nis eius replētur: ꝗa ipſe ī ſpecie colūbæ apparuit: ut etiā ipſi colūbæ fiant: ut de terrenis & corporeis locis euolēt ad cæleſtia: pēnis ſancti ſpūs ſubleuati. Quod ſi aūt tempus opportunum quo hæc fieri poſſint cōſeq̄nter ī-ſeruit: ꝗa ecce hyems inꝗt trāſiit: pluuia abiit. non .n. ante aīa uerbo dei iungitur & ſociat̉: niſi oīs ex ea hyems ꝑturbationū ac uicioꝝ ꝓcella diſceſſerit: & ultra iam nō fluctuet: & circunferat̉ omni uento doctrinæ. Vbi ergoex aīa hæc cūcta diſceſſerint: deſideriorūqꝫ ab eadē tēpeſtas defuerit: tunc incipiēt in ea flores uernare uirtutū:tunc eius mēti & tempus putationis adueniet: & ſiꝗd ſuꝑfluū: ꝗdqꝫ minus utile fuerit in eius ſenſibus uel ītelle-ctibus reſecabitur: & ad gēmas ſpiritalis intelligētiæ reuocabitur. Tūc etiam uocem turturis audiet: illius ſin-dubio ſapīæ: quā diſpenſator uerbi loquitur inter ꝑfectos ſapīæ dei altioris: quæ abſcōdita eſt in miſterio. Hocnāqꝫ indicat appellatio turturis. Hæc nāqꝫ auis inſecretioribus & remotis a multitudīe locis: uitā trāſiit: aut de-ſerta montium diligens: aut ſecreta ſiluaꝝ procul ſemꝑ a multitudine poſita aut a turbis aliena. Quod aūt &aliud: qd̓ opportunitati: tꝑis huius. amœnitatiqꝫ conueniat: ficus inquit ꝓduxit germina ſua: notandum quidēfructus ipſius ſpūs: qui ſunt: gaudium: charitas: pax: & cætera. Sed iā tamē germina eoꝝ proferre incipit ſpūthoīs: qui in ipſo eſt: figuraliter ficulnea nominatus. Sicut enim generaliter in eccleſia diuerſæ arbores ſingulæquæqꝫ aīæ credentium intelliguntur: de quibus ait: omnis arbor: quam nō plātauit pr̄ meus cæleſtis: eradicabtur: & iteꝝ Paulus. qui ſe dicit adiutorē dei eſſe in agricultura dei ait etiā ipſe: ego plantaui. Apollo rigauit. Sec& dominus in euangeliis. Aut facite arborē bonā: & fructum eius bonū: aut arborē malam & fructum eius bonum. ſicut ergo generaliter ita ſinguli quiqꝫ credentium diuerſæ arbores intelliguntur. Eſt ergo & in anima fi.cus ꝗͣdam quæ ꝓducit germē ſuū: & ē uitis quæ floreat: & reddat odorem ſuū. Cuius uitis paſmites purgat p-cæleſtis agricola ut fructum plurimū afferāt. ſed hæc primo ꝑ odoris ſuauitatē quæ ex flore redditur: lætificatodoratū. ſcd̓m eū ꝗ dicebat: quoniā Chriſti bonus odor ſumus deo in omni loco. Hæc ergo initia uirtutū uidēsſermo dei in aīa uocat eā ad ſemetipſum: ut feſtinet & exeat. & abiiciēs cūcta corporea uenit ad eū: ut ꝑfectiōieius particeps fiat. Iccirco igitur qͣſi adhuc iacēti: & in rebus corporeis incubāti primo dicit: Exurge & qͣſi q̄ ſta-tim obedierit: & obſecuta ſit uolūtati collaudat̉ ab eo: & audit: ꝓxīa mea: & colūba mea. Et poſt hæc ne ad tētatōum turbines trepidaret: annūciat ei ꝙ hyems diſceſſit: & pluuia trāſierit: & abierit ſibi. Bene aūt uitioꝝ & percatoꝝ naturā uno miro ſermone ꝓlato ſignificauit: ut huiuſmodi diceret hyemē & pluuiā: quæ ex uitioꝝ deli-cto tēpeſtateqꝫ deſcēdāt: ſibiqꝫ abiiſſe indicās: & ꝑ hoc nullā eē ſubſtātiā peccatoꝝ: Nō .n. decidētia de hoīe ui-tia ad aliquā aliam ſubſtātiam cōgregātur ſed ſibi abeūt: & in ſemetipſa reſoluta euaneſcūt: atqꝫ in nihilū redigūtur. Et iō dixit quia abiit ſibi. Sic ergo trāquillitas aīæ apparente ei uerbo dei & ceſſante peccato: & ita demiflorēte uinea: incipit uirtutes atqꝫ arbuta .i. bonoꝝ opeꝝ fructū germinare. Sed nūc iteꝝ Chriſtus hæc loquit̉ad eccleſiam: & in anni circulū omne præſentis uitæ ſpatiū ponit. Et ꝑ hyemē quidē illud indicat tēpus in quouel ægyptios grādo & turbines ac reliqͣ decem plagaꝝ uerbera flagellabāt: uel cū diuerſa bella ꝑferebat iſraelvel etiam cū coram ipſo Saluatore reſtitit & incredulitatis turbine correptus eſt: & naufragio fidei ſubmerſus.Vbi ergo illoꝝ delicto ſalus gētibus facta ē: uocat nūc ad ſe eccleſiam: dicitqꝫ ei. Exurge & ueni ad me: ꝗͥa iamhyems quæ ſubmerſit incredulos: & uos in ignorātia reprimebat: abſceſſit: ſed & pluuia ꝑtrāſiit .i. iam nō mandabo nubibus ꝓphetis. ſ. ut pluāt pluuiam uerbi ſuꝑ terras. Sed ipſa uox turturis: hoc ē ipſa dei ſapiētia loquetin terris & dicet. Ipſe qui loquebar adſum. Flores ergo credētium populoꝝ: & oriētiū eccleſiaꝝ apparuerūt interra: ſed & putatōis tēpus per fidē meæ paſſionis: & reſurrectōis aduenit. Amputātur. n. & execrātur ab homnibus peccata: cū in baptiſmo donatur remiſſio peccatoꝝ. Vox quidē turturis ut diximus: iam nō ꝑ diuerſos ꝓphetas: ſed ipſius ſapiētiæ dei: auditur in terris. Et ficulnea germināt: quæ pōt in fructibus ſancti ſpiritus accipiꝗ nūc primū aꝑiūtur & demōſtrāt̉ eccleſiæ: uel ēt ī littera legis: qͥ ante aduētū Chriſti clauſa erat: & cōſtricta: &indumēto quodā intelligētiæ carnalis obtecta. Ex præſentia uero eius & aduētu ꝓlatū eſt ex ea germē ſpirita-lis intelligētiæ: Et ſenſus uiridis & uitalis: qui in ea tegebatur apparuit: & eccleſia regebatur a Chriſto in ficul-nea. i. in lege nō apparuit arida. nec occidētem litteram ſeꝗ ſed florentem & uiuificantem ſpiriritū. Sed & uitesflorere dicūtur & dediſſe odorē ſuum. Poſſunt ꝗdem & diuerſæ eccleſiæ: quæ ꝑ orbē terræ habentur: uites diciflorere: ut uineæ. uinea domini Sabaoth domus iſrael eſt: & hō Iuda: dilecta nouella. Iſtæ ergo uineæ cū primoaccedūt ad fidē: florere dicūtur. Cū uero ꝑ religionem opeꝝ ſuoꝝ ſuauitate adornātur: odorē ſuum dediſſe dicūtur. Et nō ſine cauſa puto ꝙ nō dixerit odorē dederūt: ſed odorē ſuū: ut oſtēderet ineſſe unicuiqꝫ aīæ uim poſ-ſibilitatis: & arbitrii libertatem: qua poſſit agere omne qd̓ bonū eſt. Sed quia hoc naturæ bonū præuaricatōisoccaſione decerptū: uel ad ignominiā: uel ad laſciuiā fuerat īflexum: ubi ꝑ gratiā reparatur: & ꝑ doctrinā uerbi dei reſtituitur: odorē reddit ſine dubio illū: quē primus cōditor deus īoleuerat: ſed peccati culpa ſubtraxeratPoſſunt aūt & uites uel uineæ intelligi uirtutes celeſtes: & angelicæ quæ hoībus largiūtur odorē ſuū. i. doctri.næ & inſtitutōis bonū: quo introducūt & imbuunt aīas: donec ad ꝑfectōem ueniāt: & incipiāt capaces fieri deiSicut & apoſtolus ad hebræos ſcribēs dicit: nōne oēs ſunt miniſteriales ſpiritus in miniſteriū miſſi ꝓpter eos:hæreditatē capiēt ſalutis? Et ideo dicūtur ab ipſis quaſi primū florem & odorē bonoꝝ opeꝝ capere hoīes: nufructus ipſos uitis ab eo ſperare: ꝗ dixit: nō bibā de generatōe uitis huius donec bibā illū uobiſcū nouum in re-gno patris mei. Illi ergo ꝑfecti flores & fructus ab ipſo ſperādi ſunt. initia uero: & ut ita dicam ꝓficiēdi ſuauitaspōt a cæleſtibus uirtutibus miniſtrari. Vel certe ꝑ eos ꝗ dicebāt: ut ſupra diximus: quoniā Chriſti bonus odo-ſumus deo in omni loco. Sed & alio modo poſſumus adhuc intelligere hæc quæ habentur in manibus: ut dicamus: ueluti ꝓphetiā quādam uideri ad eccleſiam factā: ꝑ quam uocetur ad repromiſſiones futuras: ut qͣſi poſ-cōſumatōem ſæculi: cum tēpus reſurrectōis aduenerit: dicatur ei exurge. & quia ſermo hic ſtatim opus reſur-rectionis deſ