ex alia medietate quod ſupereſt uelabis poſteriora tabernaculi: cubitum hinc: & cubitum inde: exeo quod abūdat in longitudine pellium. & erit adopertum tabernaculum ex lateribus hinc & īde. Puto ergo quod haꝝ pel-lium mētio fiat in cantico cāticorū: & iſtæ dicantur eſſe Salomonis: qui accipitur in pacificum Chriſtum. Ipſius ergo eſt tabernaculum: & ea quæ ad tabernaculū ꝑtinent. & præcipue ſi illud tabernaculum conſideremus:qtod dicitur tabernaculū uerū: quod fixit deus & non homo & quod ait: nō enim in manu facta ſancta ītraui-Ieſus exemplaria uerorum. Si ergo pulcritudinē ſuam ſponſa pellibus cōparat Salomonis: illarum ſine dubiopellium gloriam & pulcritudinem dicit: quæ operiunt illud tabernaculum quod fixit deus & nō homo. Si ueronigredinem ſuam quæ exprobraria filiis hieruſalem uidebatur: pellibus contulit ſalomonis huius tabernacu-Ii quod exemplar ueri tabernaculi uocatur: accipiendæ ſunt pelles quaſi qd̓ & ipſæ nigræ ſint quidem: utpotecapraꝝ pilis textæ: & tamē uſum ornatūqꝫ exhibeāt diuino tabernaculo. Quod aūt uidet̉ eē ꝑſona una quæ loquit̉: & pluribus ſe uel tabernaculis cedar in nigredine uel Salomonis pellibus cōparauit: ita accepiēdū eſt: ꝗauna quidē ꝑſona uidet̉ eccleſiæ: īnumeræ tamē ſunt q̄ ꝑ orbē terræ diffuſæ ſunt atqꝫ īmēſæ cōgregatōis ac mutitudīs populoꝝ. Sicut & regnū cæloꝝ unū quidē dicit̉: & multæ tamē ī eo māſiones memorāt̉ eē apud pr̄emPōt aūt & de una quaqꝫ aīa: quæ poſt pecata plurima conuertit̉ ad pnīam dici: ꝙ nigra ſit pro pctis: formoſ-ꝓpter pnīam & fructus pnīæ. Deniqꝫ et de ac ipſa quæ nūc dicit: nigra ſum et formoſa: ꝗa nō in finē in nigre-dine iſta ꝑmāſit. poſt hæc dicūt de ea ipſa filiæ hieruſalē. Quæ eſt iſta quæ aſcēdit dealbata incubens ſuꝑ fra-trē ſuū. Ne uideatis me quoniā īfuſcata ſum ego ꝗa deſpexit me ſol. Infuſcata ſiue denigrata: ſi cōpetēter nobi:uidet̉ aptata expoſitio: quā in ſuꝑioribus: uel de æthiopiſſa quæ a Moyſe ſuſcepta ē in cōiugium: uel de reginaSaba æthiopum: quæ ſapiētiam Salomonis uenit audire texuimus: merito nūc hæc quæ fuſca uel nigra eſt &formoſa: ſatiſfacere uidet̉ pro nigredine: uel fuſcatiōe ſua: cauſaſqꝫ reddere exprobrātibus: quaſi quæ nō natura talis: nec ita a cōditore ſit: ſed ex accidētibus hoc paſſa ſit. Ex eo inquit: ꝗa ſol deſpexit me. In quo oſtēdit: nonde nigredine corporis fieri ſermonem qd̓ utiqꝫ ſol obſcurare & denigrare ſolet: cū reſpicit magis quā cū deſpi-cit. Ita deniqꝫ & apud illam oēm gētē ætiopum ferūt: cui naturalis quædam ineſt ex ſeminis carnalis ſucceſſione nigredo ꝙ in illis locis ſol radiis acrioribus ferueat: & aduſta iam ſemel atqꝫ īfuſcata corpora gemini uitii ſucceſſione ꝑmaneāt. Cōtrarii uero ordinis ē aīæ nigredo. Nā neqꝫ aſpectu: ſed deſpectu ſolis iurit̉: neqꝫ naſcēdoſed negligēdo cōquirit̉: & ideo ſicut ignauia aſſumit̉: ita & induſtria repellit̉: & repulſatur. Deniqꝫ ut ſuꝑius dxi: hæc ipſa quæ nūc nigra dr̄ eſſe: in fine cātici huius dealbata memorat̉ aſcēdere incūbēs ſuꝑ fratrē ſuum. Effecta eſt ergo nigra ꝗa deſcēdit. Si aūt cœpit aſcēdere incūbēs ſuꝑ fratrē ſuū: & adhærebit ei: & nō oīo ſeparabitur. Dicit ergo nūc ad filias hieruſalē: pro nigredine ſua ſatiſfaciēs. Nō putefis o filiæ hieruſalē ꝙ nauralis ē iſtanigredo: quā uidetis in uultu meo. Sed ſcitote quoniā deſpectu ſolis eſt facta. Sol. n. iuſticiæ ꝗa me non inuenitrecte ſtantē: nec ipſe in me rectos direxit lucis ſuæ radios. Ego. n. ſum populus gētium ꝗ prius nō aſpexi ad ſo-Iem iuſticiæ: nec ſteti ante dominum: & iō nec ille me aſpexit: ſed deſpexit: neqꝫ aſtitit mihi: ſed præteriit. Hoaūt ita eē etiā tu qui iſrael diceris reipſa exꝑtus iā iāqꝫ cognoſces: & dices. Sicut .n. me aliquādo nō credēte: tu aſumptus es: & miſericordiam cōſecutus: & te reſpexit ſol iuſticiæ me aūt ut pote inobediētem & incredulum deſpexit & ſpreuit: Ita & nūc ꝗa tu incredulus & īobediēs factus es: ego ſpero reſpici a ſole iuſticiæ: & miſericordiam cōſeꝗ. Quod autem mutua nobis ſit ſolis iſta deſpectio: & ego primo pro inobediētia mea deſpectus ſumtu uero reſpectus. Nunc aūt etiā tibi nō ſolum deſpectus ſolis: ſed & cæcitas quædā: licet ex parte contigerit: teſtem tibi producam magnificum & cæleſtis ſecreti cōſcium Paulū: qui ita dicit. Sicut .n. uos de gētibus ſine dubio loquēs: aliquādo nō credidiſtis deo. nūc autem miſericordiam cōſecuti eſtis propter illoꝝ incredulitatemita & iſti nō crediderūt in ueſtra miſericordia: ut & ipſi miſericordia cōſequant̉. Et ītē in aliis dicit. Quia cæcitas ex parte cōtigit in iſrael: donec plenitudo gentium intraret. Hinc ergo eſt in me quē exprobrat iſta nigredoquia deſpexit me ſol propter incredulitatem & inobediētiā meam. cum uero recte ſtetero ante eum: & non furo oblitus in aliquo: neqꝫ declinauero ad dexteram neqꝫ ad ſiniſtram: ſed fecero rectas ſemitas pedibus meis cōtra ſolem iuſticiæ incedens in oībus iuſtificatōibus eius ſine q̄rela: tūc & ipſe rectus me reſpiciet: & nulla erit obIiquitas: nec erit cauſa ulla deſpectus: & tunc reddet̉ mihi lux mea: & ſplēdor meus. In tātūqꝫ propelletur a me:quā nūc exprobrajs iſta nigredo: ut etiam lux mūdi merear appellari. Sic ergo ſol iſte quidem uiſibilis: ea corpora quibus a ſummo libramine inſederit: infuſcat: & urit. ea uero quæ procul ſunt & ab iſta collibratione lorgius poſita cōſeruat in candore ſuo: nec oīno urit ea: ſed illuminat. Sol uero ſpiritalis qui eſt ſol iuſticiæ: in cuiuspennis ſanitas eſſe dicitur: econtrario eos quidem quos recti cordis inuenerit: & ad libram ſui ſplendoris conſi-ſtens illuminat: ſed & omni fulgore circundat. eos autem ꝗ oblique īcedūt cum eo: neceſſario etiam ipſe obliquenon tam reſpicit: ꝗͣ deſpicit: hoc eis præſtāte incōſtantia ſua & inſtabilitate. Qūo. n. qui peruerſi ſunt: poſſunſuſcipere quod rectum eſt: uelut ſi curuo ligno adhibeas rectiſſimā regulā: uidebitur quidē per regulam arguimateriæ paruitas: nō tamē regula ē quæ ligno cauſam ꝑuerſitatis impoſuit. Et ideo feſtinādum ē ad uias rectas& ſtandum ī ſemitis uirtutū: ne forte ſol iuſticiæ rectus incedēs: ſi nos obliquos ſtare inueniat & ꝑuerſos: deſpi-ciat nos: & efficiamur denigrati. inquantū uero capaces fuerimus lucis eius: in tātū tenebris & nigredinni dabimus locu. Hinc .n. eſt ipſe ſol qui & lux uera illuminās oēm hoīem ueniētē in hunc mundū & qui in hoc mundo erat: & mūdus ꝑ ipſum factus eſt. Nō .n. ꝑ iſtud uiſibile lumē mūdus factus eſt: cū & ipſum portio ſit mūdi:ſed per iſtud ueꝝ lumē. a quo lumine ſi nos ꝑuerſi inceſſerimus: deſpici dicimur: & ipſum .n. nos ꝑuerſe incedetibus: ꝑuerſum quoqꝫ īcedit. ſicut ſcriptū eſt in maledictōibus Leuitici. Et ſi īceſſeritis inꝗt mecū peruerſi & nōIueritis obedire mihi: adiiciā uobis plagas ſeptem. Et poſt pauca. Et ſi inꝗt nō fueritis emendati: ſed inceſſeriti:mecum