rectionis deſignat: tanquam ex reſurrectione clarior & ſplendidior effecta: inuitatur ad regnum: & dicitur ei:ueni ꝓxima mea: ſpecioſa mea: colūba mea: ꝗa hyems trāſiit. Hyemē ſine dubio huius præſentis uitæ ꝓcellas& turbines nominās: quibus humana uita tētationū ꝓcellis agitatur. Trāſiit ergo hyems iſta cum pluuiis ſuisabiit ſibi. Sibi. n. unuſꝗſqꝫ egit in hac uita: omne qd̓ egit. principiū uero repromiſſionum futuraꝝ flores. Secūrim ad radicem arboris poſitā in cōſumatōem ſæculi: ut excidat oēm arborē nō faciētem fructū bonū: tempu-putatōis intellige. uocē uero turturis quæ in litteris repromiſſionis auditur: quā māſueti in hæreditatē ſuſcipi-ent Chriſti ꝑſonam facie ad faciē: & nō iam ꝑ ſpeculū & in egnigmate docētis aduerte. Ficulnea uero quæ ger-men ſuū ꝓducit totius cōgregationis iuſtoꝝ fructus habeatur. Iſtæ uero ſanctæ & beatæ angelicæ uirtutes: ꝗbus electi quiqꝫ & beati ex reſurrectione ſociabunt̉: qui erūt ſicut angeli dei: ipſe ſunt uites florentes & uineaquæ odorē ſuū unicuiqꝫ aīæ & gratiā: quā a cōditore ſuſcepit prius: & nūc iteꝝ ꝑditā recuꝑauit: impartiūt. ſua/uitateqꝫ cæleſtis odoris fetorē tandem abiectæ ab eis mortalitatis corruptioniſqꝫ depellunt. Surge & ueni ꝓxi-ma mea: columba mea: in uelaminibus petræ: iuxta ꝓmurale. Oſtēde mihi faciē tuam: & auditā fac mihi uocetuā: quoniā uox tua ſuauis ē: & facies tua ſpecioſa. Secūdū ꝓpoſiti drāmatis ordinē: ſpōſus ꝗ ſaliēs ſuꝑ mōtes &exiliēs ſuꝑ colles ad ſpōſam uenerit: ꝓſpiciēs eā & intuēs ꝑ feneſtras: ſecūdo iā loco dicit ad eā. Surge ueni ꝓxima mea: ſpecioſa mea: colūba mea. Nūc uero addit etiā hoc ut oſtēderet ei locū: ad quē uenire debeat: qui locusſub uelamēto & tegmine ſaxi ſit poſitus. Sit aūt idē locus nō tam iuxta muꝝ: ꝗͣ iuxta ꝓmurale quoddā. Promirale aūt dicitur: cum extra muros ꝗ ambiūt ciuitatē: alius ducitur murus. & eſt murus ante muꝝ. Tū deinde qͣſiſi reuerētiæ cauſa ipſa ſpōſa obtecta ſit & uelata: petit ab ea ſpōſus: ut ueniēs ad illum locū: quē ſupra oſtendit:utpote ſecretiorē: ibi ei quaſi reiecto uelamine oſtēdat faciē ſuam. Et quia pro multa reuerētia taceret ſpōſa: deſiderat ſpōſus aliqͣdo ēt uocē eius audire: & delectari ī uerbis eius. & dicit: ut auditā ſibi faciat uocē ſuā. Vr̄ tamēꝙ nō ei pēitus īcognita ſit facies eius: neqꝫ uocis eius ignarus ſit. Sed ꝗa īterceſſerit aliꝗd ī quo nec faciē eius uiderit: nec uocē audierit. Iſte ſit ꝓpopoſiti drāmatis textus: cui & hoc addit̉: ꝙ ueris tꝑūs agi uideat̉: cū & flores apꝑuiſſe memorāt̉ ī terra: & uox turturis ꝑſonare. & germē arboris ꝓduxiſſe. ꝑꝑ hoc uelut opportuno tꝑe ꝓgredi ꝓuocat ſpōſum: q̄ ſine dubio hyemē totā intra domus clauſtra reſederit. Sed hæc nullā mihi uidētur: quātiad hiſtoricam narratōem pertinet: utilitatem cōferre legētibus: aut aliquā ſaltē narratōis ipſius ſeruare cōſequētiam: ſicut in cæteris ſcriptura hiſtoriis inuenimus. Vnde neceſſe eſt cūcta ad ſpiritalē trāſferre intelligētiamPrimo ergo intellige mihi aīæ hyemē cū adhuc paſſionū fluctibus iactat̉: & uicioꝝ ꝓcellis: ac duris maligno-rum ſpirituū flatibus uerberat̉. In his poſitā nō hortatur eā ſermo dei foras exire: ſed ītra ſemetipſam colligi: &uniri undiqꝫ: atqꝫ cōtegi: cōtra ꝑnitioſos malignoꝝ ſpirituū flatus. Nulli nūc in diuinis litteris ſtudiorum floresapud eam: nec ꝓfundioris ſapiētiæ ſecreta & recōdita myſteria qͣſi ꝑ uocē turturis reſonāt. Sed neqꝫ odoratuseius gratiæ aliquid quaſi ex uineæ floribus recipit: neqꝫ uiſus eius tāꝗͣ in ficulneæ germine delectat̉: ſed ſuffi-cit ut in tempeſtatibus tentationū a lapſu peccati tuta ac munita ꝑmaneat. Quod ſi obtinuerit ut illæſa ꝑduret& hyems trāſiit: & uenit ei uer (uer nāqꝫ ei ē cū ꝗes aīo datur: & trāꝗͥllitas mēti: tūc ad eā uenit uerbū dei) tūc eāuocat ad ſe: & hortatur ut exeat: nō ſolum extra domum: ſed extra ciuitatem .i. nō ſolum extra carnis uitia efficiatur: ſed extra omne quicꝗd corporeum & uiſibile cōtinetur in mundo. Nāqꝫ figuraliter in lege ciuitatē iam itſuꝑioribus euidēter oſtēdimus. euocatur ergo aīa extra muꝝ: & uſqꝫ ad ꝓmurale perducitur cum abiiciēs & relinquēs ea: quæ uidētur: & temporalia ſunt: cōtendit ad ea quæ nō uidentur: & æterna ſunt. Oſtenditur ergo eiiter iſtud ſub uelamīe petræ agēdum: nō ſub aere nudo: neqꝫ ut patiatur ſolis ardores: ne iteꝝ fuſca fiat: ne iteꝝdicat deſpexit me ſol. ꝓpterea ſub uelamine petræ agit hoc iter. Hoc autem ipſum uelamē nō uult ex frōdibusei eſſe: aut lintheis aut pellibus: ſed petrā uult ei eſſe uelamē .i. firma & ſolida Chriſti dogmata ipſum nāqꝫ eſſepetram Paulus ꝓnunciat dicēs: petra aūt erat Chriſtus. Chriſti ergo doctrinæ fide ſi obtegatur aīa: & uelet̉: tuto pōt ad illud ꝑuenire ſecretū: ubi reuelata facie gloriā domini cōtempletur. Merito aūt uelamē iſtud petræ tutum creditur. quia & Salomon de ea dicit in ꝓuerbiis: ꝙ ueſtigia ſerpētis nō poſſunt deprehēdi ſuper terram.Sic. n. ait. Tria ſunt quæ impoſſibile eſt mihi intelligere: & quartum ꝗd̓ ignoro. Veſtigia aꝗlæ uolitātis: & ui-ſerpentis ſuꝑ petram: & ſemitas nauis in pelago: & uias uiri in iuuētute. Serpētis ergo. i. diaboli ueſtigia. i. ſignaaliqua peccati in hac petra: quæ eſt Chriſtus: inueniri nō poſſunt. quia ſolus eſt: ꝗ peccatum nō fecit. Huius ergo petræ uero uelamine aīa tute peruenit ad ꝓmuralem locum. i. ad contemplandum incorporalia & æternaDe hac eadem petra alia uerbi ſpecie Dauid in. xvii. pſalmo dicit. Et ſtatuit: ſupra petrā pedes meos: & dircxit ſemitas meas. nec mireris ſi apud Dauid petra hæc quaſi fundamētum & crepido eſt aīæ: per quā pergit ad deūEt apud Salomonē uelamen eſt aīæ ad myſtica ſapiētiæ ſecreta tēdentis: cum & ipſe Chriſtus nūc uia dicatur.per quam credētes incedūt. nunc etiam præcurſor ſicut ait Paulus: in qd̓ præcurſor introiuit ꝓ nobis Ieſus. Simile eſt & iſtud qd̓ per Moyſen dicitur a deo. Ecce poſui te in foramine petræ & uidebis poſteriora mea. Igitu-petra iſta: quæ Chriſtus eſt: nō eſt ex omni parte clauſa: ſed habet foramē. Foramen uero eſt petræ: qui reuelat& innoteſcere facit hominibus deū. Nemo ergo uidet patrē: niſi filius. nemo ergo uidit poſtrema dei. i. quæ inpoſtremis tēporibus fiunt: niſi poſitus in foramina petræ. ſ. cum ea Chriſto reuelante didicerit. Et hic ergo ſubuelamine petræ aīam ꝓximam ſibi effectā inuitat ſermo dei: ad ꝓmuralem iam locum: ſicut ſupra diximus: accōtēplanda ea: quæ nō uidentur: & æterna ſunt. & ibi dicit ad eam. Oſtēde mihi faciem tuam: ꝓfecto ut uideatſi aliquid in uultu eius ueteris adhuc uelaminis habeat: ſed poſſit intrepidis obtutibus gloriam domini ſpeculari. Vt hæc ipſa dicat. Et uidimus gloriam eius: gloriā tanꝗͣ unigeniti a patre: plenū gratiæ & ueritatis. Sed & cūdigna fuerit: ut de ipſa dicatur: ſicut & de Moyſe dictum eſt: quia Moyſes loquebatur: & dominus reſpōdebat