Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
XXIVv
Einzelbild herunterladen
 

net proferemus: orietur inquit ſtella ex lacob: & exiet homo de ſemine eius: & dominabitur gentibus multisExaltabitur gog regnum eiusi& creſcet regnū eius. Deus educet eum ex ægypto ſicut gloria unicornis: & comedet gentes inimicoꝝ ſuorum: & craſſitudines eoꝝ medullabit: & iaculis ſuis ſagittabit eos recūbēs ut leo requięſcet: & ſicut catulus leonis. Quis ſuſcitabit eum? Conſidera ergo & ex his diligentius & uide qūo oīs ſimilitudoauriuſqꝫ ad extremum tēpus ad recubitum regis. ſ. ſtare memorat̉. Poſthæc ergo exaltabit̉ gog .i. ſuꝑ tecta re-gnum eius: uidelicet de terris ad cæleſtia fuerit tecta tranſlatum. Sed de his plenius prout dominus dedit innumeroꝝ libro proſecuti ſumus. Requiramus ſane ſi etiam ſanctis patribus ipſis & prophetis: qui miniſtraue-runt uerbū ante aduentum domini nr̄i leſu Chriſti ꝑfectionis huius ueriqꝫ auri gr̄a data ſit: an tantum futurahæc intellexerint: & in ſpū uentura præuiderint. Atqꝫ ob hoc ſolum dixerit dominus de Abraham: Quia deſiderauerit uidere diem eius & uiderit: & lætatus ſit .ſ. in ſpū futura præuiderit: & magis fortaſſe hoc ita eſſe etam ille ſermo confirmet ait multi iuſti deſiderauerunt uidere quæ uidetis: & non uiderunt: & audire quæ au-ditis & audierunt. Quāuis nec illis potuerit defuiſſe ꝑfectio ueniens ex fide: Quæ .n. nos fcā credimus: hæcilli maiore expectatione futura credebant. Sicut ergo ex aduentu Chriſti credēteſ præteritoꝝ fides: ita & il-los futuroꝝ ad ſummā ꝑfectionis adduxit: Quod ſi ad unāquāqꝫ animam referat̉ expoſitio uidebit̉ donecparuula eſt adhuc aīa & imperfecta: & ſub tutoribus & procuratoribus poſita: ſiue doctoribus eccleſiæ ſiue angelis: qui paruuloꝝ cuſtodes eſſe dicunt̉: & uidere ſemper faciem patris: qui in cælis eſt: ſimilitudines auri fiūtei: non ſolidis & fortibus alitur uerbi dei cibis ſed ſimilitudinibus imbuit̉: uelut ſi dicamus parabolis & exēplis docet̉: pro ꝗbus & ipſe Chriſtus dicit̉ ætate creſcere & ſapientia & gratia apud deū & hoīes. In illis ergo ſimilitudinibus imbuit̉: & fiunt ei paruulæ diſtinctiones argenti. Aperiunt̉ .n. interdum & his qui imbuunt̉ paua aliqua & rara de ſecretoribus myſteriis: ut deſideriū concipiant maioꝝ. Neqꝫ. n. deſiderari ꝗd pōt: ſi penitusignoretur. Et incipientibus & primis in eruditionibus poſitis ſicut non ſunt ad ſubitū cuncta pandenda: ita neqꝫ penitus abſcondenda ſunt ſpiritalia myſtica: ſed ut ait ſermo diuinus faciendæ ſunt eis diſtinctiones argenti-& ſcintillæ quædā ſpiritalis intelligentiæ animis eoꝝ initiādæ ſunt: ut guſtū quodāmodo deſiderandæ dulce-dinis ſumāt: ne ut diximus: ſi penitus ignoret̉: nec oīno deſideretur. Veꝝ paruulam nominamus aīam: nemoita accipiat quaſi ſecundū ſubſtantiam paruula dicatur: ſed ſicui deeſt eruditio & in qua eſt exiguus intellectusac minima peritia: hanc paruulā dicimus aīam. Igitur hæc fieri conuenit uſqꝫ quo rex ſit in recubitu ſuo. i. uſqꝫquo in id ꝓficiat huiuſmodi aīa: ut capiat regem: & habeat recūbentem in ſemetipſa. Sic. n. dicit hic rex quia habitabo in eis: & in ambulabo in eis: ꝓfecto qui tantā uerbo dei cordis ſui latitudinē præbent: ut etiā in eis de ambulare dicat̉: ſpatiis .ſ. amplioribus intelligentiæ agnitioniſqꝫ diffuſioris. Ita ergo & recubare dicitur in aīa illa ſine dubio: de qua ipſe dominus dicit per ꝓphetam: Suꝑ quem reꝗeſcam: niſi ſuꝑ humilem & ꝗetum & tremen-tem ſermones meos? Habet ergo rex iſte qui eſt ſermo dei in illa aīa quæ iam ad ꝑfectum uenerit recubitū ſuū:ſi tamen ſit in ea aliquod uitium: ſed plena ſit ſanctitate: plena pietate: fide: pace: oībuſqꝫ uirtutibus. Tunc .n.delectat in ea recubare regē: & habere recubitum. Ad hāc .n. animā dominus dicebat. Quia ego & pater meu:ueniemus: & cœnabimus eo: & manſionē faciemus apud eum. Vbi ergo cœnat Chriſtus patre: & ubi maſionem facit: quidni & recūbit. Beata illius latitudo aīæ: beata ſtrata illius mentis: ubi pater & filius ut non dub-to una ſpū ſancto recūbit: & cœnat: & manſionem facit. Quibus putas opibus: quibus copiis tales conuiuæpaſcunt̉? Pax ubi primus cibus eſt: humilitas ſimul apponit̉ ac patientia: manſuetudo quoqꝫ & lenitatjs: & ꝗdſummæ ei ſuauitatis eſt puritas cordis: Charitas autem in hoc conuiuio principalem obtinet locum. Tali ergomodo etiam tertia expoſitione ad unāquanqꝫ aīam referri poſſe uidebit̉: quod ait: Similitudines auri faciemustibi diſtinctionibus argenti: quoaduſqꝫ rex ſit in recubitu ſuo. Nardus mea dedit odorem ſuum ſiue odoremeius. In ſpecie drammatis uidetur hoc oſtendi: poſt hæc uerba ingreſſa ſit ſponſa ad ſponſum: & unguētis ſui:unxerit eum: ac miro quodam genere quaſi nardus quæ prius odorem non dederat cum eſſet apud ſpōſam tu-dederit odorem ſuum: cum corpus contigit ſponſi: ut non tam ille ex nardo odorem: ꝗͣ nardus ex ipſo ſumpſiſ-ſe uideat̉. Si uero ſecundū hanc dr̄iam quæ in aliis inuenit̉ exemplaribus legimus: Nardus mea dedit odoremeius: inuenit̉ adhuc aliquid diuinius: ut uideat̉ unguētum hoc nardi quo unctus eſt ſpōſus: non tantum ſuumqui nardo ineſſe naturaliter ſolet: ſed ipſius ſponſi odorem cœperit: & ipſius odorē ad ſpōſam reportauerit nar-dus: ut in eo quo unxit eum odorē ſponſi ipſius unguēti munus acceperit: & hoc ſit quod dicere uideatur: Nar-dus mea qua unxi ſponſum: regreſſa ad me odorē mihi detulit ſponſi: & uelut ſuperato naturali ſuo odore præfragrantia ſponſi ipſius mihi detulit ſuauitatem. Hæc habet hiſtorici drāmatis explanatio. Sed ueniamus iamnunc ad intelligentiā ſpiritalem. Ponamus hic ſponſam eccleſiam in ꝑſonam Mariæ: quæ decēter utiqꝫ diciturafferre libram unguēti nardi piſtici præcioſi: & ungere pedes leſu: & detergere capillis ſuis: & recipere quodammodo ac recuperare per crimen capitis ſui ad ſemetipſam unguētū ex qualitate ac uirtute corporis eius infecti& odorem non tam nardi per unguētū ꝗͣ ipſius uerbi dei ad ſe trahentem per capillos: ꝗbus abſtergebat pedes& impoſuit capiti ſuo non tam nardi ꝗͣ Chriſti fragrantiā: & dicere ꝗa nardus mea miſſa in corpus Chriſti reddit mihi odorem eius. Deniqꝫ uide qūo hæc ipſa referunt̉. Maria īquit attulit librā unguēti nardi piſtici præcioſi: & unxit pedes leſu: & exterſit capillis capitis ſui. Domus autem inꝗt tota repleta ē odore unguēti. Quid utiqꝫ indicat: quia odor doctrinæ qui procedit de Chriſto & ſancti ſpūs fragrantia: repleuit oēm mūdi huius do-mum ac totius eccleſiæ domū. Vel certe repleuit omnem domum animæ illius: quæ odoris Chriſti ſuſcepit pa-ticipium: offerens primo fidei ſuæ munus uelut unguentum nardi: & recipiens ex hoc gratiam ſpiritus ſancti:& ſpiritalis doctrinæ fragrantiam. Quid ergo intereſt utrum in cantico canticorum ſpōſa perungat unguēto