Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
XXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

ne aut in fluminibus furor tuus: aut in mari rubro impetus tuus: quia aſcēdens equos tuos: & equitatus tuus ſalus: Sūt ergo equi domini quibus aſcēdit & equitatus eius. Quos ego alios eſſe puto: quā illas animas quafrenum diſciplinæ eius accipiunt: & iugū portant ſuauitatis eius: & quæ ſpūdei aguntur: & in hoc eſt eis ſalus.In reuelatione Ioannis legimus apparuit ei equus: & ſedēs ſuper eum quidem fidelis & uerus: & iuſticia iudicans: cuius nomen eſt uerbum dei. Ait ergo & uidi cælum apertum: & ecce equus albus: & qui ſedebat ſupereum uocabatur fidelis & uerus: & cum iuſticia iudicans & pugnans: & oculi eius ſicut flāma ignis: & ſuper ca-put eius diademata multa habentia nomen ſcriptum qd̓ nemo nouit niſi ipſe: & adopertus erat ueſtimentumſanguine conſꝑſum: & uocabatur nomen eius uerbum dei: Et exercitus eius erat in cælo: & ſequebantur eum inequis albis induti biſſyno albo puro. Sed opus eſt gratia dei: quæ hoꝝ nobis aperiat intelectum: quo poſſimusaduertere: ꝗd iſtæ indicēt uiſiones: ſit equus albus: & qui ſit qui ſedet ſuper eum: cuius nomē eſt uerbum dei.Et forte ꝗdē dicet aliquis albū eſſe equū corpus quod aſſumpſit dominus: & quo ille qui in principio erat apucdeum. Deus uerbum uel ueſtitus uel uectus eſt. Alius aūt animā dicet: quam aſſumpſit primogenitus oīs cręa-turæ: & de qua dicebat: poteſtatē habeo ponendi eam: & poteſtatē habeo iteꝝ ſumendi eam. Alius uero utrūqꝫſimul corpus atqꝫ animā quaſi ubi peccatū fuerit equū dici album putabit. Alius adhuc quarto loco eccleſiādicet: quæ & corpus eius nominat̉ album uideri equū: quaſi habentē maculā aūt rugā: quā ſibi ipſe ſancti-ficauit lauacro aquæ. Secundū hæc aūt ſingula etiā illa accipi quæ ſequuntur militiā cæli & exercitū uerbi dei& qūo ſinguli quiqꝫ eorū ſequētes uerbū dei equis albis ſedeāt: biſſynis albis induantur & mundis. Huic ergoequo albo quo ipſe uehitur: uerbi dei appellatur: uel huic eꝗtatui cæleſti: qui ſeꝗtur in albis nihilominusequis cōparat: & ſimilē facit Chriſtus eccleſiā ſuā. In curribus aūt Pharaonis uel ita poſſumus accipere ut quā hic domini eꝗtatus equitatū & currus Pharaonis eminet & præcellit: tantū tu quæ pulchra es in mulieribuspræceſſis & emines oēs reliquas aīas quæ adhuc iugū Pharaonis portāt & ſeſſores eius patiunt̉: uel certe eotatus hic meus lauacro aquæ mūdatus purus & cādidus factus ē: & uerbū dei meruit hr̄e ſeſſorē: ex curribusaſſumptus eſt Pharaonis. Inde .n. oēs ueniūt credētes: ꝗa Chriſtus uenit in hūc mūdū peccatores ſaluos facereHoc ergo pōt explanari uerſiculi huius ſenſus. Eꝗtatui meo fuit ante in curribus Pharaonis: & nūc ſeꝗitme in eꝗͥs albis: purificatus lauacro aquæ ſimilē te arbitror ꝓxima mea. Beatæ ergo ſunt illæ aīæ quæ dorſumſuū curāuerūt ut ſuſcipiāt ſeſſorē uerbum dei ſuꝑ ſe. & frena eius patiūt̉: ut quocūqꝫ ipſe uoluerit flectat eas. 8agat habenis præceptoꝝ ſuoꝝ: ꝗa ꝓpria uolūtate incedūt: ſed ad oīa dicunt̉ & reducunt̉ uolūtate ſeſſoris. Et fortaſſis uidebit̉ ſecūdū hoc ex multis aīabus cōgregata eſt eccleſia: & exēplum uitæ accepit a Chriſtoqd̓ ab ipſa deitate uerbi dei acceperit quæ utiqꝫ ſuꝑeminet eos actus uel affectus: ad exēplū dari hoībusdebeāt: ſed illa aīa quæ aſſumpta eſt ab eo in qua fuit ſumma ꝑfectio: illa ſit ad exēplū poſita: & ipſa dicat hicxima mea cuius ſimilitudinē habere debeat etiā eecleſia: quæ ex multis cōgregatur aīabus illis .ſ. quæ prius fuerāt ſubiugo & curribus Pharaonis: & equitatus domini appellantur. Quæ autē ex duabus expoſitio cōueni-re magis ꝓpoſito uerſiculo uideatur: probabis etiam tu legis. Quā ſpecioſæ factæ ſunt genæ tuæ: tanꝗͣ tur-turis ceruix tua: ſicut redimicula. ordo drāmatis huiuſmodi uidet̉ habere cōſequētiā: qd̓ poſtea ꝗͣ auſterioreuſus ē cōmonitōe ſpōſus ad ſpōſam ꝓteſtatus ei: qd̓ niſi cognoſceret ſemetipſam exitura eēt in ueſtigiis gregū& paſceret oues ſed hædos: erubuerit ſuꝑ auſteritate præcepti: ſed & rubor uerecūdiæ diffuſus in uultu ſpe-cioſas effecerit genas eius: & multo ꝗͣ fuerāt pulchriores. ſolū aūt genæ ſed & ceruix eius decora ſit rēdita quaſi moniliū redimiculis adornata. Pulchritudo ergo genaꝝ turturibus cōparat̉: per huiuſmodi aues ſi-mul honeſtas uultus & alachritas indicet̉. Hæc eſt hiſtorici drāmatis explanatio. Sed ueniamus ad. Paulusapoſtolus ſcribēs ad eccleſiam corinthioꝝ ita ait. Corpus autem eſt membꝝ unū: ſed multa: & ſi dixerit pesꝗa ſum manus: non ſum de corpore: ꝓpterea eſt de corpore: & ſi dixerit auricula ꝗa non ſum oculus ſum de corpore: ꝓpterea eſt de corpore. Si totū corpus eſt oculus ubi ē auditus? Si totum auditus ubodoratus? Nūc aūt deus poſuit unūquodqꝫ membꝝ in corpore ſicut uoluit. Et plura diſputaſſet: ad ultimūdixit. Vos aūt eſtis corpus Chriſti: & mēbra ex parte. Et iteꝝ ad Epheſeos ſcribēs dixit: Subiecti inuicē in timore Chriſti. Mulieres uiris ſuis ſubiectæ ſint ſicut domino: quia uir caput eſt mulieris ſicut & Chriſtus eſt capuieccleſiæ. Ipſe ſaluator corporis: ſed ſicut eccleſia ſubiecta eſt Chriſto: ita & mulieres uiris ſuis in oībus. Viri dil-gite uxores ueſtras: ſicut & Chriſtus dilexit eccleſiam ſuā: & ſemetipſum tradidit pro ea: ut eam ſanctificaret lauacro aquæ in uerbo: ut ipſe ſibi præpararet glorioſam eccleſiā: habētem maculā aut rugam: aut aliquid huiuſmodi: ſed ut eēt ſancta & immaculata. Et poſt pauca. Nemo īquit .n. aliquādo carnem ſuam odio habuit: &nutrit & fouet eam: ſicut & Chriſtus eccleſiam: quia membra ſumus corporis eius: & reliqua. Hoc ergo edoce-mur: qūo ſponſa Chriſti quæ eſt eccleſia: etiā ſit corpus eius & membra. Si ergo audias ſpōſi mēbra nominari:Eccleſiæ mēbra dici intellige: in quibus ſicut ſunt aliqui qui dicunt̉ oculi: intelligentiæ ſine dubio ac ſciētiælumine: & alij aures pro audiendo uerbo doctrinæ: alij manus bonis operibus religioſiſqꝫ miniſteriis: Ita ſuntalii qui & genæ eius appellentur. Genæ aūt partes uultus dicuntur: in quibus honeſtas & uerecūdia aīæ agno-ſcitur: per qd̓ ſine dubio illi in membris eccleſiæ declarantur: qui caſtitatis & pudicitiæ excolunt honeſtatem.Pro his ergo ad omne corpus ſpōſæ dicitur ꝗͣ ſpecioſæ factæ ſunt genæ tuæ: & obſerua quia non dixit. Quamſpecioſæ ſunt genæ tuæ: ſed ſpecioſæ factæ ſunt: ut oſtendat: prius quidē eas ita fuiſſe ſpecioſas: ſed poſteaꝗͣ ſuſcepit oſcula ſpōſi: & ipſe qui loquebatur per ꝓphetas prius affuit: & mūdauit ſibi ipſi eccleſiā ſuam laua-cro aquæ: & fecit non habere maculam aut rugam: et agnitionē ſui præſtitit ei: tunc factæ ſunt ſpecioſæ ge eius. Tunc .n. caſtitas et pudicitia et uirginitas: quæ prius fuerat per eccleſiæ genas ſpecioſo decore diffuxxiii