cauſam cur is qui in campo flos fuerat: uoluerit eſſe in conuallibus liliū uidet̉ oſtendere. Cum .n. multo tempore flos fuiſſet in campo nullū dicit ex ipſo cāpo florem ad imitationē ſui ac ſimilitudinem proceſſiſſe. Vbi uerofactus eſt in cōuallibus lilium continuo etiā efficit̉ proxima eius imitatione ipſius lilium: ut operæ preciū fue-rit: quoniā ipſe effectus eſt lilium ut etiam ꝓxima ſua. i. unaquæqꝫ aīa quæ ei approximat & exemplū eius imitationēqꝫ ſectat̉ lilium fiat. Quod ergo ait. ſicut lilium in medio ſpinarum: ita ꝓxima mea in medio filiarumaccipiemus eccleſiam gentiū dici ꝙ uel e medio in fidelium: & non credentiū quaſi ex ſpinis emerſerit: uel pro-pheticorum circūſtrepentiū ſe morſibus in medio ſpinaꝝ poſita dicat. Quod & magis uidebit̉ ueriſimile: proeo qd̓ dicit: Ita proxima mea in medio filiarum. Non n. filias appellaſſet illas aias quæ nunꝗͣ omnino uenerūtad credendum. Oēs ergo hæretici primo ad credulitatem ueniūt: & poſt hæc ab itinere fidei & dogmatū ueritate dei declinant: ſicut & Ioānes apoſtolus in epiſtola ſua dicit. Quia a nobis exierunt: ſed non erāt ex nobis. Nāſi fuiſſent ex nobis ꝑmāſerit utiqꝫ nobiſcū. Poſſumus aūt & ad unāꝗͣqꝫ aīam id referētes: huic ꝗdē aīæ q̄ ꝓ ſimplicitate ſui & planitiæ uel æquitate campus dici pōt: florem fieri uerbum dei. & initia bonoꝝ operum docere. Hisuero qui profundiora iā quærunt: & demerſiora ſcrutantur quaſi in conuallibus: uel pro claritate puditiciæ uepro fulgore ſapientiæ efficit̉ lilium: ut & ipſi fiant lilia erūpentia de medio ſpinarum. i. pungentes cogitationes& ſolicitudines ſæculares quæ ſpinis ī euangelio comparatæ ſunt. Sicut arbor mali īter ligna ſiluæ: Ita fraternusmeus inter medium filioꝝ. In umbra eius concupiui & ſedi: & fructus eius dulcis in faucibus meis. Decuit qui-dem ſponſum & de ſemetipſo dicere: ꝗd eſſet in campo: ꝗd etiam in conuallibus: & de ſponſa qͣ eſſet: uel qͣlis in-ter cæteras filias haberet̉. Sponſam uero ad hæc reſpondentē: nō conueniebat de ſemetipſa aliquid dicere: ſeceffici totam erga admirationē ſponſi & ipſius laudibus inhærere. Cōparat ergo eū arbori mali. Sed ne ex ſimi-Iitudine ſermonis ſimpliciores aliꝗ arborem mali malam arborem putent: & a malitia dictam: dicamus nos arborem meli græco quidem noīe utentes: ſed ſimplicioribus ꝗbuſqꝫ latinoꝝ plus notiore ꝗͣ mali. Melius eſt .n. utgrāmaticos offendamus: ꝗͣ legentibus ſcrupulum aliquod in ueritatis explatione ponamus. Cōparat igit̉ eumarbori mali: ſodales uero eius reliquis arboribus ſiluæ. Sed ſpōſum ita arbori huic mali ſimilem dicit: ut etiamconcupiſſe ſe dicat ſub umbra eius ſedere: fructūqꝫ eius dulcem ſibi effectū in faucibus aſſeueret. Et hæc ad adoIeſcentulas loꝗ uidetur ſicut & ſponſus locutus eſt prius ad ſodales ſuos: ſed nūc uideamus ſecundū myſteriumquos dicat ſponſa filios: inter quos tanꝗͣ arborem mali præcellere reliqͣ ſiluæ ligna aſſerat ſpōſum: & uide ſi po-ſumus ſecundū ea q̄ in ſuperioribus de filiabus & ſpinis dupliciter expoſuimus: ita hic etiā filios: uel eos qui aliquando fuerūt & non ſunt uel multitudinē cæleſtium miniſtroꝝ dictos eſſe intelligere. Ad oēs .n. in initio pertinet illud qd̓ ſcriptum ē. Ego dixi dii eſtis: & filii excelſi oēs. Sed differentia interceſſit ꝑ hoc: qd̓ ait. Vos aūt uhoīes moriemini: & ſicut unus de principibus cadetis. Sed & illud hoc in reſpicit: quoniā ꝗs ī nubibus æqͣbitudomino aut ꝗs aſſimilabit̉ ei inter filios dei Sicut ergo arbor mali inter reliqua ligna ſiluæ: ſic ē ſponſus inter rIi quos filios: habēs fiuctū ꝗ nō ſolū ſapore oēs ſed & odore præcellat: & duos animæ ſenſus .i. guſtū & odoratūefficiat. Diuerſis nāqꝫ copiis menſā nobis præparat ſapiētiā: in qua nō ſolū panē uitæ apponit: ſed immolat canes uerbi: & nō ſolū miſcet in cratere ſuū uinū: ſed & mella odorata ſatis adhibet & dulcia: q̄ non in ore & labiitſuauitatē reddāt: ſed & īterioribus tradita faucibus dulcedinē ſeruēt. Poſſumus aūt ligna ſiluæ acciꝑe eos angelos ꝗ uniuſcuiuſqꝫ hæreſeos auctores fautoreſqꝫ uiſi ſunt extitiſſe ita ut uideat̉ eccleſia cōparans ſuauitatem dectrinæ chriſti ad aſperitatē hæreticoꝝ dogmatū: ac ſterilē infructuoſamqꝫ doctrinā dicere: mella ꝗdem ſuauia& dulcia eſſe dogmata eccleſiaſtica: quæ in chriſti eccleſia prædicant̉. Ligna uero ſiluæ eſſe ea qͣ diuerſis hære.ticis affirmantur: Et de iſtis uidebit̉ infructuoſis lignis ſiluæ dici: qd̓ in euangeliis ſcriptū eſt: Ecce iā ſecuris acradicē arboris poſita eſt. Oīs ergo arbor quæ nō facit fructum bonū: excidet̉: & in ignē mittetur. Fraternus ergo ſponſæ ē ut arbor meli in eccleſia ſponſi. cæteri uero hæreſiarchæ tanꝗͣ īfructuoſa ligna ſiluæ diuino iudiciout ſecuri excidenda: & in ignē mittēda. Igit̉ ī huius meli umbra cōcupiſcit ſponſa reſidere: uel ut diximus ī ꝓte-ctione filii dei: uel aīa refugiēs oēs reliquas doctrinas: & adhærēs uni ſoli uerbo dei: cuius etiā dulcē habeat frictū meditādo .ſ. indeſinēter legem dei: & ſemper eā uelut mundū aīal ruminādo. Veꝝ de appellatione umbræiſtius ſub qua ſedere cōcupiſſe ſe dicit eccleſia: nō puto abſurdū ſi ea quæ īuenire poſſumus in ſcripturis diuinisꝓferamus ī mediū: ut quæ ſit umbra meli huius dignius & diuinius agnoſcat̉. Ait Hieremias in lamētatiōibus.Spūs uultus nr̄i: chriſtus dominus cōprehēſus ē in corruptionibus nr̄is: cui diximus in mēbra eius uiuemus ingētibus. Vides ergo qūo ſpū ſcō ꝑmotus ꝓpheta uitā de umbra chriſti præberi gētibus dicit. Et qūo non uitannobis præbeat eius umbra: cū & in cōceptu corporis illius ad Mariā dicatur. Spus ſcūs ueniet ſuꝑ te: & uirtus altiſſimi obūbrabit tibi. Si ergo obūbratio fuit altiſſimi incōceptu corporis eius: merito umbra eius uitam gentibus dabit. Et merito ſpōſa eius eccleſia ſub meli umbra ſedere cōcupiſcit: ſine dubio ut uitæ quæ eſt in eius unbra particeps fiat. Reliquoꝝ uero lignorū ſiluæ umbra talis eſt: ut ꝗ ſederit ſub ipſa ſedere uideat̉ in regiōe umbræ mortis. Sed adhuc ut magis ac magis planior reddatur locus: qui habet̉ in manibus: requiramus quo apiſtolus dicat. Legem umbram habere futuroꝝ bonoꝝ: & oīa quæ uel de diebus feſtis uel ſabbatiſ: uel neomeniiſcripta ſunt umbram eſſe memorat futuroꝝ bonorum in his. ſ. ꝗͣ ſecundū lr̄am gerebantur: & qūo oēm uēte-culturam exemplar & umbram ꝓnunciet eſſe cæleſtiū. Quod utiqꝫ ſi ita eſt: oſtendunt̉ ſub umbra legis ſediſe omnes quicunqꝫ ſub lege erant: & umbram magis ueræ legis habebant. Nos autem alieni ſumus ab umbraeorum: quoniam non ſumus ſub lege: ſed ſub gratia. ſed quāuis non ſumus ſub umbra illius quam legis litterafaciebat: ſumus tamen ſub umbra meliore. In umbra enim chriſti uiuimus inter gentes. Et eſt profectus quidāde umbra legis uenire ad umbrā chriſti: ut ꝗa chriſtus ē uita & ueritas & uia: efficiamur prīo in umbra uiæ: &