Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
XXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

umbra uitæ: & ī umbra ueritatis: ut comprehēdamus ex parte: & in ſpeculo ac in enigmate: ut poſt hæc ſi īcedamus per hanc uiam quæ eſt Chriſtus: quo peruenire poſſimus in hoc ut facie ad faciem comprehendamus eaquæ prius quaſi in umbra & in enigmate uideramus. Non enim quis poterit ad illa quæ uera ſunt & perfectaperuenire: niſi prius deſiderauerit & concupierit in hac umbra reſidere. Sed & lob omnem hominum uitam dicit eſſe ſuper terram: credo pro eo quod anima in hac uita uelamento huius craſſi corporis obumbratur. Oēsergo qui in hac uita ſunt neceſſe eſt in umbra quadā eſſe. Sed alii quidem ſunt ſedentes in regione umbræ mortis: hi profecto qui non credunt Chriſto. Eccleſia uero cum fiducia dicit. In umbra ſponſi concupiui & ſedi.quamuis certe fuerit tempus quo potuerit quis ſub umbra legis reſidens defendi a duritia arboris & æſtus: Sedtranſiit illud tempus. Veniendum eſt nunc ad arboris meli umbram: & ꝗͣuis diuerſa ꝗs utat̉ umbra: uidetur ta oīs anima donec in præſēti uita ē umbrā habere neceſſariā. Propter illud credo ardorē ſolis: exortusſuerit: continuo ſemen qd̓ in alta radice demerſum eſt areſcit: & deꝑit. Sed hunc ardorē tenuiter ꝗdē legis um-bra ꝓpellit: chriſti uero umbra in qua nunc in gentibus uiuimus. .i. incarnationis eius fides auertet penitus 8extinguet. Ille .n. adurebat ambulantes ſub umbra legis tꝑe paſſionis chriſti ſicut fulgur uiſus eſt cecidiſſe de calo ꝗͣuis etiam huius umbræ tempus in finē ſæculi compleat̉: quia ſicut diximus poſt conſumationē ſæculi iamnon per ſpeculū nec in enigmate ſed facie ad faciem uidebimus ueritatem: ſimile eſſe puto & illud qd̓ ſcriptumeſt ſub umbra alaꝝ tuaꝝ exultabo: ſed & in ſequentibus huius libelli ita dicit ſponſa Fraternus meus mihi: &ego illi ipſi: qui paſcit inter lilia donec reſpiret dies: & amoueant̉ umbræ: edocēs per hoc ꝗa ueniet tempus:oēs umbræ remouebunt̉: & miſericordiā dei patebit ueritas ſola: ſed & qd̓ ait & fructus eius dulcis in fauci-bus meis: illius aīam hoc credo dicere quæ nihil emortuū: nihil in ſenſibile habet in faucibus ſuis: & ī nullo proſus ſimilis eſt illis: de quibus dicit̉. ſepulchꝝ patens eſt guttur eorum. Quicunqꝫ .n. uerba mortis & īteritus defaucibus proferunt: ipſoꝝ fauces ſepulchra dicuntur: ſicut ſunt oēs qui uel contra ueram fidem loquuntur: uelcontra diſciplinam caſtitatis & iuſticiæ & ſobrietatis aliquid ꝓferunt. Ipſi ergo ſunt quorum fauces ſepulchraſunt & loca mortis: unde matris uerba ꝓferuntur. Iuſtus autem dicit. Quā dulcia faucibus meis eloquia tua.Et alius qui uerba uitæ docebat: ita dicit. Os noſtrum patet ad uos o corinthii: cor noſtrum dilatatum eſt: ſed &alius qui uerbo aꝑuit os ſuum: Os meum aperui & attraxi ſpiritum. Introducite me in domū uini. ſponſæ uer-ba adhuc ſunt: ſed ad amicos & familiares ſponſi ut arbitror diriguntur: a ꝗbus uidet̉ expoſcere: ut introducāeam in domū læticiæ: ubi uinum bibit̉ & epulæ parantur: Quæ autem uiderat cubiculū regium deſiderat etiānunc regale introīre conuiuiū: & frui uino læticiæ: ſupra diximus amicos ſponſi ꝓphetas & oēs qui miniſtrauerunt uerbum dei ab initio ſæculi intelligendos: ad quos recte uel eccleſia chriſti: uel aīa uerbo dei adhærensdicat: ut ſe introducant in domum uini. i. ubi ſapientia miſcuit in cratere uinum ſuū: & deprecat̉ ſeruos ſuospēm inſipientem & egentē ſenſu dicens. Venite manducate panes meos: & bibite uinum qd̓ miſcui uobis. Iſtaeſt domus uini: domuſqꝫ conuinii: in quo conuiuio oēs ueniunt ab oriente & occidente recūbent AbrahāIſaac & lacob in regno dei: Ad quā domū & ad qd̓ conuiuiū ꝓphetæ ꝑducunt aīas: quæ tamen eos audiunt: &intelligūt. ſed & ſancti angeli cæleſteſqꝫ uirtutes in miniſterio mittuntur ꝓpter eos qui hæreditatem capiuntſalutis. iſtud eſt uinū cui ſcribuntur illi pſalmi pro torcularibus attitulantur: iſtud eſt uinū quod attulerunt ili palmites qui in ieſu ꝑmanſerunt: non ſolū in terris ſed etiā in cælis. ſic .n. audio illud qd̓ dicit̉. Quia oīs pal-mes qui non manet in me non pōt afferre fructū. Nemo .n. producit fructum uini huius niſi qui permanet inuerbo & ſapientia & ueritate & iuſticia & pace: oībuſqꝫ uirtutibus. Iſtud eſt uinū quo etiā inebriari iuſtis & ſcīsquibuſqꝫ optabile dicit̉. Hæc puto & in ſpū. iam tunc Noe contuens inebriatus eſſe dicit̉. & Dauid admiratushuius conuiuii calicem dicit. Et poculum tuū inebrians quā præclarum eſt. Ad hanc ergo domum uini eccleſiauel aīa unaquæqꝫ deſiderant quæ perfectæ ſunt intrare & dogmatibus ſapientiæ myſteriiſqꝫ ſcientiæ: epulaꝝuelut ſuauitate & uini læticia perfrui. Sciendum ſane eſt: quia ſic eſt: ut iſtud uinū quod de dogmatibus ueritatis præſſum cōmiſcet̉ in cratere ſapientiæ: ita & contrarium uinum: inique inebriantur peccatores: & hi quifalſæ ſcientiæ dogmata pernitioſa ſuſcipiunt: De quibus Salomon in prouerbiis dicit. Hi autem edÿunt cibosimpietatis: uino autem iniquo inebriant̉. De hoc eodem uino iniquo etiam in Deuteronomio legimus ita ſcri-ptum: ex uineis ſodomoꝝ uitis eoꝝ & palmes eoꝝ: ex gomorra uua eoꝝ uua fellis: & botrus amaritudinis eis:Furor draconum uinum eoꝝ: & furor eoꝝ aſpidum inſanabilis. Illud autem uinū qd̓ de uite uera procedit nouum ſemꝑ eſt. ſemper. n. per ꝓfectus diſcentiū ſcientiæ & ſapientiæ diuinæ īnouat̉ agnitio. Et ideo dicebat ie-lus diſcipulis ſuis quia nouum bibā illud uobiſcum in regno patris mei īnouat̉ .n. ſemper agnitio ſecretoꝝ ar-canorūqꝫ reuelatio per ſapientiā dei: ſolū hominibus ſed & angelis cæleſtibuſqꝫ uirtutibuſ. Ordinate in mecharitatē eiuſdē ſpōſæ ad eoſdē uerba ſunt: niſi poſſūt fortaſſe ēt apoſtoli chriſti īter eos hr̄i ad quos iſta me-morant̉. Q uod ergo ait ordīate ī me charitatē: hūc hēt ſenſū: Oēs hoīes amāt ſine dubio aliꝗd: & nullus ē quiad id ætatis uenerit ut amare poſſit: & aliꝗd amet ſicut ēt ī præfatiōe huius oꝑis ſufficiēter oſtēdimus. ſechic amor: uel hæc charitas ī nōnullis ꝗdē ſuo ordīe & cōueniēter aptata ꝓcedit. In plurimis uero cōtra ordinemDr̄ āt cōtra ordinē ī aliquo charitas: aūt id diligit: qd̓ debet: aut qd̓ debet diligit. ſed plus iuſto diligit.aut minus iuſto. In iſtis ergo īordinata charitas dr̄: ī illis uero quos ualde paucos arbitror. ſ. per uiā uitæ īcedunt: & declināt neqꝫ ad dextrā neqꝫ ad ſiniſtrā ī ipſis ſolis ordinata ē charitas & ordinē ſuū tenet. ē aūt ordo eius & mēſura huiuſmōi. Verbi gr̄a deū diligere nullus modus nulla mēſura ē niſi hæc ſola: ut ei totū exhi-beas ꝗͣtū habes. ī chriſto .n. ieſu diligēdus ē deus ex toto corde & ex tota aīa & ex totis uiribus. In hoc ergo nullamēſura ē. Diliger̄ uero ꝓximū ē mēſura aliqͣ ꝓximū īꝗt tuū dilige: ſicut teipſū. Si ergo aut ī dei dilectiōe mīusxxvii