conſequentia poſitum ſit. In nonagſimotertio. Beatus homo quem tu erudieris: domine dicitis in græco nō eſſe tu μακάριός αήθρὠτῖς ὄήαναιδέύσήςκύριe: ideſt Beatus homo quem quidem erudieris domine: & uerum eſt: ſed apud latinos propter eu-phoniam ideſt conſonantiam poſitum eſt. Si enim dicamus. Beatus homo quem erudieris domine: compoſi-tionis elegantiam non habet: ſed quando dicitur domine: & apoſtropha fit ad dominum: nihil nocet ſe ſui: ſi ponitur & tu. In eodem. Et in malitia eoꝝ diſperdet eos in græco dicitis non eſſe præpoſitionem in: ſed legi. Malijtia eoꝝ diſperdet. Sciendum autem ꝙ & in hebræo & in cunctis interpretibus poſitum ſit καικάτα τηνπονήρί αν ἀύτῖ ήῖόή νίει ἄύτὀ ῦς κύρίος οθέος. i. Et in malitia eoꝝ diſperdet eos dominus deus. Si autem uolu-rimus legere malitia eoꝝ diſperdet: ideſt quod in. Lxx. ſequitur in fine uerſiculi: eos: & ſuperfluum erit: & uitioſum: in nonageſimoſeptimo. Recordatus eſt miſericordiæ ſuæ: pro quo in græco īueniſſe uos dicitis ἕμήησθηοῦέλέοῦς āῦτοῦ τā ίακέβ: ideſt recordatus eſt miſericordiæ ſuæ iacob: ſed hic iacob nomen ſuperfluum ē.In centeſimo: Oculi mei ad fideles terræ: ut ſedeant mecum: pro quo in græco inueniſſe uos dicitis επῖτόύς τιστόῦς τύς γέρ τὄῦάυγκαθησθἄι αύτοῦS μέτέμὀῦ: ideſt in fideles terræ conſidere ipſos mecum: quis nonita talem fugiat interpretationem: ut uerbum ad uerbum exprimentes dicant ita? Conſiderent ipſi mecum. Incenteſimoprimo. Vigiſaui & factus ſum ſicut paſſer ſolitarius in tecto: & dicitis inueniſſe uos in græco ἕπι δόματός quod antiqui codices latinoꝝ interpretati ſunt: in ædificio. In orientalibus prouinciis ipſum dicitur: qd̓apud latinos tectum: In palæſtina enim & ægypto: uel ubi ſcripti ſunt diuini libri: uel interpretati ſunt: non habent in tectis culmine: ſed domata: quæ Romæ uel ſolaria uel miniana uocant ideſt plana tecta: quæ tranſuerſis trabibus ſuſtentantur. Deniqꝫ & in actibus apoſtolorum Petrus quando aſcendit in doma: in tectum ædifi-cii aſcendiſſe credendus eſt: & quando præcipitur nobis: ut faciamus domati noſtro coronam: hoc præcipiturut in tecto faciamus per circuitum quaſdam eminentias: ne facilis in præceps lapſus ſit. Et in euangelio. Qua