q: tunc completur in eo: qd̓ ait: auditam fac mihi uoce̓ tuam. Ingens uero laus eius oſtenditur in eo: quod dici-tur. Vox tua ſuauis. Sicut .n. ſapiētiſſimus ꝓpheta Dauid dicebat: ſuauis ſit ei diſputatio mea. Suauis autem ēuox aīæ: cū uerbum dei loꝗtur cū fide: & dogmatibus ueritatis exponit. cū diſpēſatiōes dei & iudicia eius explanat. Si uero aut ſtultiloquiū: aut ſcurrilitas: aut uanitas de ore eius ꝓcedūt: aut uerbū ocioſum: de quo reddendaſit ratio in die iudicii: in ſuauis & iniocūda uox iſta eſt. Ab hac uoce Chriſtus auertit auditū ſuum. Et ideo quæqꝫ perfecta aīa ponit ori ſuo cuſtodiā: & oſtiū circunſtantiæ labiis ſuis: ut talē ſemꝑ ſermonē ꝓferat: qui ſale cōditus: det gr̄am audientibus: & dicat de ea uerbum dei: quia uox tua ſuauis. Sed & facies tua inquit ſpecioſa: Sꝫintelligas illam faciē de qua Paulus dicit Nos aūt oēs reuelata faciæ. Et item cū dicit. tunc aūt facie ad faciē: tuncuidebis quæ ſit aīæ facies: quæ laudet̉ a uerbo dei: & ſpecioſa eē dicat̉. Illa ſine dubio quæ quotidie renouaturad imaginem eius qui creauit eā quæ non hēt in ſe maculam: aut rugā aūt aliꝗd huiuſmodi: ſed & ſancta & immaculata: qualē & ipſe ſibi exhibuit Chriſtus eccleſiam: aīas ſcilicet quæ ad ꝑfectionē uenerūt. quæ oēs ſimulefficiūt corpus eccleſiæ. Quod corpus utiqꝫ pulchrum uidebitur & decoꝝ. ſi aīæ ex ꝗbus corpus illud efficiturin omni ꝑfectiōis decore ꝑmāſerint. Sicut. n. cū aīa in iracundia eſt: turbatum & feꝝ reddit corporis uultum: cūuero in manſuetudine & tranquillitate ꝑſiſtit placidum mitēqꝫ reddit aſpectum: ita & eccleſiæ facies pro uirtutibus & motibus credentium aut decora ꝓnūciatur aut turpis: ſecundum ꝗd & ſcriptū legimus: ueſtigium cor-dis in bonis uultus hilaris. Et itē alibi: cordis læti facies florida: in triſtitiis aūt poſiti mœſtus eſt uultus. Corer-go lætum eſt cū habet in ſe ſpiritū dei: cuius primus fructus charitas eſt: ſecundus gaudiū eſt. Ex his puto quo-dam ſapiētes ſæculi aſſumpſiſſe illam ſnīam quæ dicit: quia ſolus ſapiens ſpecioſus eſt oīs aūt nequā turpis eſt.Suꝑeſt nobis ut aliquid apertius etiam de nomine ꝓmuralis dicamus. Quod ſicut ſupra diximus indicat murum eſſe ante muꝝ: qd̓ etiam in Eſaia hoc modo dicitur. Ponit murū & circa murum murus munimētum ciuitatis eſt. Alius uero murus ante muꝝ uel circa murū maiora & ualidiora munimēta deſignat. Per qd̓ oſtēdit̉:quia euocans ſermo dei aīam & educens eā a corporalibus negociis & corporis ſenſibus docere eā de futuri ſæculi myſteriis cupit & inde ei munimēta cōquirere: ut ipſe futuroꝝ munita & circūdata in nullo poſſit uel illecebris uinci: uel tribulationibus fatigari: nūc etiam uideamus qūo hæc a Chriſto ad eccleſiam dicātur quæ ē ꝓxima ei & ſpecioſa. Specioſa aūt nulli alij niſi ſoliipſi. hoc n. ſignificat cū dicit ſpecioſa mea. hāc ergo exuſcitatChriſtus: & ipſi euāgelium reſurectionis annūciat. & ideo dicit exurge ueni ꝓxima mea: ſpecioſa mea: Quiaaūt dedit & ei pēnas colūbæ poſtea ꝗͣ dormiuit in medio fortium: media aūt inter duas uocationes iſraelis eccleſia uocata eſt: quia primo iſrael uocatus eſt: poſt hæc ubi ipſe offendit & occidit uocata eſt eccleſia gētium. cūaūt plenitudo gentium introierit tunc iteꝝ oīs iſrael uocatus ſaluabitur. In medio ergo duarū ſortium dormiteccleſia. Et ꝓpter hoc dedit ei pennas colūbæ deargentatas ꝙ ſignificat rationabiles pēnas in ſancti ſpūs donisEt poſteriora dorſi eius uel in uiriditate auri ut quidam legūt: uel ut alij ſcriptum habēt: in pallore auri. Quodoſtendere pōt: quia poſterior illa uocatio: quā ex iſrael futurā dicit: apoſtolus: non erit in obſeruantia legis: ſedin præcioſitate fidei. Auri nāqꝫ uiriditatis gerit ſpem. Fides autem uirtutibus florens. Poteſt autem dici. In me-dio ſortium dormire uel quieſcere eccleſia: in medio duorum teſtamentoꝝ: & pennæ eius deargētatæ ex ſenſi-bus legis auꝝ in poſterioribus dorſi eius intelligi euāgelici muneris donum. Ad hanc ergo eccleſiam dicit Chriſtus. Veni tu columba mea: &ueni in operimento petræ: docens eam ut operta ueniat: ne quid patiatur ab in-curſantibus eā tētatōibus: ſed ſub umbra petræ incedat obtecta dicēs. Spiritus uultus noſtri Chriſtus dominuscui diximus. In umbra eius uiuēs in gentibus. Obtecta autem incedit & adoperta: ꝗa debet poteſtatem haberſuper caput propter angelos. Cum autem peruenerit ad ꝓmuralem locum. i. ad futuri ſæculi ſtatum: ibi ad eādicit. Oſtēde mihi faciem tuam: & auditam mihi fac uocem tuam: quia uox tua ſuauis eſt. Auditā uult fieri uocem eccleſiæ ſuæ. ꝗa qui eum cōfeſſus fuerit coram hoībus: & ipſe cōfitebitur eum coram patre ſuo qui in cæli-eſt. Quia uox tua ſuauis eſt: & quis nō fatetur ſuauem uocem eccleſiæ catholicæ fidem ueram cōfitentis? In ſuauem uero & in iocundam eſſe hæreticoꝝ uocē qui nō dogmata ueritatis: ſed blaſfemias in deum: & iniquitatēin excelſum loquuntur? Sic & facies eccleſiæ ſpecioſa eſt. Hæreticorum uero turpis & fœda: ſiquis eſt tamen-bene nouerit pulchritudinem uultus ꝓbare. i. ſiquis ſpiritalis eſt: qui ſit examinare omnia. Nam apud imperitos & aīales homines pulchriora uidentur mendacii ſophiſmata: ꝗͣ dogmata ueritatis. Poſſumus autem adhucde loco ꝓmurali etiam hoc addere ꝙ ꝓmurale ſit Patris in quo poſitus unigenitus filius enarrat oīa: & enūciateccleſiæ ſuæ quæcūqꝫ in ſecretis & in abſcōditis patris finibus continētur. Vnde & quidam ab eo edoctus dic-bat: deum nemo uidit unꝗͣ. Vnigenitus filius qui eſt in ſinu patris ipſe enarrauit. Illuc ergo euocat ſponſam ſuam Chriſtus: ut & de omnibus eam quæ apud patrem habentur edoceat & dicat. Quia omnia uobis nota feciquæ audiui a patre meo. & ut iteꝝ dicat. Pater uolo ut ubi ego ſum: illic ſit & miniſter meus. Capite nobis uul-pes puſillas exterminantes uineas: & uineæ noſtræ florebūt: Secūdum drammatis ordinem mutata ē perſonaNō n. iam ad ſponſam ſed ad ſodales loquitur ſponſus: & ipſis dicit ut capiāt uulpes puſillas: quæ inſidiantu-uineis: ubi primum germen oſtēderint: nec ſinunt eas peruenire ad florem. Capi ergo eas præcepit ſaluti & uti-litati conſulens uineaꝝ. Sed hæc ut cœpimus ſpiritali expoſitione diſcutiēda ſunt. Et puto ꝙ ſi de aīa hæc quaſe uerbo dei cōiungit: aduertas uulpes cōtrariæ poteſtates & nequitiæ dæmonum intelligi debeāt per cogitationes prauas & intelligentiam peruerſam exterminātes in aīa uirtutum florē: & fructum fidei perimentes. Pro-uiſio igitur uerbi dei qui eſt dominus uirtutū mandat angelis ſuis: qui ad miniſterium miſſi ſunt ꝓpter eos ꝙhæreditatem capiūt ſalutis: ut capiāt ex unaquaqꝫ aīa huiuſmodi cogitatiōes a dæmonibus immiſſas: ut abie-ctis eis poſſint florem uirtutis afferre. Capiunt aūt cogitationes malas in eo: cū ſuggerunt mēti nō eē eas a deoſed eſſe