tutes agri. i. ꝑ plantaria & uirgulta quæ in agro ſunt: & ꝑ uires eius ſine dubio: ꝑ ea quæ in eo ſata ſunt adiurantur. Tali ordine taliqꝫ uerboꝝ compoſitione textus hiſtorici drāmatis dirigatur. Nūc iam quid arcani intrinſe-cus contegat: reꝗramus: Omnis anima præcipue quæ filia eſt hieruſalem habet aliquē agrū ꝓprium: qui ei ſe-creta quadam ꝑ leſum meritoꝝ ſorte delatus eſt ſicut fuit & ille ager Iacob: cuius ſuauitate ꝑmotus Iſaac patriarcha myſticis aiebat eloꝗis: Ecce odor filii mei ſicut odor agri pleni quem benedixit domīus. Habet ergo unaquæqꝫ anima: ut diximus agrū ſuum. Vita nāqꝫ & conuerſatio eius ager ē eius. In hoc agro anima quæ diligens& ſtudioſa eſt ſatis agit & ſtudet plantare bonos ſenſus: & oēs excolere animi uirtutes. nō ſolū aūt animi uirtu-tes ſed & uires opeꝝ: ꝗbus uidelicet impleri poſſunt miniſteria mandatoꝝ. Eſt ergo ut diximus: unicuiqꝫ ani-mus ſuus ager: quē colit & plātat & ſeminat ſecūdū hæc quæ diximus. eſt aūt & oīum ſimul filiaꝝ Hieruſalemunus quidam & cōmunis ager: De quo Paulus ait: Dei agricultura eſtis uos. Quē agꝝ cōem: exercitiū eccleſiaſticæ fidei & cōuerſationis accipiamus: In quo certū eſt uirtutes ineſſe cæleſtes & uires ſpiritaliū gratiaꝝ. Vnaquæqꝫ anima quæ nūc filiæ Hieruſalē hic appellantur: ſciētes ꝙ matrē habeat Hieruſalem cæleſtem conferaaliquid neceſſe eſt ad agꝝ hūc excolēdū: & cæleſti eū poſſeſſione dignū cupiat effici. In iſtius ergo agri uirtuti-bus eleuari charitatem Chriſti & exercitari ab adoleſcentulis & initia fidei habentibus ꝓteſtatur eccleſia: & dicit ad eas. Si leuaueritis & exercitaueritis charitatem quoaduſqꝫ uelit: hoc ē ſi iam in hoc ueneritis: ut incipiatisagi nō ſpiritu timoris & adoptōis: & in hoc ꝓfeceritis ut ꝑfecta in uobis dilectio foras mittat timorem: & ut eleuetis atqꝫ exaltetis in uobis charitatē: & excitetis eā: tādiu eleuate eam: & tādiu extollite: quādiu ipſe uelit filiuscharitatis: īmo ipſe qui ex deo eſt charitas: nec forte putantes ſufficere humanæ charitatis mēſuras in charita-te dei minus aliquid ꝗͣ deo dignum eſt agatis. Mēſura .n. charitatis hæc ſola eſt: ut tātum quātū ipſe uult diligatur. Volūtas aūt dei ſemper eadem eſt: nec unꝗͣ mutat̉. Nunꝗͣ ergo immutatio aliqua aut finis ullus in dei charitate recipitur. Notādum ſane ē ꝙ nō dixit ſi acceperitis charitatem: ſed ſi leuaueritis: quaſi quæ eſt ꝗdem inuobis: ſed iacet & nunꝗͣ erecta eſt. Et rurſum nō dixit ſe inueneritis: ſed ſi excitaueritis charitatē: quaſi quæ ſit intrinſecus ꝗdem: ſed iaceat & dormiat ī eis donec inueniat ſuſcitātē. Ipſam credo & Paulus ſuſcitabat tūc adhucin diſcipulis dormiētem: cum dicebat. Exurge qui dormis: & cōtinges Chriſtum. Vox fraterni mei: Frequenternos admonere cōuenit: ꝙ libellus hic in modum drāmatis texitur. Præſens .n. uerſiculus quē propoſuimus ta-le aliquid indicat: ꝙ cū ſponſæ ſermo eſſet ad adoleſcentulas filias Hieruſalem: ſubito quaſi eminus uocē ſponſi ſenſerit: quaſi cū aliquibus loquentis interruptoqꝫ ſermone: quem faciebat ad adoleſcentulas ſponſa auremcōuerterit ad auditum: ꝗ ad eam peruenerat: & dixerit. Vox fraterni mei. Sponſum uero intellige primo ꝗdemanteꝗͣ appareret oculis ſpōſæ uoce ei ſola agnitū. Poſt hæc uero etiam cōſpectibus eius apparuiſſe ſuꝑ montesquoſdam uicinos illi loco in quo ſpōſa morabatur ſalientem: & magnis ꝗbuſdam paſſibus nō tanꝗͣ ſaltibus co-les monteſqꝫ in modū cerui uel capreæ trāſcēdentē: & ita ad ſpōſam ſuam omni cū ꝓperatōe uenientē. Vbi ue-ro ad domū intra quam ſpōſa cōmorabatur aduenit. ſtetiſſe eū paululum intellige poſt domum: ita ut ſentiretꝗdem adeſſe: nōdum tamē modum palam uellet & euidēter intrare: ſed prius quaſi ſub amatoris ſpecie ꝑ fene-ſtras aſpicere uelle ſponſam intellige: aut retia quædam ꝓpedomum ſpōſæ aut laqueos eſſe poſitos: ut ſi forteipſa uel aliqua ſodalium eius ex filiabus hieruſalē exiſſet aliquando caperetur. Ad iſta uero retia ueniſſe ſponſum certum eſt: qui capi ab eis nō poſſet: ſed fortior eoꝝ effectus diruperit ipſa retia: diruptiſqꝫ eis ſuꝑ ipſa in-cedens etiā per ipſa proſpexerit: & poſtꝗͣ hoc opus fecerit dicat ad ſpōſam. exurge ueni ꝓxima mea: ſpōſa meacolumba mea. Hoc aūt dicat ut ipſo opere oſtēdat ei qūo cum fiducia debeat cōtēnere iam retia quæ ei tetenderat inimicus: nec timeat laqueos quos ab ſe iam uiderat eſſe diruptos. & adhuc ut amplius ad ſe ſpōſam ꝓuocetfeſtinare: dicat ei. Quia omne tēpus quod iam graue uidebatur trāſiuit: & hyems quæ ei cauſa exorta uidebatur abſceſſit: pluuiæqꝫ inutiles abierūt: & tēpus iam floridū uenit: nihil moreris iter agredi: ueni ad me. Ecce. n& agricolæ: ꝗa ueris iam tempus arriſit: uineas colunt. Vox. n. cū & aliaꝝ auium: tum etiā ſonora & grata tur-turis uernantis auditur. Sed & ficus de ueris certa temperie germē ſuū ꝓduxit. Vitis uero in tantum de tēpori:tranquillitate nō dubitant: ut flores ſuos iam audeāt odoreſqꝫ ꝓferre. Hæc ꝗdē de trāꝗlitate tēporis indicat ſpōſæ: ut maiore cū fiducia arripere iter augeat pergēdi ad ſpōſum. Sed & locum deſcribit ei in quo uult eam ſecūrequieſcere: & dicit uelamento cuiuſdam ſaxi quod muro ipſi uel loco ꝓmurali cōtiguum ſit opaciſſimum quidam effici locum: ad quem uenire eā uult: & ablato uelamine ibi eius reuelatam faciem contineri: ut facie ad faciem innoteſcat ſpōſo ſuo: & nō ſolum faciem eius reuelatā uideat ſponſus & liberam: ſed & uocem eius ibi au-diat: certus iam ꝙ & facies eius pulchra ſit: & uox eius ſuauis eſt ac delectabilis. Hæc autem præuenientes cō-iunximus: ne ordinem drammatis & hiſtoriæ textum uideremur irrumpere. Sed præuenientes paululum uſꝙad illum locū fabulæ ordinē ꝓſecuti ſumus: ubi ait. Quoniam uox tua ſuauis: facies tua ſpecioſa. Nūc ergo repetentes uideamus primo quid eſt quod ait: Vox fraterni mei. Et uoce ſola ab eccleſia ſua primo Chriſtus agnoſcitur. Primo .n. uocem ſuam præmiſit per prophetas: & cum non uideretur audiebatur tamen. Audiebatur autem per ea quæ annunciabantur de eo: & tādiu ſponſa .i. eccleſia quæ ab initio ſæculi congregabatur ſolam uocem eius audiuit: uſqꝫ quo oculis ſuis eū uideret: & diceret ecce hic uenit ſaliens ſuper montes: trāſiliēs ſuper colles. Saliebat .n. ſuper propheticos montes & ſanctos colles: Illos. ſ. qui in hoc mundo imaginem eius formāoꝫgeſſerunt. Sed & ſi in apoſtolis eum ponas quaſi in montibus ſalientem & eminentem cunctis: & in collibus nihilominus his dūtaxat qui ſecundo loco electi ab eo & miſſi ſunt nō erit inconueniens. In his. n. ſimilis efficitucapreæ & hinnulo ceruoꝝ. Capreæ ꝙ omnem uiſum uiſus eius præcellit. Et ceruo quod ad interitum ſerpēti:aduenit. Sed & unaquæqꝫ aīa ſi qua tamē eſt quæ uerbi dei amore conſtringitur: ſi quando in diſputatione ſer-