Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
XXVv
Einzelbild herunterladen
 

& uua florens cyprus appellatur: & ſpecies quædam extrinſecus uirgulti ē cyprus dicitur ferens etiam flori.dum quēdam fructum in modū florentis uuæ ꝓlatū. Sed uidet̉ magis ad fructum uitis reſpicere ſermo: quo-niam quidē uineaꝝ engaddi facta eſt memoria. Engaddū autē ager terræ iudææ eſt tantū uineis: ꝗͣtū balſamis florens. Hic ergo erit hiſtoricus ſenſus ſponſæ loquentis ad adoleſcētulas. ut intelligat̉ dicēs: Primo quidēnardus mea odorē mihi ſponſi mei reddit. Secūdo uero alligamentū guttæ effectus ē fraternus meus mihi de-morās inter media ubera mea. Tertia botrus cypri ex uineis engaddi ſuꝑās ꝗcꝗd ē ī odoribus & floribus ſuauitatis: quo .ſ. audiētes hæc adoleſcētulæ magis ac magis ad claritatē ſponſi cōcitētur & amorē. Iccirco aūt ſin-gulatim & ordinē primo nardū ſuā deinde guttam: Poſt hæc etiā botꝝ cypri nominat: ut eos gradus quoſ- ꝓfectus doceat charitatis. Sed uideamus ꝗd ſpiritalis habeat intellectus. Siꝗdē hic qui appellat̉ botru-ad fructum uitis referendus eſt. Verbum dei accepimus ſicut ſapientia & uirtutē & theſaurum ſcientiæ: aliaꝗmulta: ita & uitē ueram dici. Sicut ergo his ꝗbus efficitur ſapiētia: & ſciētia ad ſubitū ſed ꝓfectus quoſda& gradus ſtudiis & intētōe ac fide eoꝝ: ei uel ī ſapiētia uel ī ſciētia uel in uirtute participātur: ſapiētes eos 8ſciētes reddit uigēteſqꝫ uirtutibus: ita & in ꝗbus uitis uera efficitur: eis ad ſummū maturos botros ꝓducit &dulces: nec repēte eis efficit̉ uinū ſuaue: & lætificās cor hoīs: ſed primo ꝓducit eis ſuauitatē tantūmō odoris inflorē. Botrus hic florēs memorat̉ in uineis engaddi: ut gratia fragrātiæ ipſius īmittatur in initiis anmiæ: utpoſt hæc pati poſſit acerbitatē tribulatōum & tētationū: ꝓpter uerbū dei credētibus excitantur. & ita demummaturitatis eius dulcedinē præbet: uſqꝫ ꝑducat eos ad torcularia ubi effundit̉ ſanguis uuæ: ſanguis noui te-ſtamēti: bibat̉ in die feſto in ſuꝑioribus: ubi ſtratū magnū paratū eſt. Sic ergo ſingulos hos ꝓfectus graduum incedere oportet eos qui ſacramētū uitis & botꝝ cypri iniiciati ad ꝑfectōem ferūtur: & calicē noui teſta-mēti ab leſu ſuſceptū bibere cōtendūt. Quod ſi cyprus ſui generis arbor accipiēdus eſt: cuius fructus etiā flos tantū odoris ſuauītatē: quātū & uim calefaciēdi ac fouēdi dicit̉ poſſidere: illa ſine dubio accipitur ſpōſi uirtus: ꝗͣ incaleſcunt aīæ erga fidē eius & charitatē: quæ cōtingebat eos dicebāt. Nōne cor noſtꝝ erat ardēs intranos: adaꝑiret nobis ſcripturas? Vel certe quoniā de uineis engaddi botrus hic florēs noīat̉. engaddi aūt irterprætatur oculus tētatōis meæ. Siꝗs eſt intellectum habere pōt qūo tētatio ē uita hoīs ſuꝑ terrā: & intelligiqūo ꝗs in deo eripit̉ a tētatōe: & agnoſcit qͣlitatē tētatōis ſuæ: ita ut poſſit de ipſo dici: Quia in his oībus nonpeccauit labiis ſuis corā deo: huius botrus cypri de uineis engaddi efficit̉ uerbū dei. Obſeruādū tamē ē uer-ba ſpōſæ ita referūtur: ut & nardus & alligamētū guttæ & botrus cypri: ipſi ſoli ſint: utpote quæ in hos ꝓfe-ctus aſcēderit. Sola .n. ꝑfecta aīa ē: quæ ita habeat puꝝ & purgatū odoramētū ſui ſenſus: ut poſſit nardi & gut & cypri ex uerbo dei procedētis fragrantiā capere: & gratiā diuini odoris haurire.Homelia tertia.ICce es ſpecioſa proxima mea: ecce es ſpecioſa: oculi tui colūbaꝝ. Secūdo ſpōſus cum ſpōſa in uerbo colloꝗoqꝫ miſcet̉. Et primo ꝗdē ſermone īuitauit ad hoc ut cognoſceret ſemetipſam: dicens ei bona quidē eſſet īter mulieres: ſed niſi cognoſceret ſemetipſam: certa quæqꝫ pateretur: & quaſi quæ uelociter ad agnitionē ſui ſenſu ītellectuqꝫ cucurrerit cōparat eꝗs ſuis uel eꝗtatui: ꝗbus obtinuerit currus Ppharaonis. Simul & genas eius pro inſigni uerecūdia & cōuerſationis ꝑnicitate turturibus cōparat: ceruicēqꝫ eiusornamētoꝝ redimiculis. Nūc aūt iam ſpecioſam ꝓfitetur eam: & ſpecioſam ſicut prius in mulieribus tantūſed quaſi proximam ſibi: & adhuc in maius titulum laudis extollit: & affirmat: quia non tātum cum proximaeſt ei ſpecioſa ſit: ſed & ſi contingat ei abſentē eſſe etiam ſic ſpecioſa ſit. Hoc. n. indicatur in eo cum dixiſſet: eoce es ſpecioſa proxima mea: addit poſt hæc abſolute & ſine ulla adiunctione: ecce es ſpecioſa. Sed in ſuperiori-bus laudauerat uiſum eius: credo quia nōdum ad intuitum ꝓfecerat ſpiritalis intelligentiæ. Nunc ergo aitoculi tui columbaꝝ. Grandis in hoc profectus eius oſtenditur: ut quæ prius tantum ſpecioſa in mulieribus dicta eſt: nunc ut ꝓxima ſpecioſa dicatur: ex ipſo ſine dubio ſponſo ſplēdorem decoris accipiēs: ut ſemel ab ipſoſumpta pulchritudine: etiam ſi accidat ei paululum ſpōſi abſentiā pati: nihilominus pulchra ꝑmaneat. Quodautem oculi eius cōparantur colubis: ob hoc ꝓfecto cōtingit: quia diuinas ſcripturas iam ſecundum litterāſed ſecūdum ſpiritum intelligat: & aſpiciat in eis ſpiritalia myſteria. Colūba .n. indicium ē ſpiritus ſancti. Spiritali ergo ſenſu intelligere legem & ꝓphetas: hoc ē oculos columbæ habere. Et hic quidem colūbæ oculi eius arpellantur: in pſalmis uero huiuſmodi aīa pēnas ſibi dari columbæ deſiderat: ut uolare poſſit in intellectum ſpritalium myſterioꝝ: & reꝗeſcere in atriis ſapientiæ. ſed & ſi dormire quis poſſit: hoc eſt collocari & requieſcer-in medio fortium: atqꝫ intelligere fortium uirtutes: & cognoſcere diuini iudicii cauſas: ſolum pennæ colum- quibus in ſpiritalibus intellectibus uolet promittūtur ei: ſed deargentatæ pēnæ. i. uerbi & rōnis ornamentodecoratæ. Scapulæ quoqꝫ eius in ſpecie auri fieri dicuntur: ubi conſtantia fidei & dogmatum ſtabilitas indicatur perfectoꝝ. Ergo ſi caput Chriſtus dicitur: nihil puto abſurdū uideri: ſi & oculi eoꝝ qui ſecundum interorē hoīem ſpiritaliter intelligunt: & ſpiritaliter diiudicant: ſpiritus ſanctus dicant̉. Et ob hoc fortaſſis in legeſicut agnus poſitus ē: per cuius hoſtiam populus purificaretur in paſcha: ita & columbæ poſitæ ſunt: ꝗbus purificatur homo ingreſſus hūc mundū. Sed & de eo nunc dicere: & hoſtiaꝝ qualitates diſcutere longior uideturexceſſus: & propoſito operi minime conueniens. Hæc autem memoraſſe ſufficiat pro eo præſens ſermo cortinet oculi tui columbæ: quaſi diceret oculi tui ſpiritales ſunt: ſpiritaliter uidentes: ſpiritaliter intelligentes. Po-teſt adhuc ꝓfundiore fortaſſis ſacramento qd̓ dixit. Ecce es ſpecioſa proxima mea intelligi de præſenti ſæcu-Io dictū: quia ſpecioſa ꝗdem ſit & hic eccleſia: ꝓxima eſt Chriſto: & imitat̉ Chriſtū. Quod uero iterauit& dixit ecce es ſpecioſa: poteſt ad futuꝝ ſæculum pertinere: ubi iam non ſolum imitatione: ſed ipſa ſui ꝑfectio-ne formoſ-