Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
XXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

cat: donec in domo huius corporis poſita ſit anima: non poteſt nudam & apertam dei ſapientiam capere: ſecper exēpla quædā & indicia atqꝫ imagines reꝝ uiſibilium: illa quæ ſunt inuiſibilia & incorporea cōtemplatur& hoc eſt ꝓſpicere ad ſponſum per retia feneſtraꝝ. Si uero de Chriſto & eccleſia exponamus: domus in quahabitabat eccleſia ſcripturæ ſunt legis & ꝓphetaꝝ. Ibi. n. & cubiculū regis eſt oībus diuitiis ſciētiæ ac ſapiētiærepletū: ibi & domus uini: doctrina .ſ. uel myſtica uel moralis: quæ lætificat cor hoīs. Adueniens ergo Chriſtusſtetit paululū poſt parietē ueteris teſtamenti. Stetit. n. poſt parietē: cum manifeſtaretur ad populum. ubi uero affuit tēpus: & cœpit feneſtras legis ac ꝓphetaꝝ per ea. ſ. quæ de eo prædicata fuerāt apparere: & oſtēdereſe eccleſiæ intra domū: hoc ē ītra litterā legis ſedēti: ꝓuocat inde exire: & uenire foras ad ſe niſi .n. exeat: niſicedat: & ꝓgrediatur a littera ad ſpiritum: poteſt ſpōſo ſuo cōiungi: neqꝫ Chriſto ſociari. Vocat ergo: & inuitat a carnalibus ad ſpiritalia: a uiſibilibus ad īuiſibilia: a lege uenire ad euāgelia. Et ideo dicit ei: Surge uenixima mea: formoſa mea: colūba mea. Et ut aliqͣ etiā de his quæ poſtmodum dicēda ſunt: præueniamus timen-tes ſenſum ꝑdere qui occurrit in hoc loco: ꝓpterea fortaſſis & illud dicit ad. quia etiam hyems tranſiit: plu-uia abiit: ſimul & paſſionis ſuæ tēpus iudicās: trāſacta hyeme & deiectis imbribus ipſe paſſus eſt: ſimul & il-lud quoqꝫ per ſpiritalē deſignās intelligētiam: uſqꝫ ad illud tēpus: quo Chriſtus paſſus eſt: imbres fuerunt ſu terrā. Mandabat .n. adhuc dominus imbribus ꝓphetis. ſ. ut pluuerēt uerbi pluuiam ſuꝑ terrā. Sed ꝗa uſqꝫ adIoānem baptiſtam ꝓphetica finiūtur officia: merito imbres abiiſſe & diſceſſiſſe dicūtur. Ceſſarunt aūt ꝓphetici imbres: ad dānum credētium: ſed ad maiora eccleſiæ lucra. Quid .n. imbribus opus eſt: ubi flumē dei læ-tificat ciuitatē? ubi in corde uniuſcuiuſqꝫ credētium fons aquæ uiuæ fit ſalientis in uitā æternam? Quid opuimbribus. ubi iam flores apparuerūt in terra noſtra? & ex aduētu domini non exciditur ficulnea: quæ prius attulerat fructū. Nūc .n. iam ꝓduxit groſſos ſuos. ſed & uineæ dederūt odorē ſuum. unde & unus ꝗdā ex iſtauinea dicebat: ꝗa Chriſti bonus odor ſumus deo in omni loco: in his qui ſalui fiūt: & in his qui pereūt. Sed hæ-ſicut ſupra deſignauimus ante ꝗͣ ad ipſa ſcripturæ loca ueniremus: præſumpſimus. ne forte fugerēt nos ſenſus:qui occurriſſe uidebatur in tēpore: nūc repetamus qūo per retia ꝓſpicere dicatur: ſcriptum eſt: .n. inique tē-dūt̉ retia auibus. Et iteꝝ. Iuſtus ſi īcurrerit ī peccatū: effugere iubet̉: ſicut & dāmula ex laqͣis: & aues ex retibus:Plena eſt ergo uita mortaliū laq̄is offenſionum: retibus plena deceptiōum: quas tēdit aduerſum genus huma ille: qui cōtra dominum gigas uenator Mēbroth appellat̉. Veꝝ etenim gigas quis alius eſt niſi diabolus:etiam aduerſus deū rebellat? Laquei ergo tētationū & decipulæ inſidiaꝝ diaboli retia appellātur. Et quoniamhæc retia ubiqꝫ tetēderat inimicus: atqꝫ in ipſis pene oēs inuoluerat: oportebat eſſe aliquē qui fortior & eminentior fieret his & cōtereret ea: ut ſequētibus ſe uiā poſſet aperire. lccirco ergo & ſaluator priuſꝗͣ in cōiugium &ſocietatē ueniret eccleſiæ: tētatur a diabolo: ut uincēs retia tētationum per ipſa ꝓſpiceret: & ipſa uocaret acſe docēs ſine dubio & oſtēdens ei: ocium & delitias: ſed multas tribulatōes & tentatōes ueniendū ſibi eſet ad Chriſtū. Nullus ergo alius fuit qui retia iſta ſuꝑare potuerit. Oēs. n. peccauerunt: ſicut ſcriptū ē. & rurſusut ſcriptura dicit. ē iuſtus ſuꝑ terrā: fecerit bonū & peccauerit. Et iteꝝ nemo mūdus a ſorde nec ſi uniusdiei fuerit uita eius. Solus ergo ē dominus & ſaluator noſter Ieſus Chriſtus qui peccatū fecit. ſed peccatūpater fecit nobis. ut in ſimilitudine carnis peccati de peccato dānaret peccatū. Venit ergo ad iſta retia: ſed in-uolui in eis ſolus ipſe potuit. Quinimmo diruptis eis & cōtritis: dat eccleſiæ ſuæ fiduciā: ut audeat caſſarelaqueos: & trāſire per retia & omni alacritate dicere. Aīa nr̄a erepta eſt de laq̄o uenātiū: laqueus cōtritus ē: &nos liberati ſumus. Quis aūt cōtriuit laqueos niſi ille ſolus in eis teneri potuit? Quāuis ipſe & ī morte fuerit uolūtarie: & ut nos neceſſitate peccati. Solus ē. n. fuit inter mortuos liber: & ꝗa liber inter mortuos fuitIccirco de uicto eo habuit mortis imperiū: abſtraxit captiuitatē: quæ tenebatur in mortē. Et ſolus ſemetipſum reſuſcitauit a mortuis: ſed & eos tenebātur in morte ſimul excitauit: ſimulqꝫ ſedere ī cæleſtibus fecit. Aſcēdēs .n. in altū captiuā duxit captiuitatē ſolum aīas educēs: ſed corpora eoꝝ reſuſcitās. Sicut teſtatur euāgelium: multa corpora ſanctoꝝ reſuſcitata ſunt: & apparuerūt multis: & introierūt in ſanctā ciuitatē dei uiuētishieruſalē. Hæc nobis expoſitio de retibus ſecūdo in loco aſſumpta ē. Sit ſane legētis iudicium: quæ eaꝝ myſti-cis dignius aptari poſſit eloquiis. Homelia quarta.Vrge ueni ꝓxima mea: ſpecioſa mea: colūba mea: quoniā ecce hyems trāſiit: pluuia abiit: & receſſit ſiObi: flores uiſi ſunt in terra: tēpus putationis aduenit: uox turturis audita ē in terra noſtra. Arbor ficiduxit germina ſua: uites florētes dederūt odorē ſuū. Quid cōtineat ordo drāmatis: ſupra deſcripſi-mus: nunc uero ꝗd uel ſermo dei ad aīam ſe dignā ſibiqꝫ aptā: uel ꝗd Chriſtus ad eccleſiam dicere intelligēdusſit: aduertamus. Sed interim primus ſermo dei loꝗͣtur ad hāc ſpecioſam decorāqꝫ aīam: cui ſenſus corporeosideſt intuitū lectōis: & auditū doctrinæ qͣſi feneſtras apparuit. ꝓcerritatēqꝫ ei ſuæ magnitudinis demon-ſtrauit: ita ut in ſuꝑioribus ei loqueret̉ incūbēs atqꝫ inde euocās: ut ꝓcedat foras: & extra ſenſus corporeo:effecta deſinat in carne: ut merito audiat: uos aūt eſtis in carne ſed in ſpiritu. .n. aliter diceret uerbūdei ꝓximā ſibi: niſi cōiungeret ſe ei & fieret eo unus ſpiritus: nec diceret ſpecioſam: niſi uideret imaginemeius renouari de die in diem: & niſi uideret capacem ſpiritus ſancti: in ſpecie columbæ deſcēdit in lordaneſuꝑ leſum: ei diceret: columba mea. Cōceperat .n. amorem uerbi dei: & cupiebat ad ipſum uolatū celeri per-uenire dicens. Quis mihi dabit pēnas ſicut columbæ: & uolabo: & requieſcam cum appræhendero ſapientiæ& ſciētiæ theſauꝝ? Puto .n. ii qui mortem Chriſti recipiunt: & mortificant mēbra ſua ſuper terram: conſor-tes efficiant̉ ſimilitudinis mortis eius: ita & ii qui uirtutē ſpiritus ſancti recipiunt: & ſanctificantur ex eo & do-D iiii