ut propheta dicit: qui electis iaculis eius dulce uulnus plagāqꝫ accepit: ſiquis eſt qui ſcientiæ eius amabili con-fixus ē telo: ita ut diurnis eum deſideriis nocturniſqꝫ ſuſpiret: aliud ꝗd loꝗ nō poſſit: audire aliud nolit: cogitarealiud neſciat: deſiderare præter ipſum aut cupere aliud uel ſperare non libeat: iſta aīa merito dicat: Vulneratæcharitatis ego ſum & ab illo uulnus accepi de quo dicit Eſaias. Et poſuit me ſicut iaculū electum: & in pharetraſua abſcōdit me. Tali uulnere decet deum ꝑcutere aīas: talibus iaculis teliſqꝫ cōfigere ac ſalutaribus eas uulnerbus ſauciare. ut quia deus charitas eſt: dicāt & ipſæ. Quia uulneratæ charitatis ego ſum. Et quidē in hoc quaſiamatorio drāmate ſpōſa charitatis ſe dicit uulnera ſuſcepiſſe. Pōt aūt ſimiliter feruens aīa erga ſapientiā dicere:ꝗa uulneratæ ſapiētiæ ego ſum: illa. ſ. quæ ſapientiæ eius pulchritudinem potuit intueri. Pōt & alia aīa uirtutiseius magnificētiam cōtuens: & admirata potētiam uerbi dei dicere: quia uulneratæ uirtutis ego ſum. Talis credo aliqua ſicut erat illa quæ dicebat: Dominus illuminatio mea & ſaluator meus: quem timebo. Sed & aīa ergamorem iuſticiæ eius feruēs: & diſpēſationū ac prouidētiæ eius iuſticiam cōtuēs dicit ſine dubio: Vulneratæ iu-ſticiæ ego ſum. & alia bonitas eius ac pietatis immēſitatem reſpiciēs: ſimilia loquit̉. Sed & hoꝝ oīum generaleē iſtud charitatis uulnus: quo ſe uulneratam prædicat ſpōſa. Sciēdum tamē eſt: ꝙ ſicut ſunt iſta dei iacula: quaaīæ habēti deſideriū bonoꝝ ſalutis uulnus infligunt: ita ſunt & iacula maligni ignita quibus aīa quæ nō eſt ſcuto fidei ꝓtecta uulneratur in mortē. De ipſis dicit ꝓpheta: Ecce peccatores intēderūt arcū: parauerunt ſagittasſuas in pharetra ſua: ut ſagittēt in obſcuro rectos corde. Hic peccatores de occulto ſagittātes dæmones inuiſibiles dicit. & ipſi ſunt habētes quædam iacula fornicatōis: alia cupiditatis & auaritiæ: ꝗbus ꝗͣ plurimi uulnerant̉habēt etiā ſpicula iactantiæ & uanæ gloriæ. ſed iſta ualde ſubtilia ſunt: ita ut confixā ſe aīa ab eis: ſauciatāqꝫ uixſentiat: niſi ſi induta ē armis dei: & ſtat uigilās & immobilis erga aſtutias diaboli: ſcuto ſemetipſam fidei per oīacōtegēs: & nullam corporis partē fidei nudā relinquēs. Quātacūqꝫ aūt dæmones fecerint tela: ſi inueniāt mentē hoīs fide munitam etiā ſi fuerint ignita: etiā ſi cupiditatum flāmis & incēdiis ardeant uitioꝝ: fides plena curcta reſtringit. Leua eius ſub capite meo: & dextera eius amplectetur me. Deſcriptio ē quidē amatorii drāmatisſpōſæ feſtinātis ad cōnubium ſponſi: uelut tamē Paulo aꝑtioribus corporis appellationibus currit. Sed cōuertite uelocius ad ſpiritum uiuificantē: & refugiens appellafiōes corporeas: uere ꝑſpice quæ ſit uerbi dei leua: quaſit dextera: qd̓ etiā caput ſpōſæ eius aīæ .ſ. ꝑfectæ uel eccleſiæ: & nō te rapiat carnalis & paſſibilis ſenſus. Ipſa. n̄eſt hic ſpōſi dextera & leua: quæ in ꝓuerbiis de ſapientia dicitur ubi ait. Lōgitudo. n. uitæ in dextera eius. In ſiniſtra uero eius diuitiæ & gloria. & ſicut hic ſapientiā nō ideo aliquam fœminā dici putabis quia fœmineo nomine appellari uidetur: ita ne in hoc quidem quoniam maſculino genere ſponſus uerbum dei dicitur: corporali-ter intelligere debes leuam eius aut dexteram uel amplexus ſponſæ uel animæ pro fœminei generis declinatione percipere: ſed uebum dei quāuis apud græcos maſculino: apud nos neutro proferat̉. Super maſculinum tamē & neutꝝ ac fœmininū genus & ſuper omne omnino qd̓ ad hoc reſpicit eē cogitāda ſunt iſta: de quibus ſe-mo eſt. & nō ſolum uerbum dei: ſed & eccleſia eius atqꝫ aīa perfecta: quæ & ſpōſa nominat̉. ſic. n. & apoſtolus dcit: In Chriſto. n. neqꝫ maſculus neqꝫ fœmina: ſed oēs in ipſo unum ſumus. Hæc autem propter hoīes qui aliteraudire nō poſſunt niſi his uerbis quæ in uſu habentur: in ſcriptura diuina humani more referuntur eloquii: utuerbis quidem notis eas & ſolitis audiamus. ſenſu tamē illo quo dignū eſt de diuinis rebus & incorporeis ſentiamus. Nā ſicut is qui amatorem dicit ſe eſſe pulchritudinis ſapientiæ: hoc oſtēdit ꝙ naturalem qui in ſe eſt charitatis affectum ad ſtudia tranſtulerit ſapiētiæ: Ita & hic ſpōſa depoſcit uel aīa uel eccleſia: ut ſponſus ſuūs qui ēuerbum dei. Leua quidem ſua caput eius ſuſtentet: dextera uero eius omne eius reliquum complectatur: & cōſtringat corpus. Eſt autem leua in qua ſapientia diuitias continere & gloriam dicitur. Quas autem habet diuitias eccleſia & quā gloriā niſi illas: quas accepit ab eo qui cum diues eēt: pauper factus ē: ut illius paupertateccleſia fieret diues: Quæ autem eſt gloria? illa ſine dubio de qua dicit: Pater clarifica filiū tuum: paſſionis ſine dubio gloriam deſignās. Fides ergo paſſionis Chriſti gloria & diuitiæ eccleſiæ ſunt quæ in leua eius continētur: Leuā autē puto uerbū dei hoc modo debere intelligi: quoniam quidē ſunt in eo quædam diſpēſationes an-te incarnatōem geſtæ: Sunt uero aliquæ & per incarnatōem. Illa pars uerbi dei qͣ ante aſcenſionem carnis in di-pēſatōibus peracta ē: dextera poteſt uideri. hæc uero ꝗͣ ꝑ incarnationem ſiniſtra appellari. Vnde & ſiniſtra di-uitias & gloriam habere dicitur. Per incarnationem nāqꝫ diuitias ⁊ gloriam quæſiuit oīum. ſ. ſalutem. In dextira autem longitudo uitæ eſſe dicitur: per quod ſine dubio illa eius pars quæ in principio apud deum deus erauerbum: ſempiternitas indicatur. Hanc ergo leuam eccleſia cuius Chriſtus eſt caput: optat habere ſub capitoſuo: & fide incarnationis eius caput ſuum muniri. Dextera uero eius amplecti .i. illa agnoſcere: & de illis inſtruiquæ ante huius quoqꝫ per incarnationem geſta diſpenſationis tempus in arcanis habentur & reconditis. Dextira nāqꝫ ibi putanda ſunt eſſe omnia: ubi nihil de peccatoꝝ miſeriis: nihil de fragilitatis lapſu continetur. Hic uro leua ubi uulnera noſtra curauit: & peccata noſtra portauit: factus etiam ipſe pro nobis peccatum: & maledictum. Quæ omnia quāuis caput & fidem ſuſtentent eccleſiæ: merito tamen ſiniſtra uerba dei appellabuntūin quibus aliqua etiam præter illam naturā quæ tota dextera eſt: & tota lux & ſplendor & gloria pertuliſſe memoratur. Adiuraui uos filiæ hieruſalem in uirtutibus: & in uiribus agri: ſi eleuaueritis & ſuſcitaueritis charit:tem quoaduſqꝫ uelit. Sponſa adhuc ad adoleſcentulas loquitur prouocans eas & exqͣrtans immo & aduras pe-ea quæ eis cara eſſe nouit & amabilia: ut ſi forte eleuare cœperint charitatem iacentem quippe in eis: & excita-re eam: utpote adhuc dormientem apud eas: in tantum eleuent eam: in tantum ſufcitent: inquantum uoſueriſponſus: nec minus aliquid in ea agant ꝗͣ uoluntas ipſius patitur. Hæc eſt n. amantis ſponſæ perfectio: ut a nūIo uelit contra animos & uoluntatem eius fieri quem diligit: & ut hoc non negligenter aūt ſegniter agant ꝑltes agr̄