mecum ꝑuerſi: incedā & ego uobiſcū puerſus: Siue ut in aliis exemplaribus legimus. Si īceſſeritis mecum oblicincedam & uobiſcum obliquus. Et poſt aliquāta iterum dicit ad ultimum. Et quoniā ambulauerunt in conſpectu meo obliqui: & ego ambulo cum eis in furore obliquus. Hæc aſſumpſimus ex quibus ꝓbaremus qͣliter de-picere hoc eſt oblique aſpicere ſol dicat̉. Et euidenter claruit qd̓ hos de̓piciat: & cum his oblique incedat ac ꝑ-uerſe: qui oblique īcedunt cū eo. Sed & hoc ꝙ admonuit præſens locus indiſcuſſum nō omittamus: quia ſol di-plicis uidet̉ eſſe uirtutis: unius qua illuminat:. alterius qua adurit. Sed pro rebus aut materiis ſubiacētibus auilluminat aliquid luce: aut infuſcat & obdurat ardore. Secundum hoc ergo fortaſſis & induraſſe dicitur deuicor Pharaonis: quod ſcilicet talis fuerat materia cordis ipſius: quæ præſētiam ſolis iuſticiæ nō ea parte qua illu-minat: ſed qua adurit & īdurat exceperit propter hoc ſine dubio quod & ipſe affligebat hebræoꝝ uitā ī oꝑibusduris: & quod luto & latere conficiebat eos. Et erat utiqꝫ cor eius ſecūdum ea quæ cogitabat luteum & limoſumEt ſicut materiam luti ſol iſte uiſibilis ſtringit & indurat: itaſol iuſticiæ his eiſdem radiis quibus illuminat po-pulum iſrael: Pharaonis cor cui inerant luteæ cogitationes: pro ipſis motuum ſuorum qualitatibus indurabat.Hæc autem quod ita ſe habeant: & non cōem ut homnibus uidet̉: hiſtoriam famulis dei per ſpiritum ſanctumſcribebat: oſtenditur etiam inde: quod ubi refert īgemuiſſe filios iſrael: non dicit a luto neqꝫ a latere neqꝫ a pale-īs īgemuiſſe eos: ſed ab oꝑibus ſuis inꝗͣt. Et rurſum. Et aſcēdit inꝗt clamor eoꝝ ad deū. nō dixit a luto & latere:ſed iteꝝ ab oꝑibus ſuis: ꝓpter qd̓ & ſubiūgit. Quia exaudiuit dominus gemitus ipſoꝝ: cū utiqꝫ nō exaudiuiteoꝝ gemitū: ꝗ nō ex oꝑibus clamāt ad dominū. Hæc ꝗͣuis ꝑ exceſſum dicta uideāt̉: tamē locoꝝ opportunitatecōmoniti: nequaꝗͣ iudicauimus omittēda: maxime cū habeāt aliquid ſimilitudinis ad hoc qd̓ dicit: hæc quainfuſcata eſt ꝗa deſpexerit eā ſol. Quod utiqꝫ oſtēdit̉ ibi accidere: ubi pctōꝝ cauſa præcedit. & ibi īfuſcari. uelaudiri aliquē ſole: ubi peccati materia ſubſiſtit ubi uero nō eſt peccatū: ſol neqꝫ adurere dicit̉: neqꝫ infuſcare ſicut de iuſto refert̉ ī pſalmis. Per diē ſol nō uret te: neqꝫ luna per noctē. Vides ergo ꝗa ſanctos ī ꝗbus peccatoꝝnulla cauſa eſt: ſol nunꝗͣ audirit. Vt enim diximus. duplicis uirtutis eſt ſol: iuſtos aūt illumīat: peccatores ueronō illumīat ſed audirit. quoniā & ipſi oderūt lucē: ꝗa male agūt. Dēiqꝫ ob hoc & deus noſter ignis dicit̉ eē cōſumens. nihilominus lux in quo tenebræ nō ſunt: lux ſine dubio iuſtis: & ignis efficit̉ pctōribus: ut cōſumat in ei:oē quod in aīa eoꝝ corruptibilitatis aut fragilitatis īuenerit. Quod aūt in multis ſcripturæ locis & ſol et ignisnon iſte uiſibilis ſed ille inuiſibilis & ſpiritalis dicatur: ipſe etiam ſi recenſeas abundanter inuenies. Filii matrismeæ dimicauerunt in me: poſuerunt me cuſtodem in uineis: uineam meam non cuſtodiui. Adhuc ipſa quæ fu-ca quidem pro delictis prioribus: formoſa uero eſt pro fide & conuerſione etiam hæc dicit: aſſeuerās ꝙ filii matris ſuæ dimicauerunt non contra eam ſed in ea: & poſt hoc bellum quod in ea geſſerunt: conſtituerunt eam u-nearum cuſtodem: nō unius uineæ: ſed multarum. Aſtruit autem hæc eadem: ꝙ præter has quas a filiis matrisſuæ cuſtodire poſita eſt: habuerit aliam propriam uineam quam non cuſtodierit. Hæc eſt propoſiti dramma-tis fabula. Sed nunc inquiramus quæ ſit mater ſponſæ huius: quam hæc allegat: qui ſint etiam filii eius qui di-micauerunt in ea: & cōfecto bello tradiderint ei uineas quas cuſtodiret: quaſi quæ non pouiſſet ſeruare eas: niſiab illis dimicatum fuiſſet: Illā uero ſuſcepta aliaꝝ cuſtodia uineaꝝ: propriā uineam noluiſſe nō potuiſſe ſerua-re. Ad Galathas Paulus ſcribens ait. Dicite mihi qui ſub lege uultis eſſe: legē non audiſtis? Scriptum eſt. n. quoniam Abraham duos habuit filios: unū ex ancilla: & unum de libera. Sed iis quidem qui de ancilla ſecundū carnem natus eſt: qui uero de libera ſecundum repromiſſionem quæ ſunt allegorica. Hæc. n. ſunt duo teſtamentaunū quidem in mōte Syna in ſeruitutem generans: quæ eſt Agar. Syna .n. mons eſt in arabia: qui confertur huic quæ nūc eſt hieruſalem: & ſeruit cum filiis ſuis. Quæ autē ſurſum eſt hieruſalē: libera eſt: quæ eſt mater omnium noſtꝝ. Hac ergo hieruſalē cæleſtē dicit eē Paulus & ſuā & oīum nr̄m credētium mr̄em. Deniqꝫ addit inpoſterioribus & dicit. propter qd̓ fratres nō ſumus filii ancillæ ſed liberæ. qua libertate liberauit nos ChriſtusEuidenter ergo Paulus ꝓnunciat: ꝙ omnis qui per fidem a Chriſto cōſequitur libertatē: filius ſit liberæ: & hācdicit eſſe ſurſum hieruſalem quæ libera ē: quæ eſt mater oīum noſtꝝ. Huius ergo matris & ipſa ſponſa filia eſſeintelligitur: in his qui dimicauerunt in ea: & conſtituerunt eam cuſtodem uineaꝝ. Vnde uideantur iſti: qui tantum poteſtatem habuerint: ut & bellum gererent in ea: & ordīnarent eam uinearum cuſtodē: nō cuiuſcūqꝫ hu-milis: aut contemnendi loci fuiſſe. Poſſumus ergo & apoſtolos Chriſti accipere filios matris ſpōſæ: hoc eſt hieruſalem filios cæleſtis: qui pugnauerunt prius in iſta quæ ex gentibus congregatur. Pugnauerunt autē: ut uincerent in ea illos: quos prius habiut infidelitatis & inobedientiæ ſenſus: & omnem elationem: extollentem ſe aduerſus ſcientiam Chriſti. ſicut Paulus dicit: Cogitationes deſtruentes: & omnem altitudinem extollentem ſe acuerſus ſcientiam Chriſti. Pugnauerunt ergo non aduerſus eam: ſed in ea: hoc eſt in ſenſibus & corde eius: ut deſtruerent: & depellerent oēm infidelitatem: omne uitium: oēſqꝫ doctrinas: quæ ei inter gentes poſitæ: falſis ſo-phiſtaꝝ aſſertionibus inoluerant. Fuit ergo apoſtolis Chriſti grande bellū: donec ex ea mēdacii turres & mu-ros peruerſæ doctrinæ ſubruerent: donec iniquitatis argumenta proſternerent: & operantes hæc atqꝫ ſuccēdētes in corde eius dæmones debellarent: Vbi ergo effugauerunt ab ea omnes ſenſus infidelitatis antiquæ: non earelinquunt ocioſam: ne forte per ocium rurſus antiqua ſurrepant: & redeant quæ depulſa ſunt: ſed dant ei oputquod egat: & conſignant ei cuſtodiam uineaꝝ. Vineas accipiamus ſingula quæcunqꝫ uolumina legis ac prphetaꝝ. Erat. nunuſquiſqꝫ eoꝝ ſicut ager plenus: quem benedixit dominus. Hæc ergo iſti uiri fortes poſt uictoriābella ſeruēda ei & cuſtodiēda conſignāt. nō .n. relinquunt eam ut diximus ocioſam. ſed & euāgeliſtaꝝ ſcripta atqꝫ ipſoꝝ apoſtoloꝝ litteras poſſumus ſimiliter uineas accipere: quas huic quæ ex gentibus cōgregatur pro quaetiam dimicauerūt: cuſtodiendas colēdaſqꝫ tradiderūt. Quod uero ait: ꝗa ſuam propriam uineam non cuſto-