dominus. quāuis putent paꝝ intelligentes: ꝙ priores ſancti minus de Chriſto intellexerint myſterium incarna-tionis: cum & ipſi eadem ſaluati ſint gratia. Vnde conſtat tempus nō præiudicaſſe ſacramento uniti hoīs ac deiIra ut iam eſſet in illo per unitatem perſonæ ab initio ſæculi: qui nōdum erat natus de Maria uirgine: qd̓ mul-tis ſcripturaꝝ declaratur indiciis. Vnde dominus ad iudæos: anteꝗͣ Abrahā fieret: ego ſum. Quibus utiqꝫ uer-bis oſtendit ſe: qui loquebatur: in eo ſemper fuiſſe myſterio unitatis. Quā ut cōmēdaret: ante qͣ Abraham fie-ret: īquit ego ſum. Nam Abraham ante qͣ fieret humanitatis eſt breuitas. Ego aūt ſum: æternitas naturæ decla-ratur. In qua nimiꝝ æternitate iam ſe fuiſſe: qui loq̄batur per ſacramētum ſuæ incarnationis inſinuat. Quodapoſtolus Iudas uolens apertius dilucidare: leſus inquit populum ex ægypto ſaluās: ſecundo eos qui nō crediderunt perdidit. & alibi Paulus: neqꝫ tētemus Chriſtum ſicut quidam eoꝝ tētauerunt: nō ꝙ iam eſſet leſus autChriſtus natus exMaria: ſed quia in illo unico filio dei iam unitas ꝑſonæ cōmēdabatur: quæ occulta erat in miſterio. Quod & alibi euidēter: qui elegit nos inquit ante mūdi cōſtitutionem in ipſo: quia profecto quicquiddeus fecit ab initio: Chriſtus fecit totū per unitatē ſacramēti. Et ideo iam leſus eras in filio: qui populum educebat: & Chriſtus in eo: qui tētabatur: quoniam ſemper per ſacramēti unitatē in deo fuiſſe non dubitatur. Alio-quin niſi ita credideris: aut Chriſtus deus nō erit oīo: aut cōtra ꝓphetam deus recens eſſe uidebitur. Sed ne talibus qͣtiamur calūniis: ſcrutādæ ſunt ſcripturæ: in quibus unitas in Chriſto cōmendatur perſonæ: quoniam nōpræiudicat tēpus: ne unus ſemꝑ dicatur. hinc quoqꝫ beatus Petrus loquēs de patribus ait: per gratiā domini nōſtri leſu Chriſti credimus ſaluari: quēadmodū & illi. Nāqꝫ illos dominus ſolus ducebat: & nō erat cū eo deus alenus. unde nec nobiſcū deus recens: quia unus idēqꝫ eſt: qui & eoꝝ ductor fuit: & noſter: per paſſionem carni:ſuæ redēptor. unus ſiquidē ſua in carne: unus in ſacramēto: atqꝫ unus in ſpiritu. nec admittit oīno: ut alius filiushoīs: alius filius dei intelligatur. Qui nec tēpore præſcribitur: nec paſſione ſeparatur. ſed totus deus in Chri.ſtum: & Chriſtus in deum trāſiit: ut quicquid dei filius ē: Chriſtus dicatur: & quicquid in carne Chriſtus pertuſit: id deus pertuliſſe recte credatur. Alioquin ſi ad rōnem reſpicias: & ad ſenſus humanos: nequaꝗͣ ita hactenuspotuerunt inter ſe cōuenire deitas & humana cōditio. Cōuenerūt tamē in Chriſto: & unus ē ex ambobus Emanuel. Vnde mihi uidetur: ꝙ altitudinē tāti myſterii diligēter intelligere & uidere nō potuerunt: qui aut duos filios certe: aut aliud Chriſtum: quā dei filium æſtimauere. Quapropter nec nos hoīem ſeorſum colimus qd̓ nefas eſt: nec adoramus: ſed deū magis incarnatū. qui ꝓpriū ſibi corpus aīatum uniuit. ita ut deus uerbū caro fieret: & nō in aliū quēlibet: ſed in ſemetipſum: qui unus & uerus dei filius ſemper erat. Iccirco nō alium ꝗͣ eūdē: ipſūqꝫ dei filiū & colimus: & adoramus. Qui nihil ipſe ꝓ aſſumpto hoīe ē auctus. nihilqꝫ ꝙ uerbū caro factū ē īminutus: uel immutatus eſt. & ideo unus idēqꝫ ſemper cū deo patre filius adoratur. nō nouus: nō recēs ex tēpore: nō alienus a natura uel genere. Quod ſi tibi nouū uidetur: ꝙ ꝓ te hoīem aſſumpſit: noueris ꝙ hoc ſemꝑ cieo: & in eius cōſilio fuit: ut ſic fieret. & nūc quādo plenitudo tēporis uenit: id factum ē: qd̓ in Chriſto ſemper factum fuit. Talibus quippe priores ſancti diuinitus afficiebantur odoramētis: talibus inſpirabātur de Chriſtopræſagiis: ꝙ naſciturus eſſet in mūdo: ī quo eſſet oīum ſalus & benedictio æternæ hæreditatis. Iſtæ ſiquidē ſuntfidei ueſtes: iſtæ quibus priores ſancti ueſtiebātur: iſtæ quas Rebecca immo ſpiritus ſanctus ſecū domi ha-buit: ꝗbus induit lacob filiū ſuū. Alias aūt niſi a ſpiritu ſancto ſeruata domi & prolata eſſent: quid miri odoris.eiſdē pater Iſaac hauriret? Ita ut diceret: cum præſenſiſſet ueſtimētoꝝ fragrātiam: ecce odor filii mei: ſicut odo-agri pleni: quē benedixit dominus. Sed forte dicturus ē aliquis. Quid ad Rebeccā ſpiritus ſanctus ꝑtinet? Cūmultis in locis ꝑſonæ ꝓ deo figuratæ accipiātur. Verūtamē & ſpiritus ī hebræo ruba fœminino genere dicitur.nō ꝙ ſexus in deo mōſtretur. immo ne forte ſuſpicetur: ſub regula triū linguaꝝ ſpiritus ſanctus diuerſæ accipi-tur: in hebræo. ſ. ut dixi fœmineo genere legitur. In græco uero ne ſexus in eo credatur. ϖυέῦμα neutro inuen-tur: & in latino maſculinū eſſe decernitur. Qui nimiꝝ ſpiritus ſanctus bene ꝑ Rebeccā intelligitur. Et ideo totū eſt in myſteriū qd̓ geritur: ut ꝑ ueſtimētoꝝ fragrātiā Chriſtus annūcietur: quē nos ꝗcūqꝫ baptizati ſumnsinduimur. In quo benedixit nos: nō qͣlicūqꝫ ſed omni ut ait apoſtolus benedictōe ſpiritali ī cæleſtibus. Vnde &angelus Mariæ loq̄ns a benedictōe exorſus ait: benedicta tu in mulieribus: & benedictus fuctus uētris tui. Cu-ius ꝓfecto in ſpiritu lōge odorē trahēs pater Iſaac benedicebat filiū: in quo cæleſtis oīs benedictio mūdo efflo-ruit: & bene ab eo plenus ager dicit̉: ꝗa plena gratia uirgo Maria ꝓnūciatur: de cuius utero credētibus fructusuitæ effulſit. & nos inquit euāgeliſta oēs de plenitudine eius accepimus gratiā ꝓ gratia. Quapropter obſecrouos o filiæ: talē ac tātā gratiā ne in uacuū recipiatis: quæ ē in Chriſto leſu: in quo eſt deus & hō: ſic unitus ī unaeadeqꝫ ꝑſona: ut legatur ꝗͣ ſæpe in ſcripturis diuinis: hō deo coæternus ꝓpter unionē ſubſtātiæ: ad deinde deushomini uideatur cōpaſſus: cū nec initiabilis ſit hō nec paſſibilis deus: tamē ſic unitus ē deus ſuo corpori: ut nulſa patiatur fieri īter deū & hoīem humana opinione diſtātiā. ne forte (qd̓ abſit) alius filius dei: & alius filius hominis credat̉. præſertim ꝗa ſcriptura ſic cōnectit: & cōcorporat deū & hoīem: ut nec in tēpore hoīem admodūꝗs a deo: nec in paſſione poſſit ab hoīe deū diſcernere. Vnde ſi ad tēpus reſpicias: īuenies ꝗdē ꝓ certo ſemꝑ fili-um hoīs cū filio dei. Si ad paſſionē inuenies ſemꝑ cū filio hoīs eūdē dei filiū ita unitū: & indiuiduū: ꝗͣtū ad uoceſcripturæ ꝑtinet: ut nec hō ſeparari a deo tēpore: nec ab hoīe deus ualeat paſſione. Siꝗdē ut hæc aꝑtius intelligaris: ipſius Chriſti uerba diſcutite. Nemo aſcēdit inꝗt in cælū: niſi qui deſcendit de cælo: filius hoīs: ꝗ eſt in cælo.Quis qͥſo eſt ꝗ loquitur? Chriſtus utiqꝫ. ubi rogo tūc erat: quādo hæc loq̄batur? In terra .ſ. & qūo ſe de cælo ante ꝗͥ naſceretur: deſcēdiſſe teſtatur? Etiā & cū loquitur in cælo ſe eſſe fatetur: eūdēqꝫ ſe filium hoīs dicit: cū utiꝗde cæſo niſi deus deſcēdere nō potuerit: & cū in terris loquitur: nō niſi unus idēqꝫ Chriſtus fuit. Et hæc eſt mira& admirabilis nouitas: imo omnium nouitatū ſupereminēs nouitas unitatis. Quā niſi diligēter prudens uir-