ciatuſqꝫ tolerabat? & cum dicebat: ſibi ineſſe ſollicitudinē omnium eccleſiaꝝ? Multum eſt nunc ut inter iſtosordines charitatis: etiā de effectu odii: ꝗ uidet̉ huic charitatis effectui cōtrarius: īſeramus. quia ēt dominus di-cit inimicus ero inimicis tuis. & aduerſabor aduerſariis tuis. Et iteꝝ ſi peccator tu aſſiſtis: & ei quē odit domīusamicus es: quæ utiqꝫ hāc habēt abſolutōem: quā & illudqd̓ dictū eſt: honora patrē tuū & matrē tuā. & iterumqui nō odit patrē: & reliqua. In quo ꝓfecto inimicus charitatis in deū his qui aduerſantur: cōtrariū uidet̉ generare effectū: dū nulla pōt eſſe cōſonātia luci & tenebris: & Chriſto cum Belial: nec eadē portio eſſe fideli cū infideli. His ergo ut potuimus de charitate ordinibus expoſitis patet ad intelligendū: quid ſit: quod poſcat ſpōſa. i.eccleſia uel aīa tendēs ad ꝑfectionē præſtari ſibi ab amicis ſpōſi: quoniā introduci ſe popoſcerat in domū uiniubi ſine dubio ītellexerat in oībus quæ uiderat: eminere & præcellere gratiam charitatis & ipſam didicerat ma-iorem oīum: ſolāqꝫ eſſe charitatē: quæ nūquā cadet. Ideo depoſcit: ut ordinē eius diſcat: ne forte aliꝗd inordinatū faciēs uulnus ab ea aliquod accipiat: ut in poſterioribus dicit̉. Vulneratæ charitatis ego ſum. Ea aūt ſiue acangelos dei accipiamus: a quibus ſe inſtrui poſtulat: & muniri nihil abſurdum uidebit̉ ſcd̓m hoc qd̓ de populo dicit̉: Lætamini gētes cū populo eius: & cōfortēt eos oēs angeli dei. & ut in aliis dicit̉. Circūdat angelus domini in circuitu timētium eum. & eripiet eos. Et itē alibi. Nolite cōtēnere unū ex minimis iſtis: ꝗ in eccleſia ſuntꝗa angeli eoꝝ ſemꝑ uidēt faciē patris mei: qui in cælis ē. Sed & in Apocalypſi Ioānis angelo Tiatirēſi teſtimomium dat filius dei: præ charitate quā ordinauit angelus ipſe in eccleſia ſibi cōmiſſa. Sic .n. ſcriptū ē: Scio oꝑa tua& charitatē tuā & fidē: & miniſteriū & patiētiā: & oꝑa tua nouiſſima maiora ꝗͣ priora. Sed & ſi ad ꝓphetas hæcreferamus ꝗ miniſtrauerūt uerbū dei ante aduētum ſpōſi: ut per ipſoꝝ doctrinam uideatur eccleſia uelle ordinem diſcere charitatis .i. ꝓpheticis inſtrui uoluminibus: nō uidebit̉ abſurdum. Sed & oēs ſancti qui de hac uitadeceſſerunt: hēntes adhuc charitatē erga eos ꝗ in hoc mūdo ſunt: ſi dicantur curā gerere ſalutis eoꝝ: & iuuareeos præcibus ſuis atqꝫ interuētu ſuo apud deū: nō erit īcōueniēs. Scriptum nāqꝫ ē in machabæoꝝ libris. Ita hicHieremias ꝓpheta dei ꝗ ſemꝑ orat pro populo. Sed & ad apoſtolos hæc dici ut ſupra iam dixi nō uidebit̉ alie-nū. Per hos. n. oīs eccleſia dei uel aīa quærēs deū introducit̉ in domum uini ut ſupra diximus: & aromatibus at-qꝫ odoribus repletur: & cōponitur in melius: ſicut in poſterioribus legimus: & edocemur oēm ordinem rōnēqꝫcharitatis. Cōfirmate me in unguētis: ſtipate me in malis: ꝗa uulneratæ charitatis ego ſum. In græco ꝗdē habe-tur cōfirmate me in amyris. Amyrim genus quoddā arboris nominās: qd̓ latini putātes myrrham dictum un-guēta interprætati ſunt. Igitur ordo ſermonis huiuſmodi ē. Poſtea ꝗͣ ſpōſa & uerba ex ore ipſius ſponſi audiuit& cubiculū regis ingreſſa eſt: & domū uini locūqꝫ cōuiuii ac ſapiētia: & ī eo uictimas & craterē mixtū ſacramētis eius aſpexit: quaſi in hoꝝ oīum admiratōe ſtupēs & ſaucia poſtulat ab ipſis nihilominus amicis & ſodalibusſpōſi ut cōfirmaretur: & quaſi deficiēs ſuſtētaretur incumbēs paululū ſuꝑ arborē amyrā uel meliā. Amoris etiāuulnere ꝑcuſſa arboꝝ ſolatia ſiluarūqꝫ ſectatur. Hæc ſcd̓m litterā. Sed ex his ut exeꝗ poſſimus intelligētiā ſpi-ritalē indigemus illa gratia: quā cōſequi a deo meruit ipſe Salomon: ꝗ omniū quæ ſunt radicū et arboꝝ & uir-gultoꝝ naturas didicit: ut ſciremus & nos: ꝗͣ uis & quæ natura ſit arboris amyræ: quo competēter ex hac ſpiritalis aptari poſſit expoſitio. Hoc ē autē ꝙ ſolum peruenire ad nos de huius arboris notitia potuit: quia odorē ſo-lū habeat ſuauem: nullū tamē afferat fructū. Melia uero arbor notū cūctis eſt qd̓ nō ſolū ferat fructum: ſed 8dulciſſimū & ſuauiſſimū ferat. Omnes igit̉ homines arbores dicūtur ſiue bonæ ſiue malæ & fructuoſæ ſiue infructuoſæ: ſicut & dominus in euangelio dicit. Aut facite arborem bonam: & fructū eius bonū: aut facite arborem malam: & fructū eius malū. Et omnis arbor quæ nō facit fructū bonū excidet̉: & in ignem mittet̉. Tres etgo differētiæ in hominibus uident̉ eſſe. Q uidam ꝗ omnino nullū fructū afferūt: & ecce alij ꝗ afferant. Sed inin his ꝗ afferūt: aut mali ſunt fructus aut boni. Hic ergo ſponſa .i. eccleſia Chriſti confirmari ſe poſtulat: & reclnari ꝗdem ſuꝑ unam arborem meliam afferētem fructus bonos: & recte ac competēter. Suꝑ his. n. cōfirmat̉ 8ſtipat̉ eccleſia ꝗ in bonis oꝑibus fructificāt & creſcūt: Quid aūt eſt qd̓ in amyris infructuoſis .ſ. arboribus cōfirmari uult: odore ſolo gaudētibus. Ego puto ꝙ iſtos ꝗ folo odore gaudent: & necdū fructus fidei afferūt: illosdicat quos Paulus ad corinthios ſcribēs dicit: ꝗ inuocant nomē domini noſtri leſu Chriſti ī omni loco ipſoꝝ 8noſtꝝ. Pro eo ergo ꝙ inuocāt nomē domini nr̄i Ieſu Chriſti habēt ī ſemetipſis odoris ꝗͣdā ex ipſa īuocatōe noīsſuauitatē. Pro eo uero ꝙ nō cū oī fiducia & libertate accedūt ad fidē nullos fidei afferūt fructus. In loco hoc poſumus nos cathecuminos eccleſiæ ītelligere: ſuꝑ quos ex parte aliqͣ cōfirmantur eccleſiæ. Habēt. n. & in ipſis nōpaꝝ fiduciæ & ſpei plurimū qd̓ & ipſi fiant aliquādo arbores fructiferæ: & plātētur ī paradiſo dei ab ipſo agricola patre. Ipſe. n. ē qui plantat huiuſmodi arbores in eccleſia Chriſti: quæ eſt paradiſus delitiaꝝ ſicut & domi-nus dicit. Ois plantatio quam non plantauit pater meus cæleſtis eradicabitur. Stipatur eccleſia & inter melias& ſuꝑ ipſas requieſcit. Quæ meliæ illæ putādæ ſunt animæ quæ quotidie īnouātur ad imagīem eius qui creauit eas. Quia. n. per innouationem ſui imaginem reparant filii dei: merito & ipſæ arbores meliæ appellantūr:quia & ipſe ſponſus earum in ſuperioribus dictus eſt ſicut arbor meliam eſſe in lignis ſiluæ. Et ne mireris ſi idēipſe & arbor uitæ & diuerſa alia dicatur: cum idem & panis uerus: & uitis uera: & agnus dei & multa alia nominetur. Omnia nanqꝫ hæc uerbum dei unicuiqꝫ efficitur prout menſura uel deſiderium participātis expoſcit ſead quod ſignificandum illud ꝙ eſt & manna unicuiqꝫ eſſet unus cibus: unicuiqꝫ tamen deſiderii ſui reddebat ſaporem. Præbet ergo ſeipſum non ſolum eſurientibus panem & ſitientibus uinum ſed & delitiari uolentibus ſemetipſum & fragrantia exhibet poma. Propterea ergo & ſponſa uelut refecta iam & bene paſta fulciri in me-ſis ſe poſcit: ſciens in uerbo eſſe ſibi non ſolum oēm cibum: ſed & omnes delitias: & per ea maxime diſcurrit: dūſe uulneratam ſentit eſſe iaculis charitatis. Siquis uſꝗͣ eſt: qui fideli hoc amore uerbi dei arſit aliquando: ſiquisxxviii