monis eſt poſita: ut nouit omnis qui exꝑtus eſt quomodo cum in arctum uenitur: & anguſtiis propoſitionumqueſitionūqꝫ cōcluditur: ſi quādo eū legis ac ꝓphetaꝝ uel ænigmata uel obſcura quæqꝫ dicta concludūt ſi for-te adeſſe eum ſentiat anima: & eminus ſonitum eius accipiat: ſubleuatur ſtatim: & ubi magis ac magis ꝓpina-re ſenſibus eius cœperit: & illuminare quæ obſcura ſunt: tunc eum uidet ſaliētē ſupra montes & colles altæ. .ſ. &excelſæ ſenſus ſibi intelligentiæ ſuggerētē: ita ut merito dicat hæc anima: ecce hic uenit ſaliens ſuꝑ mōtes: trā-ſiliens ſuper colles. Hæc autē dicimus nō in memores ꝙ iam & in ſuperioribus coram poſitus præſenti collocutus ſit ſponſæ: Sed quoniā ut ſepæ diximus drāmatis ſpeciē libellus hic cōtinet: nunc in præſenti dicūtur aliqͣnunc etiā in abſenti: & ſic agitur īmutatio perſonaꝝ: ut uterqꝫ ordo cōpetēter dirigi uideatur: Quāuis enim ꝓmittat ſponſus & dicat ad ſponſam ſuam qui ſunt electi diſcipuli eius: quia ecce ego uobiſcū ſum omnibus die-bus uſqꝫ ad conſumationē ſæculi: tamē iteꝝ ꝑ parabolas dicit ꝗa pater familias uocauit ſeruos ſuos: & unicuiodiſtribuit pecuniam negociandi gratia: & perfectus eſt. Et iterum dicit. Quia abiit petere ſibi regnum. Et ite-rū quaſi de abſente ſponſo dicitur. Quia media nocte clamor factus eſt: dicentium ꝗa uenit ſponſus. Sic ergonunc præſens eſt ſponſus & docet: nunc abſens dicitur & deſideratur: & utrūqꝫ uel eccleſiæ uel animæ ſtudio-ſe cōueniet. Cum enim pati ꝑſecutōes & tribulatōes ꝑmittitur eccleſia: abſens ei uidet̉. Et rurſum cū in pace ꝓ-ficit & in fide ac bonis oꝑibus floret: præſens ei eē intelligitur. Sed & aīæ cūq̄rit aliquē ſenſum agnoſcere obſcura quæqꝫ & arcana deſiderat: donec inuenire nō pōt: abſens ei ſine dubio eſt uerbum dei. Vbi uero occurrerit &apparuerit qd̓ reꝗrit̉: ꝗͥs dubitat adeſſe uerbū dei: & illuminare mentē ac ſciēciæ lumē ei præbere? & iteꝝ ſub-duci nobis eū: atqꝫ iteꝝ adeſſe ſentimus ꝑ ſingula quæ aut aꝑiunt̉ aut claudūtur in ſenſibus noſtris. Et eo utiopatimur: donec tales efficiamur: ut nō ſolū reuiſere nos: ſed & manere dignet̉ apud nos: ſecūdū ꝙ interrogatura quodā diſcipulo dicēte. Domine ꝗd ē factū: ꝙ incipis nobis manifeſtare temetipſum & nō huic mūdo? Reſ-pōdit ſaluator. Siꝗs diligit me: uerbū meū cuſtodit: & pater meus diligit eū: & ad ipſum ueniemus: & māſionēapud eū faciemus. Si ergo & nos uolumus uidere uerbū dei: atqꝫ aīæ ſpōſum ſaliētē ſuꝑ mōtes & exultantē ſuꝑcolles: primo audiamus uocē eius: Et cū audierimus eū in oībus: tūc etiā eū uidere poterimus: ſecūdū ea quæ inpræſenti loco uidiſſe deſcribit̉ ſpōſa. Nā & ipſa ꝗͣuis & prius eum uiderit: nō eū tamē ita uiderat ut nūc ſalientēſuꝑ mōtes: & exiliētē ſuꝑ colles: neqꝫ ꝑ feneſtras ſuas ꝓcūbētē: neqꝫ ꝑ retia proſpicientē: ſed magis uidet̉ ꝙ priu-hyemis tempore eū uiderit. Nunc. n. dicit. Quia hyems trāſiit. Igitur ut res indicat etiam ꝑ hyemē ſpōſæ ſuaapparet .i. tribulationū & tentationum tēpore. Sed & alia & uiſitatio: in qua uiſitatur paululū: & iteꝝ deſerit̉:ut ꝓbetur ac rurſus requiritur: ut caput eius ſuſtentetur: & ut tota cōplectat̉ ne forte aut in fide titubet: aut copus eius tētationum pōdere prægrauetur. Et ideo uidetur mihi hyems fuiſſe illud tempus: cū caput ſuum fidei.ſ. ſummitatē leua ſpōſi .ſ. cōtineri poſcebat: & dextera eius omne corpus amplecti. Nunc autē iſta uiſio quæ demontibus apparet & collibus: gratiaꝝ puto ſpiritaliū alritudines potētiaſqꝫ deſignet. Sed & ꝑ feneſtras qd̓ perſpicere dicitur ſenſibus mihi lumē uidet̉ præbere. Et retia quæ dirūpit & cōterit laqueos indicari diabolicos puto: ut pote tētationum tꝑe: tanꝗͣ hyeme iā peracta. Oſtēduntur etiā ſigna ueris & æſtatis: ſicut in pſalmis dictūē. Aeſtatē & uer tu feciſti ea. Inde deniqꝫ & flores ꝓfectuum ꝓtulit eccleſia tētationibus ſuꝑatis & putationis diſpēſatōe trāſacta: ſicut in ſuis locis cū ad hæc diſſerēda uētum fuerit oſtēdetur. Ecce hic uenit ſaliēs ſuꝑ montestranſiliēs ſuꝑ colles. Hiſtoricum ordinē iam ꝓſecuti ſumus. Nunc autē qūo Chriſtus ad eccleſiam ueniēs ſaliatſuꝑ mōtes: & exiliat ſuꝑ colles uidēdum ē. Exiliēs .n. magis ꝗͣ trāſiliēs ꝓpoſiti ſermonis ꝓprietas habet. Iſaac .n.ampulans & ꝓgrediēs maior fiebat: uſqꝫ quo fieret magnus ualde. Paulus autē nō tam ambulando ꝓfecit ſeccurrēdo: cū dicit curſum cōſumaui. Saluator autē noſter & eccleſiæ ſpōſus neqꝫ ambulare neqꝫ currere: ſed ſuꝑhæc ſalire dicitur & exilire. Si .n. cōſideres qūo parui tēporis ſpacio occupatum falſis ſuꝑſtitōibus mundum ſermo dei ꝑcucurrit: & agnitōem ueræ fidei reuocauit: intelliges qūo ſaliat ſuꝑ mōtes: magna uidelicet quæqꝫ regna ſaltibus ſuis ſuꝑans: & ad recipiēdam cognitionem diuinæ religionis inclinās: & exiliat ſuꝑ colles: cū etiamminora regna uelociter ſubiugat atqꝫ ad pietatē ueri cultus adducit: & ſic de loco ad locū: de regno ad regnū: deꝓuinciis ad ꝓuincias prædicationis illuſtratōe trāſiliens ꝑ eum ꝗ dicebat: Quia ab Hieruſalē in eircuitu uſoad illyricum repleuit euāgelium dei: intelliges qūo ſuper mōtes ſaliēs ueniat & exiliēs ſuper colles. Sed & aliomō pōt intelligi ſicut ſupra diximus. Quoniam ꝗdē Moyſes de ipſo ſcripſit: & ꝓphetæ nihilominus de ipſoannunciauerunt. Sed & hæc annunciatio in lectiōe ueteris teſtamēti uelamē habet ſuꝑpoſitum. Vbi uero ſpō-ſæ eccleſiæ .ſ. ad eum cōuerſæ ablatum ē uelamē: ſubito uidet eum in iſtis mōtibus legis dūtaxat uoluminibusſaliētem: & in collibus ſcripturæ ꝓpheticæ ꝑ aperta & euidēti manifeſtatōe nō tam apparētem qͣ exiliētē. Verbi gratia quaſi reuoluēs ſingulas ꝓpheticæ lectōis paginas inueniat de ipſis exiliētem Chriſtum: & per loca ſutgula lectionum ablato nūc demum quo prius tegebatur uelamine ebulire eum cernat & emergere: atqꝫ euidēti iam manifeſtatione ꝓrumpe. Obcredo & ipſe leſus cū ad tranſformādum ſe uenit nō in aliqua planitie autcōualle fuit: ſed mōtem cōſcendit. Vbi & trāſformatus ē: ut ſcias eum ſemꝑ in montibus aut in collibus appare-re: & ut te doceat ne uſquā eū niſi in legis & ꝓphetaꝝ montibus quæras. Quod autem ſancti quiqꝫ monpellantur: multis ſcripturæ locis inuenies indicari: ſicut ait in pſalmis. Fundamenta eius in montibus ſanctis.Et iterum. Leuaui oculos meos in montes: unde uenit auxilium mihi. Auxilium nāqꝫ in tribulationibus & ſcri-pturaꝝ diuinaꝝ ſenſibus capimus: Poſſumus adhuc & montes in quibus ſalire uerbū dei dicit̉ & quaſi liberi-us efferri: nouū accipere teſtamentū. Colles uero de quibus quaſi diu compreſſus & occultatus exiliit ueteri:teſtamenti ſentire uolumina. Sed & apud Hieremiam uenatores & piſcatores ꝗ mittunt̉ capere homines ad ſalutem mōtibus & collibus eos capere dicūt̉. Sic. n. ait. Ecce mitto multos piſcatores & multos uenatores: & caient eos